*เราพิมพ์ค่อยข้างยาวอาจจะอ่านยากไปบ้าง ถ้าใครขี้เกียจอ่านอ่านย่อหน้าแรกแล้วข้ามไปที่ย่อหน้าที่ 5 ได้เลยนะคะ
หรือข้ามไปตรงที่มีดอกจันทร์เยอะๆได้เลยค่ะ
สวัสดีค่ะทุกคน ตอนนี้เราอยู่ม.6 ขึ้นปี 1 ค่ะ เป็นเด็ก 60 เราเป็นคนนึงที่ตอนเด็กมีความฝันร้อยแปดความฝันค่ะแต่ก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ จนม.4 มีความฝันเป็นจริงเป็นจังว่าตั้งใจจะเป็นครูค่ะ เรามีเหตุผลหลายๆอย่างที่อยากเรียนครู เช่น ครูเป็นข้าราชการเงินเดือนหน้าที่การงานมั่นคง เราชอบเด็กรักเด็ก เรียนจบมีงานทำแน่ๆ เรามุ่งความฝันที่อยากเป็นครูมาตลอดเวลาช่วงมอสี่มอห้า เวลาเรียนแนะแนวครูแนะแนวจะให้เราทำแบบทดสอบหลายอย่างเกี่ยวกับอาชีพที่เหมาะสมอะไรทำนองนี้ หลายคนที่เรียนสายสามัญคงได้เรียนหรือเคยทำกันมาบ้าง เราจะบอกว่าตอนนั้นเราไม่ได้สนใจเลยค่ะ เพราะมีความคิดที่อยากเป็นครูอย่างเดียว จนมาม.6 เราเริ่มสับสนอาจเป็นเพราะโตขึ้นเริ่มมองหลายมุมเราเริ่มเห็นว่าการเป็นครูไม่ได้ง่ายขนาดนั้น จบมาสอบบรรจุไม่ได้ง่ายเลย เราเริ่มเขวค่ะ พอหาข้อมูลหลายๆด้านเราเริ่มรู้สึกว่าเราไม่ชอบ
เราเรียนสายศิลป์-ภาษานะคะ เราไม่ใช่คนเรียนเก่งค่ะแต่เอาตัวรอดได้แล้วก็บวกกับมีเพื่อนคอยช่วยค่ะช่วยสอนช่วยติว เราอยู่ในโรงเรียนที่ดีอันดับต้นๆ อยู่ห้องคิงภาษา แต่เราไม่เก่งค่ะเราเรียนภาษาไม่ดีเลย โดยเฉพาะภาษาอังกฤษและภาษาที่สามที่เราเลือก หัวเราไม่ไปด้านนี้จริงๆอาจจะเพราะไม่ขยันท่องศัพท์เราไม่ชอบภาษาเลยจริงๆค่ะ ที่เราเรียนสายศิลป์-ภาษาเพราะว่าตอนนั้น เราคิดว่าคงเรียนวิทย์ไม่ไหวอีกอย่างเพื่อนมาด้านภาษากันหมดเลย ศิลป์คหกรรมเราก็ไม่ชอบ เหลือแต่ภาษาเลยค่ะ ตอนเลือกก็ยังคิดว่าจะตั้งใจเรียนภาษาที่สามให้ดี แต่พอเรียนจริงๆเราคงตั้งใจไม่พอ เราใช้ความพยายามมากกว่าหลายคนในการเรียน เรียนมาสามปีเหนื่อยและท้อมาก (ภาษาที่สามต้องเรียนจนจบมอปลาย) รู้สึกพยายามมากตั้งใจมากแต่พอสอบเราก็ทำไม่ได้ถึงที่ตั้งใจไว้เราเหนื่อยมากๆร้องไห้กับการเรียนภาษามาเยอะมาก
ตอนนี้ทางเลือกในการเรียนมหาลัยของเราตัดคณะที่ใช้สายวิทย์กับภาษาออก
- นิเทศศาสตร์ / วารสารศาสตร์
- รัฐศาสตร์ / สังคมสงเคราะห์
- นิติศาสตร์
- พาณิชยศาสตร์และการบัญชี / บริหารธุรกิจ
- เศรษฐศาสตร์
- ครุศาสตร์ / ศึกษาศาสตร์
