สวัสดีค่ะ นี้เป็นกระทู้แรกของเรา หากเขียนผิดพลาดอะไรก็ขออภัยด้วยนะคะ
เรื่องมันมีอยู่ว่า เราเรียนมหาลัยแห่งหนึ่ง กลุ่มเรามีเพื่อนกลุ่มแต่ก่อน 5 คนค่ะ หนึ่งในนั้นมีเพื่อนคนหนึ่งที่เราแอบชอบขอแทนด้วยชื่อ ตั้ม นะคะ ตั้มเป็นรักแรกพบของเรา ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น แล้วเวลาก็นำพาให้เราสนิทกัน แต่ตอนนั้นตั้มมีแฟนอยู่แล้ว เราก็ได้แต่แอบชอบไปวันๆแต่เราก็ไม่ได้หวังอะไร เทอมเเรกกลุ่มเราก็สนิทผ่านไปด้วยดีค่ะ มีความสุขแฮปปี้มากก แต่ช่วงนั้นเราก็มีคนคุยๆอยู่ จนเราเริ่มรู้สึกเฉยๆกับตั้มแล้วอะค่ะ จนเทอมหนึ่งผ่านไป จะเข้าเทอมสอง
มันจะเริ่มไม่สนุกก็ตอนต่อไปนี้แล้ววว ... เพื่อนสนิทเราจะมาเรียนกับเรา ขอแทนด้วยชื่อ มิ่ง นะคะ มิ่งเป็นเพื่อนเราตั้งแต่ม.ปลาย ก็สนิทกันพอสมควร ส่วนสาเหตุที่มาเรียนกับเราขอไม่บอกนะคะ เอาละ.. เปิดเทอมสองมิ่งก็มาเรียนกับเรา เราก็โอเคเลยมีเพื่อนสนิทมาเรียนด้วยจะได้ไม่เหงา ( มิ่งก็รู้นะคะว่าเราชอบตั้ม) ตอนนั้นมิ่งกับตั้มยังไม่สนิทกัน (เราเคยพูดกับเพื่อนผู้ชายในกลุ่มว่า เห้ย เพื่อนคนนี้กูหวงนะะ จริงจังปนหยอก ตั้มก็พูดขึ้นมาเล่นๆว่า " เพื่อนเสร็จกูเเน่ หึหึ " ) พอเวลาผ่านไปประมาณสองเดือนกว่า มิ่งกับตั้มก็เริ่มกวนกัน แต่ช่วงนั้นตั้มกับมิ่งต่างก็มีแฟนนะ ก็กวนกันเหมือนเพื่อนทั่วไป ตั้มกับเราก็กวนตีนกันเหมือนเดิม เราก็ไม่ได้คิดอะไร พอเวลาผ่านประมาณสี่เดือน ตั้มก็เลิกกับแฟน แล้วถัดจากตั้ม 4-5 วัน มิ่งก็เลิกกับแฟนค่ะะ ( ก่อนหน้านี้มิ่งก็ปรึกษาเราตลอดเรื่องแฟน ) ตอนนั้นเราไม่แน่ใจว่าสองคนนั้นมันอะไรยังไงกัน ก็โอเคมุงก็โสดทั้งคู่ละ ( ก่อนหน้านี้เราก็แอบคิดนะคะว่า เพื่อนสองคนนี้อนาคตมันต้องคิดอะไรกันแน่ๆ) ผ่านไปสักพัก เอ้ะสองคนนี้มันช่างสนิทสนมกันเหลือเกินนน นับวันยิ่งสนิท ยิ่งคุยกันเข้าคอ พักหลังเราก็เริ่มคิดละว่าสองคนนี้ต้องแอบคุยกันแน่ๆ มีวันหนึ่งเรา ตั้ม มิ่งแล้วก็เพื่อนอีกคนไปทำเอกสารบางอย่าง ระหว่างที่รอรถนั้นตั้มก็แกล้งยั่วความหวงเพื่อนเราโดยการ เอามือมิ่งมาจุ๊บ เราเฟล เรารู้สึกโกรธมากอะ ส่วนมิ่งก็ดูตกใจนะ เราก็เงียบไปสักพัก หลังจากนั้นเราก็เปลี่ยนไปเลยแต่ความรู้สึกตอนนั้นเรารู้สึกไมพอใจมากนะ แต่หลังจากวันนั้นเราก็พยายามทำตัวปกติแต่มันก็ไม่เต็มร้อย มิ่งก็รู้ว่าเราเคยชอบตั้ม แต่เราก็เข้าใจว่า ความรักมันห้ามกันไม่ได้ พอสองคนนั้นเริ่มสนิทกันมากๆ เราก็เริ่มตีตัวออกห่างมา มาสนิทกับเพื่อนอีกสามคน เพราะปกติเราชอบไปไหนมาไหนกับมิ่งมากกว่าสามคนนี้ พอเราตีตัวออกห่างมาสักพัก มิ่งกับตั้มก็มาหาว่าเราเปลี่ยนไป เราไม่เหมือนเดิม เราก็คิดในใจว่า แล้วพวกมุงเหมือนเดิมหรอวะ มันมีหลายเหตุการณ์มากที่เวลาเราไปไหนกับตั้ม มิ่ง แบบเวลาไปเดินซื้อของ ตั้มกับมิ่งก็จะชอบเดินด้วยกัน คุยกันนุ้งนิ้งๆ แล้วก็หันมาสนใจเราบ้างเล็กน้อย ไปกันสามคนที่ไร เราเหมือนส่วนเกินทันที เราเลยไม่ค่อยอยากออกไปกับพวกมัน
พอเรื่องนี้มันเริ่มหนัก คือเวลาที่มีตั้ม หรือไปไหนกันสามคน เราจะปฏิเสธไม่ไปทันทีเพราะเราก็ทนไม่ได้ที่จะเห็นสองคนนั้นคุยกัน หยอกกัน ( แต่ก่อนหน้านี้ตั้มเคยไปจีบเพื่อนในห้องคนหนึ่งเราก็ไม่ได้เจ็บหรือไม่พอใจอะไรขนาดนี้นะ แถมเชียร์ด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้ตั้มน่าจะเลิกชอบเพื่อนคนนั้นแล้วกลับมาชอบมิ่งแทน ... ) จนวันหนึ่งมิ่งชวนเราไปกินข้าว แล้วบอกว่า ตั้มก็ไปนะ เราก็บอกว่างั้นเราไม่ไปนะ มิ่งก็บอกเราว่า อย่าเป็นแบบนี้ดิ เราก็ได้แต่บอกว่า เรายังไม่ค่อยหิว ประมาณ 10 นาที ตั้มก็ทักแชทเรามา ก็บอกว่า ทำไมที่ที่กูไปไม่ไป เป็นอะไร เราก็เงียบไปสักพัก ตอนนั้นน้ำตาเราไหลมาจากไหนไม่รู้ เหมือนมันสะสมนาน ทั้งอึดอัด น้อยใจห่านอะไรไม่รู้เต็มไปหมด แล้วเราก็ได้แต่ตอบไปว่า ขอโทษที่ทำให้พวกอึดอัดนะ หลังจากนั้นมาเราก็ไม่เหมือนเดิมอยู่ดี เราก็ยังห่างออกมา แล้วสองคนนั้นก็ยิ่งสนิทกัน เวลาสองคนนี้กวนกันเราจะรู้สึกหงุดหงิดทันที เราก็เคยถามมิ่งนะ แต่มิ่งก็ไม่ตอบให้ชัดเจนว่าชอบตั้มหรือเปล่า เราก็เห้ออ กูไม่ถามละ ถามบ่อยก็เบื่อค่ะ เราก็ปล่อยให้มันเป็นแบบนี้มานาน เราก็พยายามตีตัวออกห่างมา สองคนนั้นก็เริ่มชัดเจนขึ้น มุ้งมิ้งกันมากขึ้น แต่เราถามมิ่ง มิ่งก็บอกว่าก็แค่สนิทกันเฉยๆ สนิทเฉนๆโพ้งงง ทำไมมีไรไม่บอกเราตรงๆวะ เราก็ไม่อยากเสียเพื่อนนะ แต่บางทีมันก็ไม่ไหวอะ เราก็ไม่แน่ใจว่าที่เราเป็นอยู่เรายังชอบตั้มอยู่หรอ แต่ตั้มชอบคนอื่นเราก็ไม่รู้สึกอะไรนะ แต่ทำไมต้องมาเกิดขึ้นกับเพื่อนสนิทเราอะ ตอนนี้เราก็พยายามอยู่แบบมีความสุขที่สุดแต่ก็ไม่เคยทำได้สักที เราก็อยากสนิทกับพวกมันเหมือนเดิมนะแต่มันก็ทำไม่เคยได้ ก็ได้แต่ปลอบตัวเองว่า เดี๋ยวก็ชิน ช่วยบอกทีว่าเราควรทำยังไง เราทำถูกไหมแล้วเราควรจะทำยังไงต่อดี ..
