สวัสดีคะ นี่ก็เป็นเรื่องราวในชีวิตจริงของเราเอง ไม่ได้แต่งหรือเอามาจากนิยายหนังละครเรื่องไหน และไม่ได้เอามาประจานพ่อของตัวเองแต่แค่อยากถามอารมณ์ของคนเป็นพ่อหรือคนที่โตเป็นผู้ใหญ่วัยทำงานไปแล้วถ้าหากคุณอยู่ในอาชีพนี้ และมีลูกสาวแบบนี้คุณจะทำยังไง ตอนนี้โล่งมาก กำลังหาหนทางให้ตัวเองเรียนจนจบ
เราเป็นนักศึกษาชั้นปีที่2 กำลังจะขึ้นปีสาม วิศวกรรมอาหารมหาลัยแห่งหนึ่งคะ
เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาเราทะเลาะกับพ่อเพราะพ่อรับไม่ได้ที่เราเป็นเพศที่สาม เราก็ไม่เชิงแบบนั้นนะคะ แต่เป็นผู้หญิงที่ชอบทั้งผู้หญิงและผู้ชาย
เราตัดสินใจบอกเขาไปและผลที่ได้กลับมาคือ พ่อรับไม่ได้คะ ตอนที่พ่อรู้เรื่องพ่อจะให้เราลาออกจากมหาลัยเลยทันทีและตอนที่เกิดเรื่องคืออยู่ในช่วงสอบ และมีโปรเจ็คต้องทำส่งหลายตัวและงานแลปกลุ่มที่ต้องส่งอีก เราตัดสินใจดื้อกับพ่อโดยการไม่กลับบ้านและคัดคำสั่งพ่อ พ่อบอกว่าถ้าไม่กลับบ้านวันนั้นพ่อก็จะไม่ส่งเสียเรียนแล้ว โดยพ่อคิดว่าเราเอาเงินที่เขาส่งเราเรียนไปเลี้ยงแฟนของเรา แต่บอกเลยว่าเราไม่ได้ทำแบบนั้น เวลาเรากินข้าวเราก็แชร์กันออก บ้างก็ไปกินข้าวกับเพื่อนเยอะๆเพื่อตัวหารจะได้เยอะขึ้นจะได้จ่ายถูกลง ถ้ามีโอกาสก็จะทำกับข้าวกินเองในห้อง เราหาของมาขายบ้างกำไรก็นิดหน่อย พอเป็นเงินเก็บ และเรามีความสามารถในโปรแกรมหลายตัวก็รับจ้างทำงานเก็บเงินเพื่อซื้อของที่ตัวเองอยากได้ ก้เป็นเด็กผู้หญิงธรรมดามีเพื่อนเยอะ รักสวยรักงาม ชอบกินบุฟเฟต์ ชอบทำอาหาร และก็เป็นคนซ่าๆคนหนึ่ง ที่เคยผ่านมาก็ขับรถของเพื่อนไปเฉียดรถที่จอดอยู่จนสีหลุดออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจเราก็รับผิดชอบ เคยขับรถล้มเพราะถนนลื่นก็เจ็บตัวพอสมควรเพราะซ้ำข้างในจ่ายไปเยอะเลย และเข้าโรงพยาบเพราะอาหารเป็นพิษ เพราะอาหารที่กินปนเปื้อนไคตินจากกุ้งที่เราแพ้ สิ่งที่เกิดขึ้นเหล่านี้เราก็ไม่ได้บอกพ่ออะไร เราก็ใช้เงินเราออกโดยไม่ได้บอกพ่อ และค่างาน ค่ากิจกรรม จิปาถะมากมายที่ต้องจ่ายทั้งเอาเงินที่เก็บไว้กับที่พ่อให้ใช้แต่ละเดือนประกอบกับเงินกู้กยศ.ที่ได้มา บางครั้งมันก็พอแต่บางเดือนก็ไม่พอ จนต้องเดือดร้อนไปถึงพ่อเรา
