จ้าาา!!! เราชื่อ เงามืดนะ.. สร้าง ID นี้ขึ้นมา เพื่อจะให้ คน อกหัก,โดนทิ้ง, มาระบายกัน ใน นี้ได้นะครับบบ
-- ผมก็เป็น คนหนึ่งเหมือนกัน ที่โดนทิ้งเหมือนกันคนอื่น ๆ ...
-- มาแชร์ ประสบการณ์ เจ็บจากความรัก ถือว่าเป็นการระบาย อารมต่างๆ กันได้เลยนะคับ
-- มา เปลี่ยนความคิดและ แยกแยะ สิ่งที่ ควร หรือ ไม่ควร กันใน ID นี้ได้ นะคับ
-- มา พูดถึง เหตุการณ์ ที่เราคิดว่ามันจะเจ๊บจนไม่อยากอยู่ เลย ดีกว่าคับ
-// โดยที่ตัวผมเอง ก็ ไม่ต่างอ่ะ กับ การ ที่เรา เคยให้ ชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งไป หรอกครับเพราะ ผู้ชายบางคนก็ ไม่ได้ เจ๊บ ไป กว่าผู้หญิงเลย
เพราะบางทีสิ่งที่ผู้ชายคนนั่นได้ทำมันลงไป มันก็คือ ความสามารถสูงสุดของผู้ชายคนหนึ่งที่ทำได้แล้วละ > ไม่มีใครที่อยากเริ่มใหม่บ่อย ๆ หรอกนะ
เด่วผมจะเล่าเหตุการณ์ความรัก ที่เพิ่งจบลงไป ให้ฟัง....
-เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อ 2 ปีที่ แล้ว ณ ร้านเหล้าร้าน หนึ่ง ที่มันทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนไป กับกายเป็นคนละคนที่เคยเป็นอยู่... เหตุการณ์เกิดขึ้น เร็วมากที่มัน ให้ ผมเปลี่ยนไป ปกติแล้ว ผม ก็มา นั่งชิลๆ ร้านนี้บ่อย มากจน กระทั่ง เจอผู้หญิง คนหนึ่งเขาเป็นคนที่ สวยมาก (ไม่ได้ชมว่าตัวเองเคยมีแฟนสวยนะเล่าจากเหตุการณ์จริง) ผมเลย มอง จ้อง แบบ ไม่กระพริบตาเลยพอ เธอ เดินไปไหนผมก็มองตลอดเวลา แต่ดู เหมือน เธอจะไม่สนใจ ผมเลยด้วยซ้ำแต่พอเวลาผ่านไป ร้านใกล้ปิด ผม เลยทนไม่ไหวเดินเข้าไปขอเบอร์เขา นั่นคือจุด การเริ่มต้นของเหตุการณ์ทั่ง หมด มาเข้าเรื่องกันเลยนะคับ ผม ก็ ได้เดินเข้าไปขอเบอร์เธอคนนั้น ใจตุ่ม ๆต่อม ๆ เหมือนกัน คิดในใจล่วงหน้าใว้แล้วว่ายังไงก็จีบไม่ติดแน่เลย แต่ผลลับออกมาคือ เธอคนนั้นให้เบอร์ ผมมาครับ.. แล้ว ก็บอกด้วยว่า รอไปส่งเราด้วยได้ไหม ตอนเลิกร้าน.. ผม นี้หน้าแดงเลย คับบอกเลย คิดไปต่าง ๆ นา ๆ นู้น ๆ นี้ ๆ ผมก็ตอบว่า ' โอเคคับเด่วผมไปส่ง'
ผมก็นั่งรอ เขา จนถึงเวลาเลิกร้าน ผมก็ได้เดินไป ตามเขาข้างใน ผมก็ได้ถามว่า 'ไปยังคับผมรอคุณอยู่' พอผมพูด เสร๊จเขาก็เก็บเครื่องสำอางใส่กระเป๋า
