สวัสดีครับ นี่เป็นกระทู้แรกของผม.. จริงๆอยากลองตั้งนานแล้ว แต่ไม่ค่อยมีโอกาส และไม่มีที่จะระบาย.. เลยอยากขอพื้นที่เล่าและระบาย ผมกับแฟนชอบเล่นเกมด้วยกันทั้งคู่ ได้คุยกันจริงๆจังๆก็เพราะเกม ผมทำงาน (แบ่งเบาภาระให้คนในครอบครัว) ส่วนแฟนยังเรียนอยู่ ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมของเขา ปกติชีวิตผมวนเวียนอยู่แค่กับการทำงานเล่นเกมและนอน ซึ่งเป็นคนนอนไม่ค่อยหลับตั้งแต่เริ่มทำงานแล้ว.. ในปกติแต่ล่ะวันในการทำงาน ผมจะชาร์ทแบตมือถือเอาไว้เพื่อรอว่าง (พัก) และคุยกับแฟนทุกวัน ปกติเขาจะโทรจิกเลยก็ว่าได้แต่ผมไม่ได้ว่าอะไรเพราะผมก็อยากคุยเหมือนกัน เวลาเหนื่อยจากงานแล้วได้คุยกับกับคนที่เราอยากคุยมันก็ทำให้หายเหนื่อยได้บ้าง ระหว่างที่ทำงานเขาก็จะเล่นเกมหาไรดูไปเรื่อย.. ความรักในปัจจุบันอาจจะลดลงไป บางอย่างหายไป ไม่เหมือนตอนที่คุยกันใหม่ๆ.. ผมแท็กอะไรไปเดี๋ยวนี้เขาก็ไม่ค่อยตอบผมก็เลยไม่ค่อยแท็ก เมนต์เขาก็ไม่เคยตอบ (ผมกับเขาแรกๆทะเลาะกันบ่อยเรื่องแฟนเก่าของเขา แฟนเก่าเขาชอบเมนต์ป่วนแล้วเขาก็ไปตอบๆ เขาบอกว่าตอบเป็นมารยาท ผมว่าไม่จำเป็นต้องตอบก็ได้ไหม ?) ต่างจากปัจจุบันที่ผมไปเมนต์เขาก็ไม่ตอบ.. เวลาเขาเห่อสนใจเกมไหนมากๆเขาก็จะแคปรูปมาโพสแล้วก็จะมีพวกแมลงวันเกมเมอร์เข้ามาตอม ซึ่งผมไม่ชอบเลย.. เขาบอกว่าเป็นพวกพี่ๆเพื่อนๆ ครั้งนึงเคยเข้าไปดูในแชทต่างๆ ไอพวกพี่ๆเพื่อนๆเนี่ยแหละก็พวกมาม่อตอนแรกๆ เขาบอกว่าไม่ได้คิดอะไรกับพวกนั้น (แต่ผมคิดไง ผมไม่ชอบ บางทีคุณก็ถ่ายรูปนู่นนี่ให้เขาดู เขาก็ยิ่งได้ใจ) กลับมาตรงเห่อเกม.. เวลาเห่อเกมอะไรสักอย่างเขาจะติดมากจนที่แบบว่าไม่สนใจกันเลยกว่าจะมาตอบแชทแต่ล่ะทีเป็นชั่วโมง แล้วช่วงนี้เขากำลังเห่อ BnS ซึ่งเกมนี้สร้างอคติต่อผมเป็นอย่างมาก การรอแชทจากการเล่นลีกออฟลีเจนของเขาที่ว่านาน เจอเกมนี้เข้าไปผมเคืองเลย เกมเก็บเวลเขาควรมีเวลามาตอบผมมากกว่าเกมแนวโมบานะผมคิดแบบนั้น จากที่ผมจะเล่นกับเขากลายเป็นอคติไม่อยากเล่นด้วย (ผมเคยซื้อเกมมาเล่นกับเขาตอนคุยกันใหม่ๆเขาบอกให้ซื้อมาเล่นด้วยกัน.. ตั้งใจว่าจะเล่นกับเขาให้เขาสอนเล่น เพราะเกมนั้นตอนซื้อมาใหม่ผมเล่นไม่เป็นเลยไม่รู้แนวไม่รู้อะไรเลย แล้วเขาก็พาเพื่อน ผช มาเล่นด้วย 2-3 คน ในห้องทอล์คคุยกัน ซึ่งผมเหมือนเป็นส่วนเกินไม่รู้จักใครเล่นก็ไม่เป็น เดินเป็นส่วนเกินอยู่ในเกม คุยกับบางคนหวานกว่าตอนคบกับผมอีก ผมก็เลยออกจากทอล์คและเลิกเล่นเกมนั้นไปนาน ก็เคยลองกับไปเล่นสุ่มสี่สุ่มห้าอยู่คนเดียว) นั้นแหละเวลาเจออะไรแบบนี้ผมจะอคติกับเกมที่เขาเล่นเลย..
