ผมรักเธอมาก แต่เหมือนไม่มีทางแล้ว ผมมันไม่ดี นิสัยชอบประชดเพราะอยากให้สนใจ เธอก็คงจะทนเหนื่อยมานาน
ถ้าไม่มีเธออยู่ด้วย ผมรู้สึกเหมือนตายแน่ อยากกุมมือ อยากเห็นเธอยิ้มให้เหมือนก่อน
นอนไม่ค่อยหลับ กินอะไรไม่ลง คิดถึงทีไรน้ำตาก็ไหล แค่ได้คุยกันผมก็มีความสุขมาก ถึงจะบอกว่ารักคือการให้
ผมทำไม่ได้ทรมาณ ..ผมไม่อยากให้เธอไปเลย ผมไม่ได้อยากเลิก ผมรักเธอ อยากมีหวังที่ได้ดูแลเขาเหมือนเดิม
ถ้ามีวันนั้นผมคงตั้งใจหมดใจ รอถึงจะไม่ค่อยมีหวัง ผมเสียใจ ขอโทษทั้งชีวิต ผมคิดถึงเธอ