รักกันต้องห่างกันขนาดนี้เลยหรอ

ตามหัวเรื่องเลยครับคือผมชื่อวี(นามสมมติ)แฟนผมชื่อเอ็น(นามสมมติ)ผมกับแฟนเจอกันที่โรงเรียนแห่งนึงจริงๆผมเคยเจอกับแฟนผมที่โรงเรียนเก่าแต่มันจำผมไม่ได้และนี่เป็นกะทู้ที่สองครับผมก่อนที่จะมาเจอแฟนผมผมเคยเรียนเทคนิคชื่อดังในย่านลพบุรีมาก่อนผมเป็นเด็กติดติดเล่นทุกอย่างผมกินเล่นเที่ยวเรียนเข้าบ้างไม่เข้าบ้างจนผมเรียนไม่จบผมก็มาคุยกับแม่มาขอร้องว่าผมจะไปเรียนที่นี่นะพอผมได้เข้าเรียนที่ที่ผมอยากเข้าพอผมเข้าไปได้สักพักผมมาเจอกับเอ็นตอนนั้นยังไม่ได้คบนะครับคือผมจะบอกว่าเอ็นน่ารักหน้าอกนี่แบบได้ใจผู้ชายหลายคนและต่อมาครับผมไปแซวเล่น ก็คิดว่าจะเต๊าะเล่นๆก็พอไปๆมาก็ได้คุยกันนเรื่องนี้อาจจะน้อยนะครับแต่ประเด็นคือผมกับแฟนผมคบกันมานานปีกว่าแล้วแต่ต้องห่างกันครับทำไงดีครับแฟนอยู่ม6ผมมาเรียนกศน.เพราะไม่จบบและแม่เขาห่วงลูกมากแม่เขาไม่ชอบผมแต่แม่ผมก็ไม่ได้ไม่ชอบแม่ผมก้สงเสริมว่าทนหน่อยเดี่ยวก็ได้เจอแม่แฟนเป็นคนหัวโบราณครับจากใจผมแล้วอยากอยู่กับแฟนด้วยผมอยากเรียนจบไวๆเพื่อจะได้ตามแฟนผมทันนแต่ตอนนี้ผมคิดไม่ออกว่าจะไปหาได้ยังไงเพราะแม่เขาไม่ชอบคุยดีก็แล้วทำให้สงสารก็แล้วมีใครพอมีแนวทางมั้ยครับเวลาจะเจอกันก็ลำบากแม่เขาโทรตามตลอดแม่ผมเขาก็ห่วงแต่ว่าแม่ผมเขาเข้าใจคือหาทางออกที่จะเจอกันไม่ได้ครับใครก็ได้ช่วยหาทางออกให้ผมทีผมรักแฟนผมมากครับแฟนก็อยากมาหาครับแต่แม่เขาก็ไม่ให้มาแม่เขาจะให้แฟนอยู่แต่บ้านตอนนี้ผมทำทุกอย่างเพื่อแฟนเพื่อแม่เพื่อครอบครัวผมอยากอยู่ด้วยกันครับผมมีแฟนผมก็รักแม่แม่ผมก็ช่วยเหลือตลอดแต่แม่แฟนเขาไม่เข้าใจผมสัทีบอกผมไม่มีอนาคตผมไม่ว่าครับแต่ผมจะทำงานไปขอแฟนครับแต่ตอนนี้อยากเจออยากก็ได้ครับแค่ห้านาทีกี่นาทีกี่วิก็ยอมครับผมรักแฟนมากแฟนก็รักผมมากครับอยากขอร้องผู้อ่านช่วยผมทีครับ