พลาดมาก รู้สึกตัวช้า

อายนะครับที่ต้องมาพูดลงพันทิป แต่ก็นะเพราะความโง่ตัวเองที่คิดว่าเธอเป็นผู้หญิงทั่วๆไป เธอก็เป็นผู้หญิงทั่วๆไปจริงๆแหละครับ ติดแค่เราจะเจอกันบ่อยใช้ได้เพราะเธอจะมาวิ่งเป็นประจำ และได้เจอกันแทบทุกวัน พูดไปก็มันเหมือนหลงตัวเองครับคือเราก็สบตากับเป็นประจำ ครั้งละประมาณ3-4วิ จนผมสงสัยผมไปผมไปทำอะไรให้เธอไม่พอใจหรือเปล่า หน้าตาผมก็ออกโจรๆด้วยสิ หลังจากนั้นยอมรับครับว่าผมไปวิ่งบ่อยขึ้นไม่ใช่รักสุขภาพหรอกครับ แล้วยอมรับด้วยว่าแอบมองเธอประจำ เอ้อ ผมลืมเล่าถึงครั้งแรกที่เธออยู่ในสายตาผม คือผมเดินไม่ดูทางและเป็นจังหวะที่เธอเดินมาจากข้างหลังพอดี(เธอเดินเร็วใช้ได้เหมือนเธอเดินวอมก่อนวิ่ง) เธอก็น่าจะพยายามเดินไปหลบลู่อื่นแหละครับ ผมนี่สิไม่เห็นเธอมัวแต่มองต้นไม้ใบหญ้าเลยเป็นว่าผมเดินขวางทางเธอซะงั้น จนผมได้ยินเสียงฝีเท้าคนแหละถึงรู้ตัวแลัวเธอก็อยู่ในสายตาผมตลอด
แต่ผมพลาดเองไม่กล้าแสดงความรู้สึกในใจสักทีหนักกว่านั้นคือผมชอบทำหน้านิ่งๆอีก ผมรู้มันแย่สุดๆสำหรับลูกผู้ชาย แต่มันยากสำหรับผมจริงๆที่เก็บอาการเขินต่อคนเป็นสิบๆในสนามที่เราไปวิ่งกัน ผมอยากขอโทษเธอมากผมอยากรู้จักเธอจริงๆ แรกๆก็ไม่คิดว่าอาการจะเป็นถึงขนาดนี้แต่ช่วงนี้เป็นช่วงหยุดซัมเมอร์เลยไม่ได้เจอเธอมาสักพักนึงแล้วความรู้สึกมันเลยฟ้อง เลยรู้สึกพลาดมากๆครับ ผมเสียใจ
ปล.ไม่สนครับว่าเธอมีคนรักอยู่แล้วหรือเปล่าผมแค่อยากรู้จักเธอเท่านั้น เป็นเพื่อนก็ได้เป็นแฟนก็ดี ยังไงก็ได้เพราะภาพเธอมันค้างอยู่ในหัวผมผมไม่รู้จะหยุดยังไง เฮ้ออ คิดถึงเธอว่ะ
ผมใจง่ายแบบนี้ผิดมั้ยครับ?