เคยชอบใครจนคิดว่านานเกินไปหรือเปล่า
แก้ไข
คือขอออกตัวก่อนนะว่าเราเป็นผช ซึ่งก็ไม่อะไรมาก อย่างที่เเท็กไว้เเล้วว่าเรื่องนี้เป็นควาทรักวัยรุ่น ใครจะหาว่าเเก่เเดดก็ออกไป ตอนนั้นเราอยู่ป1 รรค่อนข้างจะในชนบท ซึ่งก็ยังไม่รู้จักความรักหรอก เเละพอป1ปุ๊บก็มีเด็กใหม่คนนึงบ้ายเข้ามา ซึ่งเรื่องทั้งหมดเริ่มต้นตรงนี้เเหละ สำหรับผมตอนนั้นเธอน่ารักมากกก เเละในสายตาคนอื่นก็เช่นกัน ผมเป็นคนค่อนข้างขี้อายเเละชอบทำอะไรโง่ๆ พอตอนเธอเข้าใหม่ปุ๊ปไอ้พวกที่ชอบๆเธอก็ไปวิ่งไล่จับกัน ซึ่งมีพี่เธออยู่ด้วย เเต่ผมชอบเเบบเเอบๆ ซึ่งก็ไม่กล้าทำอะไร นานๆไปผมก็ชอบมากขึ้นๆ เเละพอโตไปสักนิด ประมาณป4 ผมดันกลายเป็นเด็กฟันเหยินซะงั้น สงวัยผมจะชอบดันฟันตอนงอกใหม่ เเต่ผมค่อนข้างจะเรียนเก่งพอสมควร เเต่เพราะฟันเหยินผมจึงค่อนข้างขาดความมั่นใจตลอดมา มีในช่วงหนึ่ง ผมเคยกุ๊กกิ๊กกับเธอ เเต่ถายหลังเธอก็บอกว่าชอบเล่นๆ ซึ่งตอนนั้นก็เจ็บๆนิดหน่อย หลังๆมาประมาณป6 ผมเป็นเด็กค่อนข้างงี่เง่าเเละเกรเร เเต่ก็ยังชอบเธอไม่ขาดสาย ผมหลงไหลในความงามของเธอ ผิวขาวๆเนียนๆ ผมทองไว้องเธอ เเละเสียงหัวเราะที่ผมสามารถฟังได้ทั้งวันถ้ามีโอกาส นานๆไปผมหมกมุ่นกับเรื่องเธฮมาก อยู่มาวันหนึ่งผมนั่งกับเพื่อนหลายคน เเละด้วยความที่เพื่อนๆค่อนข้างทะลึ่งจึงบอกว่ากล้าจริงเธฮผ่านมาจับก้นเธอดูซิ เธอผ่านมาผมก็จับเลย เธอหน้าเเดงเเละโกรธมาก เเละผมก็ไม่ค่อยจะได้คุยอีก หลังๆผมกลายเป็นคนที่เรียกได้ว่า"โรคจิต" ผมจะนั่งมองเธอนานๆได้ทั้งคาบ จะชอบทุกอย่างที่เป็ของเธอ เเต่เธอยิ่งเกลียดไปใหญ่ บางครั้งเรากยกันบ้าง มีคนในโซเชียลด้วย เเต่ผมมักจะออกอาการออกหน้าออกตาเกินไป พักนึงเธอก็คบกับรุ่นพี่ที่รร ซึ่งเป็นเพื่อนที่ผมสนิทมาก ผมก็เศร้าๆอยู่นาน เธอเกลียดผมซะเเล้ว เกลียดน่าจะมาก เพราะหลังๆผมจะควบคุมตัวเองไม่ได้เเละชอบพูดเรื่องเกี่ยวกับเพศบ่อยๆ เธอจึงไม่ชอบผม ครั้งนึงเพื่อนสนิทเธอมาบอกกับผมว่า เธอจะชอบผมถ้าหากผมไม่ลามกเเละดัดฟัน ผมสนใจมาก จึงเริ่มคิดเปลี่ยนตัวเอง พอใกล้จบป6(รรผมมีเเค่ป6) ช่วงนี้ผมทำตัวห่างกับเธอ เเละเงียบๆ เพราะผมไม่อยากเข้าใกล้เธอ ผมจะเสียความรูสึกมากถ้านึกขึ้นมาว่าเธอไม่ชอบเรา ผมเจอกระเป๋าเธอวางอยู่ฝนห้องเรียนวันหนึ่ง เเละผ้าเช็ดหน้าใต้โต๊ะ ผมไม่คิดอะไรหยิบผ้าเช็ดหน้าทันที