เรื่องนี้เริ่มต้นเมื่อ ปี 2557เราเป็น เป็นพนักงานโรงงานหนึ่งในฉะเชิงเทราทำเกี่ยวกับอะไหล่ รถยนต์ส่งให้บริษัทToyata
ชีวิตของเราในแต่ละวันผ่านไปแบบมีฟามสุข ทำงานแบบช่วยเหลือกัน กิน เล่น กลับบ้าน ทำจนเป็นเรื่องปกติ งานที่เราทำในตอนนั้น เป็น Model ใหม่ของ Toyota ซึ่งจะมีพนักงานประจำจากสาขาอื่น เข้ามาช่วยงาน เปลี่ยนหน้าไปเปลี่ยนหน้ามาทุกวัน แต่เรากับเพื่อนอัธยาศัยดีเลยสนิทกับคนที่เข้ามาทุกคน
จนถึงเวลาที่เปลี่ยนคนใหม่มาอีกรอบซึ่งรอบนี้มากันหลายคน เราหันหลังทำงานอยุ่กัยเพื่อนพวกพนักงานสาขาอื่นก้อเดินเข้ามาทักทายตามปกติแต่สิ่งที่ผิดปกติคือ เรามีความรู้สึกแปลกๆ รู้สึกไม่ชอบ เลยหันหลังไปมอง เราเห็นผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา แต่ที่แปลกไปกว่านั้น เหมือนเค้าเดินมาพร้อมกับความมืด คือรอบตัวเค้ามืดจนเห็นแต่เค้าคนเดียว (ความรู้สึกเหมือนถูกคุกคาม) และยิ่งกว่านั้นสิ่งที่เรารู้สึกตามมาคือไม่ชอบค่ะ ไม่ถูกชะตากับผู้ชายคนนี้ ( หน้ากลมๆ ท้วมๆ ขาวๆ )
เราหลุดปากพูดออกมาตรงนั้นเลยว่าเราไปที่อื่นล่ เราไม่ชอบผู้ชายคนนี้เลย ( ปากไวมาก ) แล้วเราก้อเดินออกไป ทิ้งความเอ๋อให้กับเพื่อนๆจรงนั้น เรื่องไม่จบแค่นั้น กลายเป็นว่า คนคนนี้ต้องมาทำงานในส่วนของงานที่เราทำ เราแอบคิดลึกๆ โชคชะตาแมร่งแกล้งชัดๆ แต่เพื่อนๆ เรากลับบอกเราว่า เราหนีเค้าไม่พ้นหรอก ( แล้วเป็นเรื่องจริง เค้ามาแซวเราทุกวันแต่เราก้อหนี เดินหลบ ) เราได้แต่ทำใจ และคิดช่างมัน เราลองเปิดใจคุยกับเค้าดีกว่า และเราก้อได้คุยกัน บอกก่อนเลย เราเป็นคนพูดตรงมาก ( เราขอใช้ชื่อเล่นผู้ชายว่า พี่บอย แระเค้ามีแฟนแล้ว )
คำถามแรกที่เค้ายิงตรงที่เรา คือ ทำไมเราไม่ชอบเค้า เราคนซื่อก้อตอบไปว่า ไม่รู้แต่มันไม่ชอบ แล้วเราสองคนก้อคุยกันมาเรื่อยๆ( คุยเฉพาะที่ทำงาน ) จนสนิทกันในระดับหนึ่งเราต้องออกไปเอางานกับเค้าที่ Office ระหว่างที่เดินกลับมาเราถามเค้าว่า 😁 พี่บอยทำไมพี่ชอบทำเหมือนตัวเองมีความสุขทั้งที่พี่เหมือนไม่มีความสุข ทำไมชอบฝืนยิ้ม หนูไม่เข้าใจ ( เรามีเซนต์ ) เค้าตอบกลับมาเลยว่ส ทำไมถึงคิดแบบนั้น พี่ก้อมีฟามสุขดีนะเราสวนทันควันเลย ดูจากสายตาพี่ มันไม่โกหกอะไรหรอก
พี่บอย : ......... ( คงจะคิดในใจว่าเราบ้า )
แต่ทุกอย่างก้อเป็นปกติ จนวันหนึ่งเราได้รับสายจากน้องในสาขาเค้า
👦 พี่ๆ ไปดูสายชาร์จน้า ( ศัพท์ในการทำงานเรียกแทนพี่บอย ) ให้หน่อย น้าลืมไว้ที่โต๊ะที่เราทำงานเมื่อเย็น
👩 ได้ๆ พร้อมวิ่งวนหาสายชาร์จที่เค้าพูดถึง หาเท่าไรก้อหาไม่เจอ
👦ลองหาใหม่สิ ไม่งั้นพี่ก้อเอาเบอร์มา เดี๋ยวให้น้าโทหาเอง
👩ได้ๆ พร้อมบอกเบอร์โทรเรียบร้อย
👦 เสียงพี่บอยตะโกนมาว่า เจอแล้ว !
