เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อสองปีก่อน  ผมรู้จักกับเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง เธอสวย น่ารัก ผมเลยเข้าไปทักเธอและขอเธอเป็นเพื่อน  แต่ก็อย่างว่าล่ะคับ  ยิ่งรู้จักยิ่งรักเธอ ผมเผลอตัวรักเพื่อนตัวเองเข้าแล้ว ความรักมันห้ามกันไม่ได้นิคับ  แต่เธอมีแฟนแล้วนะสิ  เธอกับแฟนทำงานอยู่คนล่ะที่กัน  แหละนี่คือที่มาว่าทำไมผมถึงหลงรักเธอ  ผมใช้เวลาส่วมใหญ่อยู่กับเธอ เรียกได้ว่า เกือบ 24 ชั่วโมงเลยที่เดียว  ตัวติดกันตลอด  ยังกะปาท่องโก๋ ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด  จนเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆๆ ถามว่าเป็นแฟนกันเหรอ  ในใจผมอยากให้เป็นจะแย่  แต่ไม่มีทางเกิดขึ้นมาได้  เธอรักแฟนเธอมาก  ใช่เดียวกับผม ผมรักเธอมาก จนเมื่อปีที่แล้ว รู้ว่าเธอจะย้ายจากผมไป ผมตั้งตัวไม่ติด ทำใจไม่ได้  เริ่มออกอาการเกเร หวงเธอไม่อยากให้เธอย้ายกลับไปอยู่กับแฟนเธอซะอย่างงั้น จนมาถึงคืนหนึ่งที่ผมบอกความรู้สึกในใจให้เธอฟัง เธอก็รับฟังคับ แต่เธอบอกว่า เราไม่สามารถเป็นมากกว่าเพื่อนกันได้ ผมก็โอเค ตกลงอย่างง่ายดาย  แต่แล้วไง  ผมก็ยังอ้อนเธอเหมือนเดิม  ทำกับเธอเหมือนเดิมทุกอย่าง จนเมื่อหลังสงกรานตร์ที่ผ่านมา ผมเริ่มทะเลาะกับเธอมากขึ้น เรื่องเล็กๆน้อยๆผมก็ทะเลาะกับเธอ เรื่องได้ว่าทะเลาะกับเธอวันเว้นวันเลยทีเดียว แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้ผมรักเธอน้อยลงเลย  เธออดทนมากที่อยู่กับผม  จนเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เราทะเลาะกันหนักขึ้น เธอหมดความอดทนกับผม และเดินจากผมไป  ก็โทษตัวเองเหมือนกันนะ รู้ทั้งรู้ก็ยังฝืนเดินต่อไป ยื้อเขาให้อยู่กับเรานานที่สุด ผมเห็นแก่ตัวด้วยซ้ำ ที่อยากได้เธอมาอยู่ข้างๆ ก็เล่าสู่กันฟังนะคับ มีคนที่ดีอยู่ข้าวงกาย  จงรักษาเขาไว้ให้ดีที่สุด  ไม่งั้นแล้วคุณอาจจะต้องมานั้งเสียใจแบบผมก็ได้