เเละก็ไม่ได้คุยกันนานมาก ปรากฎว่าผมสอบติดรรในเมืองเเห่วหนึ่ง ซึ่งเธอสอบเข้ารรอำเภอ ใจหนึ่งผมอยากจะไปไกลๆเเละลืมเธอให้ได้เสียที เเต่ใจหนึ่งก็อยากจะเจอทุกวัน ผมไปอยู่หอตอนม1 เเละอยู่ได้หนึ่งปี ผมก็ดัดฟัน ซึ่งไม่บอกใครเลย ช่วงทีผมกลับบ้านเเละเจอเธอผมจะไม่พูด เเละหลบหน้า ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม เเต่เธอคงไม่คิดว่าผมยังชอบเธออยู่ ก็ทักทายเเบบเะื่อนบ้าง ตอนนี้ผมมอ2 เเละเธอคบกับเด็กรุ่นน้องคนหนึ่ง ผมไม่ได้เธอนานมาก ผมคิดถึงเธอ คิดถึงจริงๆ รรที่ผมอยู่มีเด็กน่ารักเยอะเเยะ เเละพอผมดัดฟันก็ค่อนข้างจะมีสาวจีบบ้าง เเต่ผมก็ไม่มีใจให้ เเม้จะชอบบ้างไม่ชอบบ้าง ผมฝันถึงเธอด้วย ค่อนข้างบ่อย บางครั้งก็ฝันประมาณว่าอยู่ด้วยกัน หรืออะไรๆที่เกี่ยวข้องทางเพศ ผมลบเพิ่อนเเละเเอดใหม่ในเฟสบุ๊กหลายครั้ง เพราะไม่อยากเห็นรูปเธอกับเเฟน เเต่ตอนเเอดใหม่บางทีก็อยากให้รูว่ายังชอบอยู่ เเต่ก็คงไม่กระทบจิตใจเธอ ตอนนี้เธอยังไม่รู้ว่าผมดัดฟัน ซึ่งผมตอนนี้ก็น่าจะพอใช้ได้เรื่องน่าตา ผมควรทำอย่างไร ผมชอบเธอจริงๆ 8ปีมาเเล้วทีผมชอบเธอ รักเธอ ห่วงเธอ เเต่ในสายตาเธอผมกลับเป็นเเค่ไอ้งั่ง ไอ้โรคจิต ไอ้ฟันเหยิน ผมไม่รู้จะทำอย่างไร ผมกลัวว่าต่อไปจะรักใครไม่ได้ เธสวยมากจริงๆ เเละผมจะหยุดนึกถึงเธไม่ได้เลย บางครั้งผทจะชอบใครอีกคนที่ไม่ใช่เธอ เเต่กลับเป็นมารู้ทีหลังว่ามันเป็นความรู้สึกหลอกตัวเอง ผมยังคงชอบเธอ เเละฝันถึงเธอ ผมรักเธอมากหรือโรคจิตไปเเล้วเนี่ย ตอนนี้ผมทำอะไรไม่ได้จริงๆ ผมควรทำอย่างไร จะเข้าไปจีบเธอหรือไม่ทำอะไรเลย ผมไม่คิดว่าเธฮจะมาอ่าน เพราะเธอคงไม่อ่านพันทิป เเต่ผมอบากถามเพื่อนๆพี่ๆหรือพุดคุยว่าผมบ้าไปเเล้วหนือเปล่า ผมคิดว่าผมเข้าใจความรักเเละลึกซึ้งมาก ผมไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังเลย เพื่อนๆจะถามบ่อยๆว่าทำไมไม่มีเเฟน ผมควรจะเข้าไปปรับตัว หรือว่าจะอยู่อย่างนี้ เเละรักเธอต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าลิขิตจะมาถึง ความรักสวยงามจริงๆ ผมรู้สึกมีความสุขเเละทุกในเวลาเดียวกัน ถ้าผมได้มีโอกาส เเต่เเค่นี้ก็ไม่เป็นไร ผมคงบ้าไปเเล้ว ระบายในพันทิปเนี่ย อาจจะยาวมาก เเต่เเค่อยากทิ้งเรื่องราวไว้ เผื่อวันนึงเธอจะไม่มีใคร ผมอบากให้เธอจำไว้ ว่ารักเธอเสมอมา
