สวัสดีค่ะ เข้าเรื่องเลยคือ คนที่เรากำลังคุยเขาเลิกกับเเฟนมา 2 อาทิตย์กว่าๆ ก่อนหน้านี่เขามีปัญหากันมาตลอดจนเลิกลากันไปตอนที่เขาเลิกกันเราทนเห็นเขาเสียใจไม่ไหว(เราเป็นเพื่อนกันเราเเอบชอบมานานเเล้วเเต่ไม่เเสดงออก) เราคอยอยู่คอยเตือนเข้าข้างๆ ตอนนั้นเขาโมโหมากจนโพสด่าเเฟนเก่า เราก็พยายามเตือนว่ามันไม่ดีจนเเฟนเก่าเขาหายไปเราก็คุยกันมาเรื่อยๆเจอกันทุกวนไปกินข้าวกันทุกวันพยายามทำให้เขายิ้มให้เขามีความสุขเขาชอบเล่นเกมส์ก็เล่นด้วยพยายามพูดให้เขายิ้ม จนได้ไปเที่ยวด้วยกันเเละเขาก็สารภาพว่าชอบเรามานานเเล้วเหมือนกันตอนเเรกๆเราปิดใจหลอกตัวเองว่าไม่ได้รักเขาจนตอนที่เขาสารภาพมาทำให้เราหลงรักเขา
ู่จู่ๆเเฟนเก่าเขาก็กลับมาทวงสัญญาที่ว่าเรียนจบเเล้วจะไปขาเเฟนเก่าเขาหมั้น ..... เราช๊อคไปเลยคือเเล้วเอาเราไปไว้ไหนเเล้วเราพยายามมาทั้งหมดเพื่ออะไร เเฟนเก่าเขาให้เลือกเขาบอกเลือกไม่ได้เขาเข้ามาทำให้เรารักเขาเเล้ว เเล้วจู่ๆจะทิ้งเราไปคงไม่ได้เเต่ตัวเขาก็ยังไม่ลืมเเฟนเก่ายังรักเหมือนกัน (ตอนนั้นเราสับสนเเล้วถามตัวเองว่าเขารักเราจริงๆหรือเเค่สงสารเรา) เราเลยถามเขาไปว่ารักเราไหมเขาบอกรัก รักจริงๆ(เขาร้องไห้ต่อหน้าเราเขาบอกเขาอึดอัดที่เป็นคนกลางเเบบนี้) จนเราถามเขาว่าอยากลับไปไหม เขาพยักหน้า (ใจเราล่วงเลย T____T) ได้เเต่ยิ้มทั้งน้ำตา (ใจข้างในพังหมดเเล้ว) อีกอย่างพีคมากตรงที่เเฟนเก่าเขาบอกว่าเราจงใจเเย่งทั้งๆที่ตอนเราปลอบเขาตั้งนานคุณหายไปอยุ่ไหนกลับมาอะไรตอนนี้เราผิดหรอ
จนตอนนี้เขายังโทรหาเรา ทำทุกอย่างเหมือนปกติเจอเราปกติเเต่เขาบอกว่าถ้าเเฟนเขาโทรมาห้ามงอเเงห้ามร้องนะ ถ้าเขาไม่รับคือเขาติดอีกสายเเฟนเขาอยู่นะ คือเรารู้สึกเราไม่มีค่ามากๆ มันเครียดไปหมดใจนึงรู้สึกผิดมากที่ทำไมเราเหมือนเป็นมือที่สามเราผิดอะไรที่เรารักเขาไปเเล้วความพยายามของเราละเเล้วเขาเอาเราไปไว้ไหน อีกอย่างเราใช้ชีวิตอยู่คนเดียวมานานอยู่คนเดียวไปไหนมาไหนคนเดียว พอเขาเข้าในชีวิตประจำวันไปไหนมาไหนด้วยกันกินข้าวด้วยกัน พอเขาหายไปเราเเทบบ้า เครียดมาก เรากินอะไรไม่ลงเลยพยายามฝืนกินเเต่มันก็กินไม่ลงมันตั้งตัวไม่ทันมากๆเลยคะ
ขอปรึกษาเเฟนเก่าของคนที่คุณกำลังคุยกลับมาเครียดมาก
ู่จู่ๆเเฟนเก่าเขาก็กลับมาทวงสัญญาที่ว่าเรียนจบเเล้วจะไปขาเเฟนเก่าเขาหมั้น ..... เราช๊อคไปเลยคือเเล้วเอาเราไปไว้ไหนเเล้วเราพยายามมาทั้งหมดเพื่ออะไร เเฟนเก่าเขาให้เลือกเขาบอกเลือกไม่ได้เขาเข้ามาทำให้เรารักเขาเเล้ว เเล้วจู่ๆจะทิ้งเราไปคงไม่ได้เเต่ตัวเขาก็ยังไม่ลืมเเฟนเก่ายังรักเหมือนกัน (ตอนนั้นเราสับสนเเล้วถามตัวเองว่าเขารักเราจริงๆหรือเเค่สงสารเรา) เราเลยถามเขาไปว่ารักเราไหมเขาบอกรัก รักจริงๆ(เขาร้องไห้ต่อหน้าเราเขาบอกเขาอึดอัดที่เป็นคนกลางเเบบนี้) จนเราถามเขาว่าอยากลับไปไหม เขาพยักหน้า (ใจเราล่วงเลย T____T) ได้เเต่ยิ้มทั้งน้ำตา (ใจข้างในพังหมดเเล้ว) อีกอย่างพีคมากตรงที่เเฟนเก่าเขาบอกว่าเราจงใจเเย่งทั้งๆที่ตอนเราปลอบเขาตั้งนานคุณหายไปอยุ่ไหนกลับมาอะไรตอนนี้เราผิดหรอ
จนตอนนี้เขายังโทรหาเรา ทำทุกอย่างเหมือนปกติเจอเราปกติเเต่เขาบอกว่าถ้าเเฟนเขาโทรมาห้ามงอเเงห้ามร้องนะ ถ้าเขาไม่รับคือเขาติดอีกสายเเฟนเขาอยู่นะ คือเรารู้สึกเราไม่มีค่ามากๆ มันเครียดไปหมดใจนึงรู้สึกผิดมากที่ทำไมเราเหมือนเป็นมือที่สามเราผิดอะไรที่เรารักเขาไปเเล้วความพยายามของเราละเเล้วเขาเอาเราไปไว้ไหน อีกอย่างเราใช้ชีวิตอยู่คนเดียวมานานอยู่คนเดียวไปไหนมาไหนคนเดียว พอเขาเข้าในชีวิตประจำวันไปไหนมาไหนด้วยกันกินข้าวด้วยกัน พอเขาหายไปเราเเทบบ้า เครียดมาก เรากินอะไรไม่ลงเลยพยายามฝืนกินเเต่มันก็กินไม่ลงมันตั้งตัวไม่ทันมากๆเลยคะ