ออกบอกก่อนนะครับ ผู้หญิงคนนี้ ทำงาน เป็นพนักงานต้อนรับอยู่ใน ร้านนี้ หรือ Receptionist พอเดินถึงรถผม ผม ก็บอกว่า 'ปะครับเดี๋ยวผมไปส่งบ้านคุณอยู่แถวไหนคับ' เขาก็ตอบกับอย่างใวเลยว่า 'ไม่ไปกินเหล้าต่อหรือค่ะ' เราก็ยัง งง ๆ ผมก็เลย อือ ๆ ไป ผมก็เลยพา เธอคนนั้นไปที่ บ้านเพื่อนผมครับ เพราะบ้านเพื่อนผม คนนี้ จะนั่ง กินเหล้ากันปกติอยู่แล้ว... ผมก็เลยพามา พอถึง บ้านเพื่อนผม ผม ก็เลยชวนลงไปนั่งกินด้วยกัน.. พอนั่ง กินกันได้สัก พัก เธอคนนั้นก็บอก ว่า เราไม่ไหวแล้วเมา พาเราไปส่งหน่อย ผมก็พาเธอไปส่ง ปกติ ครับ ขี่รถไปเรื่อย ๆ พอใกล้ถึงที่พักของเขาเขาก็บอกว่า พรุ้งนี้มารับด้วยนะ ผม ก็ อมยิ้มและ ก็ เอ่ย คำไปว่า 'ครับเดี๋ยวพรุ้งนี้ผมมารับ ฝันดีนะคับ' พอสิ้นเสียงคำพูดของผมเธอก็เดินเข้าที่พักของเธอไป.. คืนแรกที่ผมได้รู้จักเธอเป็นอะไร ที่ มีความสุขมากครับ แล้ว ผมก็ได้ไป รับไป ส่งเธออยู่แบบนี้เป็นเวลา 1 เดือนน. จนกระมทั่งผมได้ มีอ่ะไรกับเธอ ผมก็เลย ตัดสินใจ ชวนเธอมาอยู่ที่ห้องด้วยกัน ผมมมี ความสุขมากครับ มีตวามสุขทุกวันที่ได้อยู่ กับเธอ อยู่ข้าง ๆ กัน ตื่นมา เจอกัน ทุกวัน .. แต่พอเวลามันผ่าน ไป ได้ 1 ปีกว่า ๆ ความรัก ของเราสองคนเหมือนจะเจอทางตัน.. ผมจับได้ ว่าเธอคนนั่นแอบไป มีอ่ะไร กับ ผู้ชายคนอื่น 2 - 3 ครั่ง ผมก็ได้ทะเลาะกันอย่าง แรง แรงมากครับ เพราะ ผู้ชายคนหนึ่ง โดน ผู้หญิง คนหนึ่งนอกใจ ทั่ง ๆ ที่ผม ไม่เคยนอกใจผู้หญิงคนนั้นเลย สักครั้งเดียวแต่ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ผมถึงตัดสินใจเลิกกับเธอตอนนั่น ไม้ได้ เหมือน เราจะขาดใจเมื่อเรา รู้ถึงความรู้สึกที่ ต้องขาดเขาไปเหมือน ไม่อยากทำอะไรต่อ อีกแล้ว ผมเลย เลือกที่จะยอม และ ตั่งข้อตกลงมา ให้ เธอ ว่าถ้าครั้งหน้า มีอีกเรา คงต้องหยุด ความ รักของเราลง... แต่เชื่อมั้ยครับ หลังจากวันนั่นที่เรา ทะเลาะกัน มันกับทำให้เธอคนนี้ เปลียนไป เปลี่ยนไป เป็นคนละคน เปลี่ยนไป จากผู้หญิงที่ผมเคยรู้จัก เธอ ออกเที่ยว ทุกวัน เมาทุกครั้ง.. ทั่งๆ ที่ผมสามารถหยุด ทุกอย่างเพื่อเขาได้ ไม่ว่าจะ อะไรก็ตามแต่ ผลที่ได้ตามมาคือเธอ แอบคุญ หรือ แอบไปหาคน อื่น ซ้ำ แล้ว ซ้ำ เล่า แต่ผมก็จับได้ทุกครั่ง แต่ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกันว่าผมถึงยอม ได้ถึงขนาดนี้ มัน คือ 'ความรักใช้ไหม' T_T แต่ หลังจากนั่นอีกไม่นาน เธอ ได้ แคล้สงานผ่านไปเป็น PR ที่ ร้านเหล้าร้านหนึ่งใจ จังหวัด สุพรรณบุรี เราก็ได้ห่างกัน แม้ แต่ Line หรือ facebook ไม่มี การติดต่อกลับมาเหมือน แรก ๆ ที่เรารู้จักกันเลยส่วนมากจะ โทรมาใน วะระสำคัญเช่น ใกล้จะกลับ หรือ ไม่ก็มีธุละด่วนอะไร แค่นั่น... พอเวลาล่วงเลยมา ได้สักพักเหตุการณ์ที่ผม คิดว่าเจ๊บทีสุดก็มาถึง เหตุการณ์ที่ ความรัก ของผมและเธอต้องจบลง......
