ขอความคิดเห็นจากเพื่อนๆพันทิปหน่อยนะคะ
คือตามหัวข้อเลยค่ะ ตอนเราอยู่ม.2เทอม2เราก็รู้แล้วล่ะค่ะว่าอยากเข้าโรงเรียนนี้ โรงเรียนนี้อยู่กรุงเทพนะคะ ส่วนเราอยู่จังหวัดทางภาคอีสาน โรงเรียนนี้มีโควต้าจังหวัดด้วยค่ะ(หลายๆคนคงรู้แล้วว่าโรงเรียนไหน) คือเราก็เรียนดีพอสมควรค่ะ ตอนม.1ก็สอบติดหลายที่แล้วแม่ก็ไม่ให้ไป อันนั้นเข้าใจว่าเรายังเด็กเกิน แต่นี่คือม.4แล้วอะค่ะคือเราก็จะมีกลุ่มที่สนิทกันอะค่ะ คือกลุ่มเราคือพวกหัวกะทิของห้องเลย(ห้องเราห้องเรียนพิเศษวิทย์-คณิต สรุปคือtopๆของสายชั้น)พวกเพื่อนๆเราก็จะสอบโรงเรียนเดียวกันแต่พวกนั้นบอกว่าจะไปสอบตรงไม่เอาโควต้า เราก็ดีใจอ่าค่ะ ไม่มีคู่แข่งเก่งๆ คือถ้าสอบก็คงได้แต่พอขอแม่ว่าจะเข้าแม่ก็ไม่ยอมค่ะ แม่บอกว่าสอบติดแล้วค่อยมาคุยกัน ตอนม.1เราก็อยากไปที่อื่นเราเลยตั้งใจเรียนพิเศษ แบบเรียนถึง2ทุ่มกลับมาอ่านหนังสือต่อ พอถามแม่ว่าไปได้มั้ย แม่ก็บอกว่าสอบติดแล้วค่อยมาคุยกัน สุดท้ายก็ไม่ให้ไปค่ะ แล้วตอนนี้แม่ก็ตอบแบบเดิมเลย เรารู้เลยว่าแม่ต้องไม่ให้ไป แต่ก็ยังไม่ได้เถียงอะไรขนาดนั้นแค่พูดว่าจะไป ขอพูดก่อนนะคะว่าโรงเรียนที่เราอยู่คือโรงเรียนประจำจังหวัดค่ะ แต่คนเยอะมากทำให้มีพวกอันธพาลเยอะแถมการเรียนก็ไม่ค่อยโอเค ต้องหาที่เรียนพิเศษเอาเอง เราก็คิดว่ายังไงแม่ก็ไม่ให้ต่อโรงเรียนในจังหวัดนี้ คือก็ยังมีหวังว่าจะได้ไปที่ที่ต้องการ แต่อยู่ดีๆมีโรงเรียนเปิดใหม่ค่ะ แถมแม่ยังพาพี่เราไปเรียนด้วย พอผ่านไปครึ่งปีแม่เห็นว่าพี่ดีขึ้น(แบบอ่านหนังสือเยอะขึ้น ตั้งใจเรียนเพิ่มขึ้น)แม่ก็บอกว่าจะให้เราไปต่อที่เดียวกับพี่ เราก็ค้านหัวชนฝาเลยค่ะ บอกว่าไม่อยากอยู่ คือโรงเรียนนั้นคือโรงเรียนลูกคุณหนูอะค่ะ สังคมก็แคบมากด้วย เราก็บอกแม่ไปแบบนี้แต่แม่ไม่ฟังเลยค่ะ จะเอาเราเข้าโรงเรียนนี้อย่างเดียว ตอนนั้นคือโอกาสเข้าโรงเรียนที่ต้องการเหลือประมาณ15% แล้วแม่พาเราไปเยี่ยมญาติที่ต่างจังหวัดค่ะ(ภาคอีสานเหมือนกัน) เรามีญาติที่อายุมากกว่าเราปี1ด้วยค่ะ คือญาติเราคนนี้เรียนเก่งมากค่ะ(อันนี้แม่เล่าให้ฟังว่าโรงเรียนพี่เขามีสอบแล้วพี่เขาได้ที่1ของโรงเรียนค่ะ คือสอบรวมกับม.4 5 6 พี่แกได้ที่1ค่ะ โรงเรียนพี่แกโรงเรียนประจำจังหวัดด้วยนะคะ)ตอนอยู่บ้านญาติเราก็ขอแม่ว่าอยากเรียนโรงเรียนนี้มาก