คิดตามความเป็นจริงสมัยนี้หลายคนจบมาทำงานไม่ตรงกับสายที่ตัวเองเรียน เราไม่อยากเป็นแบบนั้นเลยค่ะ เรารู้สึกว่าถ้าเรานำสิ่งที่เรียนไปต่อยอดในการทำงานได้น่าจะสนุกกว่าแล้วก็มีความก้าวหน้าในหน้าที่การงานมากกว่า แต่เราไม่เลือกงานนะคะแค่อยากให้ตรงกับสิ่งที่ตัวเองเรียน ตอนนี้เราเทใจไปรัฐศาสตร์ เพราะเป็นสิ่งที่เรียนแล้วเราสนุกและคิดว่าจบมาคงได้ทำงานตรงกับสายที่เรียนมากกว่าคณะอื่นๆ เราอยากได้ความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับรัฐศาสตร์ค่ะ พี่ๆคนไหนมีอะไรแนะนำหน่อยนะคะ ผู้ใหญ่หลายคนบอกว่าถ้าจะเรียนรัฐศาสตร์เรียนนิติศาสตร์ดีกว่า เราไม่มีความเห็นตรงนี้ค่ะ เพื่อนๆว่ายังไงคะ
ทุกคนที่อ่านมาถึงตรงนี้คงคิดว่าเป็นเรื่องเด็กคนนึงที่สับสนในอนาคตความจริงมีเรื่องน่าสับสนกว่านี้ค่ะ คือครอบครัวเราพ่อมีปัญหาด้านสุขภาพตั้งแต่ช่วงเราอยู่ม.4เทอม2 ค่ะทำให้เราเข้าออกโรงพยาบาลเหมือนเป็นบ้านหลังที่สองไปบ่อยมากค่ะ ครั้งแรกมีอุบัติเหตุพ่อต้องผ่าตัดขา เราเริ่มสนใจในอาการเบื้องต้นของพ่อหารายละเอียดเกี่ยวกับการรักษาต่างๆ แต่ก็พอรู้นิดๆหน่อยๆ ตอนนั้นอยู่ห้องรวมค่ะ เห็นคนอื่นเป็นแบบนู่นแบบนี้เราก็เริ่มสงสัยเริ่มคุยว่าเขาเป็นอะไรหาข้อมูลที่เราสงสัยแค่ทั่วๆไปค่ะ
หลังจากนั้นไม่กี่เดือนตรวจพบว่าพ่อเราเป็นมะเร็งทำให้ต้องมีการรักษาตัวอย่างต่อเนื่องเข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น โรงพยาบาลที่ไปเป็นโรงพยาบาลใหญ่ค่ะเป็นโรงพยาบาลรัฐเราเริ่มสนใจเรื่องอาการเบื้องต้นก่อนค่ะ แล้วก็เริ่มหาข้อมูลละเอียดขึ้นความสนใจเราเริ่มที่พอพ่อรู้ว่าเป็นพ่อก็เครียดค่ะเราเลยหาข้อมูลต่างๆให้รู้เยอะพอที่จะมาคุยให้พ่อรู้สึกดีว่ามันไม่หน้ากลัวอย่างที่คิด พ่อเราผ่าตัด2ครั้งทำคีโมกับฉายแสงอีกเป็นสิบยี่สิบครั้งค่ะ เราจำไม่ได้แล้ว ตอนนั้นก็ได้ไปกับพ่อบ้างแต่ไม่บ่อยเพราะเราเปิดเทอมเราเรียนค่ะส่วนมากพ่อจะไปกับแม่ เวลาเราไปโรงพยาบาลเราก็จะสงสัยถามนู่นถามนี่พ่อตลอด (พ่อเป็นทหารหมอค่ะ เป็นทหารที่เรียนเกี่ยวกับความรู้เบื้องต้นทางการแพทย์คล้ายๆพยาบาลค่ะไม่ได้รู้ลึกขนาดเป็นหมอ แต่เขาจะเรียกกันว่าทหารหมอ) หลังจากผ่าตัดมะเร็งครั้งแรกผ่านไป 1 ปีพ่อตรวจเจออีกที่นึงค่ะ ตอนนั้นพ่อท้อมากไม่อยากรรักษาแล้วเราเครียดมากเลยหาข้อมูลพื้นฐานของโรคนั้นเป็นมะเร็งเหมือนเดิมค่ะแต่เป็นอีกที่นึง เป็นที่ต่อมไทรอยด์ค่ะตอนตรวจเจอเราปิดเทอมแล้วเราเลยไปโรงพยาบาลกับพ่อ ความรู้พื้นฐานที่เรารู้ทำให้เวลาที่คุยกับหมอแล้วเรารู้เรื่องค่ะเราชอบมากอยากรู้นู่นไปเรื่อย เราเลยเริ่มหาซีรี่ย์หมอดูค่ะซีรี่ย์เกาหลีเกี่ยวกับหมออะไรทำนองนั้นยิ่งชอบเข้าไปอีกตอนเฝ้าพ่อว่างๆเราก็จะเดินในโรงพยาบาลดูแผนกต่างๆตอนพ่อผ่าตัดเราก็ไปยืนรอหน้าห้องผ่าหลายชั่วโมงคือเพลินมาก
