ก่อนอื่น ผมขอเล่าเรื่องราวของผมก่อนนะครับ
.
ตัวผมเองได้เลิกกับแฟนเก่าที่คบกันมานานมากได้เกือบปีแล้วครับ
ชีวิตผมตอนนั้นเหมือนไม่มีใครที่พอจะเป็น ที่พึ่งทางด้านจิตใจของผมได้
ผมตัดสินใจเลือกที่จะหาเพื่อน หรือใครสักคนไว้คุย หรือคนที่ผมพอจะระบายความรู้สึกที่ถูกเก็บกดไว้ได้
โดยการหาเพื่อนทาง Social media อย่างน้อยก็ทำให้ผมได้พูด ระบาย อะไรออกมาบ้าง
"ผมขอยืนยันว่าผมไม่เคยคิดที่จะหาแฟนหรือใครเพื่อเอามาคบใดๆทั้งสิ้นนะครับ"
เพราะผมโครตเข็ดหลาบกับความรักที่ผ่านมาเอามากๆ เลยปฏิญานกับตัวเองว่า พอกันทีกับการมีชีวิตคู่
.
.
จนวันนี้ครับ ผมเจอน้องคนหนึ่ง(ผู้ชายครับ) คนที่ทำให้ความรู้สึกหดหู่ในชีวิตผมหายไป
ทำให้ผมได้นอนหลับโดยที้รู้สึกว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียว ไม่ต้องนอนผวาตื่นตลอดเวลา
ในทุกวันที่เราได้คุยกัน น้องเค้าได้มาเติมเต็มความรู้สึกของผม ให้กำลังใจ แลกเปลี่ยนเรื่องราวและช่วยกันแก้ปัญหาของกันและกัน
น้องเค้าทำให้ผมรู้สึกว่าน้องเค้าพร้อมที่ให้ผมจับมือเค้าแล้วก้าวไปพร้อมๆกัน และอยู่ข้างกันเวลามีปัญหาได้
ถึงแม้ว่าเค้าจะเอาแต่ใจไปบ้างในบางเรื่อง ไร้เหตุผลบ้างในบางหน แต่ ชีวิตผมโครตมีความสุขเลยครับ
มีความสุขตั้งแต่ครั้งแรกที่เราได้รู้จักกัน หลังจากที่ผมทุกข์กับความรักมานาน แล้วเป้าหมายในชีวิตผมที่เคยตั้งไว้ ก็เปลี่ยนไป...
.
.
เรื่องมันเริ่มซับซ้อนมากขึ้นครับ ตรงที่ผมกับน้องยังไม่เคยเจอกัน ทั้งๆที่เรามีความรู้สึกดีต่อกันมาก
มันเป็นที่ผมเองแหละครับ น้องเค้าพร้อมทุกอย่าง และพร้อมที่จะให้โอกาสผมด้วย ไม่รู้ว่าจะมีใครให้โอกาสผมได้เท่านี้อีกไหม
ด้วยข้อจำกัดที่ตัวผมเองหลายๆอย่าง ที่ต้องปิดบังตัวตนของผม (ผมเป็นไบ) ไม่อยากให้ใครรู้ และไม่พร้อมที่จะเจอกัน
ผมไม่รู้จะทำยังไงครับ ผมรู้สึกว่าผมกำลังเอาเปรียบน้องเค้าอยู่ในทุกๆด้าน เพราะไม่ว่าจะเป็นข้อมูลอะไร
รูป หรือ Call น้องเค้าให้ผมได้หมด ผมแมร่งงงโคxตไม่เข้าตัวเองเลยครับว่าจะมีกำแพงอะไรเยอะขนาดนี้
.
.
จนตอนนี้ผมเริ่มกลัวละครับ กลัวว่าวันนึงน้องเค้าจะรอผมไม่ไหว และผมต้องเสียน้องเค้าไป
ผมอยากทำชีวิตผมให้เหมาะสม และคู่ควรกับน้องเค้ามากกว่านี้ครับ
น้องเค้ามีความพร้อมกว่าผมในทุกๆด้าน แต่ไม่เคยรังเกียจคนแย่ๆอย่างผมเลย มันทำให้ผมยิ่งรู้สึกมั่นใจมากครับว่า
"ผมหลงรักน้องเค้าเข้าให้แล้ว"
ในชีวิตผม ผมไม่เคยเชื่อเลยครับว่าคนในโลกโซเชี่ยล จะมีอิทธิพลกับความรู้สึกของผมได้มากมายขนาดนี้
แล้วคุณหละครับ คิดยังไง คุณคิดว่าคนเรามันจะรักกันบนโลกออนไลน์ได้จริงรึเปล่าวครับ ?
ถึงแม้ว่าเค้าจะไม่เคยเห็นผมแบบจริงจังเลยก็ตาม (แต่ผมเคยเห็นเค้าละนะครับ) ผมมั่นใจในความรู้สึกของผมแบบไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ
และถึงผมจะเชื่อมั่นในความรู้สึกของเค้ามากแค่ไหนก็ตาม มาในวันนี้...ผมก็ยังไม่พร้อมอยู่ดี เพราะผมมันขี้ขลาด และยังไม่ดีพอ
คุณคิดว่าคนเรามันจะรักกันบนโลกออนไลน์ได้จริงรึเปล่าวครับ ?
