ผิดที่เรา หรือ ผิดที่อะไร???

ก่อนอื่นสวัสดีทุกคนนะคะที่เข้าอ่าน เรื่องมีอยู่ว่า
เรากับแฟนคบกันมาได้ เกือบ 2 ปี พี่เค้าเป้นคนนิสัยดีมาก เทคแคร์ เอาอกเอาใจ ไม่ว่าเราจะงอลมากแค่ไหน พี่เค้าก้ง้อตลอด
เราก็รู้สึกดี พี่เค้าเป็นแบบนี้ตั้งแต่คบจนถึงปัจจุบัน มีอยู่ครั้งหนึ่งเราทะเลาะกันหนักมากผิดที่พี่เค้าโกหกเรา พี่เค้าขอขอกาสเรา ง้อจนทำให้เราใจอ่อนให้อภัย
แต่มีครั้งแรกแล้วมันก้ต้องมี สอง สาม สี่ พี่เค้าก็ยื้อก้ง้อเราไว้ทุกครั้ง บอกก่อนนะคะว่าการง้อของพี่เค้า คือการร้องไห้คุกเข่า จนมันทำให้เรารู้สึกว่าอะไรอ่ะ
โอกาสที่ให้ไปมันไม่มีค่าเลยหรอ พอทะเลาะก็มาร้อง ขอโทดแบบนี้หรอ เราสับสนและเต็มที่กับสิ่งที่เป็นอยู่เราเลยไปปรึกษาแม่ แม่เราบอกว่า "ชีวิตเราที่เราใช้ยังไม่ถึงครึ่งนึงของช่วงชีวิตแล้วเราจะรีบไปทำไม โลกภายนอกยังมีคนดีๆอีกเยอะ ทำไมไม่เปิดโอกาสให้คนอื่นบ้างหละ " เราฟังที่แม่พูดแล้วเราก็คิดตาม
เราเลยคุยกับพี่เค้าน้อยลงจากสามเวลา ก้เหลือสองเหลือหนึ่ง จนเรารู้สึกว่าเราเริ่มอยู่คนเดียวได้ เราอยากถามว่า
เราจะ"ผิดรึป่าว"ถ้าเราบอกจะเลิกกับพี่เค้า???

แสดงความคิดเห็นได้นะคะ ไม่ว่ากัน