อยู่ตัวคนเดียวในคณะ เเปลกไหมครับ

เราใช้ชีวิตด้วยตัวเองได้ ไม่ต้องพึ่งใครมาก เขาช่วยเรา เราก็ช่วยเขา เรียนก็ตามปกติ  ไม่ได้หมายถึงไม่มีใครคบนะครับ เเต่รู้จักทุกคน ส่วนใหญ่เขาก็รู้จักผมเหมือนกัน ไปไหนมาไหนก็เดินคนเดียวตลอด บางวันก็มีเพื่อนมาเดินด้วยกัน  เเต่บางครั้งอยู่ดีๆ ก็มีเเต่คนมอง เป็นพวกรุ่นพี่ที่เกาะกลุ่มกันครับ ตัวใหญ่ๆทั้งนั้น เคยคิดว่าซักวัน ผมต้องโดนกระทืบเเน่ๆ จนตอนนี้เริ่มไม่กลัวเเล้วครับ เเต่รู้สึกว่าตัวเองเด่นขึ้นตลอด ทำใจไว้เเล้วครับ รุมมาผมสู้กลับ

มีอยู่ครั้งนึง วันนั้นเเวะไปกินข้าวที่ร้านในวิลัย ไปเจอกับอาจารย์ที่รู้จักโดยบังเอิญ ก็นั่งคุยกันครับ พอไปเรื่อยๆเเกถามขึ้นมาประโยคนึง "อยู่อย่างนี้กลัวคนอื่นบ้างไหมเนี่ย ไม่มีใครคบ? ไม่ลองหาเพื่อนสนิทดูล่ะ" ก็เลยเก็บมาคิดครับ เเต่ไม่มีเพื่อนคนไหนอยู่กับผมนานซักคน คือมันสบายๆ อยากไปเที่ยวไหนผมก็ไปได้ไม่ต้องเเคร์ใคร เงินก็เป็นเงินที่ตัวเองทำงานหามา ไม่ค่อยได้เดือดร้อนคนที่บ้าน
เลยอยากจะรู้ว่า คนอื่นที่เป็นเเบบประมาณเนี้ย ใช้ชีวิตกันยังไงบ้างครับ (คือในวิลัยก็มีคนเเบบนี้เยอะนะ เเต่พวกนี้หาตัวยากมาก ไม่เป็นคนดัง ก็ คนเก็บกด)