*เรื่องที่จะเล่า เป็นเรื่องจริง เกิดขึ้นกับเราเอง เราอยากรู้ว่ามีคนเป็นเหมือนเราหรือเปล่า
เวลาเรานั่งอยู่ห้องเอ(ชื่อสมมติค่ะมันเป็นตึกเรียน เป็นตึกภาษาไทย)ตรงที่นั่งข้างเพื่อนผู้ชายคนนึง(นั่งเป็นคู่)เราให้นามสมมติว่าแคน เราชอบได้กลิ่นตลอดเลย เป็นกลิ่นหอมอ่อนๆ แต่กลิ่นแรง คือ มันอยู่ใกล้อ่ะ ไม่ใช่กลิ่นต้นเดฟ(ในห้องจะมี)นะ เพราะเราเคยถามแคนว่า ได้กลิ่นอะไรมั้ยหอมๆ แล้วแคนไม่ใช้น้ำหอมด้วย ถึงใช้ก็ไม่น่าใช้กลิ่นแบบนั้น เวลาอยู่บ้านก็เหมือนกัน ชอบได้กลิ่นหอมๆ มันเป็นกลิ่นดอกอะไรสักอย่างนี่ล่ะ สีขาวๆ เวลาเป็นดอกโคตรหอม แต่บ้านเราช่วงที่เราได้กลิ่นมันไม่มีดอกนะ กลิ่นที่เราได้กลิ่นน่ะ ส่วนมากจะมีแต่กลิ่นหอม อย่างตอนที่เพื่อนเราส่งรูปมา ก็ได้กลิ่นครีมหอมนะกลิ่นอ่อนๆ เวลาเราได้กลิ่น เราจะชอบเดินตามกลิ่น เหมือนกับมันอยู่ไกล แบบมันหอมมาแต่ไกลอ่ะ ละก็เหมือนกับกลิ่นนั้นน่ะ มันพยายามดึงดูดเรา ซึ่งเราปฏิเสธไม่ได้ แต่ถ้าเรามีสติเราจะไม่เดินตาม แต่ถ้าไม่มีเราจะเดินตาม แล้วก็ไม่รู้ตัวด้วย ถ้าเดินตามพอได้สติก็จำได้แค่ว่าตามกลิ่นมา แต่ก็เหมือนคนหลงๆลืมๆ เราเคยถามคนอื่นนะว่าได้กลิ่นอะไรมั้ย เวลาเราได้กลิ่นหอมๆ แต่คำตอบส่วนมากคือ....ไม่ แล้วอีกอย่างตอนเด็กๆเราชอบเดินละเมอ ละเมอเกือบตกบันไดเลย ที่เราละเมอ เพราะเราฝันร้าย ฝันแบบเดียวกันทั้งหมด แบบ เหมือนโดนผีอำแต่ก็ไม่ ฝันว่าถ้าเราไม่หนีไปให้ไกล เราต้องโดนเหมือนเดิมแน่ๆ ซึ่งไอ้เหมือนเดิมน่ะ เราก็ไม่รู้ว่า หมายถึงอะไร แล้วในฝันอ่ะ คือ เรากลัวมากๆ เวลาเราเดินละเมอพอใกล้ถึงบันได้บ้าน ยายกับแม่จะชอบรู้สึกตัว แล้วก็เอาพระมาห้อยคอเรา พอเอาพระมาห้อย เราก็ร้องไห้ออกมา เหมือนผีเข้าผีออกน่ะ เหมือนเราบังคับตัวเองไม่ได้ เราไม่มีสตินะเพราะเราเป็นคนหลับลึกแต่ปลุกง่าย ละมันเหมือนกับว่ามีใครมาเอาให้เราตายไรงี้ตอนเราร้องไห้อ่ะ ใครเรียกอะไรเราไม่ตอบ คือกลัว ร้องไห้อย่างเดียว จนแม่พาเราไปหาหลวงพ่อท่านนึง(ขอสงวนชื่อไว้นะคะ) ท่านเป็นหลวงพ่อที่แม่เรานับถือ หลังจากที่แม่เราเล่าเรื่องของเราให้ฟัง ท่านก็ให้สร้อยพระท่านมาใส่ ตอนนั้นที่ได้มา เราต้องใส่นอนตลอด วันไหนไม่ใส่ เราจะละเมอหนักมาก เหมือนมีคนอยากเอาชีวิต