มีคำถามในใจทุกครั้งที่ต้องไปทำงานของคนอื่นเสมอ

คนเราจะมีค่าในสายตาของคนอื่นเมื่อเค้าต้องมาขอความช่วยเหลือจากเรา ทุกคนก็ย่อมคิดว่าตัวเองมีความสามารถ เมื่อมีปัญหาก็จะพยายามแก้ไขเองให้ได้ก่อน จนกว่าจะแก้ไขไม่ไหวแล้วจึงจะขอความช่วยเหลือจากคนอื่น การไปก้าวก่ายเรื่องที่เจ้าตัวไม่ได้ร้องขอให้ช่วยเหลือ อาจทำให้เค้าคิดว่าโดนดูถูกความสามารถได้ครับ เพราะอยู่ๆเราเข้าไปก้าวก่ายเรื่องที่ไม่ได้ร้องขอความช่วยเหลือ ถ้าแก้ไขได้ก็แค่เสมอตัว แต่ถ้าแย่กว่าเดิมจะโดนตำหนิหรือโยนบาปกลับมาด้วยซ้ำ โบราณถึงบอกว่า พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง คือพูดมากได้น้อย ไม่พูดอยู่นิ่งๆจะได้เยอะครับ