กลับมาประเด็นตรงนี้.. สิ่งที่ผมเล่าคือ เมื่อไม่กี่วันก่อนผมทำงานตามปกติชาร์ทแบตไว้พร้อมทำงานแล้วก็ว่าง ปกติผมพักแค่ 1 ชั่วโมง วันนั้นผมตั้งใจจะทำงานจนเช้าและบังเอิญได้พักนานเกือบ 3 ชั่วโมง.. เราทำงานเพื่อรอเวลาที่จะได้คุยกับเขาผมทักเขาไปว่าว่าง.. เขาตอบว่าคอลไหม ซึ่งประโยคแบบนี้มันอาจจะปกติสำหรับคนอื่นๆนะ แต่ผมรู้สึกว่าไม่เพราะถ้าผมว่างแล้วบอกแบบนี้เขาจะรีบโทรหาผม แล้วก็จริงผมไปดูเฟสเขาก็แคปรูปเกมที่เล่นมาให้แมลงวันตอมเหมือนเดิม.. ผ่านไปเกือบชั่วโมงเขาก็โผล่มาตอบเล่นอยู่.. ผมเริ่มแสดงอาการแล้ว ผมน้อยด์มากเพราะถ้านี่คือการพักปกติ ผมก็หมดเวลาพักไปแล้ว.. ผมก็เริ่ม เออๆแล้ว ปกติผมจะไม่เออ ผมเริ่มแสดงกริยาว่าผมไม่โอเค.. เขาก็ขอเวลาเล่นก่อน ผมก็ไม่ล่ะบอกเล่นไปเหอะ เขาก็บอกว่าผมโกรธ จริงๆเขาควรรู้นานแล้วอ่ะ แต่เขามัวแต่สนใจเกม. . แล้วเขาก็บอกว่าเดี๋ยวถ้าคอลเดี๋ยวผมก็บอกว่าเขาไม่สนใจอีกมัวแต่เล่นเกมไรงี้ คอลทำไม.. ผมบอกเลิกเล่นก่อนไม่ได้หรอ.. ผมรู้สึกแย่มากตอนนั้น แต่เขาก็ไม่เลิกแล้วบอกผมว่า "แล้วถ้าคอลจะคุยเรื่องอะไรกันอ่ะ เราคิดว่าเราเบื่อที่แบบว่า ถ้าไม่มีไรทำก็คอล แต่ก็ไม่รู้ว่าคอลไว้ทำไม.. เขาบอกว่าเขาไม่มีอะไรจะคุย" ประโยคพวกนี้ทำผมใจสลายมาก.. เพราะเขาคือคนที่ทำให้ผมชินกับการพักแล้วโทรหากัน เพราะเขาคือคนโทรตามและคุยกับผมทุกวัน ถึงไม่มีอะไรจะคุยเขาก็โทรมา นอนก็โทรทิ้งไว้.. จนมันเป็นความเคยชินของผมกับเขา แต่วันนี้เขากลับบอกแบบนี้กับผม จากที่นั่งรอเป็นชั่วโมงกับความนอยด์ใจ ผมก็ใจสลายกับประโยคพวกนี้เลย ไม่คิดว่าเขาจะตอบแบบนี้.. ทั้งๆที่เขาคือคนที่พยายามโทรหาผมและอยากให้ผมโทรหาเวลาที่ผมพักจากงาน จากที่เหนื่อย นอยด์ ก็เสียใจมากครับ ณ ตอนนั้น.. กับประโยคที่เขาให้มาไม่คิดว่าเขาจะติดเกมขนาดนี้ ผมก็เริ่มไม่ไหวถ้ารู้สึกแย่ผมก็เก็บความรู้สึกไม่ค่อยได้ก็เริ่มใช้ กูๆๆ เขาก็ยังคงเล่นต่อ.. ผมบอกเขาว่าผมไม่กลับบ้านผมบอกไปแล้วไงว่าผมทำงานจนเช้า