เราเลยเริ่มคิดขึ้นมาว่าหรือเราจะชอบด้านนี้ ตอนนี้เรามีปัญหาเรื่องข้อมือไปหาหมอแล้วหมอแนะนำว่าไม่อันตรายแต่ถ้าโตขึ้นมันอาจอันตรายได้แนะนำว่าผ่าก็ได้ไม่ผ่าก็ได้ แต่เราอยากผ่าค่ะเราอยากรู้ว่าในห้องผ่าตัดจะเป็นยังไงไม่กล้าเล่าให้คนอื่นฟังเลยค่ะกลัวโดนว่า ว่าอยากรู้อะไรไม่เข้าเรื่องแต่เราอยากรู้จริงๆว่าของจริงเขาจะทำงานกันยังไงเป็นแบบไหน
สรุปเลยนะคะเล่ามายาวมากขอสรุปปัญหาของเจ้าของกระทู้ก่อนนะคะ
- อยากรู้ความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับรัฐศาสตร์ แล้วความคิดที่ผู้ใหญ่ชอบพูดว่าถ้าจะเรียนรัฐศาตร์ให้เรียนนิติศาสตร์ไปเลยทุกคนคิดว่ายังไงคะ
************ - เราสามารถทำงานอะไรในโรงพยาบาลได้บ้างคะ เราเรียนสายศิลป์แต่ดันอยากเป็นหมอกับความรู้อันน้อยนิดของเราอะไรก็ได้ที่ได้รักษาคนหรือที่ไม่ใช่พวก พนักงานเอกสารพนักงานการเงินของโรงพยาบาลค่ะ ตอนนี้ที่เรารู้มาคือชุดเหลืองหรือผู้ช่วยพยาบาล แต่เราอยากรู้ว่ามีหน้าที่อื่นในโรงพยาบาลที่ไม่ต้องจบสายวิทย์ก็ทำได้ไหมคะ เพราะเรารู้สึกว่ายังมีหน้าที่อีกเยอะในโรงพยาบาลที่เรมองจากภายนอกแล้วเราอาจไม่รู้จัก โรงพยาบาลไม่ได้มีแค่หมอกับพยาบาล ยังมีหลายแผนกแยกออกไปอีกมาก
** รบกวนผู้รู้ช่วยแนะนะ หรือใครมีอะไรอยากเล่าให้ฟังเกี่ยวกับการเลือกเรียนของตัวเองเล่ามาได้เลยนะคะ เราอยากอ่าน
ปล. สำหรับน้องๆที่อยู่ม.ต้นหรือกำลังจะขึ้นม.ปลาย ในฐานะที่เราเป้นรุ่นพี่ผ่านอะไรมาก่อนเราอยากแนะนำน้องๆว่า
- ตั้งใจเรียนนะคะความรู้พื้นฐานหรือความรู้ที่น้องๆเรียนในห้องตอนนี้ยิ่งพื้นฐานแน่นแค่ไหนในอนาคตเราก็จะต่อยอดความรู้ได้มากค่ะ
- ใครที่กำลังตั้งใจอยากเป็นอะไรอย่างแน่วแน่ ลองเหลือสัก 10% ในหัวใจมองอาชีพอื่นหรือการเรียนด้านอื่นบ้างนะคะ เพราะอย่างเรามั่นใจ 100% ว่าอยากเป็นครูสุดท้ายพังหมดเพราะนอกจากครูเราไม่มีแผนสำรองในหัวเลย ทุกอย่างเขวไปหมด
ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาจนถึงตรงนี้นะคะ ขอโทษถ้าเราพิมพ์แล้วอ่านยากไปบ้าง และขอบคุณล่วงหน้าสำหรับความคิดเห็นค่ะ