แม่ก็บอกว่าไม่ให้ไป แล้วพี่คนนี้ค่ะเดินเข้ามาบอกว่า ปอ(ชื่อสมมตินะคะ)จะเข้าโรงเรียนนี้หรอ? อย่าเข้าเลย พี่ไปกาข้อสอบมั่วๆยังได้เลย คือพูดแบบนั้นต่อหน้าแม่เรา แม่เราก็ยิ่งไม่ให้ไป (คือพี่แกสอบได้ที่1ของห้องเรียนวิทย์-คณิตที่โรงเรียนพี่แกอ่าค่ะ แล้วคนที่ได้สำรองของห้องดันไปสอบติดที่โรงเรียนที่เราต้องการ พี่แกเลยบอกว่ามันง่ายมาก)ตอนนี้โอกาสที่แม่จะให้ไปเหลือไม่ถึง5% พอเราเซ้าซี้เข้าแม่เราก็บอกว่าไม่อยากคุยเรื่องนี้แล้วถ้าได้ยินอีกจะโมโห(ตอนแม่เราโมโหใครก็เอาไม่อยู่ค่ะ) เราก็เลยไม่พูดเซ้าซี้ค่ะ แต่พอขอแม่ซื้อหนังสือสอบเข้าที่โรงเรียนที่อยากไป หนังสือเฉพาะอะค่ะ แม่เราก็ซื้อให้นะแต่ก็ชอบพูดว่า จะอ่านก็อ่านไป จะสอบก็สอบแต่อย่าหวังว่าจะได้ไป คือแบบแม่ไม่รักษาน้ำใจเราเลยค่ะ บางทีเราอ่านหนังสือเครียดอยู่ได้ยินแบบนี้ก็เสียใจนะคะ เรื่องเรียนก็เครียดมากพอแล้วเจอแบบนี้บางทีเราก็แอบไปร้องไห้ค่ะ(แม่ไม่ชอบให้ร้องไห้) ตอนแรกๆพ่อก็ช่วยคุยนะคะ แต่หลังๆพ่อก็อยากให้เราเข้าโรงเรียนเดียวกับที่แม่อยากให้เข้า ทำไงดีคะ?
แม่ไม่ให้เข้าโรงเรียนที่อยากต่อม.4 ทำไงดี?
คือตามหัวข้อเลยค่ะ ตอนเราอยู่ม.2เทอม2เราก็รู้แล้วล่ะค่ะว่าอยากเข้าโรงเรียนนี้ โรงเรียนนี้อยู่กรุงเทพนะคะ ส่วนเราอยู่จังหวัดทางภาคอีสาน โรงเรียนนี้มีโควต้าจังหวัดด้วยค่ะ(หลายๆคนคงรู้แล้วว่าโรงเรียนไหน) คือเราก็เรียนดีพอสมควรค่ะ ตอนม.1ก็สอบติดหลายที่แล้วแม่ก็ไม่ให้ไป อันนั้นเข้าใจว่าเรายังเด็กเกิน แต่นี่คือม.4แล้วอะค่ะคือเราก็จะมีกลุ่มที่สนิทกันอะค่ะ คือกลุ่มเราคือพวกหัวกะทิของห้องเลย(ห้องเราห้องเรียนพิเศษวิทย์-คณิต สรุปคือtopๆของสายชั้น)พวกเพื่อนๆเราก็จะสอบโรงเรียนเดียวกันแต่พวกนั้นบอกว่าจะไปสอบตรงไม่เอาโควต้า เราก็ดีใจอ่าค่ะ ไม่มีคู่แข่งเก่งๆ คือถ้าสอบก็คงได้แต่พอขอแม่ว่าจะเข้าแม่ก็ไม่ยอมค่ะ แม่บอกว่าสอบติดแล้วค่อยมาคุยกัน ตอนม.1เราก็อยากไปที่อื่นเราเลยตั้งใจเรียนพิเศษ แบบเรียนถึง2ทุ่มกลับมาอ่านหนังสือต่อ พอถามแม่ว่าไปได้มั้ย แม่ก็บอกว่าสอบติดแล้วค่อยมาคุยกัน สุดท้ายก็ไม่ให้ไปค่ะ แล้วตอนนี้แม่ก็ตอบแบบเดิมเลย เรารู้เลยว่าแม่ต้องไม่ให้ไป แต่ก็ยังไม่ได้เถียงอะไรขนาดนั้นแค่พูดว่าจะไป