เหมือนโดนบังคับให้เพ้อ เหมือนโดนอะไรมาเข้าฝัน เหมือนโดนอะไรมาบังคับตัวไว้ พอโตมาแบบนี้ ได้กลิ่น ตอนแรกๆเราก็ไม่เอะใจอะไร หลังๆมาเริ่มรู้สึกตัวละ ทีนี้ พอหายจากละเมอ มาฝันถึงอนาคตที่จะเกิดขึ้นอีก ฝันแบบ ฝันเฉยๆ ไม่ได้มีเรื่องที่มันสำคัญนะ แค่ฝัน พอตื่นมาก็จำไม่ได้ แต่พอเกิดเหตุการณ์กลับจำได้ว่าเราเคยฝันแบบนี้ สถานการณ์เดียวกัน อารมณ์เดียวกัน ได้กลิ่นนี่หนักสุดละเราบอกเลย โดยเฉพาะตอนกลางคืน ถ้าเราออกนอกบ้านเมื่อไร เราเจอ กลิ่นหอมบ้างเหม็นบ้าง แต่ไม่ค่อยเจอเหม็น พอเข้าบ้านก็หาย เราก็ไม่คิดอะไร เพราะเราจำคำๆนี้ได้ว่า "ถ้าได้กลิ่นหอม เขาไม่ทำอะไรหรอกเขามาดีอาจจะเป็นญาติในชาติก่อนหรือชาตินี้ก็ได้ แต่ถ้าเป็นกลิ่นเหม็น แสดงว่าเขาไม่ใช่ญาติเรา อาจจะเป็นอะไรที่อยู่รอบๆตัวก็ได้ แต่เขาก็ไม่ทำอะไรเรา เขามาเฉยๆอาจจะมาขอส่วนบุญ" เราจำประโยคนี้ได้ แต่เราจำไม่ได้ว่าใครพูด เพราะนานละ แต่เราก็ชินนะ ไม่โผล่เป็นตัวเป็นตนมาก็โอเคแล้ว แค่เงาๆ มาแว้บไปแว้บมา เราก็อาจจะกลัวบ้างแต่ก็พอขนลุกล่ะ ไม่ได้กลัวมากอะไร แต่ก็ไม่ได้ลบหลู่นะ ยังเชื่อ เพราะเราเจอไง เราเลยรู้ว่าเป็นยังไง เราก็โอเค ถ้าใครหรืออะไรจะมาปกปักรักษาเราไว้ เราก็ขอบคุณเขา
เราเป็นคนมีเซ้นนะ มีสัมผัส มีอะไรที่เราไม่ค่อยจะเชื่อเท่าไรว่าคนอย่างเราจะมี เราก็โอเคนะกับการมีสัมผัสที่หก เรื่องกลิ่นอะ เราบอกเลย ถ้าได้กลิ่นเหม็น มันจะเหม็นมาก เหม็นเหมือนอะไรตาย และเราก็เป็นคนความรู้สึกเร็ว เรื่องพวกนี้เพื่อนเรารู้ดี เวลาเราเห็นอะไรหรือรู้สึกอะไรแค่แว้บๆ เราจะชอบหันมองทันที มองแบบเร็วมาก หันขวับไปทันทีที่เรารู้สึก หรือบางที หันมองแล้วเห็นแว้บไปมาก็มีนะ เราก็ไม่คิดอะไร หันหน้าหนี พุทโธ พุทโธ พุทโธ ในใจ แล้วหันกลับมาก็เหมือนเดิมแหละ เราก็เลยโอเรจะอยู่ก็อยู่เถอะนะ ส่วนมากมีคนบอกเราว่าเรื่องแบบนี้จะเจอเฉพาะกับคนขวัญอ่อน หรือคนที่กลัวผีมากๆ แต่ถ้าถามว่าเรากลัวมั่ย ก็กลัวนะแต่ก็ไม่ถึงขั้นจับไข้หัวโกร๋นหรอก เราก็เลยอยากถามว่า เคยเจอแบบเรามั้ย เรามีอีกเรื่องนึงที่จะเล่าให้ฟัง แต่ไม่ใช่ตอนนี้แน่นอน เพร่ะเราไม่ว่าง เดี๋ยวมาเล่าให้ฟังค่ะ อีกอย่าง เรามีความสุขดีนะที่มีสัมผัสแบบนี่ 😊
เคยเป็นเหมือนกันมั้ยคะ?