เรียนสายศิลป์ แต่อยากเป็นหมอแถมมีความรู้อันน้อยนิด
หรือข้ามไปตรงที่มีดอกจันทร์เยอะๆได้เลยค่ะ
สวัสดีค่ะทุกคน ตอนนี้เราอยู่ม.6 ขึ้นปี 1 ค่ะ เป็นเด็ก 60 เราเป็นคนนึงที่ตอนเด็กมีความฝันร้อยแปดความฝันค่ะแต่ก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ จนม.4 มีความฝันเป็นจริงเป็นจังว่าตั้งใจจะเป็นครูค่ะ เรามีเหตุผลหลายๆอย่างที่อยากเรียนครู เช่น ครูเป็นข้าราชการเงินเดือนหน้าที่การงานมั่นคง เราชอบเด็กรักเด็ก เรียนจบมีงานทำแน่ๆ เรามุ่งความฝันที่อยากเป็นครูมาตลอดเวลาช่วงมอสี่มอห้า เวลาเรียนแนะแนวครูแนะแนวจะให้เราทำแบบทดสอบหลายอย่างเกี่ยวกับอาชีพที่เหมาะสมอะไรทำนองนี้ หลายคนที่เรียนสายสามัญคงได้เรียนหรือเคยทำกันมาบ้าง เราจะบอกว่าตอนนั้นเราไม่ได้สนใจเลยค่ะ เพราะมีความคิดที่อยากเป็นครูอย่างเดียว จนมาม.6 เราเริ่มสับสนอาจเป็นเพราะโตขึ้นเริ่มมองหลายมุมเราเริ่มเห็นว่าการเป็นครูไม่ได้ง่ายขนาดนั้น จบมาสอบบรรจุไม่ได้ง่ายเลย เราเริ่มเขวค่ะ พอหาข้อมูลหลายๆด้านเราเริ่มรู้สึกว่าเราไม่ชอบ
เราเรียนสายศิลป์-ภาษานะคะ เราไม่ใช่คนเรียนเก่งค่ะแต่เอาตัวรอดได้แล้วก็บวกกับมีเพื่อนคอยช่วยค่ะช่วยสอนช่วยติว เราอยู่ในโรงเรียนที่ดีอันดับต้นๆ อยู่ห้องคิงภาษา แต่เราไม่เก่งค่ะเราเรียนภาษาไม่ดีเลย โดยเฉพาะภาษาอังกฤษและภาษาที่สามที่เราเลือก หัวเราไม่ไปด้านนี้จริงๆอาจจะเพราะไม่ขยันท่องศัพท์เราไม่ชอบภาษาเลยจริงๆค่ะ ที่เราเรียนสายศิลป์-ภาษาเพราะว่าตอนนั้น เราคิดว่าคงเรียนวิทย์ไม่ไหวอีกอย่างเพื่อนมาด้านภาษากันหมดเลย ศิลป์คหกรรมเราก็ไม่ชอบ เหลือแต่ภาษาเลยค่ะ ตอนเลือกก็ยังคิดว่าจะตั้งใจเรียนภาษาที่สามให้ดี แต่พอเรียนจริงๆเราคงตั้งใจไม่พอ เราใช้ความพยายามมากกว่าหลายคนในการเรียน เรียนมาสามปีเหนื่อยและท้อมาก (ภาษาที่สามต้องเรียนจนจบมอปลาย) รู้สึกพยายามมากตั้งใจมากแต่พอสอบเราก็ทำไม่ได้ถึงที่ตั้งใจไว้เราเหนื่อยมากๆร้องไห้กับการเรียนภาษามาเยอะมาก
ตอนนี้ทางเลือกในการเรียนมหาลัยของเราตัดคณะที่ใช้สายวิทย์กับภาษาออก
- นิเทศศาสตร์ / วารสารศาสตร์
- รัฐศาสตร์ / สังคมสงเคราะห์
- นิติศาสตร์
- พาณิชยศาสตร์และการบัญชี / บริหารธุรกิจ
- เศรษฐศาสตร์
- ครุศาสตร์ / ศึกษาศาสตร์
