เคยมั้ยยิ่งเราหาความรักมาเท่าไหร่ก็เหมือนยิ่งหาไม่เจอ

เราคุยกับคนหลายคนพร้อมกัน เพราะเราหวังว่าจะมีใครซักคนที่รักเราจริงๆ แล้วเราก็จะเลือกคนนั้น แต่ทำไม ไม่มีใครที่ทำแบบนั้นกับเราเลย ทั้งๆที่เราให้ไปเต็มร้อย เราต้องเจ็บอีกนานแค่ไหน เราเริ่มอยากอยู่คนเดีย

จขกท. รู้สึกว่าในปัจจุบันนี้หาความจริงใจจากใครนั้นยากจริงๆ เหมือนกับโลกมันเปลี่ยนไปแล้วหรือยังไง ทำไมการที่เราดีกับเค้า แต่เค้ากลับไม่ดีตอบเรา ในบางครั้งเราก็จำเป็นที่จะต้องเปลี่ยนตัวเองไปในบางสถานการ

ขอความคิดเห็นหน่อยค่ะ เราคุยกับคนหนึ่งมาประมาณ 3 ปี ความสัมพันธ์ค่อนข้างสนิท แต่ไม่ได้คบกันคือคุยกันเรื่อยๆอัพเดทชีวิตกันมาตลอดจนเราเริ่มรู้สึกกับเขามากกว่าเพื่อนทั่วไปเราเลยเพิ่งเปิดใจบอกความรู้สึกก

ตามหัวข้อเลยค่ะ เพื่อนๆเป็นกันมั้ยคะ ที่ว่าจริงจังทีไรรักพังทุกทีเลย

มาบ่นเฉย ๆแค่เพิ่งรู้ว่าคนที่แอบปลื้มไปทำผญ.ท้อง รู้สึกอกหัก ตกใจแบบสิบล้านโวลต์

เป็นโรคกลัวความรัก จนไม่กล้าจะเปิดใจคบกับใคร กลัวการผิดหวัง เสียใจ แต่อยู่คนเดียวก็เหงานะ แต่ทำไงได้ล่ะ เพราะตัวเองที่กลัว เปิดใจที่ไร พังทุกที😿😿 มีใครเป็นเหมือนเราบ้าง😿😿

ตั้งแต่มอต้นแล้วไม่เคยมีแฟนเลยสักครั้งเดียวถึงจะมีคนคุยแต่ก็นกทุกทีเลยทำยังไงดีเหงามาก

ความทรงจำที่แย่ นึกถึงทีไรก็รู้สึกแย่ คืออะไรคะ ของเราคือ ความทรงจำวันที่สูญเสียยาย เราเองยังเยียวยาความรู้สึกไม่ได้จนบัดนี้

ฟังเพลงเศร้าแล้วคิดถึงแฟนเก่าทุกทีเลยค่ะ จากอารมณ์ที่ดีๆ ก็กลายมาดิ่งลงเองเฉยๆ เห้อ ฟังเพลงสนุกๆก็ยังไม่ค่อยอิน ควรทำไงดี