เวลาเรานั่งอยู่ห้องเอ(ชื่อสมมติค่ะมันเป็นตึกเรียน เป็นตึกภาษาไทย)ตรงที่นั่งข้างเพื่อนผู้ชายคนนึง(นั่งเป็นคู่)เราให้นามสมมติว่าแคน เราชอบได้กลิ่นตลอดเลย เป็นกลิ่นหอมอ่อนๆ แต่กลิ่นแรง คือ มันอยู่ใกล้อ่ะ ไม่ใช่กลิ่นต้นเดฟ(ในห้องจะมี)นะ เพราะเราเคยถามแคนว่า ได้กลิ่นอะไรมั้ยหอมๆ แล้วแคนไม่ใช้น้ำหอมด้วย ถึงใช้ก็ไม่น่าใช้กลิ่นแบบนั้น เวลาอยู่บ้านก็เหมือนกัน ชอบได้กลิ่นหอมๆ มันเป็นกลิ่นดอกอะไรสักอย่างนี่ล่ะ สีขาวๆ เวลาเป็นดอกโคตรหอม แต่บ้านเราช่วงที่เราได้กลิ่นมันไม่มีดอกนะ กลิ่นที่เราได้กลิ่นน่ะ ส่วนมากจะมีแต่กลิ่นหอม อย่างตอนที่เพื่อนเราส่งรูปมา ก็ได้กลิ่นครีมหอมนะกลิ่นอ่อนๆ เวลาเราได้กลิ่น เราจะชอบเดินตามกลิ่น เหมือนกับมันอยู่ไกล แบบมันหอมมาแต่ไกลอ่ะ ละก็เหมือนกับกลิ่นนั้นน่ะ มันพยายามดึงดูดเรา ซึ่งเราปฏิเสธไม่ได้ แต่ถ้าเรามีสติเราจะไม่เดินตาม แต่ถ้าไม่มีเราจะเดินตาม แล้วก็ไม่รู้ตัวด้วย ถ้าเดินตามพอได้สติก็จำได้แค่ว่าตามกลิ่นมา แต่ก็เหมือนคนหลงๆลืมๆ เราเคยถามคนอื่นนะว่าได้กลิ่นอะไรมั้ย เวลาเราได้กลิ่นหอมๆ แต่คำตอบส่วนมากคือ....ไม่ แล้วอีกอย่างตอนเด็กๆเราชอบเดินละเมอ ละเมอเกือบตกบันไดเลย ที่เราละเมอ เพราะเราฝันร้าย ฝันแบบเดียวกันทั้งหมด แบบ เหมือนโดนผีอำแต่ก็ไม่ ฝันว่าถ้าเราไม่หนีไปให้ไกล เราต้องโดนเหมือนเดิมแน่ๆ ซึ่งไอ้เหมือนเดิมน่ะ เราก็ไม่รู้ว่า หมายถึงอะไร แล้วในฝันอ่ะ คือ เรากลัวมากๆ เวลาเราเดินละเมอพอใกล้ถึงบันได้บ้าน ยายกับแม่จะชอบรู้สึกตัว แล้วก็เอาพระมาห้อยคอเรา พอเอาพระมาห้อย เราก็ร้องไห้ออกมา เหมือนผีเข้าผีออกน่ะ เหมือนเราบังคับตัวเองไม่ได้ เราไม่มีสตินะเพราะเราเป็นคนหลับลึกแต่ปลุกง่าย ละมันเหมือนกับว่ามีใครมาเอาให้เราตายไรงี้ตอนเราร้องไห้อ่ะ ใครเรียกอะไรเราไม่ตอบ คือกลัว ร้องไห้อย่างเดียว จนแม่พาเราไปหาหลวงพ่อท่านนึง(ขอสงวนชื่อไว้นะคะ) ท่านเป็นหลวงพ่อที่แม่เรานับถือ หลังจากที่แม่เราเล่าเรื่องของเราให้ฟัง ท่านก็ให้สร้อยพระท่านมาใส่ ตอนนั้นที่ได้มา เราต้องใส่นอนตลอด วันไหนไม่ใส่ เราจะละเมอหนักมาก เหมือนมีคนอยากเอาชีวิต เหมือนโดนบังคับให้เพ้อ เหมือนโดนอะไรมาเข้าฝัน