คือผมจะเอายังไงดีครับ ผมรู้สึกจะยื้อไว้ก็ไม่พัฒนา เหมือนความรักมันอิ่มตัวอะครับ

โดยพื้นฐานผมเป็นคนค่อนข้างเอาแต่ใจนะ แต่ก็พยายามปรับเปลี่ยนให้อยู่ในฐานะชีวิตคู่ คือหลังๆมาเหมือนมันมีช่วงที่แบบทะเลาะกันแล้วแฟนปล่อยผมหายเองงี้ คือมีส่วนผิดทั้งคู่แต่เปนผมเป็นฝ่ายขอโทษ ทุกวันนี้มีจุดๆหนึ่งที่เรียกว่าห่างกันแต่ยังไม่ได้เลิกกัน ห่างกันนี่ค่อนข้างจะแบบเหมือนหายหน้าหายตากัน
เค้าทำธุระของเค้า ผมก็อยู่ส่วนของผม บ้านอยู่ไกลกันวันหนึ่งคุยกันนี่นับประโยคได้เลย อะไรมันไม่เหมือนเดิมแล้ว หลังๆมาเป็นผมทั้งนั้นที่รู้สึกพยายามไปเพื่ออะไร เค้าไม่เคยสนใจสักอย่างแล้วไปโพสเฟสว่าแบบให้คิดเอาเอง บางครั้งผมก็เหนื่อยนะ แต่เค้าก็ไม่เคยสนใจอะไร ถ้าเราเดินจากไป มันจะดูใจดำไหมครับ