- เป็นวันปกติวันหนึ่ง ที่เหมือนเดิมทุกวัน ผมตื่น ไปทำงาน ปกติ และ เลิกงานปกติ แต่พอกลับมาถึงบ้าน ได้เห็น ไฟในบ้านเปิดอยู่ เราก็ ดีใจว่า แฟนเราได้กลับมาแล้วแน่เลย เลยรีบเปิดประตู เข้าไปหาด้วยความคิดถึงมาก ทุกอย่างปกติครับ เหตุการณ์ปกติทุกอย่าง ผมได้ อยู่ใกล้ ๆ เขาอย่างมีความสุข แต่ใครจะไปรู้ ว่า ครั้งนี้มันจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะได้มีความสุข แบบนี้ พอ ได้กินข้าวอะไรกันเรียบร้อย ก็นอนดูหนังกันอยู่แบบปกติ ก็มี เบอร์แปลก โทรหาผม ผมก็รีบรับนึกว่า คัยมีธุละด่วนอ่ะไร พอผมรับ ก็รู้ทันทีว่า เป็นแม่ ของแฟนผม ที่ติดต่อมา.. ผมก็คุยกันปกติคับไม่มีอะไรเปลี่ยนไป จากที่เคยคุยกันมา ก่อน
อ่อลืมบอก ไป ครับ ผมออกมา รับโทรสับหน้าบ้าน. แต่พอผมคุยเสร็จเรียบร้อยผม ก็ได้เดินเข้าห้องปกติ แต่ภาพที่เห็นคือแฟนผม คุยกับคนอื่นอยู่ในโทรสับของเขา แต่พอผม เอ่ยปากถามว่า 'คุยกับใครอ่ะ??' เขาได้ แต่ อ่ำ ๆ อึ่ง ๆ แล้วก็ไม่ตอบ เงียบใส่ผม ทั่ง ๆ ที่ หลักฐานมันก็คา มือเขาอยู่ ทะเลาะกันครับ ทะเลาะกันแรง กว่าเก่าอีก.. ผมก็เลยตัดสินใจ แย่งโทรสับเขามาเปิดดู สิ่งที่เห็นคือ เขา แอบคุย และ ไป หาคนอืนอยู่ได้สักพักหนึ่ง โดยที่ผู้ชายคนนั่นก็รู้ อยู่ แล้ว ว่า เธอคนนั่น มีแฟนอยู่แล้ว ณ เวลานั่น บอกได้คำเดียวเลยว่า โมโหมากคับ โมโหมากจิงๆ ทะเลาะกันพักใหญ่ครับ จน ผมได้ ถามเธอคนนั่นไปว่า 'ทำไปทำไม ทำไปเพื่ออะไร' แต่เธอคนนั่นได้แต่เงียบคับ เงียบอย่างเดียวเท่านั่น ไม่มีแม้แต่คำว่า ขอโทษ ไม่มีแม้แต่คำพูดใดๆ จน กระทั่งวันนั่น ผ่านไป โดยที่ รวบรวมความเจ็บปวด ใว้ในใจผม อย่างเต็มเปี่ยม ผมไม่คุยกับเธอคนนั่นแม้แต่ คำเดียว เลยนะครับ จนถึง ตอนช้าว .. เขาก็แอบคุยอีก ผมก็เลยตัดสินใจ คุยกับ พ่อ แม่ และ เพื่อนผมคนหนึ่ง ว่าผมคงต้องเลือกปล่อยเขาไป ในเส้นทางที่เขาเลือก