ไม่รักษาสัญญา

เรื่องนี้เล่าไปผมก็เสียหาย ผมเป็นเกย์ชอบเด็กผู้ชาย ผมเคยขอน้องคนนึงอมนกขันแต่น้องเขาไม่ยอม คือไม่ยอมก็คือไม่ยอม ผมก็ไม่ยุ่ง น้องเขามาชอบขอให้ผมเติมเงินโทรศัพท์ผมก็เลยยื่นข้อเสนอไป (ผมเคยพาเพื่อนน้องเขาไปดูหนังด้วยกัน เผอิญได้ตั๋วหนังฟรีจากเซเว่นเลยรู้จักกัน) เข้าเรื่องต่อผมยิยนอมแลกที่จะเสียหาย ที่จะเล่าเรื่องนี้ เด็กคนนี้พยายามขายตัวกับผม เสนอตัวก่อนเลย ทีแรกผมก็ไม่ตกลงหรอก เพราะน้องและเพื่อนบอกยอมทุกอย่างเลยอยากทำไรก็ทำ ผมบอกให้น้องมาที่บ้านถ้าจะมาแต่น้องก็ไม่มา ผมก็เลยไม่ยุ่ง น้องบอกถ้าวันนี้ไม่มาก็ไม่ให้แล้ว น้องบอกอยากได้เงิน400เรื่องมอเตอร์ไซค์ที่พังทำของเพื่อนพัง () กลัวโดนพ่อว่าน้องบอกวันพรุ่งนี้ให้ไปหา ผมก็บอกให้ตกลง พอวันรุ่งขึ้นหลังจากผมว่ายน้ำเสร็จ น้องทักข้อความมาว่าอยู่ไหน ผมบอกไปอยู่หน้ารถเมลล์71 ซอยสุขุมวิท ผมเกิดกลัวเดินขึ้นรถเมลล์หนีไปเลย และพวกน้องเขามาพอดี ตกใจมากมากันเยอะ น้องก็ทักข้อความมา ผมบอกไปว่าผมไม่มีตัง และบอกว่าจะหาเกย์คนอื่นที่ชอบเด็กให้ที่ตอบไปงั้น เพราะผมไม่อยากยุ่ง อีกอย่างผมกลัวด้วย ทีนี้ผมจะขึ้นมอไซหนีกลับบ้านละ พอดีเจอน้อง และสุดท้ายน้องบอกว่าหิวข้าว และว่าผมว่าอย่าใจดำนักเลย  มันมาเป็นแกงค์มันกับเพื่อนห้าคน หน้าตาน่าสงสารมาก ผมเลี้ยข้าวหมกไก่พวกมันคนละกล่อง ละ(พวกมันขอให้ผมไปติวภาษาอังกฤษให้ ผมเองด้วยความที่เป็นครูนะอยากจะสอน) (ข้อความที่วงเล็บนี้เป็นข้อความที่ผมใส่ร้ายเขา แต่ที่เล่ามานอกวงเล็บเป็นเรื่องจริงหมด) มันบอกขอตังค์เพื่มอีก120 ผมไม่ยอมบอกเสร็จงานก่อนเดี๋ยวจะให้  แต่ระหว่างเดินทางไปที่มันจะให้ผมทำอนาจาร เจอที่เปลี่ยว พวกเขาผลักผมลงไปเอามือทุบที่ต้นคอผม ปล้นตังผมไปห้าร้อย พวกมันบอกพวกมันเป็นชายแท้ กระทำหมาหมู่และทำตัวเยี่ยงโจรสมควรเอากระโปรงมาคุมหน้าตัวเองนะครับ ผมไม่โกรธนะครับ มันพาผมเดินจนเมื่อยผมบอกไม่เอาแล้ว ผมบอกไม่เอาแล้วครับ มันบอกไม่ได้พี่มากับผมแล้ว ถ้าลูกผู้ชายจริง จะมาบอกแบบนี้ทำไม ผมเคยเอาข้อความพวกนี้ไปโพสลงเฟสบุ๊คพร้อมรูปของมัน ผมโดนข้อหาหมิ่นประมาท พรบ.