เคยชอบใครจนคิดว่านานเกินไปหรือเปล่า
แก้ไข
คือขอออกตัวก่อนนะว่าเราเป็นผช ซึ่งก็ไม่อะไรมาก อย่างที่เเท็กไว้เเล้วว่าเรื่องนี้เป็นควาทรักวัยรุ่น ใครจะหาว่าเเก่เเดดก็ออกไป ตอนนั้นเราอยู่ป1 รรค่อนข้างจะในชนบท ซึ่งก็ยังไม่รู้จักความรักหรอก เเละพอป1ปุ๊บก็มีเด็กใหม่คนนึงบ้ายเข้ามา ซึ่งเรื่องทั้งหมดเริ่มต้นตรงนี้เเหละ สำหรับผมตอนนั้นเธอน่ารักมากกก เเละในสายตาคนอื่นก็เช่นกัน ผมเป็นคนค่อนข้างขี้อายเเละชอบทำอะไรโง่ๆ พอตอนเธอเข้าใหม่ปุ๊ปไอ้พวกที่ชอบๆเธอก็ไปวิ่งไล่จับกัน ซึ่งมีพี่เธออยู่ด้วย เเต่ผมชอบเเบบเเอบๆ ซึ่งก็ไม่กล้าทำอะไร นานๆไปผมก็ชอบมากขึ้นๆ เเละพอโตไปสักนิด ประมาณป4 ผมดันกลายเป็นเด็กฟันเหยินซะงั้น สงวัยผมจะชอบดันฟันตอนงอกใหม่ เเต่ผมค่อนข้างจะเรียนเก่งพอสมควร เเต่เพราะฟันเหยินผมจึงค่อนข้างขาดความมั่นใจตลอดมา มีในช่วงหนึ่ง ผมเคยกุ๊กกิ๊กกับเธอ เเต่ถายหลังเธอก็บอกว่าชอบเล่นๆ ซึ่งตอนนั้นก็เจ็บๆนิดหน่อย หลังๆมาประมาณป6 ผมเป็นเด็กค่อนข้างงี่เง่าเเละเกรเร เเต่ก็ยังชอบเธอไม่ขาดสาย ผมหลงไหลในความงามของเธอ ผิวขาวๆเนียนๆ ผมทองไว้องเธอ เเละเสียงหัวเราะที่ผมสามารถฟังได้ทั้งวันถ้ามีโอกาส นานๆไปผมหมกมุ่นกับเรื่องเธฮมาก อยู่มาวันหนึ่งผมนั่งกับเพื่อนหลายคน เเละด้วยความที่เพื่อนๆค่อนข้างทะลึ่งจึงบอกว่ากล้าจริงเธฮผ่านมาจับก้นเธอดูซิ เธอผ่านมาผมก็จับเลย เธอหน้าเเดงเเละโกรธมาก เเละผมก็ไม่ค่อยจะได้คุยอีก หลังๆผมกลายเป็นคนที่เรียกได้ว่า"โรคจิต" ผมจะนั่งมองเธอนานๆได้ทั้งคาบ จะชอบทุกอย่างที่เป็ของเธอ เเต่เธอยิ่งเกลียดไปใหญ่ บางครั้งเรากยกันบ้าง มีคนในโซเชียลด้วย เเต่ผมมักจะออกอาการออกหน้าออกตาเกินไป พักนึงเธอก็คบกับรุ่นพี่ที่รร ซึ่งเป็นเพื่อนที่ผมสนิทมาก ผมก็เศร้าๆอยู่นาน เธอเกลียดผมซะเเล้ว เกลียดน่าจะมาก เพราะหลังๆผมจะควบคุมตัวเองไม่ได้เเละชอบพูดเรื่องเกี่ยวกับเพศบ่อยๆ เธอจึงไม่ชอบผม ครั้งนึงเพื่อนสนิทเธอมาบอกกับผมว่า เธอจะชอบผมถ้าหากผมไม่ลามกเเละดัดฟัน ผมสนใจมาก จึงเริ่มคิดเปลี่ยนตัวเอง พอใกล้จบป6(รรผมมีเเค่ป6) ช่วงนี้ผมทำตัวห่างกับเธอ เเละเงียบๆ เพราะผมไม่อยากเข้าใกล้เธอ ผมจะเสียความรูสึกมากถ้านึกขึ้นมาว่าเธอไม่ชอบเรา ผมเจอกระเป๋าเธอวางอยู่ฝนห้องเรียนวันหนึ่ง เเละผ้าเช็ดหน้าใต้โต๊ะ ผมไม่คิดอะไรหยิบผ้าเช็ดหน้าทันที