.
ตัวผมเองได้เลิกกับแฟนเก่าที่คบกันมานานมากได้เกือบปีแล้วครับ
ชีวิตผมตอนนั้นเหมือนไม่มีใครที่พอจะเป็น ที่พึ่งทางด้านจิตใจของผมได้
ผมตัดสินใจเลือกที่จะหาเพื่อน หรือใครสักคนไว้คุย หรือคนที่ผมพอจะระบายความรู้สึกที่ถูกเก็บกดไว้ได้
โดยการหาเพื่อนทาง Social media อย่างน้อยก็ทำให้ผมได้พูด ระบาย อะไรออกมาบ้าง
"ผมขอยืนยันว่าผมไม่เคยคิดที่จะหาแฟนหรือใครเพื่อเอามาคบใดๆทั้งสิ้นนะครับ"
เพราะผมโครตเข็ดหลาบกับความรักที่ผ่านมาเอามากๆ เลยปฏิญานกับตัวเองว่า พอกันทีกับการมีชีวิตคู่
.
.
จนวันนี้ครับ ผมเจอน้องคนหนึ่ง(ผู้ชายครับ) คนที่ทำให้ความรู้สึกหดหู่ในชีวิตผมหายไป
ทำให้ผมได้นอนหลับโดยที้รู้สึกว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียว ไม่ต้องนอนผวาตื่นตลอดเวลา
ในทุกวันที่เราได้คุยกัน น้องเค้าได้มาเติมเต็มความรู้สึกของผม ให้กำลังใจ แลกเปลี่ยนเรื่องราวและช่วยกันแก้ปัญหาของกันและกัน
น้องเค้าทำให้ผมรู้สึกว่าน้องเค้าพร้อมที่ให้ผมจับมือเค้าแล้วก้าวไปพร้อมๆกัน และอยู่ข้างกันเวลามีปัญหาได้
ถึงแม้ว่าเค้าจะเอาแต่ใจไปบ้างในบางเรื่อง ไร้เหตุผลบ้างในบางหน แต่ ชีวิตผมโครตมีความสุขเลยครับ
มีความสุขตั้งแต่ครั้งแรกที่เราได้รู้จักกัน หลังจากที่ผมทุกข์กับความรักมานาน แล้วเป้าหมายในชีวิตผมที่เคยตั้งไว้ ก็เปลี่ยนไป...
.
.
เรื่องมันเริ่มซับซ้อนมากขึ้นครับ ตรงที่ผมกับน้องยังไม่เคยเจอกัน ทั้งๆที่เรามีความรู้สึกดีต่อกันมาก
มันเป็นที่ผมเองแหละครับ น้องเค้าพร้อมทุกอย่าง และพร้อมที่จะให้โอกาสผมด้วย ไม่รู้ว่าจะมีใครให้โอกาสผมได้เท่านี้อีกไหม
ด้วยข้อจำกัดที่ตัวผมเองหลายๆอย่าง ที่ต้องปิดบังตัวตนของผม (ผมเป็นไบ) ไม่อยากให้ใครรู้ และไม่พร้อมที่จะเจอกัน
ผมไม่รู้จะทำยังไงครับ ผมรู้สึกว่าผมกำลังเอาเปรียบน้องเค้าอยู่ในทุกๆด้าน เพราะไม่ว่าจะเป็นข้อมูลอะไร
รูป หรือ Call น้องเค้าให้ผมได้หมด ผมแมร่งงงโคxตไม่เข้าตัวเองเลยครับว่าจะมีกำแพงอะไรเยอะขนาดนี้
.
.
จนตอนนี้ผมเริ่มกลัวละครับ กลัวว่าวันนึงน้องเค้าจะรอผมไม่ไหว และผมต้องเสียน้องเค้าไป
ผมอยากทำชีวิตผมให้เหมาะสม และคู่ควรกับน้องเค้ามากกว่านี้ครับ
น้องเค้ามีความพร้อมกว่าผมในทุกๆด้าน แต่ไม่เคยรังเกียจคนแย่ๆอย่างผมเลย มันทำให้ผมยิ่งรู้สึกมั่นใจมากครับว่า
"ผมหลงรักน้องเค้าเข้าให้แล้ว"
ในชีวิตผม ผมไม่เคยเชื่อเลยครับว่าคนในโลกโซเชี่ยล จะมีอิทธิพลกับความรู้สึกของผมได้มากมายขนาดนี้
แล้วคุณหละครับ คิดยังไง คุณคิดว่าคนเรามันจะรักกันบนโลกออนไลน์ได้จริงรึเปล่าวครับ ?
ถึงแม้ว่าเค้าจะไม่เคยเห็นผมแบบจริงจังเลยก็ตาม (แต่ผมเคยเห็นเค้าละนะครับ) ผมมั่นใจในความรู้สึกของผมแบบไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ
และถึงผมจะเชื่อมั่นในความรู้สึกของเค้ามากแค่ไหนก็ตาม มาในวันนี้...ผมก็ยังไม่พร้อมอยู่ดี เพราะผมมันขี้ขลาด และยังไม่ดีพอ