คือ คบกับพี่คนหนึ่ง มีอายุห่างกัน ตัวเราจะย่างเข้า 21 (เรียน) ส่วนพี่เขาจะย่างเข้า 26 (ทำงาน) แต่ในบัตร ปปช ของพี่เขาจะย่าง 23 ปี เพราะแจ้งเกิดช้า ตอนนี้คบกับพี่เขาได้ 1ปี จะย่างเข้าอีก 4เดือน ตอนแรกๆก่อนจะคบกันคือพี่เขาทักมาทางเฟซ ถามนั่นถามนี่ เอาง่ายๆก็คือทักมาจีบนั่นแหละ ส่วนตัวเราตอนนั้นก็ไม่มีใครอยู่แล้วไง จีบใครก่อนไม่เป็น แล้วเราก็ตกลงคบกันก็คุยกันสักพักก็ให้เบอร์กันไป ย่าว่ากันให้เบอร์ง่ายนะ ปกติก็มีแต่ครอบครัวเรากับเพื่อนที่มีเบอร์เราค่อนข้างจะเป็นส่วนตัวอยู่ ประเด็นก็คือพี่เขาก็อยู่ในหมู่บ้านเดียวกันกับเราไงเราเลยกล้าให้ กล้าที่จะคุย ตอนนั้นพี่เขาเป็นทหารเกณฑ์นี่แหละใกล้ปลดประจำการแล้ว ส่วนตัวเราก็ชอบทหารอยู่แล้วไง อยากจะเป็นด้วยแหละ เราก็แปลกใจไงว่าทำไมพี่เขาถึงทักมาจีบ รู้จักกันนะว่าเป็นใคร ก็เหมือนคนทั่วไปที่เรารู้จักนี่แหละ แต่เราเอะใจว่าทำไมถึงจะมาจีบเเรา ไปเห็นเราตอนไหนทั้งที่เราไม่เห็นพี่เขานานมากต่างคนต่างมีหนน้าที่ด้วยแหละ เราก็ถามพี่เขาไปแบบนี้แหละพี่เขาบอกว่าเห็นอยู่หน้าบ้านขี่รถผ่านไงพี่เขาช่วงนั้นก็กลับมาากค่ายมาบ้านช่วงปีใหม่พอดี แต่เราไม่เห็นพี่เขาสักนิดเลยมีแต่พี่เขาเห็น ก็เริ่มคุยเริ่มคบกันตั้งแต่วันแรก ลืมบอกไปว่าพี่คนที่เราคบอยู่นี่แต่ก่อนเคยเป็นแฟนเพื่อนเราแต่เขาเลิกกันได้หลายปีแล้วไง เราก็ใจไม่ดีด้วยแหละเพราะเป็นแฟนเก่าเพื่อน เรามีเพื่อนที่สนิทกัน 3 คนเรียนมาด้วยกันตั้งแต่ศูนย์เด็กเล็กเลย แต่ประถมก็แยกย้ายไปเรียนที่ต่างๆ เวลาหยุดก็ไปเล่นด้วยกัน เราคบกับพี่เขาใช่ว่าเราจะสบายใจนะ บอกความรู้สึกไม่ถูกแต่ไม่สบายใจเลย เราก็ติดต่อไปหาเพื่อนอีกคนหนึ่งเราบอกว่า เราคบกับพี่คนนี้ เราทำถูกไหมทั้งที่เป็นแฟนเก่าเพื่อน ส่วนหนึ่งก็ไม่สบายใจด้วยแหละ เพื่อนมันก็ตอบว่าไม่ผิดหรอกเพราะเขาเลิกกันไปนานแล้วไงเราไม่ได้แย่งเขามา ก่อนที่เราจะโทรไปถามเพื่อน เพื่อนอีกคนก็ไปถามเพื่อนคนนี้แล้วไง เราพยายามติดต่อกับเพื่อนที่เป็นแฟนเก่าของพี่เขาพยายามอธิบายเรื่องราวที่เป็นมาแต่เขาก็ไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่หรอกคุยกับเราอีกแบบหนึ่ง คุยกับเพื่อนอีกแบบหนึ่งทำนองไม่พอใจที่เราไปคบกับพี่เขาคนนั้น ก็พยายามอธิบายแล้วเขาไม่เข้าใจเราก็ปล่อยให้เรื่องมันเฉยๆไปเพราะเก็บมาคิดก็หนักใจป่าว และแล้วความเป็นเพื่อนก็หายไป ส่วนตัวเราก็ว่าเราผิดเพราะเป็นแฟนเก่า แต่เราไม่ได้ไปยุ่งกับเขาก่อนไง ตอนนั้นเราก็ต้องการความรักด้วยแหละ อยู่คนเดียวมันก็เหงาๆหน่อย อยากมีคนคุยด้วยรับฟังปัญหาเราเวลาเราทุกข์ สุข พอเขาเข้ามาเราก็ตกลงเลยไงตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไร พอคบกันแล้วก็นึกได้ว่าเป็นแฟนเก่าเพื่อน อยากจะถามประสบการณ์ทั้งหลายว่าเราผิดไหม ??
