เป็นได้แค่ คนที่คุยๆกัน !!

วันนี้ขอมาเล่าประสบการณ์การเป็นคนที่อยู่ในสถานะ "คนคุยๆ"

กระทู้แค่อยากมาเล่าเรื่องความรักของเรานะคะ อาจจะเล่าเรื่องไม่เก่ง ขอโทษด้วยนะคะ

อยากถามว่า ในชีวิต คุณเคยเป็นแค่ "คนคุย" มาแล้วกกี่ครั้ง

จขกท ตอนนี้อายุ 22 ปี ไม่เคยมีแฟนเลยสักคน ขอย้ำว่าไม่เคยมีแฟนเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย






ตอนที่อยู่ มอ5 เคยคุยกับทอมคนนึงผ่านทางบีบี เราไม่เคยเห็นหน้ากัน ไม่เคยเจอกัน
เราทำความรู้จักกันผ่านบีบีเท่านั้น
เราคุยกันทุกวันเลยค่ะ ตอนนั้น เค้าอยู่มอ3
เป็นที่ขี้อ้อนมากกกกกกก พูดอ้อนเราตลอดดดดด เราแพ้ทางมากเลย
แบบเวลาเรางอนเค้าง้อด้วยวิธีการน่ารักๆจนเราก็อดที่จะอมยิ้มไม่ได้
เราคุยกันแทบจะทุกเรื่องเลยค่ะ วันเกิดเค้า เราก็ซื้อของที่เค้าส่งไปให้ สนิทกันระดับที่ว่า เราคิดว่าเราจะไปหาเค้าแล้วสักวันเค้าต้องขอเราเป็นแฟนแน่ๆ

แต่อยู่ๆ เค้าก็หายไปค่ะติดต่อไม่ได้ เราก็คิดแง่บวกนะคะ ว่าโรศัพท์เค้าอาจพัง

จนวันนึงเค้ากลับมาค่ะ เราก็คุยกันเหมือนเดิม จนเพื่อนเราแอบไปสืบมา

สรุปว่า เค้ามีแฟนแล้วค่ะ แต่เราไม่กล้าบอกเค้านะคะว่าเรารู้แล้ว เรารักเค้าค่ะ เราพูดได้เลย
เราไม่อยากเสียเค้าไป
แล้วเหมือนเราทำตัวแปลกไป เค้าก็เเลยถามว่าเป็นอะไรหรือป่าว??
เราก็ตัดสินใจถามไป เค้าก็ตอบเราตรงๆนะคะ ว่าเค้ามีแฟนแล้ว แล้วตอนที่คุยกับเราเค้าทะเลาะกับแฟน
เราก็แอบหวังในใจนะคะว่าเค้าจะเลิกกัน เราก็บอกเค้าว่า เรายังอยากคุยกับเค้า ยังอยากมีเค้าอยู่ในชีวิต
เค้าก็โอเคค่ะที่จะยังคุยกับเราอยู่ แต่บางทีที่เค้าหายไปหรือขึ้นสถานะกับแฟนเค้า เราก็นอยด์ๆนะคะ เวลาที่เค้ารู้ว่าเรานอยด์ เค้าก็จะบอกว่า เวลาที่เราคุยกันเค้าก็อยากให้เรามีความสุข เพราะอย่างนั้นอย่าคอดถึงคนอื่นเลยอะไรแบบนี้อ่ะค่ะ เราก็เลยไม่เคยพูดถึงแฟนเค้าอีกเลยเราเป็นแบบนี้ไปได้สักระยะ แฟนเค้าก็จับได้ เค้าก็เลิกคุยกับเราสักพัก แล้วเค้าก็กลับมาค่ะ ตอนนี้เค้าเริ่มมีเรื่องแฟนมาปรึกษาเราด้วยค่ะ เราก็ให้คำปรึกษานะคะ เหมือนคนดีเลยค่ะ ตอนนี้เราเหมือนเพื่อนที่รักกันเลย แต่คุยกันแบบชู้สาว มีหยอด มีอ้อน เหมือนแฟนกันเลยค่ะ เค้าเป็นคนที่คุยเก่งมากค่ะ เค้าไม่เคยหายไปเงียบๆ คือเค้าอยู่ข้างเราตลอดเลยค่ะ รู้เรื่องเราทุกเรื่อง ช่วยปลอบเราทุกเรื่อง เราเองก็ให้คำปรึกษากับเค้าเช่นกัน ที่บ้านเค้าเราก็รู้จัก