เหมือนโดนอะไรมาบังคับตัวไว้ พอโตมาแบบนี้ ได้กลิ่น ตอนแรกๆเราก็ไม่เอะใจอะไร หลังๆมาเริ่มรู้สึกตัวละ ทีนี้ พอหายจากละเมอ มาฝันถึงอนาคตที่จะเกิดขึ้นอีก ฝันแบบ ฝันเฉยๆ ไม่ได้มีเรื่องที่มันสำคัญนะ แค่ฝัน พอตื่นมาก็จำไม่ได้ แต่พอเกิดเหตุการณ์กลับจำได้ว่าเราเคยฝันแบบนี้ สถานการณ์เดียวกัน อารมณ์เดียวกัน ได้กลิ่นนี่หนักสุดละเราบอกเลย โดยเฉพาะตอนกลางคืน ถ้าเราออกนอกบ้านเมื่อไร เราเจอ กลิ่นหอมบ้างเหม็นบ้าง แต่ไม่ค่อยเจอเหม็น พอเข้าบ้านก็หาย เราก็ไม่คิดอะไร เพราะเราจำคำๆนี้ได้ว่า "ถ้าได้กลิ่นหอม เขาไม่ทำอะไรหรอกเขามาดีอาจจะเป็นญาติในชาติก่อนหรือชาตินี้ก็ได้ แต่ถ้าเป็นกลิ่นเหม็น แสดงว่าเขาไม่ใช่ญาติเรา อาจจะเป็นอะไรที่อยู่รอบๆตัวก็ได้ แต่เขาก็ไม่ทำอะไรเรา เขามาเฉยๆอาจจะมาขอส่วนบุญ" เราจำประโยคนี้ได้ แต่เราจำไม่ได้ว่าใครพูด เพราะนานละ แต่เราก็ชินนะ ไม่โผล่เป็นตัวเป็นตนมาก็โอเคแล้ว แค่เงาๆ มาแว้บไปแว้บมา เราก็อาจจะกลัวบ้างแต่ก็พอขนลุกล่ะ ไม่ได้กลัวมากอะไร แต่ก็ไม่ได้ลบหลู่นะ ยังเชื่อ เพราะเราเจอไง เราเลยรู้ว่าเป็นยังไง เราก็โอเค ถ้าใครหรืออะไรจะมาปกปักรักษาเราไว้ เราก็ขอบคุณเขา
เราเป็นคนมีเซ้นนะ มีสัมผัส มีอะไรที่เราไม่ค่อยจะเชื่อเท่าไรว่าคนอย่างเราจะมี เราก็โอเคนะกับการมีสัมผัสที่หก เรื่องกลิ่นอะ เราบอกเลย ถ้าได้กลิ่นเหม็น มันจะเหม็นมาก เหม็นเหมือนอะไรตาย และเราก็เป็นคนความรู้สึกเร็ว เรื่องพวกนี้เพื่อนเรารู้ดี เวลาเราเห็นอะไรหรือรู้สึกอะไรแค่แว้บๆ เราจะชอบหันมองทันที มองแบบเร็วมาก หันขวับไปทันทีที่เรารู้สึก หรือบางที หันมองแล้วเห็นแว้บไปมาก็มีนะ เราก็ไม่คิดอะไร หันหน้าหนี พุทโธ พุทโธ พุทโธ ในใจ แล้วหันกลับมาก็เหมือนเดิมแหละ เราก็เลยโอเรจะอยู่ก็อยู่เถอะนะ ส่วนมากมีคนบอกเราว่าเรื่องแบบนี้จะเจอเฉพาะกับคนขวัญอ่อน หรือคนที่กลัวผีมากๆ แต่ถ้าถามว่าเรากลัวมั่ย ก็กลัวนะแต่ก็ไม่ถึงขั้นจับไข้หัวโกร๋นหรอก เราก็เลยอยากถามว่า เคยเจอแบบเรามั้ย เรามีอีกเรื่องนึงที่จะเล่าให้ฟัง แต่ไม่ใช่ตอนนี้แน่นอน เพร่ะเราไม่ว่าง เดี๋ยวมาเล่าให้ฟังค่ะ อีกอย่าง เรามีความสุขดีนะที่มีสัมผัสแบบนี่ 😊