ผมคิดได้ตอนสายไปแแล้วใช่ไหมครับ?

สวัสดีครับเพื่อนๆพันทิพทุกคนนะครับ ผมมีประสบการณ์เกี่ยวกับชีวิตผมเอง มาเล่าให้เพื่อนๆฟังครับ ผมชื่อพีครับ มีแฟนชื่อ แก้ม ผมกับแก้ม เราเจอกันตอนม.1  ตอนนั้นแก้มไม่สวยเลยครับ ผมเองก็ไม่หล่อ และเราก็มาเจอกันครับคิ้คิ้5555555 ขอเล่าก่อนเลยนะครับว่า แก้มเป็นผู้หญิงที่อวบๆ ดำนิดๆ  เรียนดี มีความรับผิดชอบส่วนเรื่องกินเธอไม่ชอบกินผัก ชอบกินขนมมากๆ เธอชอบกินน้ำแดงแฟนต้าเป็นชีวิตประจำวันครับ จนบางทีผมก็สับสนว่าแฟนผมเป็นกุมาร รึป่าว55555 แต่เพราะอะไรไม่รู้ผมถึงชอบเขา ส่วนตัวผม เป็นคนไม่ดีเลยครับ ท้งโดดเรียน ไม่ตั้งใจเรียน ผมเป็นคนกวนตีนคนอื่นไปทั่ว จนบางทีก็มีตีนกลับมา
และวันนึงเราได้คุยกัน เพราะความเป็นเพื่อนก่อนครับ จนวันนึงความสัมพันธ์เปลี่ยน ผู้หญิงคนนี้ได้ขอผมคบครับ มันอาจจะดูหน้าเกลียดนะครับ แต่ผมไม่ซี และเราก็ตกลงคบกัน เดือนแรกที่คบกัน ความ ของผมก็ค่อยๆออกครับ ผมไปคบซ้อนกับแฟนเก่าอีกคน จนแก้มจับได้ก็ให้อภัยผม ตอนนั้นผมคิดแค่ว่า ผมไม่ได้รักเธอขนาดนั้น แค่เรื่องแค่นี้ไม่เป็นไรหรอก พอคบกันได้2เดือน ผมก็นอกใจเธอไปคุยกับคนอื่นอีก เธอจับได้และให้อภัยอีกรอบ หลังจากนั้นผ่านมาได้2ปีกว่า ผมเริ่มเบื่อเธอ และผมก็ไปคุยกับคนอื่นอีก เธอจับได้อีกรอบครับ แต่ก็ยังให้อภัยผมมาตลอด จนตัวผมเคยตัว เหตุผลที่ผมเบื่อเพราะผมมองว่าการที่เธอดูแลเอาใจใส่ผม มันน่ารำคาญ มันน่าเบื่อ แต่ไม่เคยคิดเลยว่าถ้าสิ่งเหล่านี้ถ้าหายไปตัวผมคงแย่ไม่ต่างจากตอนนี้ ในตอนนั้นผมคิดแค่ไม่มีก้ไม่ตายหาใหม่ก็ได้ ผมมากในตอนนั้น และแล้วก้มาถึงจุดเปลี่ยนของชีวิตผม ผมได้นอกใจเธออีกรอบ และ ทิ้งเธอไปคบกับคนอื่น ผมโดนผู้หญิงคนใหม่ทิ้ง ผมก็กลับมาหาเธอและเธอก็ยังให้อภัย แต่ความรู้สึกของเธอและผมมันสวนทางกันแล้วครับ  ความรู้สึกผมคือรักเธอมากขึ้น แต่ความรู้สึกของเธอที่ให้ผมกลับลดลง มันไม่แปลกที่จะลดลง เพราะทั้งหมดมันเป็นเพราะผมเองครับ แต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรครับ จนวันนึงพูดกับตัวเองว่า เราต้องรักษาผู้หญิงคนนี้ไว้แล้วแหละ เราต้องจริงจังแล้ว นี่มันชีวิตจริงนะเว้ยไม่ใช่ละคร แต่มันสายไปแล้วครับ เธอไปมีคนใหม่ ผมเสียใจมากครับ แต่ยอมรับทุกอย่างทุกการกระทำที่ได้ทำกับผู้หญิงคนนี้ไว้ จนถึงตอนนี้ผ่านมา2ปีแล้วผมก็ยังรักเค้าเหมือนเดิมครับ ไม่เคยลืม ไม่มีใครใหม่ เพราะใจผมไม่อยากไปทำร้ายใครอีกแล้วครับ ผมเข้าใจทุกอย่างมากๆความรู้สึกของคนเราเป็นเรื่องสำคัญ และการที่เรามีคนรักทีดีอยู่แล้วก็เป็นเรื่องที่ดี ควรรักษาไว้ดีๆก่อนจะสายไป ผมคิดถึงเธอมากๆครับ อีก2เดือนก็จะถึงวันครบรอบ7ปีแล้วถ้ายังคบกันอยู่ ผมแค่อยากฝากเรื่องนี้ให้คนที่กำลังทำแบบผมได้คิดนะครับ คนที่อยู่ข้างๆคุณตอนคุณลำบาก คนที่คอยรับฟังปัญหาผ่านทุกข์สุขมาด้วยกัน คนที่ให้อภัยคุณมาตลอด คนที่ไม่ว่าคุณจะ ใส่เค้าแค่ไหนเค้าก็ยังอยู่กับคุณ รักษาเค้าไว้ดีๆนะครับก่อนเสียเค้าไป ตอนนี้ผมเองก็ยังทำใจไม่ได้แม้ว่าเวลามันก็ผ่านมานานแล้ว ความรักของผมก็เหมือนแผลที่หายแต่ยังมีรอยแผลเป็นอยู่  ตอนนี้ผมก็ตั้งใจเรียนเพื่อครอบครัวแล้วครับ เพื่ออนาคตตัวเอง และไม่ไปทำร้ายใจใครแล้วครับ ฝากทุกคนด้วยนะครับ และขอขอบคุณที่เข้ามาอ่านประสบการณ์ของผมด้วยนะครับ ถ้าผมพิมผิดพลาดอะไรก็ขอโทษด้วยนะครับ
คำถาม1 ถ้าคุณเป็นผม คุณจะทำยังไงกับตัวเองครับ?
คำถาม2 คุณคิดว่าสิ่งที่ผมทำมันแย่มากไหมครับ?
คำถาม3 ตอนนี้ผมคิดถึงเค้ามาก อยากคุยกับเค้า ผมควรทำยังไงดีครับ?
คำถาม4 ถ้าคุณเป็นแฟนเก่าผม คุณยังอยากให้อภัยคนแบบผมอีกไหมครับ?
คำถามสุดท้าย "ผมรักเค้าจริงๆครับ รักเค้ามาก" เป็นไปได้อยากให้เค้ากลับมา แต่ถ้าเค้าไม่กลับมาผมอยากตัดใจ ผมควรทำยังไงดีครับ?
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านเรื่องราวของผมและตอบคำถามของผมนะครับ