พ่อเรารับราชการคะ ปกครองท้องถิ่นพ่อเป็นนักปกครองที่ดีมากกกกกกก พัฒนาหมู่บ้าน พัฒนาตำบลให้ดีขึ้นเยอะ เพราะด้วยความซื่อสัตย์ของพ่อจริงมีหลายคนยกย่องเขาและเราก็ภูมิใจที่พ่อเราเป็นคนซื่อสัตย์ไม่คดโกง แต่เขาก็ไม่ได้เพอเฟคขนาดนั้นหรอกคะ กับครอบครัวเขาจะไม่เห็นถึงจิตใจคนในบ้านเลย มีแต่บังคับ ไม่ค่อยให้เราออกไปเที่ยวไหนกับเพื่อนหรอก โตมาเคยไปไกลสุดก็เกาะช้างกับครอบครัวไม่เคยได้เที่ยวกับเพื่อน ไม่ค่อยได้เป็นอิสระทางความคิดของตัวเองเลย แม้กระทั่งอนาคตของเรา เราอยากเรียนการทำอาหารมากเราชอบทำอาหารแต่พ่อไม่สนับสนุนเราเลยคิดว่าไม่เป็นไร เรียนทำอาหารมันอาจจะใช้เงินเยอะเกินไป จะได้มีเงินส่งน้องอีกสามคนเรียนบ้างเราเลยเลือกเรียนที่ใกล้ๆ ไม่แพงมากค่าเทอมก็ประมาณหมื่นนิดๆ แต่กิจกรรมเยอะมากกกกกกกกกกกกกสำหรับมอนี้ = ., =
นอกเรื่องมาเยอะละกลับไปตอนที่ทะเลาะกับพ่อ
เราก็ทะเลาะกับพ่อ เขาหาว่าเราทำตัวเป็นทอม แต่เราไม่ได้เป็นอธิบายยังไงเขาก็ไม่ฟังได้แต่โวยวายและตัดขาดเราเลยโดยการบอกว่าจะไม่ส่งเราเรียนแล้ว แม่เราก็เข้าใจเราแม่ก็บอกว่าให้ทำหน้าที่เรียนของตัวเองไปก่อนทางนี้เดี๋ยวแม่จะช่วยคุยให้ ตอนนี้เรากับพ่อคือไม่ได้คุยกันละ เราอยากถามความรู้สึกของคนเป็นพ่อ หรือความรู้สึกของคนที่มีลูกผิดเพศแบบเราว่า...เป็นแบบนี้มันแย่มากในสายตาพ่อหรอ? ทั้งที่เราคบกันก็ไม่ได้แย่พากันเรียน ช่วยกันทำงานเพราะคิดว่าต้นทุนชีวิตของเราทั้งสองคนไม่ได้ฐานะดีเหมือนคนอื่นเราก็ช่วยเหลือกัน อยู่กันแบบเหมือนทั้งเพื่อนและแฟน
พอเราเจอเรื่องแบบนี้เข้า เราก็เริ่มคิดว่าคนที่เราไว้ใจและน่าจะเข้าใจเราที่สุด แค่เรื่องแบบนี้เขาถึงกับทำให้เราหมดศรัทธาในตัวเขาเลย เราเป็นแบบนี้เราผิดมากเลยหรอ เราไม่ได้ไปฆ่าใคร เป็นคนดีของสังคม ไม่ดูถูกคนอื่น มีน้ำใจ ขยันเรียนใฝ่เรียน เราก็แค่ยังไม่พร้อมที่จะเปิดใจรับผู้ชายเข้ามาในชีวิตเพราะที่เคยพบเห็นมาก็มีแต่ผู้ชายแย่ๆ เรารับไม่ได้ในความคิดของผู้ชายในบางเรื่องอย่างเช่นผู้ชายมีน้อยได้ไม่ผิด แต่พอผู้หญิงมีแล้วผิด หรือผู้ชายไปมีอะไรกับผู้ญิงอื่นที่ไม่ใช่คนรักของตัวไม่ผิดมันก็แค่ขำๆ เรื่องการที่ทำผู้หญิงท้องแล้วไม่รับผิดชอบ นี่คือเรื่องที่กลัวที่สุดเลยก็คือกลัวท้อง พลาดแล้วคือพลาดเลยไม่สามารถกลับมาแก้ไขอะไรได้ ผู้ชายที่ดีให้เกียรติผู้หญงก็มีเยอะแต่เขาก็มีผู้หญิงของเขาอยู่แล้ว มันผิดหรอที่เราไม่เปิดใจรับผู้ชาย