เคยไหมครับกลัวว่าวันนึงเพื่อน ๆ จะหายกันไปเเต่งงานเเล้วเหลือเราเเค่คนเดียว

สิ่งที่คนโสดมาตลอดทั้งชีวิต จนอายุ 22 ปี เริ่มกลัวคือการที่เพื่อนเเยกย้ายไปมีหน้าที่การงาน มีครอบครัว จากที่ไม่เคยเหงามีเพื่อนค่อยอยู่ข้าง ๆ ตลอด วันนี้กลับรู้สึกกลัว กลัวว่าจะต้องใช้ชีวิตตัวคนเดียว กลัวว่าต้องทานข้าวคนเดียวทุก ๆ มื้อ เเต่ถ้าเหตุการณ์เเบบนี้เกิดขึ้นเราก็คงปรับตัวให้ได้ใช่ไหมครับ เเต่ตอนนี้ผมก็เหมือนใช้ชีวิตคนเดียวอยู่เเล้ว จากเด็กบ้านนอกมาทำงานในเมืองหลวง เจอผู้คนมากมายเเต่ก็ไม่รู้สึกอุ่นใจเหมือนอยู่ต่างจังหวัด เเต่ก็ยังดีที่สมัยนี้การติดต่อสื่อสารสะดวกรวดเร็วได้คุยกับเพื่อนอยู่เป็นประจำ ทำให้ความเหงาลดน้อยลงมากเลยครับ เเต่ถ้าอนาคตเพื่อนจะต้องเเยกย้ายไปมีครอบครัว คงมีเวลาได้คุยกันน้อยลง เเต่ก็ธรรมดาครับทุกคนมีทางเดินเป็นของตัวเอง จะให้เพื่อนมาอยู่กับเราตลอดได้ไง