เเละก็ไม่ได้คุยกันนานมาก ปรากฎว่าผมสอบติดรรในเมืองเเห่วหนึ่ง ซึ่งเธอสอบเข้ารรอำเภอ ใจหนึ่งผมอยากจะไปไกลๆเเละลืมเธอให้ได้เสียที เเต่ใจหนึ่งก็อยากจะเจอทุกวัน ผมไปอยู่หอตอนม1 เเละอยู่ได้หนึ่งปี ผมก็ดัดฟัน ซึ่งไม่บอกใครเลย ช่วงทีผมกลับบ้านเเละเจอเธอผมจะไม่พูด เเละหลบหน้า ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม เเต่เธอคงไม่คิดว่าผมยังชอบเธออยู่ ก็ทักทายเเบบเะื่อนบ้าง ตอนนี้ผมมอ2 เเละเธอคบกับเด็กรุ่นน้องคนหนึ่ง ผมไม่ได้เธอนานมาก ผมคิดถึงเธอ คิดถึงจริงๆ รรที่ผมอยู่มีเด็กน่ารักเยอะเเยะ เเละพอผมดัดฟันก็ค่อนข้างจะมีสาวจีบบ้าง เเต่ผมก็ไม่มีใจให้ เเม้จะชอบบ้างไม่ชอบบ้าง ผมฝันถึงเธอด้วย ค่อนข้างบ่อย บางครั้งก็ฝันประมาณว่าอยู่ด้วยกัน หรืออะไรๆที่เกี่ยวข้องทางเพศ ผมลบเพิ่อนเเละเเอดใหม่ในเฟสบุ๊กหลายครั้ง เพราะไม่อยากเห็นรูปเธอกับเเฟน เเต่ตอนเเอดใหม่บางทีก็อยากให้รูว่ายังชอบอยู่ เเต่ก็คงไม่กระทบจิตใจเธอ ตอนนี้เธอยังไม่รู้ว่าผมดัดฟัน ซึ่งผมตอนนี้ก็น่าจะพอใช้ได้เรื่องน่าตา ผมควรทำอย่างไร ผมชอบเธอจริงๆ 8ปีมาเเล้วทีผมชอบเธอ รักเธอ ห่วงเธอ เเต่ในสายตาเธอผมกลับเป็นเเค่ไอ้งั่ง ไอ้โรคจิต ไอ้ฟันเหยิน ผมไม่รู้จะทำอย่างไร ผมกลัวว่าต่อไปจะรักใครไม่ได้ เธสวยมากจริงๆ เเละผมจะหยุดนึกถึงเธไม่ได้เลย บางครั้งผทจะชอบใครอีกคนที่ไม่ใช่เธอ เเต่กลับเป็นมารู้ทีหลังว่ามันเป็นความรู้สึกหลอกตัวเอง ผมยังคงชอบเธอ เเละฝันถึงเธอ ผมรักเธอมากหรือโรคจิตไปเเล้วเนี่ย ตอนนี้ผมทำอะไรไม่ได้จริงๆ ผมควรทำอย่างไร จะเข้าไปจีบเธอหรือไม่ทำอะไรเลย ผมไม่คิดว่าเธฮจะมาอ่าน เพราะเธอคงไม่อ่านพันทิป เเต่ผมอบากถามเพื่อนๆพี่ๆหรือพุดคุยว่าผมบ้าไปเเล้วหนือเปล่า ผมคิดว่าผมเข้าใจความรักเเละลึกซึ้งมาก ผมไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังเลย เพื่อนๆจะถามบ่อยๆว่าทำไมไม่มีเเฟน ผมควรจะเข้าไปปรับตัว หรือว่าจะอยู่อย่างนี้ เเละรักเธอต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าลิขิตจะมาถึง ความรักสวยงามจริงๆ ผมรู้สึกมีความสุขเเละทุกในเวลาเดียวกัน ถ้าผมได้มีโอกาส เเต่เเค่นี้ก็ไม่เป็นไร ผมคงบ้าไปเเล้ว ระบายในพันทิปเนี่ย อาจจะยาวมาก เเต่เเค่อยากทิ้งเรื่องราวไว้ เผื่อวันนึงเธอจะไม่มีใคร ผมอบากให้เธอจำไว้ ว่ารักเธอเสมอมา