เราก้องงสิค่ะ อะไรเนี่ย ให้หาตั้งนานนน
( นี่ล่ะ คือเหตุผลที่เค้าได้เบอร์โทรเราไป และ Line เราก้อเด้งขึ้นที่เครื่องเค้า )
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการคุยกันนอกเหนือจากเรื่องงาน 555
คุยกันทุกวันตั้งแต่เช้า เลิกงานตั้งแต่เย็นจนพี่บอยถึงบ้าน ( บ้านพี่บอยอยู่พระประแดง ) คุยกันทุกเรื่อง จนเราสองคนสนิดกันมากอย่างรวดเร็ว
จนเรารู้สึกกลัว เรารีบที่จะตัดสัมพันนี้ เราไม่อยากเกินเลยไปมากกว่านี้เพราะเค้ามีแฟนแล้ว
เราจึงไปสมัครงานที่โรงงานอื่น แล้วก้อสำเร็จ โรงงานใหม่โทรมานัดเราสัมพาดงานและเริ่มงาน เราก้อมาบอกเพื่อนๆ เรา บอกเค้า
👩 ได้งานใหม่แล้วนะ เดี๋ยวเราไปแล้วตามเราไปนะ
👩👩👧👧 เออดีว่ะ ได้งานใหม่แล้ว อย่าลืมพวกเรานะ
พวกเราก้อดีใจกันใหญ่ ( เราถือว่าเราบอกแล้วเลยไม่ได้ดูว่าเค้าสีหน้าเป็นยังไง ) (เราจะเล่าแค่ที่เรานึกออกนะ แต่มาก่อนมาหลังไม่ได้เรียบเรียง แต่มันคือสิ่งที่เกิดกับเราแระเค้าจริงๆ )
หลังจากนั้นเราทะเลาะอะไรกับพี่บอยไม่รู้จำไม่ได้แต่เราก้อปิดโทรศัพท์ แล้วเราก้อหลับไปเลยตื่นอีกทีเช้า เราก้อเปิดเครื่องโทรศัพท์ ปรากฏว่า Line เด้งเข้ามาเพียบพร้อมกับพี่บอยจอดรถอยู่หน้าบ้านเรา ตกใจมาก เราต้องโทรไปลางานครึ่งวัน เราพาเค้าไปวัดไปไหว้พระไปนั่งคุยกันที่วัดติดทะเล ( เราเป็นคนชอบไปวัดไปไหว้พระมาก ) เค้าเลยเปิดใจเรื่องแฟนเค้า
🤵 ที่ บอกว่าพี่แกล้งยิ้มน่ะ ใช่เลยล่ะ เมื่อสองสามปีที่แล้ว แฟนพี่เค้าคุยกับผู้ชายคนอื่น พี่ต้องไปส่งเค้าไปกับผู้ชายคนนั้นด้วย ( ผช.คนนั้นเหมือนเป็นผู้รับเหมา รวยด้วย )
👩เค้ามีพี่แล้วเค้าไปทำไม แล้วพี่ไปส่งทำไมพี่บ้ารึป่าว
🤵พี่ไม่อยากทะเลาะกัน และแฟนพี่ก้ออยากไปกับคนนั้นด้วย พี่ไปส่งตั้งแต่ตี 5 เลยนะ
🤵ตี 5 เค้าไปไหนกัน ล่ะป่านนั้น ( เริ่มมีอารมณ์โมโห )
🤵ไปไหว้พระกัน ที่นครปฐม
👩😀แล้วต้องไปตั้งแต่ตี 5 เลยเหรอ แล้วเค้ากลับมาบ้านไม๊
🤵กลับนะ แต่เค้าบอกไม่ให้พี่คิดมาก ไม่มีอะไรกันหรอก
👩โหยไม่ใช่แล้วแบบนี้ (เซนต์แรง มั่นใจต้องมีตื้นลึกหนาบาง )
🤵ตอนแฟนพี่เค้าจะเปิดร้านเสริมสวยน่ะ พี่มีเงินให้เค้าแค่ 50,000 แฟนพี่ไปเอาเงินที่ ผู้ชายคนนั้นมาอีก 100,000 บาท และไม่ได้คืนผู้ชายคนนั้นด้วย พี่ทำตัวไม่ถูกเลย เดี๊ยวมาต่อ
ชีวิตจริง