จริงๆเราก็ไม่ได้เหยีดเพศอะไรขนาดนั้นหรอกนะก็แค่คิดว่าใครก็ได้ที่เรารู้สึกรักเขา รู้สึกว่าสามารถฝากชีวิตเรากับเขาได้ ไม่ได้คิดว่าคนนั้นหญิงคนนั้นชาย เราก็แค่อยากเลือกคนที่ดีที่สุดสำหรับเรา เพื่อที่ชีวิตเราจะได้มีใครมาเติมเต็ม ก็ยังสนุกกับชีวิตแบบนี้ยังไม่พร้อมจะมองผู้ชายตอนนี้เพราะบางครั้งความคิดของอีกฝ่ายมันก็ต่างกันเกินไปจนคิดว่าผู้หญิงผู้ชายมันคู่กันได้หรอ ความคิดความอ่านต่างกันมาก (อันนี้คหสต.นะคะ สำหรับผู้ชายบางคนนี่
มากกกกกกับผู้หญิง ทั้งข่มขืน ทั้งตบ ทั้งตี ทำอย่างกะผู้หญิงเป็นของเล่น แต่ผู้หญิงก็ไม่ได้ดีทุกคนนะคะ มันก็มีเหมือนๆกันคละๆกันไป เราไม่ได้โลกสวยเข้าใจทุกอย่างที่โลกมันหมุน เรามีทั้งด้านขาวและด้านมืด ไม่ได้เป็นคนดีจนสามารถไปบวชชีได้อะไรประมาณนี้หรอก5555)
คำถาม
คุณพ่อทั้งหลายคะ ถ้าลูกของท่านเป็นแบบนี้คุณจะรับเขาได้มั้ย จะไม่รักเขามั้ย จะฟังในสิ่งที่เขาอยากพูดมั้ย จะยอมรับในตัวเขามั้ย
และอยากถามว่า ตอนนี้เราควรจพูดแบบไหนให้พ่อเข้าใจ
เรายังอยากเรียน เราอยากมีเงินอยากมีงาน อยากส่งน้องๆเรียนให้สูงเรียนในสิ่งที่ตัวเองเลือก อยากให้น้องมีอนาคตที่ดี อย่างที่แม่สอนว่าเป็นพี่ต้องดูแลน้องต้องรักน้อง
เรารู้สึกท้อมาก จนสอบไม่ได้เลยเพราะมีเรื่องพ่ออยู่ในหัวไม่มีสมาธิสอบเลย เราก็แค่อยากเป็นตัวของตัวเอง
//ถ้าแท็กผิดขออภัยด้วยนะคะ
ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นนะคะ อยากได้วิธีพูด
พ่อยอดนักปกครอง แต่ไม่เคยที่จะเข้าใจคนในครอบครัว!?
เราเป็นนักศึกษาชั้นปีที่2 กำลังจะขึ้นปีสาม วิศวกรรมอาหารมหาลัยแห่งหนึ่งคะ
เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาเราทะเลาะกับพ่อเพราะพ่อรับไม่ได้ที่เราเป็นเพศที่สาม เราก็ไม่เชิงแบบนั้นนะคะ แต่เป็นผู้หญิงที่ชอบทั้งผู้หญิงและผู้ชาย
เราตัดสินใจบอกเขาไปและผลที่ได้กลับมาคือ พ่อรับไม่ได้คะ ตอนที่พ่อรู้เรื่องพ่อจะให้เราลาออกจากมหาลัยเลยทันทีและตอนที่เกิดเรื่องคืออยู่ในช่วงสอบ และมีโปรเจ็คต้องทำส่งหลายตัวและงานแลปกลุ่มที่ต้องส่งอีก เราตัดสินใจดื้อกับพ่อโดยการไม่กลับบ้านและคัดคำสั่งพ่อ พ่อบอกว่าถ้าไม่กลับบ้านวันนั้นพ่อก็จะไม่ส่งเสียเรียนแล้ว โดยพ่อคิดว่าเราเอาเงินที่เขาส่งเราเรียนไปเลี้ยงแฟนของเรา แต่บอกเลยว่าเราไม่ได้ทำแบบนั้น เวลาเรากินข้าวเราก็แชร์กันออก