แล้ววันที่เราต้องจบกันก็มาถึงค่ะ

เราขึ้นตัสถึงคนอื่นค่ะ แต่เค้าขึ้นตัสมาตอบเรา แล้วแฟนเค้ามาเห็นค่ะ
จบ จบ จบ จบ จบ เค้ายอมจบกับเรา เพื่อกลับไปหาแฟนเค้าค่ะ ตอนนั้น เราอยู่ปี1แล้ว ยอมรับเลยค่ะว่าเสียใจมาก


เรื่องไม่ได้จบเพียงเท่านี้ค่ะ
ปีใหม่ที่เราอยู่ปี2 เราส่งคำอวยพรปีใหม่ไปให้เค้าค่ะ ตอนนั้นไม่รู้คิดอะไรอยู่แค่ขำๆ เป็นคนรู้จักไรงี้
นั้นคือจุดเริ่มต้นของความเจ็บอีกครั้ง
เค้าบอกเราว่าเลิกกันแล้ว เราแอบดีใจเลยค่ะ แล้วคิดวาครั้งนี้ เค้าจะเลือกเราแน่ๆ ตอนแรกที่เราทักไปเราไม่ได้คิดอะไรเลยนะคะ แต่พอได้ยินว่าเค้าเลิกกันแล้ว เราคิดเลยค่ะ แล้วเราก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิม

สักพัก
เราก้ไปเห็นในเฟสบุ๊คเค้าค่ะ ว่าเค้ามีผู้หญิงอีกคนเข้ามา จนถึงวันที่เค้าขึ้นสถานะคบกัน แล้วเราก็เลิกคุยกันอีกครั้ง
ครั้งนี้เจ็บมากค่ะ เป็นช่วงเวลาแค่เดือนเดียว

เราคิดว่าครั้งนี้เราพอแล้วค่ะ

แต่ ช่วงที่เราฝึกงาน ตอนปี3เทอม2
เค้าทักเรามาค่ะ เค้าบอกว่าเลิกกับคนนั้นแล้ว แล้วให้เหตุผลกับเราว่า ที่คบกับคนนั้นแค่ประชดแฟนเก่าที่ไปมีแฟนใหม่ เรานี่เห้ออออออออออ หนักมาก
เค้าเล่าให้เราทั้งหมด เราก็เชื่อค่ะ เค้าบอกว่าตอนนี้โสด เราก็คุยกับเค้าค่ะ
เค้าก็เล่าให้ฟังทุกเรื่องนะคะ ช่วงนั้นเค้าต้องดูแลเพื่อนผู้หญิงคนนึงที่พึ่งเลิกกับแฟน ไปรับไปส่งตลอด วลาเค้าคุยโทรศัพท์กับเราเวลาเค้าขับรถ เค้าก็จะเปิดเสียงตลอด ผู้หญิงคนนั้นก็จะได้ยินตลอด แต่ผู้หญิงคนนี้ไม่คุยกับเพื่อนของเค้านะคะ เพื่อนเค้าไม่ชอบผู้หญิงคนนี้ค่ะ เค้าทะเลาะกับเพื่อนบ่อยมากด้วยเรื่องผู้หญิงคนนี้ เราก็เป็นห่วงเค้าเพราะเค้ารักเพื่อนมาก เพื่อนก็รักเค้ามากไม่อยากให้เค้ามายุ่งกับผู้หญิงคนนี้

จนวันนึง
เค้ามาบอกกับเราว่า เค้าคบกับผู้หญิงคนนั้นค่ะ
เราไปไม่เป็นเลยค่ะ เค้าไม่รู้จะทำยังไง ตอนนั้น นอนร้องไห้ ทำอะไรก้ไม่ได้ เราเลยตัดสินใจเป็นแค่คนรู้จักกับเค้า
เรายอมรับเลยค่ะว่าเราคงเป็นได้แค่ "คนคุย"

หลังจากนั้น
เค้าก็ตัดกานติดต่อกับเราเลยค่ะ แฟนเค้าหวงมาก นอกเค้าจะเลิคบกับเรา เค้าก็เลิกคบกับเพื่อนกลุ่มนั้นของเค้าด้วยค่ะ
ตอนนี้เราก็เห็นเค้ามีความสุขกับแฟนเค้า เราก็ดีใจแทนเค้าด้วยค่ะ ขอให้เค้าเจอกับรักดีๆ เราก็มีความสุขแล้วค่ะ

ยังไงชีวิตเราก็ยังคงต้องดำเนินต่อไป ตอนนี้เราก็ยังไม่มีใครที่มาแทนที่เค้าได้เลยค่ะ