คิดตามความเป็นจริงสมัยนี้หลายคนจบมาทำงานไม่ตรงกับสายที่ตัวเองเรียน เราไม่อยากเป็นแบบนั้นเลยค่ะ เรารู้สึกว่าถ้าเรานำสิ่งที่เรียนไปต่อยอดในการทำงานได้น่าจะสนุกกว่าแล้วก็มีความก้าวหน้าในหน้าที่การงานมากกว่า แต่เราไม่เลือกงานนะคะแค่อยากให้ตรงกับสิ่งที่ตัวเองเรียน ตอนนี้เราเทใจไปรัฐศาสตร์ เพราะเป็นสิ่งที่เรียนแล้วเราสนุกและคิดว่าจบมาคงได้ทำงานตรงกับสายที่เรียนมากกว่าคณะอื่นๆ เราอยากได้ความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับรัฐศาสตร์ค่ะ พี่ๆคนไหนมีอะไรแนะนำหน่อยนะคะ ผู้ใหญ่หลายคนบอกว่าถ้าจะเรียนรัฐศาสตร์เรียนนิติศาสตร์ดีกว่า เราไม่มีความเห็นตรงนี้ค่ะ เพื่อนๆว่ายังไงคะ
ทุกคนที่อ่านมาถึงตรงนี้คงคิดว่าเป็นเรื่องเด็กคนนึงที่สับสนในอนาคตความจริงมีเรื่องน่าสับสนกว่านี้ค่ะ คือครอบครัวเราพ่อมีปัญหาด้านสุขภาพตั้งแต่ช่วงเราอยู่ม.4เทอม2 ค่ะทำให้เราเข้าออกโรงพยาบาลเหมือนเป็นบ้านหลังที่สองไปบ่อยมากค่ะ ครั้งแรกมีอุบัติเหตุพ่อต้องผ่าตัดขา เราเริ่มสนใจในอาการเบื้องต้นของพ่อหารายละเอียดเกี่ยวกับการรักษาต่างๆ แต่ก็พอรู้นิดๆหน่อยๆ ตอนนั้นอยู่ห้องรวมค่ะ เห็นคนอื่นเป็นแบบนู่นแบบนี้เราก็เริ่มสงสัยเริ่มคุยว่าเขาเป็นอะไรหาข้อมูลที่เราสงสัยแค่ทั่วๆไปค่ะ
หลังจากนั้นไม่กี่เดือนตรวจพบว่าพ่อเราเป็นมะเร็งทำให้ต้องมีการรักษาตัวอย่างต่อเนื่องเข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น โรงพยาบาลที่ไปเป็นโรงพยาบาลใหญ่ค่ะเป็นโรงพยาบาลรัฐเราเริ่มสนใจเรื่องอาการเบื้องต้นก่อนค่ะ แล้วก็เริ่มหาข้อมูลละเอียดขึ้นความสนใจเราเริ่มที่พอพ่อรู้ว่าเป็นพ่อก็เครียดค่ะเราเลยหาข้อมูลต่างๆให้รู้เยอะพอที่จะมาคุยให้พ่อรู้สึกดีว่ามันไม่หน้ากลัวอย่างที่คิด พ่อเราผ่าตัด2ครั้งทำคีโมกับฉายแสงอีกเป็นสิบยี่สิบครั้งค่ะ เราจำไม่ได้แล้ว ตอนนั้นก็ได้ไปกับพ่อบ้างแต่ไม่บ่อยเพราะเราเปิดเทอมเราเรียนค่ะส่วนมากพ่อจะไปกับแม่ เวลาเราไปโรงพยาบาลเราก็จะสงสัยถามนู่นถามนี่พ่อตลอด (พ่อเป็นทหารหมอค่ะ เป็นทหารที่เรียนเกี่ยวกับความรู้เบื้องต้นทางการแพทย์คล้ายๆพยาบาลค่ะไม่ได้รู้ลึกขนาดเป็นหมอ แต่เขาจะเรียกกันว่าทหารหมอ) หลังจากผ่าตัดมะเร็งครั้งแรกผ่านไป 1 ปีพ่อตรวจเจออีกที่นึงค่ะ ตอนนั้นพ่อท้อมากไม่อยากรรักษาแล้วเราเครียดมากเลยหาข้อมูลพื้นฐานของโรคนั้นเป็นมะเร็งเหมือนเดิมค่ะแต่เป็นอีกที่นึง เป็นที่ต่อมไทรอยด์ค่ะตอนตรวจเจอเราปิดเทอมแล้วเราเลยไปโรงพยาบาลกับพ่อ ความรู้พื้นฐานที่เรารู้ทำให้เวลาที่คุยกับหมอแล้วเรารู้เรื่องค่ะเราชอบมากอยากรู้นู่นไปเรื่อย เราเลยเริ่มหาซีรี่ย์หมอดูค่ะซีรี่ย์เกาหลีเกี่ยวกับหมออะไรทำนองนั้นยิ่งชอบเข้าไปอีกตอนเฝ้าพ่อว่างๆเราก็จะเดินในโรงพยาบาลดูแผนกต่างๆตอนพ่อผ่าตัดเราก็ไปยืนรอหน้าห้องผ่าหลายชั่วโมงคือเพลินมาก