พอคบกันมาเรื่อยๆ ก็รู้สึกกว่ามีความเป็นผู้ใหญ่ เรื่องการงานก็จริงจังมาก แต่เท่าที่รู้มาเป็นคนเจ้าชู้เงียบ ตอนที่คบอยู่ส่วนตัวเราก็ไม่รู้หรอกว่าเขาคุยกับใครบ้าง ตัดปัญหาก็คือไม่คิดไงเรื่องนี้ เพราะคิดทีไรแย่ทุกที งี่เง่าด้วย วีนใส่เขา จากนั้นก็ทะเลาะกัน ถามอะไรก็ไม่ได้ถามทีไรจำเป็นต้องผิดกันทุกทีเลย จนเราไม่กล้าที่จะเล่าเรื่องต่างๆที่เราเจอมาให้ฟัง ไม่กล้าที่จะปรึกษาอะไรอีกเลย เราก็เลยตัดสินใจที่จะไม่พูดไม่ถามอะไรอีกเลย เวลาคุยกันก็ไม่ค่อยจะมีอะไรมาคุยกันหรอกนานๆพูดทีแต่ละคำ จากนั้นก็มีเรื่องต่างๆนาๆมาให้คิด เลยตัดสินใจปล่อยวางทุกอย่าเพราะรู้สึกเริ่มมเหนื่อยละ เราก็ปล่อยวางได้ ถามว่าไม่เคยคุยกันไหม ก็เคย เอาง่ายๆก็เลิกคบนั่นแหละแต่ไม่ได้บอกเลิกเพราะพี่เขาเจ้าชู้เงียบน่าจะคบช้อนมั้งตามที่เรารู้ จับได้ว่าคุย คบช้อน ก็ไม่ยอมรับ หาเรื่องให้เราผิดอีกต่างหากว่าเรางี่เง่า สุดท้ายก็เลิกคุยกันโดยไม่ติดต่อกันอีกเลย ส่วนตัวเรานิถ้าเลิกคุยแล้วเราจะชอบบล็อคทุกอย่างที่ไม่สามารถติดต่อกันได้เพราะไม่อยากเห็น เลิกคุยกันไปเกือนเดือนกว่าๆก็ติดต่อกลับมาทางเบอร์เพราะเราไม่ได้บล็อคเบอร์ไว้นอกนั้นบล็อคหมด ติดต่อมาเราก็คุยกันเหมือนปกติแหละเราก็ไม่คิดเรื่องที่ผ่านมาแล้ว คือครั้งนี้นานสุดที่เลิกคัยกัน พอต่อมาเรื่อยๆก็เป็นเหมือนเดิม ไม่ค่อยจะได้คุยกันหรอก เวลาทะเลาะกันก็เงียบกันไปหลายวัน มีแต่พี่เขานั่นแหละติดต่อมาก่อนเราไม่เคยเริ่มติดต่อไปเลยจบก็คือจบ ณ ตอนนี้ ก็คุยกันมาได้สักพักก็ยังไม่มีปัญหาอะไรเหมือนเมื่อก่อนทุกอย่างโอเคดี ส่วนเราก็ปล่อยวางทุกอย่างตั้งแต่แรกแล้วไงไม่งี่เง่าเหมือนเมื่อก่อนดีกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย เรื่องอะไรที่เรารู้ว่าถามไปแล้วมันจะทะเลาะกันเราก็ไม่ถามปล่อยวางถ้าตอนนี้พี่เขาจะไปก็ไปได้เราก็ไม่ได้รั้งอะไร ถ้าเขาจะอยู่ก็อยู่ รักไหมรัก แล้วเราก็รักตัวเองด้วยเราไม่อยากทุกข์เหมือนตอนที่เราเคยเป็นอยู่มา สงสารตัวเอง เจอปัญหาทีไรร้องไห้ทุกทีน้ำตาอยู่ตื้นมาก ณ ตอนนี้ เข้มแข็งขึ้นมาก ถามว่าคิดไหมก็คิดนะเรื่องพี่เขา เรื่องต่างๆนั่นแหละแต่มันไม่เหมือนแต่ก่อนไง โอเคกว่าเมื่อก่อนอยู่จริงๆ ตอนนี้ไปไหนมาไหนก็บอก แต่เราก็ไม่ค่อยจะได้คุยกันหรอกพี่เขาทำงานในโรงแรม เกี่ยวกับงานบริการลูกค้า เข้ากะเช้า บ่าย ดึก บ้าง เราก็ยอมรับได้ แต่เราก็จะมีเวลาเล็กน้อยคุยกันก่อนจะทำงานคุยกันทางแชท