รักแท้หรือแค่ผูกพันธ์

ตอนนี้เราอายุ 22 ปี เราได้คบกับผู้ชายคนหนึ่งถ้านับตอนนั้นกับตอนนี้เป็นเวลา 5 ปี ที่รู้จักกันมาในชีวิตเจอแต่ผู้ชายไม่จริงใจหลอกให้เราเสียใจอยู่ประจำจนมาพบกับผูชายคนนี้ ( นามสมมุติ นายเอ ) เราคุยกับนายเอมา 3 เดือน หลังจากนั้นนัดเจอกัน ( เค้าพูดกับเรามาคำหนึ่งว่ารอดูต่อยังไงเค้าก็ไม่ทิ้งเรา)เราเริ่มมีความหวังได้มารู้จักผู้ชายรักจริง เราหยุดทุกอย่าง เที่ยว เจ้าชู้ จนเหลือเค้าคนเดียวในใจ เรารักเค้ามาก แต่ก่อนหน้าที่จะมาเจอกับเอ เราหนีแฟนเก่าที่คบกับเราได้2ปี เพื่อที่จะมาอยู่กับนายเอ ( เหตุผลที่เลิกคือ หลอกเงินไปจากเราหลายหมื่นมาก ขอเงินตลอดพอไม่ให้ก็จะโกด จนสุดท้ายเราไม่ไหวจริงๆคบกับเราอยู่แต่บอกคนอื่นว่สโสด เราเลยตัดสิ้นใจพอกันที่เถอะเราเคยก้าวจากชีวิตเค้าออกมาตั้งแต่วันนั้น)เราตัดสินใจที่จะมาคบกับนายเอ เรากลัวน้ะ เพราะน่าก็ยังไม่เคยเจอกันจะมั่นใจได้ไง แต่เราตัดสินใจแล้ว หลังจากคุยกันได้3เดือน เรานัดเจอหน้ากันได้ 3 วัน วันแรกที่เราเห็นนายเอ คือใช่สำหรับเราทุกอย่างน่าตาดี นิสัยดีกว่าทุกอย่าง จนเราลืมแฟนเก่าไปเลย เรามีความสุขมากที่ได้ใช้เวลาอยู่กับเอ ตอนนั้นเราอายุ17 เราเรียนอยู่แต่นายเอติดยาสักทั้งตัวแต่เราคิดว่าคบแล้วสบายใจถึงจะสักเยอะเราก็รัก แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นกับความรักเราสองคน ปกติเอจะโทคุยกับเราตลอดเวลา วันนั้นเราไปเรียนแล้วเอหายไปเราเริ่มคิดในใจ (เค้าหลอกเราแน่ๆเพราะหลังจากเจอได้3วันทำไมหายไป)เราเลยตัดสินใจโทไปเบอร์แม่เอ...ประโยคที่แม่เอพูด...เอติดคุก...โดนจับไปเมื่อคืน...เราแบบเอิ่มมม น้ำตาไหล ใจสลาย ตั้งแต่มีแฟนมาไม่เคยมีใครติดคุก..เราไม่กล้าไปแม้แต่สถานีตำรวจเรากลัวพ่อ แม่ หลายๆอย่าง เครียดมากจนตำรวจเขียนสำนวณส่งตัวเค้าไปที่เรือนจำ  (เราคิดในใจถ้าเรากลับไปหาแฟนเก่ามันคงจะสมน้ำน่าเราเนอะ..ไม่กลับไปดีกว่า) เราตัดสินใจโทนัดแม่เอแล้วไปเจอกันที่เรือนจำ เราคิดถึงเค้ามาก เราไม่เคยมีแฟนติดคุกเราเดินเข้าไป พร้อมกับยกหูโทรศัพท์ คุยกับเอน้ำตาไหลไม่หยุด เอกก็ร้องไห้พุดว่าขอโทดรอเค้าน้ะ......เรามมีสอบ วันนั้นฝนตก เรารีบไปเพิ่ออยากจะเห้นน่าเราเริ่มชินกับสถานที่ เราไม่เคยมีใครเราเลือกที่จะรอ เลิกเรียนกลับบ้านร้องไห้ทุกวันเพราะคนเคยได้ยินเสียง เหงานะ แต่เราจะไม่มีใคร 2 เดือนผ่านไป เค้าออกจากคุกเราก้ยังอยู่ข้างๆเอแบบเดิม เวลาเรากอินส้มตำไก่ย่างเอจะเป็นคนป้อนเราตลอดดูแลเรากีมากแม่เค้าก็เรามากเช่นกันเพราะรู้ว่าเราไม่ทิ้งลูกเค้า เราขอเอให้เลิกยาขอนะ...เพราะถ้าเอดูดอีกตำรวจก็จะจับเราจะไม่ได้เจอกันอีกนะ..แรกๆก้ทำให้เราได้ตอนหลังก็ยังแอบไปเสพอีก เราขอเลิก ก็ไม่เลิกเราให้โอกาสเอมาตลอดคอยดึงให้ออกมาจากจุดนั้น...จนครั้งหนึ่งเราเริ่มนอนคิด คนคแบบนีหรอที่เราจะฝากชีวิตไว้งานก็ไม่ทำ ทางบ้านเรารับรู้นะแต่ก็บ่นตอนแรกพอนานไปพ่อแม่เราก้ไม่ได้ว่าาอะไรตอนนั้นปิดเทอมเราห่างกับเอเราไปอยู่บ้านย่าาที่ต่างจังหวัดเราไปเจอผู้ชายนายสิบคนหนึ่งบ้านเค้ามีฐานนะมีอนาคตเราเลยเปิดใจคุย  แต่เราผิดตอนั้นที่คบซ้อนกันเราแอบเล่น2เฟสเพื่อที่จะคุยกับนายสิบผ่านไป4วัน เอจับได้เราขอโทษ.