ทางที่เขาคิดว่าเขาเดินแล้วมีความสุขที่สุด ผมก็เลยวาแผนคับ ว่าผมจะทำให้เธอเกรียจ ผมที่สุด และ ไป จากผม ไปทำในสิ่งที่ เธอคนนั่นต้องการ สิ่งที่เธอคนนั่นเรียกมันว่า 'อณาคต' พอ ช้าวของอีกวันหนึ่ง ผมก็เริ่มแผน นั่น โดย การชวทะเลาะและไล่ เธอให้ไปจากชีวิต โดยที่มันเป็น สิ่งที่ ตรงข้ามกับใจผม ทุกอย่าง แต่ เราต้องในสิ่งที่ คนที่เรารักมีความสุขที่สุดผม ยอมได้แต่คุณเชื่อมั่ย สิ่งที่ทำลงไป มันเหมือน การจุดไฟเผาตัวเอง มันทรมานมากครับ กับการที่เราได้เลือกทางเดินให้เขาไปจากเรา พอทุกอย่างเป็นไปตาม แผนของผมที่วางใว้เธอก็ไปคับ และ ก็ไม่เคยติดต่อกับมาอีกเลยแต่ ผมเองก็คอยช่วยเธออยู่ห่าง ๆ อยู่เสมอ และ รอเธอเสมอแม้ว่ามันจะเป็นเพียง แค่ ฝันลม ๆ แร้งๆ แต่อย่างน้อย ผมก็ เลือกสิ่งที่ดีกว่าผม และ อณาคต ที่เขาเลือกจะเดิน.... 'ความรักมันเจ๊บปวดนะคับถ้าเราไม่สามารถรักษามันได้ดีพอ สิ่งที่สำคัญที่สุด ยิ่งอยู่ใกล้ เรามากที่สุดเราจะ มองเห็นมัน น้อยที่สุด สวัสดิ์ดีครับ ผม เงามืด
ปล. ทั่งหมดเป็นเรื่องจริงของชีวิตผม
ความในใจ
-- ผมก็เป็น คนหนึ่งเหมือนกัน ที่โดนทิ้งเหมือนกันคนอื่น ๆ ...
-- มาแชร์ ประสบการณ์ เจ็บจากความรัก ถือว่าเป็นการระบาย อารมต่างๆ กันได้เลยนะคับ
-- มา เปลี่ยนความคิดและ แยกแยะ สิ่งที่ ควร หรือ ไม่ควร กันใน ID นี้ได้ นะคับ
-- มา พูดถึง เหตุการณ์ ที่เราคิดว่ามันจะเจ๊บจนไม่อยากอยู่ เลย ดีกว่าคับ
-// โดยที่ตัวผมเอง ก็ ไม่ต่างอ่ะ กับ การ ที่เรา เคยให้ ชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งไป หรอกครับเพราะ ผู้ชายบางคนก็ ไม่ได้ เจ๊บ ไป กว่าผู้หญิงเลย
เพราะบางทีสิ่งที่ผู้ชายคนนั่นได้ทำมันลงไป มันก็คือ ความสามารถสูงสุดของผู้ชายคนหนึ่งที่ทำได้แล้วละ > ไม่มีใครที่อยากเริ่มใหม่บ่อย ๆ หรอกนะ
เด่วผมจะเล่าเหตุการณ์ความรัก ที่เพิ่งจบลงไป ให้ฟัง....
-เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อ 2 ปีที่ แล้ว ณ ร้านเหล้าร้าน หนึ่ง ที่มันทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนไป กับกายเป็นคนละคนที่เคยเป็นอยู่... เหตุการณ์เกิดขึ้น เร็วมากที่มัน ให้ ผมเปลี่ยนไป ปกติแล้ว ผม ก็มา นั่งชิลๆ ร้านนี้บ่อย มากจน กระทั่ง เจอผู้หญิง คนหนึ่งเขาเป็นคนที่ สวยมาก (ไม่ได้ชมว่าตัวเองเคยมีแฟนสวยนะเล่าจากเหตุการณ์จริง) ผมเลย มอง จ้อง แบบ ไม่กระพริบตาเลยพอ เธอ เดินไปไหนผมก็มองตลอดเวลา แต่ดู เหมือน เธอจะไม่สนใจ ผมเลยด้วยซ้ำแต่พอเวลาผ่านไป ร้านใกล้ปิด ผม เลยทนไม่ไหวเดินเข้าไปขอเบอร์เขา นั่นคือจุด การเริ่มต้นของเหตุการณ์ทั่ง หมด มาเข้าเรื่องกันเลยนะคับ ผม ก็ ได้เดินเข้าไปขอเบอร์เธอคนนั้น ใจตุ่ม ๆต่อม ๆ เหมือนกัน คิดในใจล่วงหน้าใว้แล้วว่ายังไงก็จีบไม่ติดแน่เลย แต่ผลลับออกมาคือ เธอคนนั้นให้เบอร์ ผมมาครับ.. แล้ว ก็บอกด้วยว่า รอไปส่งเราด้วยได้ไหม ตอนเลิกร้าน.. ผม นี้หน้าแดงเลย คับบอกเลย คิดไปต่าง ๆ นา ๆ นู้น ๆ นี้ ๆ ผมก็ตอบว่า ' โอเคคับเด่วผมไปส่ง'
ผมก็นั่งรอ เขา จนถึงเวลาเลิกร้าน ผมก็ได้เดินไป ตามเขาข้างใน ผมก็ได้ถามว่า 'ไปยังคับผมรอคุณอยู่' พอผมพูด เสร๊จเขาก็เก็บเครื่องสำอางใส่กระเป๋า
ออกบอกก่อนนะครับ ผู้หญิงคนนี้ ทำงาน เป็นพนักงานต้อนรับอยู่ใน ร้านนี้ หรือ Receptionist พอเดินถึงรถผม ผม ก็บอกว่า 'ปะครับเดี๋ยวผมไปส่งบ้านคุณอยู่แถวไหนคับ' เขาก็ตอบกับอย่างใวเลยว่า 'ไม่ไปกินเหล้าต่อหรือค่ะ' เราก็ยัง งง ๆ ผมก็เลย อือ ๆ ไป ผมก็เลยพา เธอคนนั้นไปที่ บ้านเพื่อนผมครับ เพราะบ้านเพื่อนผม คนนี้ จะนั่ง กินเหล้ากันปกติอยู่แล้ว... ผมก็เลยพามา พอถึง บ้านเพื่อนผม ผม ก็เลยชวนลงไปนั่งกินด้วยกัน.. พอนั่ง กินกันได้สัก พัก เธอคนนั้นก็บอก ว่า เราไม่ไหวแล้วเมา พาเราไปส่งหน่อย ผมก็พาเธอไปส่ง ปกติ ครับ ขี่รถไปเรื่อย ๆ พอใกล้ถึงที่พักของเขาเขาก็บอกว่า พรุ้งนี้มารับด้วยนะ ผม ก็ อมยิ้มและ ก็ เอ่ย คำไปว่า 'ครับเดี๋ยวพรุ้งนี้ผมมารับ ฝันดีนะคับ' พอสิ้นเสียงคำพูดของผมเธอก็เดินเข้าที่พักของเธอไป.. คืนแรกที่ผมได้รู้จักเธอเป็นอะไร ที่ มีความสุขมากครับ แล้ว ผมก็ได้ไป รับไป ส่งเธออยู่แบบนี้เป็นเวลา 1 เดือนน. จนกระมทั่งผมได้ มีอ่ะไรกับเธอ ผมก็เลย ตัดสินใจ ชวนเธอมาอยู่ที่ห้องด้วยกัน ผมมมี ความสุขมากครับ มีตวามสุขทุกวันที่ได้อยู่ กับเธอ อยู่ข้าง ๆ กัน ตื่นมา เจอกัน ทุกวัน .. แต่พอเวลามันผ่าน ไป ได้ 1 ปีกว่า ๆ ความรัก ของเราสองคนเหมือนจะเจอทางตัน.. ผมจับได้ ว่าเธอคนนั่นแอบไป มีอ่ะไร กับ ผู้ชายคนอื่น 2 - 3 ครั่ง ผมก็ได้ทะเลาะกันอย่าง แรง แรงมากครับ เพราะ ผู้ชายคนหนึ่ง โดน ผู้หญิง คนหนึ่งนอกใจ ทั่ง ๆ ที่ผม ไม่เคยนอกใจผู้หญิงคนนั้นเลย สักครั้งเดียวแต่ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ผมถึงตัดสินใจเลิกกับเธอตอนนั่น ไม้ได้ เหมือน เราจะขาดใจเมื่อเรา รู้ถึงความรู้สึกที่ ต้องขาดเขาไปเหมือน ไม่อยากทำอะไรต่อ อีกแล้ว ผมเลย เลือกที่จะยอม และ ตั่งข้อตกลงมา ให้ เธอ ว่าถ้าครั้งหน้า มีอีกเรา คงต้องหยุด ความ รักของเราลง... แต่เชื่อมั้ยครับ หลังจากวันนั่นที่เรา ทะเลาะกัน มันกับทำให้เธอคนนี้ เปลียนไป เปลี่ยนไป เป็นคนละคน เปลี่ยนไป จากผู้หญิงที่ผมเคยรู้จัก เธอ ออกเที่ยว ทุกวัน เมาทุกครั้ง.. ทั่งๆ ที่ผมสามารถหยุด ทุกอย่างเพื่อเขาได้ ไม่ว่าจะ อะไรก็ตามแต่ ผลที่ได้ตามมาคือเธอ แอบคุญ หรือ แอบไปหาคน อื่น ซ้ำ แล้ว ซ้ำ เล่า แต่ผมก็จับได้ทุกครั่ง แต่ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกันว่าผมถึงยอม ได้ถึงขนาดนี้ มัน คือ 'ความรักใช้ไหม' T_T แต่ หลังจากนั่นอีกไม่นาน เธอ ได้ แคล้สงานผ่านไปเป็น PR ที่ ร้านเหล้าร้านหนึ่งใจ จังหวัด สุพรรณบุรี เราก็ได้ห่างกัน แม้ แต่ Line หรือ facebook ไม่มี การติดต่อกลับมาเหมือน แรก ๆ ที่เรารู้จักกันเลยส่วนมากจะ โทรมาใน วะระสำคัญเช่น ใกล้จะกลับ หรือ ไม่ก็มีธุละด่วนอะไร แค่นั่น... พอเวลาล่วงเลยมา ได้สักพักเหตุการณ์ที่ผม คิดว่าเจ๊บทีสุดก็มาถึง เหตุการณ์ที่ ความรัก ของผมและเธอต้องจบลง......
- เป็นวันปกติวันหนึ่ง ที่เหมือนเดิมทุกวัน ผมตื่น ไปทำงาน ปกติ และ เลิกงานปกติ แต่พอกลับมาถึงบ้าน ได้เห็น ไฟในบ้านเปิดอยู่ เราก็ ดีใจว่า แฟนเราได้กลับมาแล้วแน่เลย เลยรีบเปิดประตู เข้าไปหาด้วยความคิดถึงมาก ทุกอย่างปกติครับ เหตุการณ์ปกติทุกอย่าง ผมได้ อยู่ใกล้ ๆ เขาอย่างมีความสุข แต่ใครจะไปรู้ ว่า ครั้งนี้มันจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะได้มีความสุข แบบนี้ พอ ได้กินข้าวอะไรกันเรียบร้อย ก็นอนดูหนังกันอยู่แบบปกติ ก็มี เบอร์แปลก โทรหาผม ผมก็รีบรับนึกว่า คัยมีธุละด่วนอ่ะไร พอผมรับ ก็รู้ทันทีว่า เป็นแม่ ของแฟนผม ที่ติดต่อมา.. ผมก็คุยกันปกติคับไม่มีอะไรเปลี่ยนไป จากที่เคยคุยกันมา ก่อน
