คือเรามีเพื่อนอยู่คนนีงที่ไม่สนิทมาก คือเราแอบชอบเพื่อนคนนี้ตั้งแต่ครั่งแรกที่เจอวันนั้นผมได้นั่งอยู่ใกล้เค้า(เว้นที่นั่งคนนึง)ตั้งแต่วันแรกอะผมแอบมองเค้าตลอดเวลาผมชอบเค้ามาก เค้าน่ารักในสายตาเรามากคือเรามองเค้าเหมือนโรคจิตอะแต่เค้าก็จับได้ไม่ได้บ้างว่าเรามองแต่ก็ไม่มีอะไร เวลาที่เราอยู่ใกล้เค้าเราทำไรไม่ถูก เราอยากจะบอกว่าเราชอบเธอมากแต่ในใจเราก็กลัวว่ามันจะไม่ใช่อยากที่เราคิด เพราะเขาชอบทำดีกับผม เค้าชอบทำเหมือนว่าเค้าก็ชอบผม แล้วมีวันนึงวันนั้นเราเมา เราได้ฉลองกับเพื่อนสนิทเพื่อนสนิทเรา เพื่อนเราก็เลยถามว่าชอบคนนั้นหรอ เราก็ตอบไปว่าใช่ดิ ชอบมากด้วยแล้วเวลาเจอหน้ากันเพื่อนสนิทเราก็ชอบแซวว่าเราชอบเพื่อนคนนั้น เวลาแซวทีไรเราก็ทำไรไม่ถูกเราก็หาเรื่องหนี คือเราเป็นแบบนี้มา 2ปี(ม4-ม5) วันนึงเราก็อยากจะลืมว่าเราชอบเค้ามากขนาดไหน เราก็ลองหาแฟนแต่สุดท้ายเราก็คบกันไม่นานเพราะเรายังชอบเพื่อนคนนั้นอยู่จะกี่ครั้งมันก็จบด้วยการที่เราคิดถึงคนที่ไม่รู้ว่าเค้าคิดยังไงกับแค่คิดถึงมันทำให้เราเลิกแบบง่ายๆเลยและมันก็เป้นอย่างนี้ทุกครั้ง ผมฝันถึงเค้าทุกคืนผมบอกรักเค้าทุกคืนในความฝันแต่ความจริงแค่คุยยังไม่ค่อยจะกล้าคุยเลย มีวันนึงผมได้นั่งข้างเค้าและได้จ้องตาเค้าแบบใกล้ได้อยู่ใกล้ๆกันนานมากผมมีความสุขมากแต่พอวันนั้นจบลงไป เราก็ไม่กล้าพูดอะไรออกไปเรากลัวมันจะไม่ใช่อยากที่เราคิด คือเรารักเค้ามากไม่อยากให้เค้าเกลียดเรา แล้วพอวันนึงวันนั้นคือวันคือวันจบ ม6 เราตั้งใจจะไปบอกชอบเค้าเราเตรียมใจมาเป็นปีแต่สุดท้ายเราก็ไม่กล้าพูดความจริงออกไปอยู่ดี จนตอนนี้ก็ไม่เจอเค้ามาหลายเดือนละถึงจะใครเข้ามามันก็ไม่ทำให้ลืมเค้าเลย เราควรทำยังไงมีวิธีให้ลืมไหมหรือควรทำอะไร
มีใครเคยแอบรักเพื่อนแบบไม่มีจุดหมายไหม