ขอพูดก่อนนะคะว่าโรงเรียนที่เราอยู่คือโรงเรียนประจำจังหวัดค่ะ แต่คนเยอะมากทำให้มีพวกอันธพาลเยอะแถมการเรียนก็ไม่ค่อยโอเค ต้องหาที่เรียนพิเศษเอาเอง เราก็คิดว่ายังไงแม่ก็ไม่ให้ต่อโรงเรียนในจังหวัดนี้ คือก็ยังมีหวังว่าจะได้ไปที่ที่ต้องการ แต่อยู่ดีๆมีโรงเรียนเปิดใหม่ค่ะ แถมแม่ยังพาพี่เราไปเรียนด้วย พอผ่านไปครึ่งปีแม่เห็นว่าพี่ดีขึ้น(แบบอ่านหนังสือเยอะขึ้น ตั้งใจเรียนเพิ่มขึ้น)แม่ก็บอกว่าจะให้เราไปต่อที่เดียวกับพี่ เราก็ค้านหัวชนฝาเลยค่ะ บอกว่าไม่อยากอยู่ คือโรงเรียนนั้นคือโรงเรียนลูกคุณหนูอะค่ะ สังคมก็แคบมากด้วย เราก็บอกแม่ไปแบบนี้แต่แม่ไม่ฟังเลยค่ะ จะเอาเราเข้าโรงเรียนนี้อย่างเดียว ตอนนั้นคือโอกาสเข้าโรงเรียนที่ต้องการเหลือประมาณ15% แล้วแม่พาเราไปเยี่ยมญาติที่ต่างจังหวัดค่ะ(ภาคอีสานเหมือนกัน) เรามีญาติที่อายุมากกว่าเราปี1ด้วยค่ะ คือญาติเราคนนี้เรียนเก่งมากค่ะ(อันนี้แม่เล่าให้ฟังว่าโรงเรียนพี่เขามีสอบแล้วพี่เขาได้ที่1ของโรงเรียนค่ะ คือสอบรวมกับม.4 5 6 พี่แกได้ที่1ค่ะ โรงเรียนพี่แกโรงเรียนประจำจังหวัดด้วยนะคะ)ตอนอยู่บ้านญาติเราก็ขอแม่ว่าอยากเรียนโรงเรียนนี้มาก แม่ก็บอกว่าไม่ให้ไป แล้วพี่คนนี้ค่ะเดินเข้ามาบอกว่า ปอ(ชื่อสมมตินะคะ)จะเข้าโรงเรียนนี้หรอ? อย่าเข้าเลย พี่ไปกาข้อสอบมั่วๆยังได้เลย คือพูดแบบนั้นต่อหน้าแม่เรา แม่เราก็ยิ่งไม่ให้ไป (คือพี่แกสอบได้ที่1ของห้องเรียนวิทย์-คณิตที่โรงเรียนพี่แกอ่าค่ะ แล้วคนที่ได้สำรองของห้องดันไปสอบติดที่โรงเรียนที่เราต้องการ พี่แกเลยบอกว่ามันง่ายมาก)ตอนนี้โอกาสที่แม่จะให้ไปเหลือไม่ถึง5% พอเราเซ้าซี้เข้าแม่เราก็บอกว่าไม่อยากคุยเรื่องนี้แล้วถ้าได้ยินอีกจะโมโห(ตอนแม่เราโมโหใครก็เอาไม่อยู่ค่ะ) เราก็เลยไม่พูดเซ้าซี้ค่ะ แต่พอขอแม่ซื้อหนังสือสอบเข้าที่โรงเรียนที่อยากไป หนังสือเฉพาะอะค่ะ แม่เราก็ซื้อให้นะแต่ก็ชอบพูดว่า จะอ่านก็อ่านไป จะสอบก็สอบแต่อย่าหวังว่าจะได้ไป คือแบบแม่ไม่รักษาน้ำใจเราเลยค่ะ บางทีเราอ่านหนังสือเครียดอยู่ได้ยินแบบนี้ก็เสียใจนะคะ เรื่องเรียนก็เครียดมากพอแล้วเจอแบบนี้บางทีเราก็แอบไปร้องไห้ค่ะ(แม่ไม่ชอบให้ร้องไห้) ตอนแรกๆพ่อก็ช่วยคุยนะคะ แต่หลังๆพ่อก็อยากให้เราเข้าโรงเรียนเดียวกับที่แม่อยากให้เข้า ทำไงดีคะ?