เวลาไม่นานหรอก 2-3 นาทีเป็นบางครั้ง แค่ได้คุยกันแค่นี้เราก็มีความสุขแล้ว ล่าสุดเมื่อเช้าช่วง8 โมงกว่าๆ เขาเลิกงานแล้ว เขาก็ทักมาบอกเลาว่าจะกลับห้องช้าหน่อยนะพี่ๆที่ทำงานชวนไปเดินเล่น กินข้าว นานๆที กลับแล้วจะทักหา พอประมาณ 10 โมงกว่าเขาก็โทรมาทางแชทบอกว่ากลับมาแล้วไอ้เราก็เรียนอยู่คุยกันได้ไม่นานและเขากำลังจะนอนด้วยยแหละ พี่เขาเลยบอกว่าประมาณทุ่มมีเรื่องจะคุยด้วยโทรมาปลุกด้วยนะ พอถึงทุ่มก็โทร ก็คุยกันธรรมดาพี่เขาก็บอกว่าพรุ่งนี้จะไปพัทยากับพี่ ไอ้เราก็ถามไปว่านี่หรอเรื่องจะคุยด้วยนึกว่าเรื่องอะไร เราก็ถามไปว่าไปกับพี่ พี่ผู้หญิงหรือพี่ผู้ชายเขาเลยตอบกลับมาว่าถ้าพี่ผู้หญิงก็ดีนะสิ ไอ้เราก็อืม ก็ว่าไปน้อ คุยกันไม่ถึง2 นาทีหรอกเราก็วางเพราะคุยรู้เรื่องแล้ว ปล่อยให้เขาทำธุระเขาไป
ส่วนตัวเราตอนนี้เราก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากหรอก ขอแค่ความเข้าใจ ไม่โกหก คุยกันน้อยก็ไม่เป็นไร ขอแค่ความจริงใจและซื่อสัตย์ต่อกันพอ ถ้าเขาไม่รู้จักพอเป็นเขาจะไปเราก็ยินยอมที่จะปล่อยพี่เขาไป แชร์ประสบการณ์กัน อาจจะเยอะหน่อย อย่าลำไยกันนะ กระทู้แรก
แชร์ประสบการณ์ส่วนตัวเรากับคนที่คบอยู่??
พอคบกันมาเรื่อยๆ ก็รู้สึกกว่ามีความเป็นผู้ใหญ่ เรื่องการงานก็จริงจังมาก แต่เท่าที่รู้มาเป็นคนเจ้าชู้เงียบ ตอนที่คบอยู่ส่วนตัวเราก็ไม่รู้หรอกว่าเขาคุยกับใครบ้าง ตัดปัญหาก็คือไม่คิดไงเรื่องนี้ เพราะคิดทีไรแย่ทุกที งี่เง่าด้วย วีนใส่เขา จากนั้นก็ทะเลาะกัน ถามอะไรก็ไม่ได้ถามทีไรจำเป็นต้องผิดกันทุกทีเลย จนเราไม่กล้าที่จะเล่าเรื่องต่างๆที่เราเจอมาให้ฟัง ไม่กล้าที่จะปรึกษาอะไรอีกเลย เราก็เลยตัดสินใจที่จะไม่พูดไม่ถามอะไรอีกเลย เวลาคุยกันก็ไม่ค่อยจะมีอะไรมาคุยกันหรอกนานๆพูดทีแต่ละคำ จากนั้นก็มีเรื่องต่างๆนาๆมาให้คิด เลยตัดสินใจปล่อยวางทุกอย่าเพราะรู้สึกเริ่มมเหนื่อยละ เราก็ปล่อยวางได้ ถามว่าไม่เคยคุยกันไหม ก็เคย เอาง่ายๆก็เลิกคบนั่นแหละแต่ไม่ได้บอกเลิกเพราะพี่เขาเจ้าชู้เงียบน่าจะคบช้อนมั้งตามที่เรารู้ จับได้ว่าคุย คบช้อน ก็ไม่ยอมรับ หาเรื่องให้เราผิดอีกต่างหากว่าเรางี่เง่า สุดท้ายก็เลิกคุยกันโดยไม่ติดต่อกันอีกเลย ส่วนตัวเรานิถ้าเลิกคุยแล้วเราจะชอบบล็อคทุกอย่างที่ไม่สามารถติดต่อกันได้เพราะไม่อยากเห็น เลิกคุยกันไปเกือนเดือนกว่าๆก็ติดต่อกลับมาทางเบอร์เพราะเราไม่ได้บล็อคเบอร์ไว้นอกนั้นบล็อคหมด ติดต่อมาเราก็คุยกันเหมือนปกติแหละเราก็ไม่คิดเรื่องที่ผ่านมาแล้ว คือครั้งนี้นานสุดที่เลิกคัยกัน พอต่อมาเรื่อยๆก็เป็นเหมือนเดิม ไม่ค่อยจะได้คุยกันหรอก เวลาทะเลาะกันก็เงียบกันไปหลายวัน มีแต่พี่เขานั่นแหละติดต่อมาก่อนเราไม่เคยเริ่มติดต่อไปเลยจบก็คือจบ ณ ตอนนี้ ก็คุยกันมาได้สักพักก็ยังไม่มีปัญหาอะไรเหมือนเมื่อก่อนทุกอย่างโอเคดี ส่วนเราก็ปล่อยวางทุกอย่างตั้งแต่แรกแล้วไงไม่งี่เง่าเหมือนเมื่อก่อนดีกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย เรื่องอะไรที่เรารู้ว่าถามไปแล้วมันจะทะเลาะกันเราก็ไม่ถามปล่อยวางถ้าตอนนี้พี่เขาจะไปก็ไปได้เราก็ไม่ได้รั้งอะไร ถ้าเขาจะอยู่ก็อยู่ รักไหมรัก แล้วเราก็รักตัวเองด้วยเราไม่อยากทุกข์เหมือนตอนที่เราเคยเป็นอยู่มา สงสารตัวเอง เจอปัญหาทีไรร้องไห้ทุกทีน้ำตาอยู่ตื้นมาก ณ ตอนนี้ เข้มแข็งขึ้นมาก ถามว่าคิดไหมก็คิดนะเรื่องพี่เขา เรื่องต่างๆนั่นแหละแต่มันไม่เหมือนแต่ก่อนไง โอเคกว่าเมื่อก่อนอยู่จริงๆ ตอนนี้ไปไหนมาไหนก็บอก แต่เราก็ไม่ค่อยจะได้คุยกันหรอกพี่เขาทำงานในโรงแรม เกี่ยวกับงานบริการลูกค้า เข้ากะเช้า บ่าย ดึก บ้าง เราก็ยอมรับได้ แต่เราก็จะมีเวลาเล็กน้อยคุยกันก่อนจะทำงานคุยกันทางแชท เวลาไม่นานหรอก 2-3 นาทีเป็นบางครั้ง แค่ได้คุยกันแค่นี้เราก็มีความสุขแล้ว ล่าสุดเมื่อเช้าช่วง8 โมงกว่าๆ เขาเลิกงานแล้ว เขาก็ทักมาบอกเลาว่าจะกลับห้องช้าหน่อยนะพี่ๆที่ทำงานชวนไปเดินเล่น กินข้าว นานๆที กลับแล้วจะทักหา พอประมาณ 10 โมงกว่าเขาก็โทรมาทางแชทบอกว่ากลับมาแล้วไอ้เราก็เรียนอยู่คุยกันได้ไม่นานและเขากำลังจะนอนด้วยยแหละ พี่เขาเลยบอกว่าประมาณทุ่มมีเรื่องจะคุยด้วยโทรมาปลุกด้วยนะ พอถึงทุ่มก็โทร ก็คุยกันธรรมดาพี่เขาก็บอกว่าพรุ่งนี้จะไปพัทยากับพี่ ไอ้เราก็ถามไปว่านี่หรอเรื่องจะคุยด้วยนึกว่าเรื่องอะไร เราก็ถามไปว่าไปกับพี่ พี่ผู้หญิงหรือพี่ผู้ชายเขาเลยตอบกลับมาว่าถ้าพี่ผู้หญิงก็ดีนะสิ ไอ้เราก็อืม ก็ว่าไปน้อ คุยกันไม่ถึง2 นาทีหรอกเราก็วางเพราะคุยรู้เรื่องแล้ว ปล่อยให้เขาทำธุระเขาไป
ส่วนตัวเราตอนนี้เราก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากหรอก ขอแค่ความเข้าใจ ไม่โกหก คุยกันน้อยก็ไม่เป็นไร ขอแค่ความจริงใจและซื่อสัตย์ต่อกันพอ ถ้าเขาไม่รู้จักพอเป็นเขาจะไปเราก็ยินยอมที่จะปล่อยพี่เขาไป แชร์ประสบการณ์กัน อาจจะเยอะหน่อย อย่าลำไยกันนะ กระทู้แรก