เรื่องมีอยู่ว่าผมได้รู้จัก ผญ. คนนึงครับ เริ่มรู้จักจากการเล่นเกมด้วยกัน คุยกัน อยู่เป็นเพื่อนกัน
คอยช่วยเหลือเวลาเขามีปัญหาหลาย ๆ อย่าง จนวันนึงก็เลยคำว่าแค่คนคุยอะครับ ผมรักเขามาก
คุยไปได้สักพักก็ตกลงคบกัน ตอนนั้นทุกอย่างดูแฮปปี้ครับรักกันมากคิดว่าต่อจากนี้ก็คงอยู่กันไปเรื่อย ๆ
อยู่กันมาหลายเดือนเลยครับ จนหลัง ๆ นางเปลี่ยนไปเยอะมากครับ นาน ๆ ทีถึงจะตอบผม ไม่ทัก ไม่โทร
ไม่อะไรเลย บางทีผมต้องรอเป็นวันเพื่อแค่คำตอบเดียวสั้น ๆ ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรครับ
สุดท้ายผมก็โดนขอบาย ผมงงและเสียใจมากครับ นางบอกว่า ขอพักก่อนตอนนี้ยังไม่พร้อม
ผมก็รอนางมาเรื่อย ๆ แต่ระวังที่รอผมเศร้ามากครับ สิ้นหวังมากแต่ก็ไม่ถึงกับฆ่าตัวตายนะครับ
เหมือนมันหมดกำลังใจจะทำทุกอย่าง ภาพความจำตอนที่ผมมีนางมันไหลเข้ามาในหัวเรื่อย ๆ
ผมลืมไม่ลงครับ เหม่อทุกครั้งที่คิดถึงนาง ผมทำดีกับนางมาตลอดแทบไม่มีขัดใจเลย ทะเลาะทุกครั้งผมยอม ผมง้อเสมอไม่เคยปล่อยเป็นปัญหาใหญ่ เคยคิดว่าถ้าเป็นแบบนี้ก็หาคนคุยใหม่ไปให้จบ ๆ เลยง่ายกว่ามั้ย แต่ผมทำไม่ไหวครับ ทุกครั้งที่คิดจะลืมภาพมันไหลเข้ามาในหัวตลอด ผมร้องไห้ทุกวัน เกมที่เคยทำให้ผมหัวเราะทุกวันนี้ก็ไม่ช่วยไรเลยครับ ผมต้องยิ้มเพื่อให้ผ่านไปวัน ๆ อยากจะถามครับว่า ผมควรจะทำยังไงดีใครที่เคยผ่านจุดที่ผมเจอมาแล้วบ้างครับ จุดที่รักใครสักคนมาก ๆ แล้ววันนึงก็ต้องไม่เหมือนเดิม
ผมควรจะทำยังไงดีครับ รักคน คนนึงที่เขาเคยรักผมมากแต่ตอนนี้เขาไม่สนใจผมแล้ว แต่ผมยังลืมไม่ได้เลยครับ ?
คอยช่วยเหลือเวลาเขามีปัญหาหลาย ๆ อย่าง จนวันนึงก็เลยคำว่าแค่คนคุยอะครับ ผมรักเขามาก
คุยไปได้สักพักก็ตกลงคบกัน ตอนนั้นทุกอย่างดูแฮปปี้ครับรักกันมากคิดว่าต่อจากนี้ก็คงอยู่กันไปเรื่อย ๆ
อยู่กันมาหลายเดือนเลยครับ จนหลัง ๆ นางเปลี่ยนไปเยอะมากครับ นาน ๆ ทีถึงจะตอบผม ไม่ทัก ไม่โทร
ไม่อะไรเลย บางทีผมต้องรอเป็นวันเพื่อแค่คำตอบเดียวสั้น ๆ ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรครับ
สุดท้ายผมก็โดนขอบาย ผมงงและเสียใจมากครับ นางบอกว่า ขอพักก่อนตอนนี้ยังไม่พร้อม
ผมก็รอนางมาเรื่อย ๆ แต่ระวังที่รอผมเศร้ามากครับ สิ้นหวังมากแต่ก็ไม่ถึงกับฆ่าตัวตายนะครับ
เหมือนมันหมดกำลังใจจะทำทุกอย่าง ภาพความจำตอนที่ผมมีนางมันไหลเข้ามาในหัวเรื่อย ๆ
ผมลืมไม่ลงครับ เหม่อทุกครั้งที่คิดถึงนาง ผมทำดีกับนางมาตลอดแทบไม่มีขัดใจเลย ทะเลาะทุกครั้งผมยอม ผมง้อเสมอไม่เคยปล่อยเป็นปัญหาใหญ่ เคยคิดว่าถ้าเป็นแบบนี้ก็หาคนคุยใหม่ไปให้จบ ๆ เลยง่ายกว่ามั้ย แต่ผมทำไม่ไหวครับ ทุกครั้งที่คิดจะลืมภาพมันไหลเข้ามาในหัวตลอด ผมร้องไห้ทุกวัน เกมที่เคยทำให้ผมหัวเราะทุกวันนี้ก็ไม่ช่วยไรเลยครับ ผมต้องยิ้มเพื่อให้ผ่านไปวัน ๆ อยากจะถามครับว่า ผมควรจะทำยังไงดีใครที่เคยผ่านจุดที่ผมเจอมาแล้วบ้างครับ จุดที่รักใครสักคนมาก ๆ แล้ววันนึงก็ต้องไม่เหมือนเดิม