เขาก็พูดเหมือนประชดว่าจะไปรู้หรอเพราะไม่เคยทำงานแบบผมเคยทำงานแต่พวกดีเจ คลื่นๆ.. แล้วก็เล่นมุกแบบไม่แคร์ความรู้สึกผม คลื่นน้ำ.. ไรของเขาไม่รู้ ผมก็นั่งเล่นมือถือเกือบสามชั่วโมงจนแบตเกือบหมดและถึงเวลาไปงานต่อพอดี แล้วเขาก็โทรมา ผมเลยไปโพสบนเฟสว่า หาเวลาว่างให้ตั้งสองสามชั่วโมงไม่คุยล่ะ.. มาคุยทำไมตอนทำงานล่ะ จะมาคุยทำไมตอนแบตหมด.. เขาก็มาเมนต์ว่าจะรู้ไหมว่าว่างไม่ว่าง ผมก็โกรธมากทั้งๆที่บอกไปแล้วว่าว่าง.. เขาก็ยืนกรานว่าก็เล่นเกมอยู่ ผมก็อือ เรื่องเมิงเหอะ.. จากนั้นเราก็ไม่คุยกันอีกเลย
เขาเคยเลิกกับแฟนเก่าเพราะแฟนเขาติดเกมติดเพื่อนมากๆ.. (มากที่มากจริงๆ) เพราะผมเคยไปอ่านกระทู้พันทิปของเขา เขาเคยเขียนไว้.. การที่เขาเคยประสบเหตุการณ์แบบนี้หรือมีแฟนเก่าติดเกมไม่ได้ช่วยทำให้เขาเข้าใจความรู้สึกของคนรอเลยหรอ ? ผมเข้าใจว่าเขาก็รอผม แต่ผมก็ตอบแชทเขาได้ในจณะทำงาน และเขาก็มีเวลาทำอะไรมากมายทั้งวัน จะเล่นจะกินจะเที่ยวตอนไหนก็ได้ แต่แบ่งเวลามาคุยกันแบบทุกวันไม่ได้หรอ ทำไมเป็นแบบนี้ ? หรือเพราะเกมมันสำคัญกว่า ? การที่ผมทำงานมาเหนื่อยๆเพื่อจะมาคุยกับคนรักให้หายเหนื่อย แต่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ ผมรู้สึกแย่อ่ะ..
ผมยังโกรธเขาอยู่ ผมไม่รู้ว่าเขายังเป็นแฟนผมอยู่ไหม แต่ผมก็รักเขา.. ไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้ ผมไม่รู้จะทำยังไงต่อ ใกล้วันเกิดคุณแล้วอีก 5 วัน ผมตั้งใจจะให้บางอย่างกับคุณ แต่ผมหาไม่ทัน.. ผมพยายามทำงานหนักขึ้นทั้งๆที่รู้ว่าการทำงานเพิ่มผมจะมีเวลาคุยกับคุณน้อยลง ผมเคยบอกไปแล้ว.. ผมขอโทษที่ทำให้ไม่ได้ และผมเสียใจ ขอโทษที่ไม่ได้เป็นคนปลอกเปลือกปูกับกุ้งให้กินในร้านที่อยากไปในคืนวันเกิด และอาจจะไม่ได้ไปด้วยกันอีกเลย.. หากคุณมาอ่านแล้วไม่ชอบบทความนี้ผมก็ขออภัย สุขสันต์วันเกิดล่วงหน้านะ
เกมมันสำคัญขนาดนั้นเลยหรอ ?
