ควรทำยังไงกับความรู้สึกแบบนี้??

เราเป็นฝ่ายเดินออกมาจากชีวิตผู้ชายคนนึงทั้งๆที่ยังรัก เราสองคนรักกันแต่ดูเหมือนจะไปด้วยกันไม่รอด เราสองคนต่างกันทั้งนิสัย ฐานะ สังคม ครอบครัว และอายุที่ต่างกัน15ปี เค้าเป็นฝ่ายบอกเลิกเราไล่เราทุกครั้งแต่ก็ง้อเราทุกครั้งเช่นกัน เราเหนื่อยกับการต้องเป็นแบบนี้อยู่ด้วยกันทะเลาะกันแทบทุกวัน เสียสุขภาพจิตมาก ความต้องการของเราสองคนมันต่างกันเราอยากได้คนที่ดีกับเรากับครอบครัวเราช่วยเราสร้างอนาคตและอยู่เคียงข้างเรา แต่เค้าทำให้เราไม่ได้ไม่เคารพพ่อแม่เราเค้าเชื่อคำพูดคนอื่นมากกว่าเราเค้าดุด่าเราต่อหน้าคนอื่น เค้าบอกว่าเราเป็นตัวถ่วงชีวิต สิ่งที่เค้าทำกับเรามันเกินที่เราจะใช้ความอดทน ส่วนเค้าอยากมีลูกมากแต่เรามีลูกยากมีให้เค้าไม่ได้อยากได้แม่ศรีเรือนแต่เราไม่ถนัดเลยจริงๆ เมื่อความต้องการของเราสองคนมันสวนทางกัน เมื่อความต้องการกลายเป็นความกดดันเราจึงถอยออกมาเปิดโอกาสให้ตัวเองได้เจอคนใหม่และเราก็ได้ในสิ่งที่เราต้องการคือคนที่รักและดีกับเราคนที่ทำให้ชีวิตเราดีขึ้นช่วยเราสร้าง คนที่ไม่เคยรังเกียจครอบครัวเราและพร้อมที่จะรักและดูแล แฟนใหม่คนนี้ไม่ได้ร่ำรวยอะไรแต่เค้ามีในสิ่งที่เราต้องการ ส่วนอดีตของเราก็ไปสร้างครอบครัวใหม่มีภรรยาใหม่มีลูกอย่างที่เค้าต้องการเพียงแค่ระยะเวลาแค่4เดือนที่เค้าคบกันผู้หญิงก็ท้องแต่ที่ช็อคกว่านั้นคือเค้าคบซ้อนและผู้หญิงท้องทั้งคู่ เราแอบเป็นห่วงเค้าที่ชีวิตเค้าต่อจากนี้จะเป็นอย่างไร อยู่ดีๆเราก็รู้สึกผิดที่เดินออกมาจากชีวิตเค้าโทษตัวเองว่าเป็นเพราะเราที่ออกมาจากเค้ารึป่าวเลยทำให้ชีวิตเค้าวุ่นวายแบบนี้อีกใจเราก็คิดว่าดีแล้วที่เราเดินออกมาจากเค้าเราสองคนได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ...ยอมรับว่าทุกวันนี้ยังคิดถึงและเป็นห่วงเค้าอยู่และในขณะเดียวกันก็รู้สึกผิดต่อแฟนใหม่ที่เรายังไม่ลืมคนเก่า....เราอยากจะถามสารทุกข์สุขดิบของเค้าแต่เค้าคงเกลียดเรามากไม่สามารถพูดดีกับเราได้เลย มองเราเป็นคนไม่ดีไปแล้ว เราไม่ได้อยากกลับไปหาเค้าแต่เราไม่อยากให้เค้าเกลียดเรา แล้วเราจะจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไงดี มันรู้สึกแย่มากๆตอนนี้...