เราเลยเริ่มคิดขึ้นมาว่าหรือเราจะชอบด้านนี้ ตอนนี้เรามีปัญหาเรื่องข้อมือไปหาหมอแล้วหมอแนะนำว่าไม่อันตรายแต่ถ้าโตขึ้นมันอาจอันตรายได้แนะนำว่าผ่าก็ได้ไม่ผ่าก็ได้ แต่เราอยากผ่าค่ะเราอยากรู้ว่าในห้องผ่าตัดจะเป็นยังไงไม่กล้าเล่าให้คนอื่นฟังเลยค่ะกลัวโดนว่า ว่าอยากรู้อะไรไม่เข้าเรื่องแต่เราอยากรู้จริงๆว่าของจริงเขาจะทำงานกันยังไงเป็นแบบไหน
สรุปเลยนะคะเล่ามายาวมากขอสรุปปัญหาของเจ้าของกระทู้ก่อนนะคะ
- อยากรู้ความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับรัฐศาสตร์ แล้วความคิดที่ผู้ใหญ่ชอบพูดว่าถ้าจะเรียนรัฐศาตร์ให้เรียนนิติศาสตร์ไปเลยทุกคนคิดว่ายังไงคะ
************ - เราสามารถทำงานอะไรในโรงพยาบาลได้บ้างคะ เราเรียนสายศิลป์แต่ดันอยากเป็นหมอกับความรู้อันน้อยนิดของเราอะไรก็ได้ที่ได้รักษาคนหรือที่ไม่ใช่พวก พนักงานเอกสารพนักงานการเงินของโรงพยาบาลค่ะ ตอนนี้ที่เรารู้มาคือชุดเหลืองหรือผู้ช่วยพยาบาล แต่เราอยากรู้ว่ามีหน้าที่อื่นในโรงพยาบาลที่ไม่ต้องจบสายวิทย์ก็ทำได้ไหมคะ เพราะเรารู้สึกว่ายังมีหน้าที่อีกเยอะในโรงพยาบาลที่เรมองจากภายนอกแล้วเราอาจไม่รู้จัก โรงพยาบาลไม่ได้มีแค่หมอกับพยาบาล ยังมีหลายแผนกแยกออกไปอีกมาก
** รบกวนผู้รู้ช่วยแนะนะ หรือใครมีอะไรอยากเล่าให้ฟังเกี่ยวกับการเลือกเรียนของตัวเองเล่ามาได้เลยนะคะ เราอยากอ่าน
ปล. สำหรับน้องๆที่อยู่ม.ต้นหรือกำลังจะขึ้นม.ปลาย ในฐานะที่เราเป้นรุ่นพี่ผ่านอะไรมาก่อนเราอยากแนะนำน้องๆว่า
- ตั้งใจเรียนนะคะความรู้พื้นฐานหรือความรู้ที่น้องๆเรียนในห้องตอนนี้ยิ่งพื้นฐานแน่นแค่ไหนในอนาคตเราก็จะต่อยอดความรู้ได้มากค่ะ
- ใครที่กำลังตั้งใจอยากเป็นอะไรอย่างแน่วแน่ ลองเหลือสัก 10% ในหัวใจมองอาชีพอื่นหรือการเรียนด้านอื่นบ้างนะคะ เพราะอย่างเรามั่นใจ 100% ว่าอยากเป็นครูสุดท้ายพังหมดเพราะนอกจากครูเราไม่มีแผนสำรองในหัวเลย ทุกอย่างเขวไปหมด
ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาจนถึงตรงนี้นะคะ ขอโทษถ้าเราพิมพ์แล้วอ่านยากไปบ้าง และขอบคุณล่วงหน้าสำหรับความคิดเห็นค่ะ