ผมจะออกไปหา "แรงบันดาลใจ" ครับ
โดยการ "โบกรถ" จากภาคใต้ ไป ภาคเหนือ
......... ทำทำไม? ทำแล้วได้อะไร? ............
1. เวลาใครอยากจะได้ "แรงบันดาลใจ"
ส่วนใหญ่ก็มักนึกถึงคน "ตัวใหญ่" ก่อนเสมอ
ตัวใหญ่นี้ ไม่ใช่คน ตัวเบอเร่อเทิ่ม นะครับ
แต่หมายถึงคนที่ประสบความสำเร็จสูง
ไม่ตำแหน่ง "ใหญ่" มาก ก็ต้อง "รวย" มว๊ากก
คราวนี้เลยอยากจะออกไปหาเอากับคน "ตัวเล็กๆ" บ้าง
ด้วยความเชื่อที่ว่า
"เราต่างเป็นแรงบันดาลใจ ให้กันและกัน"
ไม่ว่าจะทำอาชีพอะไร
อยู่ในสวน ในนา ริมถนน หรือตึกใหญ่
เราก็ต่างเป็น "แรงบันดาลใจ" ให้กันได้ ไม่ใช่หรือครับ?
2. เมื่อปีพ.ศ.2532 คุณศุ บุญเลี้ยง (คนที่ร้อง อิ่มใดๆ โลกนี้ไม่มีเทียบเทียม.....)
ได้เคยเดินทางแบบนี้ไว้ ตอนนั้นเขาโบกจาก กรุงเทพไป เกาะสมุย
บันทึกการเดินทางชื่อ "หนุ่มนักโบกกับสาวขี้บ่น" ตอนนั้นประกายให้วัยรุ่นเริ่มออกเดินทางกันทั่วบ้านทั่วเมือง
20 ปีผ่านไป ปี 2552 คุณนิ้วกลม ได้บูชาครูด้วยการทำแบบเดียวกัน โดยการโบกรถ 1 เดือนเต็ม และบันทึกออกมาเป็นชื่อ
"หนุ่มนักโบกกับสาวผู้โชคร้าย"
8 ปีผ่านไป ปีนี้ 2560 ผม "อ้ำ" วิชญ์ภาส จะเอามั่ง
เพื่อบูชาครู อย่าง "นิ้วกลม" และ
ครูของครู อย่าง "ศุ บุญเลี้ยง"
หัวข้อยังไม่มี แต่น่าจะเป็น
"หนุ่มนักโบกกับสาวไม่รู้อยู่ไหน"
เพราะเดินทาง "คนเดียว" ไม่มีสาวๆ แฮ่.
เหตุผล 2 ข้อพอยังเอ่ย?
ยังไม่พอ เอ้า...... ผมให้อีกข้อ
3.จะออกไปจำลองสถานะการณ์ "ความลำบาก"
คุยกับใคร ใครก็บอก นั่งรถ "ง่ายกว่า"
แต่ผมเป็นคนแปลก
ชอบทำเรื่อง "ง่ายๆ" ให้เป็นเรื่อง "ยากๆ" ครับ
เพราะอะไรที่มันได้ "ยากๆ"
อานุภาพของ "คุณค่า" มันจะสูง(มว๊ากกก)
เวลาอยู่กรุงเทพ แตะขาออกจากบ้าน
ก็มีอะไร "บริการ" ไว้หมดแล้ว
มอไซค์วิน แท็กซี่ รถเมล์ สองแถว มีหมด
กลายเป็นว่า "เงิน" ซื้อ "ความสะดวก" ได้ทุกอย่าง
ผมจึงอยากลิ้มลอง "ความลำบาก" ที่เงิน "ซื้อไม่ได้" ก็เท่านั้นเอง
เหตุผล 3 ข้อ ง่าย ๆ แค่นี้แหละครับ
ที่ทำให้ทำแบบ "คิดน้อยๆ"
พอคิด "น้อย" เลยทำ "ง่าย"
เพราะกลัวว่าถ้ามัวแต่ "คิดมาก" กลัวว่าจะ "ไม่ได้ทำ"
คอยติดตาม และเป็นกำลังใจให้กันนะครับ.......
(กระทู้นี้เป็นครั้งแรกของผม หาผิดพลาดประการใด ขออภัยด้วยนะครับ)
FB: โลกที่เราร่วมกันสร้าง by อ้ำ
www.facebook.com/wichapart/
รู้เพียงแค่......."จะก้าวไปข้างหน้า"
โดยการ "โบกรถ" จากภาคใต้ ไป ภาคเหนือ
......... ทำทำไม? ทำแล้วได้อะไร? ............