บ้างก็ไปกินข้าวกับเพื่อนเยอะๆเพื่อตัวหารจะได้เยอะขึ้นจะได้จ่ายถูกลง ถ้ามีโอกาสก็จะทำกับข้าวกินเองในห้อง เราหาของมาขายบ้างกำไรก็นิดหน่อย พอเป็นเงินเก็บ และเรามีความสามารถในโปรแกรมหลายตัวก็รับจ้างทำงานเก็บเงินเพื่อซื้อของที่ตัวเองอยากได้ ก้เป็นเด็กผู้หญิงธรรมดามีเพื่อนเยอะ รักสวยรักงาม ชอบกินบุฟเฟต์ ชอบทำอาหาร และก็เป็นคนซ่าๆคนหนึ่ง ที่เคยผ่านมาก็ขับรถของเพื่อนไปเฉียดรถที่จอดอยู่จนสีหลุดออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจเราก็รับผิดชอบ เคยขับรถล้มเพราะถนนลื่นก็เจ็บตัวพอสมควรเพราะซ้ำข้างในจ่ายไปเยอะเลย และเข้าโรงพยาบเพราะอาหารเป็นพิษ เพราะอาหารที่กินปนเปื้อนไคตินจากกุ้งที่เราแพ้ สิ่งที่เกิดขึ้นเหล่านี้เราก็ไม่ได้บอกพ่ออะไร เราก็ใช้เงินเราออกโดยไม่ได้บอกพ่อ และค่างาน ค่ากิจกรรม จิปาถะมากมายที่ต้องจ่ายทั้งเอาเงินที่เก็บไว้กับที่พ่อให้ใช้แต่ละเดือนประกอบกับเงินกู้กยศ.ที่ได้มา บางครั้งมันก็พอแต่บางเดือนก็ไม่พอ จนต้องเดือดร้อนไปถึงพ่อเรา
พ่อเรารับราชการคะ ปกครองท้องถิ่นพ่อเป็นนักปกครองที่ดีมากกกกกกก พัฒนาหมู่บ้าน พัฒนาตำบลให้ดีขึ้นเยอะ เพราะด้วยความซื่อสัตย์ของพ่อจริงมีหลายคนยกย่องเขาและเราก็ภูมิใจที่พ่อเราเป็นคนซื่อสัตย์ไม่คดโกง แต่เขาก็ไม่ได้เพอเฟคขนาดนั้นหรอกคะ กับครอบครัวเขาจะไม่เห็นถึงจิตใจคนในบ้านเลย มีแต่บังคับ ไม่ค่อยให้เราออกไปเที่ยวไหนกับเพื่อนหรอก โตมาเคยไปไกลสุดก็เกาะช้างกับครอบครัวไม่เคยได้เที่ยวกับเพื่อน ไม่ค่อยได้เป็นอิสระทางความคิดของตัวเองเลย แม้กระทั่งอนาคตของเรา เราอยากเรียนการทำอาหารมากเราชอบทำอาหารแต่พ่อไม่สนับสนุนเราเลยคิดว่าไม่เป็นไร เรียนทำอาหารมันอาจจะใช้เงินเยอะเกินไป จะได้มีเงินส่งน้องอีกสามคนเรียนบ้างเราเลยเลือกเรียนที่ใกล้ๆ ไม่แพงมากค่าเทอมก็ประมาณหมื่นนิดๆ แต่กิจกรรมเยอะมากกกกกกกกกกกกกสำหรับมอนี้ = ., =
นอกเรื่องมาเยอะละกลับไปตอนที่ทะเลาะกับพ่อ
เราก็ทะเลาะกับพ่อ เขาหาว่าเราทำตัวเป็นทอม แต่เราไม่ได้เป็นอธิบายยังไงเขาก็ไม่ฟังได้แต่โวยวายและตัดขาดเราเลยโดยการบอกว่าจะไม่ส่งเราเรียนแล้ว แม่เราก็เข้าใจเราแม่ก็บอกว่าให้ทำหน้าที่เรียนของตัวเองไปก่อนทางนี้เดี๋ยวแม่จะช่วยคุยให้ ตอนนี้เรากับพ่อคือไม่ได้คุยกันละ เราอยากถามความรู้สึกของคนเป็นพ่อ หรือความรู้สึกของคนที่มีลูกผิดเพศแบบเราว่า...เป็นแบบนี้มันแย่มากในสายตาพ่อหรอ? ทั้งที่เราคบกันก็ไม่ได้แย่พากันเรียน ช่วยกันทำงานเพราะคิดว่าต้นทุนชีวิตของเราทั้งสองคนไม่ได้ฐานะดีเหมือนคนอื่นเราก็ช่วยเหลือกัน อยู่กันแบบเหมือนทั้งเพื่อนและแฟน