กลับมาประเด็นตรงนี้.. สิ่งที่ผมเล่าคือ เมื่อไม่กี่วันก่อนผมทำงานตามปกติชาร์ทแบตไว้พร้อมทำงานแล้วก็ว่าง ปกติผมพักแค่ 1 ชั่วโมง วันนั้นผมตั้งใจจะทำงานจนเช้าและบังเอิญได้พักนานเกือบ 3 ชั่วโมง.. เราทำงานเพื่อรอเวลาที่จะได้คุยกับเขาผมทักเขาไปว่าว่าง.. เขาตอบว่าคอลไหม ซึ่งประโยคแบบนี้มันอาจจะปกติสำหรับคนอื่นๆนะ แต่ผมรู้สึกว่าไม่เพราะถ้าผมว่างแล้วบอกแบบนี้เขาจะรีบโทรหาผม แล้วก็จริงผมไปดูเฟสเขาก็แคปรูปเกมที่เล่นมาให้แมลงวันตอมเหมือนเดิม.. ผ่านไปเกือบชั่วโมงเขาก็โผล่มาตอบเล่นอยู่.. ผมเริ่มแสดงอาการแล้ว ผมน้อยด์มากเพราะถ้านี่คือการพักปกติ ผมก็หมดเวลาพักไปแล้ว.. ผมก็เริ่ม เออๆแล้ว ปกติผมจะไม่เออ ผมเริ่มแสดงกริยาว่าผมไม่โอเค.. เขาก็ขอเวลาเล่นก่อน ผมก็ไม่ล่ะบอกเล่นไปเหอะ เขาก็บอกว่าผมโกรธ จริงๆเขาควรรู้นานแล้วอ่ะ แต่เขามัวแต่สนใจเกม. . แล้วเขาก็บอกว่าเดี๋ยวถ้าคอลเดี๋ยวผมก็บอกว่าเขาไม่สนใจอีกมัวแต่เล่นเกมไรงี้ คอลทำไม.. ผมบอกเลิกเล่นก่อนไม่ได้หรอ.. ผมรู้สึกแย่มากตอนนั้น แต่เขาก็ไม่เลิกแล้วบอกผมว่า "แล้วถ้าคอลจะคุยเรื่องอะไรกันอ่ะ เราคิดว่าเราเบื่อที่แบบว่า ถ้าไม่มีไรทำก็คอล แต่ก็ไม่รู้ว่าคอลไว้ทำไม.. เขาบอกว่าเขาไม่มีอะไรจะคุย" ประโยคพวกนี้ทำผมใจสลายมาก.. เพราะเขาคือคนที่ทำให้ผมชินกับการพักแล้วโทรหากัน เพราะเขาคือคนโทรตามและคุยกับผมทุกวัน ถึงไม่มีอะไรจะคุยเขาก็โทรมา นอนก็โทรทิ้งไว้.. จนมันเป็นความเคยชินของผมกับเขา แต่วันนี้เขากลับบอกแบบนี้กับผม จากที่นั่งรอเป็นชั่วโมงกับความนอยด์ใจ ผมก็ใจสลายกับประโยคพวกนี้เลย ไม่คิดว่าเขาจะตอบแบบนี้.. ทั้งๆที่เขาคือคนที่พยายามโทรหาผมและอยากให้ผมโทรหาเวลาที่ผมพักจากงาน จากที่เหนื่อย นอยด์ ก็เสียใจมากครับ ณ ตอนนั้น.. กับประโยคที่เขาให้มาไม่คิดว่าเขาจะติดเกมขนาดนี้ ผมก็เริ่มไม่ไหวถ้ารู้สึกแย่ผมก็เก็บความรู้สึกไม่ค่อยได้ก็เริ่มใช้ กูๆๆ เขาก็ยังคงเล่นต่อ.. ผมบอกเขาว่าผมไม่กลับบ้านผมบอกไปแล้วไงว่าผมทำงานจนเช้า เขาก็พูดเหมือนประชดว่าจะไปรู้หรอเพราะไม่เคยทำงานแบบผมเคยทำงานแต่พวกดีเจ คลื่นๆ.. แล้วก็เล่นมุกแบบไม่แคร์ความรู้สึกผม คลื่นน้ำ.. ไรของเขาไม่รู้ ผมก็นั่งเล่นมือถือเกือบสามชั่วโมงจนแบตเกือบหมดและถึงเวลาไปงานต่อพอดี แล้วเขาก็โทรมา ผมเลยไปโพสบนเฟสว่า หาเวลาว่างให้ตั้งสองสามชั่วโมงไม่คุยล่ะ.. มาคุยทำไมตอนทำงานล่ะ จะมาคุยทำไมตอนแบตหมด.. เขาก็มาเมนต์ว่าจะรู้ไหมว่าว่างไม่ว่าง ผมก็โกรธมากทั้งๆที่บอกไปแล้วว่าว่าง.. เขาก็ยืนกรานว่าก็เล่นเกมอยู่ ผมก็อือ เรื่องเมิงเหอะ.. จากนั้นเราก็ไม่คุยกันอีกเลย
เขาเคยเลิกกับแฟนเก่าเพราะแฟนเขาติดเกมติดเพื่อนมากๆ.. (มากที่มากจริงๆ) เพราะผมเคยไปอ่านกระทู้พันทิปของเขา เขาเคยเขียนไว้.. การที่เขาเคยประสบเหตุการณ์แบบนี้หรือมีแฟนเก่าติดเกมไม่ได้ช่วยทำให้เขาเข้าใจความรู้สึกของคนรอเลยหรอ ? ผมเข้าใจว่าเขาก็รอผม แต่ผมก็ตอบแชทเขาได้ในจณะทำงาน และเขาก็มีเวลาทำอะไรมากมายทั้งวัน จะเล่นจะกินจะเที่ยวตอนไหนก็ได้ แต่แบ่งเวลามาคุยกันแบบทุกวันไม่ได้หรอ ทำไมเป็นแบบนี้ ? หรือเพราะเกมมันสำคัญกว่า ? การที่ผมทำงานมาเหนื่อยๆเพื่อจะมาคุยกับคนรักให้หายเหนื่อย แต่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ ผมรู้สึกแย่อ่ะ..
ผมยังโกรธเขาอยู่ ผมไม่รู้ว่าเขายังเป็นแฟนผมอยู่ไหม แต่ผมก็รักเขา.. ไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้ ผมไม่รู้จะทำยังไงต่อ ใกล้วันเกิดคุณแล้วอีก 5 วัน ผมตั้งใจจะให้บางอย่างกับคุณ แต่ผมหาไม่ทัน.. ผมพยายามทำงานหนักขึ้นทั้งๆที่รู้ว่าการทำงานเพิ่มผมจะมีเวลาคุยกับคุณน้อยลง ผมเคยบอกไปแล้ว.. ผมขอโทษที่ทำให้ไม่ได้ และผมเสียใจ ขอโทษที่ไม่ได้เป็นคนปลอกเปลือกปูกับกุ้งให้กินในร้านที่อยากไปในคืนวันเกิด และอาจจะไม่ได้ไปด้วยกันอีกเลย.. หากคุณมาอ่านแล้วไม่ชอบบทความนี้ผมก็ขออภัย สุขสันต์วันเกิดล่วงหน้านะ