ความรักกับข้ออ้างที่แลกมาด้วยความเจ็บปวด

สวัสดีค่ะ เพื่อนๆทุกคนนี่กระทู้เเรกที่เขียนขึ้นในชีวิต ( ไม่อยากมีวันนี้เลย ) ในเมื่อวันเกิดขึ้นแล้วก็อยากเล่าประสบการณ์ให้ทุกคนฟังค่ะ ผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี่ด้วยนะคะ แค่อยากจะขอคำแนะนำจากเพื่อนๆทุกคนค่ะ ( อยากมีกำลังใจ )
เริ่มเลยนะคะ เราชื่อ แอฟ นะคะ อายุ 21 ปี  ปัจจุบันทำงาน บริษัทแห่งหนึ่งค่ะ ต้องบอกเลยนะคะเราเป็นสาวประเภทสองนะคะ 

เรื่องมีอยู่ว่าเรากับแฟนคบกันมาจะครบ 3 ปี ค่ะ ( 25/05/2560 )  แรกๆเราเริ่มจากการแชทคุยกันอยู่ประมาณ 4-5 เดือน ตอนที่คุยแชทนี่แฟนเรายังไม่รู้นะคะว่าเราเป็นสาวประเภทสอง พอคุยกันไปสักพักก็เข้าใจกันทุกอย่าง เราตัดสิ้นใจบอกความจริงค่ะ เขาไม่เชื่อ จนเรานัดเจอกัน วันนั้นเราตื่นเต้นมาก พอเจอเขาก็บอกว่ารับได้ จะไม่ทิ้ง จากนั้นเราก็ติดต่อกันมาเรื่อยๆ เเล้วก็เปลี่ยนจากแชทเป็นโทรแล้ว พอครบ 11 เดือน เรามาเจอเขาที่ กทม ค่ะ ( ตอนนั้นเราเรียนอยู่ต่างจังหวัด )  เราก็มาอยุ่โรงเรมด้วยกัน  3 วัน 2 คืน แล้วเราก็กลับบ้าน ตจว คบกันมาจนเราเรียนจบ เราก็มาทำงานที่ กทม กับญาต เราอยุ่ใกล้กันมากขึ้น ต้องบอกก่อนเลยนะคะว่าครอบครัวเขาพอรู้ว่าเราเป็นสาวประเภทสองเขาก็ไม่ยอมรับบอกให้ลูกเขาเลิกคุยกับเราแต่เขาก็แอบคุยกับเรามาเรื่อยๆ แอบนัดเจอกันทุกอาทิตย์ มันเป็นอะไรที่มีความสุขมาก เพราะเขาเป็นแฟนคนแรกของเราด้วย  จนถึงวันที่เขาจะพาเราไปหาพ่อแม่เขาที่บ้าน...........