คอมพิวเตอร์ พ่อมันฟ้องผม ผมโดนเรียกร้องค่าเสียหาย อีก 4000 ก่อนหน้านั้นมันเอาพวกมากระทืบผม ผมยอมให้มันอีก100 ขอให้มันเลิกยุ่ง ผมอาจจะผิดกฏหมายที่พยายามพรากผู้เยาว์ แต่ผมไม่ได้บังคับมัน ไม่ยอมก็คือไม่ยอมผมไม่ยุ่ง และนี่มารับปากว่ายอม และหลอกให้เราไปโดนทำร้าย มันไม่โดนลงโทษอะไรเลย กลับกลายเราเป็น่ายผิดอยู่คนเดียว มันยุติธรรมเหรอแบบนี้ ใช่อยู่การที่ผมโดนหลอกไปทำร้าย แต่ไม่มีรอยบาดเจ็บจากการถูกทำร้าย ไม่มีในกฏหมาย มันทำให้ผมตกใจเสียหาย คนอย่างพวกมันไม่ต้องถูกลงโทษจากการทำผิดจากการหลอกคนอื่นไปทำร้ายเลยหรือ หรือเป็นเพราะกฏหมายไม่มีบอกพวกมัน เลยไม่ต้องชดใช้ความผิด โลกไม่ยุติธรรม ผมโง่เองที่ทำอะไรแบบนี้ โพสต์อะไรโง่ ผมเสียสติ ผมโกรธ แค่อยากให้มันเจ็บปวดบ้างจากการที่ทำกับผมกลับกลายเป็นผมก็ผิดอยู่คนเดียว พ่อมันเองก็เชื่อว่าลูกายมันคนที่นัดผมนิสัยดี ไม่ทำเรื่องเสียหายอะไรแบบนี้ ขนาดผมส่งข้อความที่น้องนัดผมแล้วพยายามขอตังค์400แล้วพ่อเขายังไม่รู้สึกอะไร (จริงๆข้อความเลห่านั้นน้องเขาลบไปแล้ว ผมกู้มาได้) ผมได้บทเรียนอะไรหลายอย่างจากเรื่องนี้ผมเองก็ไม่ได้บอกว่าผมเป็นคนดี ผมก็เป็นมนุษย์ธรรมดาคนนึงที่มีกิเลศ แต่คนอย่างผมที่แน่ๆคือสัจจะคือสัจจะทำผิดกล้ารับผืด น้องเขาใส่ร้ายผมว่าให้น้องเขาฟังอีกว่าผมทำร้ายร่างกายและเพื่อนน้องก็ช่วยกันห้าม ผู้ใหญ่ก็เชื่อ ผมไม่คิดจะสู้ไรหรอก น้องเขาก็มีเพื่อนอีกสี่คน บวกกับพ่อน้องเขาที่รักน้องเขามาก รู้จักนิสัยลูกตัวเองดี คงจะเลี้ยงปล่อยและให้วันๆขลุกอยู่แต่ร้านเกมส์ ปกป้องลูกตัวเองสุดฤทธิ์ ช่างมันเถอะมันเป็นกรรมของผมเอง มันเรียน รร.เสื้อพละสีชมพู ย่านรามคำแหง ทีแรกเขาก็เรียกให้ผมไปคุยเพื่อพิสูจน์ความจริง ผมจะกล้าคุยได้ไงพวกเขาเยอะและปกป้องกันแค่ไหนผมตัวคนเดียวจะทำอะไรได้หละ ก้มหน้ารับกรรมต่อไป เรื่องที่ผมเล่าทั้งหมดเป็นความจริง ถ้ามีส่วนไหนที่ผมโกหกขอให้ผมตายอย่างน่าทุเรสภายใน สามวัน เจ็ดวันเลยก็ได้