ชีวิตของเราในแต่ละวันผ่านไปแบบมีฟามสุข ทำงานแบบช่วยเหลือกัน กิน เล่น กลับบ้าน ทำจนเป็นเรื่องปกติ งานที่เราทำในตอนนั้น เป็น Model ใหม่ของ Toyota ซึ่งจะมีพนักงานประจำจากสาขาอื่น เข้ามาช่วยงาน เปลี่ยนหน้าไปเปลี่ยนหน้ามาทุกวัน แต่เรากับเพื่อนอัธยาศัยดีเลยสนิทกับคนที่เข้ามาทุกคน
จนถึงเวลาที่เปลี่ยนคนใหม่มาอีกรอบซึ่งรอบนี้มากันหลายคน เราหันหลังทำงานอยุ่กัยเพื่อนพวกพนักงานสาขาอื่นก้อเดินเข้ามาทักทายตามปกติแต่สิ่งที่ผิดปกติคือ เรามีความรู้สึกแปลกๆ รู้สึกไม่ชอบ เลยหันหลังไปมอง เราเห็นผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา แต่ที่แปลกไปกว่านั้น เหมือนเค้าเดินมาพร้อมกับความมืด คือรอบตัวเค้ามืดจนเห็นแต่เค้าคนเดียว (ความรู้สึกเหมือนถูกคุกคาม) และยิ่งกว่านั้นสิ่งที่เรารู้สึกตามมาคือไม่ชอบค่ะ ไม่ถูกชะตากับผู้ชายคนนี้ ( หน้ากลมๆ ท้วมๆ ขาวๆ )
เราหลุดปากพูดออกมาตรงนั้นเลยว่าเราไปที่อื่นล่ เราไม่ชอบผู้ชายคนนี้เลย ( ปากไวมาก ) แล้วเราก้อเดินออกไป ทิ้งความเอ๋อให้กับเพื่อนๆจรงนั้น เรื่องไม่จบแค่นั้น กลายเป็นว่า คนคนนี้ต้องมาทำงานในส่วนของงานที่เราทำ เราแอบคิดลึกๆ โชคชะตาแมร่งแกล้งชัดๆ แต่เพื่อนๆ เรากลับบอกเราว่า เราหนีเค้าไม่พ้นหรอก ( แล้วเป็นเรื่องจริง เค้ามาแซวเราทุกวันแต่เราก้อหนี เดินหลบ ) เราได้แต่ทำใจ และคิดช่างมัน เราลองเปิดใจคุยกับเค้าดีกว่า และเราก้อได้คุยกัน บอกก่อนเลย เราเป็นคนพูดตรงมาก ( เราขอใช้ชื่อเล่นผู้ชายว่า พี่บอย แระเค้ามีแฟนแล้ว )
คำถามแรกที่เค้ายิงตรงที่เรา คือ ทำไมเราไม่ชอบเค้า เราคนซื่อก้อตอบไปว่า ไม่รู้แต่มันไม่ชอบ แล้วเราสองคนก้อคุยกันมาเรื่อยๆ( คุยเฉพาะที่ทำงาน ) จนสนิทกันในระดับหนึ่งเราต้องออกไปเอางานกับเค้าที่ Office ระหว่างที่เดินกลับมาเราถามเค้าว่า 😁 พี่บอยทำไมพี่ชอบทำเหมือนตัวเองมีความสุขทั้งที่พี่เหมือนไม่มีความสุข ทำไมชอบฝืนยิ้ม หนูไม่เข้าใจ ( เรามีเซนต์ ) เค้าตอบกลับมาเลยว่ส ทำไมถึงคิดแบบนั้น พี่ก้อมีฟามสุขดีนะเราสวนทันควันเลย ดูจากสายตาพี่ มันไม่โกหกอะไรหรอก
พี่บอย : ......... ( คงจะคิดในใจว่าเราบ้า )
แต่ทุกอย่างก้อเป็นปกติ จนวันหนึ่งเราได้รับสายจากน้องในสาขาเค้า
👦 พี่ๆ ไปดูสายชาร์จน้า ( ศัพท์ในการทำงานเรียกแทนพี่บอย ) ให้หน่อย น้าลืมไว้ที่โต๊ะที่เราทำงานเมื่อเย็น
👩 ได้ๆ พร้อมวิ่งวนหาสายชาร์จที่เค้าพูดถึง หาเท่าไรก้อหาไม่เจอ
👦ลองหาใหม่สิ ไม่งั้นพี่ก้อเอาเบอร์มา เดี๋ยวให้น้าโทหาเอง
👩ได้ๆ พร้อมบอกเบอร์โทรเรียบร้อย
👦 เสียงพี่บอยตะโกนมาว่า เจอแล้ว !
