รักเคยดีกว่านี้แต่ตอนนี้แย่ทั้งกายทั้งใจแต่ยังรักเขามากอยู่ "ควรคบต่อมั๊ย"

ตามหัวข้อเลยคับ ผมกับแฟนก่อนหน้านี้ รักกันมากจนใครหลายๆคนอิจฉา มันคงสะสมมาเรื่อยๆจนมาทะเลาะกันแรงๆเกี่ยวกับเรื่องเพื่อนของเธอ ซึ่งเพื่อนมีปัญหาอกหักเลิกกับแฟน ซึ่งโอเครไปดูแลเพื่อนหน่อย(ก็คิดว่าเพื่อนจะมาไม่กี่วัน) สรุปเกือบ1อาทิตย์ ไม่สนใจอะไรผมเลยแม้กระทั่งไลน์หรือโทรหา เวลาของผมกับแฟนหายไปเลย และมีวันหนึ่งเธอกับเพื่อนไปเที่ยวกลางคืนกัน แต่แฟนผมก็เป็นคนไม่ค่อยดื่มหรอก นางก็ไม่ได้บอกผมว่าจะไป ผมรู้เพราะโทรหาแล้วได้ยินเสียงเพลงที่ร้านนี้เปิดบ่อยๆ เลยถามว่าอยู่ไหนนางถึงบอก ด้วยความที่เราเป็นห่วงเราก็เลยโทรหาบ่อยหน่อยเพราะไม่อยากให้กลับดึกเพราะเธอมีโรคประจำตัว ถ้าดื่มมาก นอนดึกมาก จะมีอาการ เราเลยไปหาที่ร้านเผื่ออยากไปค่อยดูว่าถ้าเป็นอะไรขึ้นมาเราจะคอยอยู่ดูใกล้ๆ แต่เธอกับไม่คิดแบบนั้น ว่าผมระแวง ว่าผมทำไมต้องจุกจิก ทำไมต้องตามตลอดเวลา อยากมาเที่ยวกับเพื่อนบ้าง สรุปเธอบอกเลิกผม ตรงนั้นเลย ผมอึ้งไปเลยตามง้อจนถึงเวลาเธอกลับบ้านก็หนีผมไป แต่ผมก็ไม่ยอมเลิกนะ เช้าวันรุ่งขึ้นผมตามไปง้อต่อที่บ้านโดยให้แม่ของเธอช่วยพูด โอเครสรุปนางยอมไม่เลิก แต่แน่นอนคับ "มันไม่มีทางเหมือนเดิม" ช่องว่างของเราเริ่มห่างไปเรื่อย จากเคยสนิทกันทำอะไรด้วยกันพูดคุย การกระทำ ความสำคัญที่เคยมีให้ผมก็น้อยลงไปทุกที จุดพีคคือเธอบอกว่ามันไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิม กลับกันผมกลับอยากทำให้มีความสุขเหมือนเดิม เราเคยมีอะไรกันบ่อยๆ แต่เธอกับมองว่าผมหื่น แต่ในมุมผมมันก็การที่ทำให้เราเหนี่ยวแน่มากขึ้นผมไม่เคยคิดว่าได้แล้ว ลดความรักลงเลย มีแต่เพิ่มขึ้นๆ แต่เธอบอกว่าจะไม่มีอะไรกันอีกแล้วนะ ผมนี่ซ๊อคเลย ไม่ใช่อะไร ช๊อคที่ว่า ทุกอย่างที่ผมเคยวางแผนไว้ว่าปลายปีนีจะพาเธอไปเที่ยวตั้งหลายที่ มันพังหมดแล้วเพราะอะไรนะเหรอ ผมไม่กล้าจะไปไหนด้วยแล้วเพราะมันห่างกันมากตอนนี้ จากที่เคยสนิทจนเรียกกัน สามี ตอนนี้ พี่ จะให้ผมทำยังไง จะเป็นโรคประสาทแล้วคับ

ปล.ผมเอาUser.เพื่อนมาตั้งคับ พึ่งหัดตั้งครั้งแรก