1. เวลาใครอยากจะได้ "แรงบันดาลใจ"
ส่วนใหญ่ก็มักนึกถึงคน "ตัวใหญ่" ก่อนเสมอ
ตัวใหญ่นี้ ไม่ใช่คน ตัวเบอเร่อเทิ่ม นะครับ
แต่หมายถึงคนที่ประสบความสำเร็จสูง
ไม่ตำแหน่ง "ใหญ่" มาก ก็ต้อง "รวย" มว๊ากก
คราวนี้เลยอยากจะออกไปหาเอากับคน "ตัวเล็กๆ" บ้าง
ด้วยความเชื่อที่ว่า
"เราต่างเป็นแรงบันดาลใจ ให้กันและกัน"
ไม่ว่าจะทำอาชีพอะไร
อยู่ในสวน ในนา ริมถนน หรือตึกใหญ่
เราก็ต่างเป็น "แรงบันดาลใจ" ให้กันได้ ไม่ใช่หรือครับ?
2. เมื่อปีพ.ศ.2532 คุณศุ บุญเลี้ยง (คนที่ร้อง อิ่มใดๆ โลกนี้ไม่มีเทียบเทียม.....)
ได้เคยเดินทางแบบนี้ไว้ ตอนนั้นเขาโบกจาก กรุงเทพไป เกาะสมุย
บันทึกการเดินทางชื่อ "หนุ่มนักโบกกับสาวขี้บ่น" ตอนนั้นประกายให้วัยรุ่นเริ่มออกเดินทางกันทั่วบ้านทั่วเมือง
20 ปีผ่านไป ปี 2552 คุณนิ้วกลม ได้บูชาครูด้วยการทำแบบเดียวกัน โดยการโบกรถ 1 เดือนเต็ม และบันทึกออกมาเป็นชื่อ
"หนุ่มนักโบกกับสาวผู้โชคร้าย"
8 ปีผ่านไป ปีนี้ 2560 ผม "อ้ำ" วิชญ์ภาส จะเอามั่ง
เพื่อบูชาครู อย่าง "นิ้วกลม" และ
ครูของครู อย่าง "ศุ บุญเลี้ยง"
หัวข้อยังไม่มี แต่น่าจะเป็น
"หนุ่มนักโบกกับสาวไม่รู้อยู่ไหน"
เพราะเดินทาง "คนเดียว" ไม่มีสาวๆ แฮ่.
เหตุผล 2 ข้อพอยังเอ่ย?
ยังไม่พอ เอ้า...... ผมให้อีกข้อ
3.จะออกไปจำลองสถานะการณ์ "ความลำบาก"
คุยกับใคร ใครก็บอก นั่งรถ "ง่ายกว่า"
แต่ผมเป็นคนแปลก
ชอบทำเรื่อง "ง่ายๆ" ให้เป็นเรื่อง "ยากๆ" ครับ
เพราะอะไรที่มันได้ "ยากๆ"
อานุภาพของ "คุณค่า" มันจะสูง(มว๊ากกก)
เวลาอยู่กรุงเทพ แตะขาออกจากบ้าน
ก็มีอะไร "บริการ" ไว้หมดแล้ว
มอไซค์วิน แท็กซี่ รถเมล์ สองแถว มีหมด
กลายเป็นว่า "เงิน" ซื้อ "ความสะดวก" ได้ทุกอย่าง
ผมจึงอยากลิ้มลอง "ความลำบาก" ที่เงิน "ซื้อไม่ได้" ก็เท่านั้นเอง
เหตุผล 3 ข้อ ง่าย ๆ แค่นี้แหละครับ
ที่ทำให้ทำแบบ "คิดน้อยๆ"
พอคิด "น้อย" เลยทำ "ง่าย"
เพราะกลัวว่าถ้ามัวแต่ "คิดมาก" กลัวว่าจะ "ไม่ได้ทำ"
คอยติดตาม และเป็นกำลังใจให้กันนะครับ.......
(กระทู้นี้เป็นครั้งแรกของผม หาผิดพลาดประการใด ขออภัยด้วยนะครับ)
FB: โลกที่เราร่วมกันสร้าง by อ้ำ
www.facebook.com/wichapart/