อ่อลืมบอก ไป ครับ ผมออกมา รับโทรสับหน้าบ้าน. แต่พอผมคุยเสร็จเรียบร้อยผม ก็ได้เดินเข้าห้องปกติ แต่ภาพที่เห็นคือแฟนผม คุยกับคนอื่นอยู่ในโทรสับของเขา แต่พอผม เอ่ยปากถามว่า 'คุยกับใครอ่ะ??' เขาได้ แต่ อ่ำ ๆ อึ่ง ๆ แล้วก็ไม่ตอบ เงียบใส่ผม ทั่ง ๆ ที่ หลักฐานมันก็คา มือเขาอยู่ ทะเลาะกันครับ ทะเลาะกันแรง กว่าเก่าอีก.. ผมก็เลยตัดสินใจ แย่งโทรสับเขามาเปิดดู สิ่งที่เห็นคือ เขา แอบคุย และ ไป หาคนอืนอยู่ได้สักพักหนึ่ง โดยที่ผู้ชายคนนั่นก็รู้ อยู่ แล้ว ว่า เธอคนนั่น มีแฟนอยู่แล้ว ณ เวลานั่น บอกได้คำเดียวเลยว่า โมโหมากคับ โมโหมากจิงๆ ทะเลาะกันพักใหญ่ครับ จน ผมได้ ถามเธอคนนั่นไปว่า 'ทำไปทำไม ทำไปเพื่ออะไร' แต่เธอคนนั่นได้แต่เงียบคับ เงียบอย่างเดียวเท่านั่น ไม่มีแม้แต่คำว่า ขอโทษ ไม่มีแม้แต่คำพูดใดๆ จน กระทั่งวันนั่น ผ่านไป โดยที่ รวบรวมความเจ็บปวด ใว้ในใจผม อย่างเต็มเปี่ยม ผมไม่คุยกับเธอคนนั่นแม้แต่ คำเดียว เลยนะครับ จนถึง ตอนช้าว .. เขาก็แอบคุยอีก ผมก็เลยตัดสินใจ คุยกับ พ่อ แม่ และ เพื่อนผมคนหนึ่ง ว่าผมคงต้องเลือกปล่อยเขาไป ในเส้นทางที่เขาเลือก ทางที่เขาคิดว่าเขาเดินแล้วมีความสุขที่สุด ผมก็เลยวาแผนคับ ว่าผมจะทำให้เธอเกรียจ ผมที่สุด และ ไป จากผม ไปทำในสิ่งที่ เธอคนนั่นต้องการ สิ่งที่เธอคนนั่นเรียกมันว่า 'อณาคต' พอ ช้าวของอีกวันหนึ่ง ผมก็เริ่มแผน นั่น โดย การชวทะเลาะและไล่ เธอให้ไปจากชีวิต โดยที่มันเป็น สิ่งที่ ตรงข้ามกับใจผม ทุกอย่าง แต่ เราต้องในสิ่งที่ คนที่เรารักมีความสุขที่สุดผม ยอมได้แต่คุณเชื่อมั่ย สิ่งที่ทำลงไป มันเหมือน การจุดไฟเผาตัวเอง มันทรมานมากครับ กับการที่เราได้เลือกทางเดินให้เขาไปจากเรา พอทุกอย่างเป็นไปตาม แผนของผมที่วางใว้เธอก็ไปคับ และ ก็ไม่เคยติดต่อกับมาอีกเลยแต่ ผมเองก็คอยช่วยเธออยู่ห่าง ๆ อยู่เสมอ และ รอเธอเสมอแม้ว่ามันจะเป็นเพียง แค่ ฝันลม ๆ แร้งๆ แต่อย่างน้อย ผมก็ เลือกสิ่งที่ดีกว่าผม และ อณาคต ที่เขาเลือกจะเดิน.... 'ความรักมันเจ๊บปวดนะคับถ้าเราไม่สามารถรักษามันได้ดีพอ สิ่งที่สำคัญที่สุด ยิ่งอยู่ใกล้ เรามากที่สุดเราจะ มองเห็นมัน น้อยที่สุด สวัสดิ์ดีครับ ผม เงามืด
ปล. ทั่งหมดเป็นเรื่องจริงของชีวิตผม