พอเราเจอเรื่องแบบนี้เข้า เราก็เริ่มคิดว่าคนที่เราไว้ใจและน่าจะเข้าใจเราที่สุด แค่เรื่องแบบนี้เขาถึงกับทำให้เราหมดศรัทธาในตัวเขาเลย เราเป็นแบบนี้เราผิดมากเลยหรอ เราไม่ได้ไปฆ่าใคร เป็นคนดีของสังคม ไม่ดูถูกคนอื่น มีน้ำใจ ขยันเรียนใฝ่เรียน เราก็แค่ยังไม่พร้อมที่จะเปิดใจรับผู้ชายเข้ามาในชีวิตเพราะที่เคยพบเห็นมาก็มีแต่ผู้ชายแย่ๆ เรารับไม่ได้ในความคิดของผู้ชายในบางเรื่องอย่างเช่นผู้ชายมีน้อยได้ไม่ผิด แต่พอผู้หญิงมีแล้วผิด หรือผู้ชายไปมีอะไรกับผู้ญิงอื่นที่ไม่ใช่คนรักของตัวไม่ผิดมันก็แค่ขำๆ เรื่องการที่ทำผู้หญิงท้องแล้วไม่รับผิดชอบ นี่คือเรื่องที่กลัวที่สุดเลยก็คือกลัวท้อง พลาดแล้วคือพลาดเลยไม่สามารถกลับมาแก้ไขอะไรได้ ผู้ชายที่ดีให้เกียรติผู้หญงก็มีเยอะแต่เขาก็มีผู้หญิงของเขาอยู่แล้ว มันผิดหรอที่เราไม่เปิดใจรับผู้ชาย จริงๆเราก็ไม่ได้เหยีดเพศอะไรขนาดนั้นหรอกนะก็แค่คิดว่าใครก็ได้ที่เรารู้สึกรักเขา รู้สึกว่าสามารถฝากชีวิตเรากับเขาได้ ไม่ได้คิดว่าคนนั้นหญิงคนนั้นชาย เราก็แค่อยากเลือกคนที่ดีที่สุดสำหรับเรา เพื่อที่ชีวิตเราจะได้มีใครมาเติมเต็ม ก็ยังสนุกกับชีวิตแบบนี้ยังไม่พร้อมจะมองผู้ชายตอนนี้เพราะบางครั้งความคิดของอีกฝ่ายมันก็ต่างกันเกินไปจนคิดว่าผู้หญิงผู้ชายมันคู่กันได้หรอ ความคิดความอ่านต่างกันมาก (อันนี้คหสต.นะคะ สำหรับผู้ชายบางคนนี่
คำถาม
คุณพ่อทั้งหลายคะ ถ้าลูกของท่านเป็นแบบนี้คุณจะรับเขาได้มั้ย จะไม่รักเขามั้ย จะฟังในสิ่งที่เขาอยากพูดมั้ย จะยอมรับในตัวเขามั้ย
และอยากถามว่า ตอนนี้เราควรจพูดแบบไหนให้พ่อเข้าใจ
เรายังอยากเรียน เราอยากมีเงินอยากมีงาน อยากส่งน้องๆเรียนให้สูงเรียนในสิ่งที่ตัวเองเลือก อยากให้น้องมีอนาคตที่ดี อย่างที่แม่สอนว่าเป็นพี่ต้องดูแลน้องต้องรักน้อง
เรารู้สึกท้อมาก จนสอบไม่ได้เลยเพราะมีเรื่องพ่ออยู่ในหัวไม่มีสมาธิสอบเลย เราก็แค่อยากเป็นตัวของตัวเอง
//ถ้าแท็กผิดขออภัยด้วยนะคะ
ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นนะคะ อยากได้วิธีพูด