เราก้องงสิค่ะ อะไรเนี่ย ให้หาตั้งนานนน
( นี่ล่ะ คือเหตุผลที่เค้าได้เบอร์โทรเราไป และ Line เราก้อเด้งขึ้นที่เครื่องเค้า )
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการคุยกันนอกเหนือจากเรื่องงาน 555
คุยกันทุกวันตั้งแต่เช้า เลิกงานตั้งแต่เย็นจนพี่บอยถึงบ้าน ( บ้านพี่บอยอยู่พระประแดง ) คุยกันทุกเรื่อง จนเราสองคนสนิดกันมากอย่างรวดเร็ว
จนเรารู้สึกกลัว เรารีบที่จะตัดสัมพันนี้ เราไม่อยากเกินเลยไปมากกว่านี้เพราะเค้ามีแฟนแล้ว
เราจึงไปสมัครงานที่โรงงานอื่น แล้วก้อสำเร็จ โรงงานใหม่โทรมานัดเราสัมพาดงานและเริ่มงาน เราก้อมาบอกเพื่อนๆ เรา บอกเค้า
👩 ได้งานใหม่แล้วนะ เดี๋ยวเราไปแล้วตามเราไปนะ
👩👩👧👧 เออดีว่ะ ได้งานใหม่แล้ว อย่าลืมพวกเรานะ
พวกเราก้อดีใจกันใหญ่ ( เราถือว่าเราบอกแล้วเลยไม่ได้ดูว่าเค้าสีหน้าเป็นยังไง ) (เราจะเล่าแค่ที่เรานึกออกนะ แต่มาก่อนมาหลังไม่ได้เรียบเรียง แต่มันคือสิ่งที่เกิดกับเราแระเค้าจริงๆ )
หลังจากนั้นเราทะเลาะอะไรกับพี่บอยไม่รู้จำไม่ได้แต่เราก้อปิดโทรศัพท์ แล้วเราก้อหลับไปเลยตื่นอีกทีเช้า เราก้อเปิดเครื่องโทรศัพท์ ปรากฏว่า Line เด้งเข้ามาเพียบพร้อมกับพี่บอยจอดรถอยู่หน้าบ้านเรา ตกใจมาก เราต้องโทรไปลางานครึ่งวัน เราพาเค้าไปวัดไปไหว้พระไปนั่งคุยกันที่วัดติดทะเล ( เราเป็นคนชอบไปวัดไปไหว้พระมาก ) เค้าเลยเปิดใจเรื่องแฟนเค้า
🤵 ที่ บอกว่าพี่แกล้งยิ้มน่ะ ใช่เลยล่ะ เมื่อสองสามปีที่แล้ว แฟนพี่เค้าคุยกับผู้ชายคนอื่น พี่ต้องไปส่งเค้าไปกับผู้ชายคนนั้นด้วย ( ผช.คนนั้นเหมือนเป็นผู้รับเหมา รวยด้วย )
👩เค้ามีพี่แล้วเค้าไปทำไม แล้วพี่ไปส่งทำไมพี่บ้ารึป่าว
🤵พี่ไม่อยากทะเลาะกัน และแฟนพี่ก้ออยากไปกับคนนั้นด้วย พี่ไปส่งตั้งแต่ตี 5 เลยนะ
🤵ตี 5 เค้าไปไหนกัน ล่ะป่านนั้น ( เริ่มมีอารมณ์โมโห )
🤵ไปไหว้พระกัน ที่นครปฐม
👩😀แล้วต้องไปตั้งแต่ตี 5 เลยเหรอ แล้วเค้ากลับมาบ้านไม๊
🤵กลับนะ แต่เค้าบอกไม่ให้พี่คิดมาก ไม่มีอะไรกันหรอก
👩โหยไม่ใช่แล้วแบบนี้ (เซนต์แรง มั่นใจต้องมีตื้นลึกหนาบาง )
🤵ตอนแฟนพี่เค้าจะเปิดร้านเสริมสวยน่ะ พี่มีเงินให้เค้าแค่ 50,000 แฟนพี่ไปเอาเงินที่ ผู้ชายคนนั้นมาอีก 100,000 บาท และไม่ได้คืนผู้ชายคนนั้นด้วย พี่ทำตัวไม่ถูกเลย เดี๊ยวมาต่อ