เมื่อคนที่เรา "เ ค ย ช อ บ" ชอบเพื่อนสนิทเรา
เรื่องมันมีอยู่ว่า เราเรียนมหาลัยแห่งหนึ่ง กลุ่มเรามีเพื่อนกลุ่มแต่ก่อน 5 คนค่ะ หนึ่งในนั้นมีเพื่อนคนหนึ่งที่เราแอบชอบขอแทนด้วยชื่อ ตั้ม นะคะ ตั้มเป็นรักแรกพบของเรา ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น แล้วเวลาก็นำพาให้เราสนิทกัน แต่ตอนนั้นตั้มมีแฟนอยู่แล้ว เราก็ได้แต่แอบชอบไปวันๆแต่เราก็ไม่ได้หวังอะไร เทอมเเรกกลุ่มเราก็สนิทผ่านไปด้วยดีค่ะ มีความสุขแฮปปี้มากก แต่ช่วงนั้นเราก็มีคนคุยๆอยู่ จนเราเริ่มรู้สึกเฉยๆกับตั้มแล้วอะค่ะ จนเทอมหนึ่งผ่านไป จะเข้าเทอมสอง
มันจะเริ่มไม่สนุกก็ตอนต่อไปนี้แล้ววว ... เพื่อนสนิทเราจะมาเรียนกับเรา ขอแทนด้วยชื่อ มิ่ง นะคะ มิ่งเป็นเพื่อนเราตั้งแต่ม.ปลาย ก็สนิทกันพอสมควร ส่วนสาเหตุที่มาเรียนกับเราขอไม่บอกนะคะ เอาละ.. เปิดเทอมสองมิ่งก็มาเรียนกับเรา เราก็โอเคเลยมีเพื่อนสนิทมาเรียนด้วยจะได้ไม่เหงา ( มิ่งก็รู้นะคะว่าเราชอบตั้ม) ตอนนั้นมิ่งกับตั้มยังไม่สนิทกัน (เราเคยพูดกับเพื่อนผู้ชายในกลุ่มว่า เห้ย เพื่อนคนนี้กูหวงนะะ จริงจังปนหยอก ตั้มก็พูดขึ้นมาเล่นๆว่า " เพื่อนเสร็จกูเเน่ หึหึ " ) พอเวลาผ่านไปประมาณสองเดือนกว่า มิ่งกับตั้มก็เริ่มกวนกัน แต่ช่วงนั้นตั้มกับมิ่งต่างก็มีแฟนนะ ก็กวนกันเหมือนเพื่อนทั่วไป ตั้มกับเราก็กวนตีนกันเหมือนเดิม เราก็ไม่ได้คิดอะไร พอเวลาผ่านประมาณสี่เดือน ตั้มก็เลิกกับแฟน แล้วถัดจากตั้ม 4-5 วัน มิ่งก็เลิกกับแฟนค่ะะ ( ก่อนหน้านี้มิ่งก็ปรึกษาเราตลอดเรื่องแฟน ) ตอนนั้นเราไม่แน่ใจว่าสองคนนั้นมันอะไรยังไงกัน ก็โอเคมุงก็โสดทั้งคู่ละ ( ก่อนหน้านี้เราก็แอบคิดนะคะว่า เพื่อนสองคนนี้อนาคตมันต้องคิดอะไรกันแน่ๆ) ผ่านไปสักพัก เอ้ะสองคนนี้มันช่างสนิทสนมกันเหลือเกินนน นับวันยิ่งสนิท ยิ่งคุยกันเข้าคอ พักหลังเราก็เริ่มคิดละว่าสองคนนี้ต้องแอบคุยกันแน่ๆ มีวันหนึ่งเรา ตั้ม มิ่งแล้วก็เพื่อนอีกคนไปทำเอกสารบางอย่าง ระหว่างที่รอรถนั้นตั้มก็แกล้งยั่วความหวงเพื่อนเราโดยการ เอามือมิ่งมาจุ๊บ เราเฟล เรารู้สึกโกรธมากอะ ส่วนมิ่งก็ดูตกใจนะ เราก็เงียบไปสักพัก หลังจากนั้นเราก็เปลี่ยนไปเลยแต่ความรู้สึกตอนนั้นเรารู้สึกไมพอใจมากนะ แต่หลังจากวันนั้นเราก็พยายามทำตัวปกติแต่มันก็ไม่เต็มร้อย มิ่งก็รู้ว่าเราเคยชอบตั้ม แต่เราก็เข้าใจว่า ความรักมันห้ามกันไม่ได้ พอสองคนนั้นเริ่มสนิทกันมากๆ เราก็เริ่มตีตัวออกห่างมา มาสนิทกับเพื่อนอีกสามคน เพราะปกติเราชอบไปไหนมาไหนกับมิ่งมากกว่าสามคนนี้ พอเราตีตัวออกห่างมาสักพัก มิ่งกับตั้มก็มาหาว่าเราเปลี่ยนไป เราไม่เหมือนเดิม เราก็คิดในใจว่า แล้วพวกมุงเหมือนเดิมหรอวะ มันมีหลายเหตุการณ์มากที่เวลาเราไปไหนกับตั้ม มิ่ง แบบเวลาไปเดินซื้อของ ตั้มกับมิ่งก็จะชอบเดินด้วยกัน คุยกันนุ้งนิ้งๆ แล้วก็หันมาสนใจเราบ้างเล็กน้อย ไปกันสามคนที่ไร เราเหมือนส่วนเกินทันที เราเลยไม่ค่อยอยากออกไปกับพวกมัน
พอเรื่องนี้มันเริ่มหนัก คือเวลาที่มีตั้ม หรือไปไหนกันสามคน เราจะปฏิเสธไม่ไปทันทีเพราะเราก็ทนไม่ได้ที่จะเห็นสองคนนั้นคุยกัน หยอกกัน ( แต่ก่อนหน้านี้ตั้มเคยไปจีบเพื่อนในห้องคนหนึ่งเราก็ไม่ได้เจ็บหรือไม่พอใจอะไรขนาดนี้นะ แถมเชียร์ด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้ตั้มน่าจะเลิกชอบเพื่อนคนนั้นแล้วกลับมาชอบมิ่งแทน ... ) จนวันหนึ่งมิ่งชวนเราไปกินข้าว แล้วบอกว่า ตั้มก็ไปนะ เราก็บอกว่างั้นเราไม่ไปนะ มิ่งก็บอกเราว่า อย่าเป็นแบบนี้ดิ เราก็ได้แต่บอกว่า เรายังไม่ค่อยหิว ประมาณ 10 นาที ตั้มก็ทักแชทเรามา ก็บอกว่า ทำไมที่ที่กูไปไม่ไป เป็นอะไร เราก็เงียบไปสักพัก ตอนนั้นน้ำตาเราไหลมาจากไหนไม่รู้ เหมือนมันสะสมนาน ทั้งอึดอัด น้อยใจห่านอะไรไม่รู้เต็มไปหมด แล้วเราก็ได้แต่ตอบไปว่า ขอโทษที่ทำให้พวกอึดอัดนะ หลังจากนั้นมาเราก็ไม่เหมือนเดิมอยู่ดี เราก็ยังห่างออกมา แล้วสองคนนั้นก็ยิ่งสนิทกัน เวลาสองคนนี้กวนกันเราจะรู้สึกหงุดหงิดทันที เราก็เคยถามมิ่งนะ แต่มิ่งก็ไม่ตอบให้ชัดเจนว่าชอบตั้มหรือเปล่า เราก็เห้ออ กูไม่ถามละ ถามบ่อยก็เบื่อค่ะ เราก็ปล่อยให้มันเป็นแบบนี้มานาน เราก็พยายามตีตัวออกห่างมา สองคนนั้นก็เริ่มชัดเจนขึ้น มุ้งมิ้งกันมากขึ้น แต่เราถามมิ่ง มิ่งก็บอกว่าก็แค่สนิทกันเฉยๆ สนิทเฉนๆโพ้งงง ทำไมมีไรไม่บอกเราตรงๆวะ เราก็ไม่อยากเสียเพื่อนนะ แต่บางทีมันก็ไม่ไหวอะ เราก็ไม่แน่ใจว่าที่เราเป็นอยู่เรายังชอบตั้มอยู่หรอ แต่ตั้มชอบคนอื่นเราก็ไม่รู้สึกอะไรนะ แต่ทำไมต้องมาเกิดขึ้นกับเพื่อนสนิทเราอะ ตอนนี้เราก็พยายามอยู่แบบมีความสุขที่สุดแต่ก็ไม่เคยทำได้สักที เราก็อยากสนิทกับพวกมันเหมือนเดิมนะแต่มันก็ทำไม่เคยได้ ก็ได้แต่ปลอบตัวเองว่า เดี๋ยวก็ชิน ช่วยบอกทีว่าเราควรทำยังไง เราทำถูกไหมแล้วเราควรจะทำยังไงต่อดี ..