คือเรากับเพื่อนสนิทคบกันมาได้2ปี จะ3ปีล่ะ เมื่อก่อนไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดมีอะไรก็บอกกันไม่เคยปิดบัง บางเรื่องก็จะรู้แค่เรา2คน เพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัวของเรา2คน แต่มาหลังๆเราไปบอกอะไรมันเกี่ยวกับเรื่งส่วนตัวของเรามันก็เอาไปเล่าให้คนอื่นฟัง เช่น เราแอบชอบ ผช คนหนึ่งอยู่แต่ไม่อยากบอกใคร แต่มันก็เอาไปพูดให้คนอื่นๆฟังไปทั่ว จน ผช คนนั้นรู้ เค้าก็ไม่มองหน้าเราอีกเลยแล้วนี่ไม่ใช่แค่คนแรกที่มันทำ นี่เป็นแค่ส่วนเล็กๆที่ทำให้เราเริ่มเกลียดมัน อยู่มาวันหนึ่งมันมีแฟน แรกๆมันก็ปกติ เวลามีอะไรมันก็จะมาถามเรา ขอคำปรึกษาจากเรา แต่พอเราขอมัน มันกลับนิ่งเฉย แบบว่าเราไม่สำคัญกับมันเลย เวลาเราไปโรงเรียนมันจะมานั่งกับเราเฉพาะเวลาลอกงาน ลอกการบ้านอย่างเดียวถ้าเราไม่ให้มัน มันก็จะโกรธเราแล้วเอาเราไปนินทาให้คนอื่นฟัง จนตอนนี้เราทั้งเบื่อทั้งเกลียด เวลาเรามีปัญหาอะไรเราไม่เคยขอจากมันได้เลย อีกเรื่อง..คือเราเป็นเพื่อนสนิทกันใช่ไหมถ้ามันหยุดเรียนเราต้องเดินคนเดียว เวลามันป่วยแล้วไม่มาโรงเรียนอันนี้เข้าใจ แต่ไม่มาโรงเรียนเพราะไปนอนบ้าน ผช นี่คือเอิ่ม...กูไม่เข้าใจ แล้วสันหาข้ออ้างว่า ไปทำธุระกับแม่ ไปต่างจังหวัดกับแม่ ทั้งๆที่นอนถ่ายรูปลงเฟสกับ ผช อยู่บ้าน แล้วเดี๋ยวนี้มันมีอะไรไม่เคยบอกเราเลย เหมือนว่าเราไม่ใช่เพื่อนสนิทมันเลย แบบนี้เราเกลียดมันผิดไหม???ช่วยเราหน่อยนะ เรารู้สึกสับสน....เพื่อนคนอื่นก็บอกว่าช่างมันเถอะชีวิตมันไม่ใช่ของเราแต่เราก็ไม่ชอบที่มันทำแบบนี้กับเราอ่ะ
ถ้าเกลียดเพื่อนสนิทตัวเองผิดไหม???