เอโทหาเราด้วยเสียงสั่นๆ...ทำแบบนี้กับกูได้ไงว่ะกูรักขนาดนี้วันนั้นเป้นวันครบรอบ1ปีที่เราคบกับเอ เราเสียใจมากที่เราทำเอเสียใจแต่เอให้อภัยเราตลอด หลังจากนั้น   1  ปี เอก่เริ่มทำตัวดีขึ้นเรื่อยๆช่วยเราขายลูกชิ้นพาเราไปซื้อของทำน้ำจิ้มให้ ทำให้เราทุกอย่าง .....ตอนนั้นเริ่มเที่ยวอายุ18-19เริ่มติดเพื่อนเข้าผับ เราเริ่มเบื่อกับการโดนบังคับเอไม่เคยให้เราไปเที่ยวเลยเราเริ่มสัมผัสแสงสี เริ่มสนุก ตอนนั้นเป็นช่วงสงกรานต์ ทุกปีไม่เคยได้ออกมาปี2558ความคิดเปลี่ยนอยากเที่ยวจนทะเลาะกับเอแม่เราโทหาเอ เอจับได้เราโกหกโมโหมาก(เอพุดกับแม่เราผมดูแลไม่ไหวแล้วแม่..พอแล้วแม่เมื่อก่อนผมพูดอะไรมันยังฟังเดี๋ยวไม่ฟังอะไรผมเลย) เราคิดว่าเดี๋ยวกลับมาง้อก็ดีแต่ลืมไปว่าครั้งนี้เป็นโอกาสสุดท้ายเราง้อเอมาตลอด1เดือน นั่งรดไปหาก้ไล่เรากลับเราทำทุกอย่าง แต่มันก็สายเราง้อจนท้อเราเลยตัดสินใจคบผุ้ชายแถวบ้านเพื่อที่จะลืมอยากมีชีวิตที่ดีกว่านี้ ((ตอนนั้นเอเลิกยาได้อย่างเด็ดขาดทำงานได้6เดือน)เราคบกับคนใหม่ได้5เดือนเราได้ข่าวเอโดนรถชน น้ำตาเราไหลทั้งๆที่เราอยู่กับคนใหม่เราอยู่ไม่เป็นสุข เอทักเฟสแล้วถ่ายรูปมาว่าชนกับ18ล้อ รถที่ทำงาน เราเลยตัดสินใจไปเยี่ยมเอ แต่เอก็รู้ว่าเรามีคนใหม่แล้ว เราไปอาบน้ำสระผมให้เอป้อนข้าว แล้วเราก้นอนตักเอแล้วร้องไห้ เราคิดถึงเปนห่วงเอมากเรามาดูแลทุกวันจนวันหนึ่งเอมามีอะไรกับเรา เราคิดในใจเราแฟนใหม่เราล้ะ.......เราเลยตัดสินใจบอกเลิกแฟนใหม่(จะว่าเราเลวก็เลวนะเเต่เพราะใจมันรัก)ไปคบกับเอ...หลังจาก4เดือน ผ่านมา วันนั้นเป็นวันเกิดเราของขวัญที่เอใหญ่เราคือคบกับน้องทีทำงาน เรามีรูปมีหลักฐานเรารอให้เอมางานวันเกิดเราแล้วเราก็เฉลยความจริงเราเสียใจมากทำไมต้องทำกันแบบนี้TT ควเป็นเวรกรรมของเรา เราคุมตัวเองไม่ได้ฟิวขาด "  กระโดดถีบเอตีต่อยหยิกปากก่ด่าน้ำตาก้ไหล" เราทนไม่ไหวไปหยิบมีดมาแล้วปาใส่น่าเอ เอหลบทัน(ไม่งั้นเราเป็นฆาตกรแน่555) แม่เราเพื่อนเราวิ่งออกมาห้าม เอขับรถตะโกนด่าเราแล้วกับบ้านไปเราร้องไห้ทุกวัน เราไม่เคยลืมเอเลย จนวันนี้เราเรียนอยู่มหาลัยปี3แล้วเราก็ปล่อยให้เอคบกับน้องคนนั้นไปเราไม่ระรานเพราะเราเป็นคนผิดเองระหว่างนั้นเอก็มีทักหาเรา มาไลค์ให้ตลอด จนกระทั้ง  1 ปี กับ 4เดือนที่ผ่านมาเอมาคุยกับเราบอกว่าเลิกกัน้องคนนั้นจริงๆแล้ว จนตอนนี้เรามกลับมาคุยกันได้2เดือนแล้วโทวีดีโอคอลตลอด เวลางานหยุด เอจะมาหาเราที่บ้านทุกวันอาทิต แม่เอก็คุยบอกให้เราลงไปหา แต่เราก็ยังกลัวหลายอย่าง เราอยากให้เอรู้เรายังรักเอเหมือนเดิมน้ะไม่มีใครแทนได้..เราเป็นเหมือนเพื่อนที่รู้เอชอบอะไรไม่ชอบอะไรส่วนเอก็เริ่มคิดได้แล้วว่าใครรักเอจริงๆเวลามีปันหามีแต่เราอยู่ข้างๆตลอดถึงแม้จะชอบด่ากันเสมอ...แต่หัวใจเรามันโกหกไม่ได้ว่ารักใคร #ชีวิตจริงยิ่งกว่าละครขอบคุณสำหรับคนที่อ่านจบ