เค้าคิดอะไรอยู่กันแน่คะ

อเราไปชอบรุ่นพี่อยู่คนนึงเป็นผู้หญิงเนี่ยแหละ เราชอบพี่เค้าตั้งแต่เราม.2 เห็นครั้งแรกเราก็รู้สึกชอบแล้ว พี่เค้าเป็นคนที่สวยมากกก นิสัยตลก เฮฮา สดใส หรือบางทีก็เพี้ยนๆไปบ้าง แต่ก็แอบแซ่บอยู่เหมือนกัน >< ตั้งแต่ที่เราเห็นพี่เค้าตอนนั้น เราก็อยากรู้จัก อยากคุยด้วย จนมีอยู่วันนึง เราเดินสวนพี่เค้าพอดี เราเลยแอบมองป้ายชื่อที่ปักอยู่ที่เสื้อนักเรียน (เราไม่ได้โรคจิตนะ ) พอเห็นชื่อจริงพี่แกลางๆ แล้วจะรออะไรล่ะครับ รีบวิ่งไปที่ห้องปกครอง ไปไล่หาชื่อพี่เค้าตั้งแต่รายชื่อม.4 (ลืมบอกไปตอนเราม.2พี่เค้าอยู่ม.4) หาไปหามาจนเจอ จนรู้ทั้งชื่อและนามสกุล หลังจากเรารู้ชื่อพี่เค้าแล้ว เราก็ไม่รอช้ารีบเปิดเฟสค้นหาชื่อพี่เค้าเลยสิ หาอยู่นานมากจนเจอ เราเลยตัดสินใจแอดเพื่อนไปพี่เค้าก็รับ เราก็เลยรวบรวมความกล้าอีกเพื่อที่จะทักเฟสพี่เค้าไป ไม่นานพี่เค้าก็ตอบ พอดีว่าเราเป็นคนเฟรนลี่อ่ะ คุยกับใครแปปนึงก็สนิทแล้ว แล้วพี่เค้าก็ไม่หยิ่งนะ คุยไปคุยมาไม่กี่อาทิตย์ เอ้า!!สนิทกันเฉยคิดว่าคนสวยแล้วจะหยิ่ง555 แต่ช่างมันเถอะเข้าเรื่องเลยดีกว่า พอคุยไปไม่กี่อาทิตย์ เราก็เพิ่งรู้ว่าพี่เค้ามีแฟนอยู่แล้ว ก็น่าเสียดายนะ แต่เราก็ยังคุยต่อ (เราไม่ได้หน้าด้านนะแต่มันถอยไม่ได้ลิ้วว)คุยไปเรื่อยๆจนไม่นานเค้าก็เลิกกับแฟนเค้า เราก็แอบดีใจนะ555 แต่สงสารพี่เค้ามากกว่า ชอบเค้าตั้งแต่เค้ามีแฟนจนเลิกกับแฟน จนเค้ามีแฟนแล้วก็เลิกกับแฟนอีก หลังจากนั้นเราก็คุยไปเรื่อยๆจนเกือบปีอ่ะ คุยกันทุกวันอาจจะมีหายไปบ้างแต่ส่วนใหญ่มีแต่เรานะที่หายไป บางทีเราอ่านแชทแต่ไม่ตอบบ้างเพราะเราไม่ค่อยว่างน่ะ แต่พี่เค้าก็นอยๆเราอ่ะ แบบว่าอ่านแชทแล้วไม่ยอมตอบอะไรแบบนี้อ่ะ  จำได้ว่าเราบอกชอบพี่เค้าไปตอนม.3อีกรอบ แต่พี่เค้าตอบกลับมาว่า เราเป็นพี่น้องกันดีกว่า หลังจากนั้นเราหายไปเป็นเดือนๆเลยนะ ช่วงนั้นอยู่ในระยะทำใจ T^T แต่เราก็มารู้สึกตัวอีกทีว่ามันเลิกคุยไม่ได้ บางทีมันอาจจะผูกพันธ์ไปแล้วก็ได้มั้งนะ อมยิ้ม08 แล้วเราก็ตัดสินใจกลับไปคุยต่อกับพี่เค้า พี่เค้าก็ถามว่าหายไปเป็นเดือนเลยนะ เราก็ไม่ได้พูดอะไร เราก็คุยต่อจนเวลามันก็ล่วงเลยจากเป็นเดือนมาเป็นปี เราก็บอกชอบพี่เค้าไปตอนเราอยู่ม.2เกือบๆขึ้นม.3นั้นแหละ จนตอนนี้เราอยู่ม.4แล้ว เป็นเวลา 3 ปีแล้วที่เราชอบพี่เค้ามา เราคุยกันเยอะแล้วก็มากขึ้นเรื่อยๆ ระหว่าง3ปีที่ผ่านมา อาจจะมีงอนกันบ้าง หมั่นไส้กันบ้าง ทะเลาะกันบ้าง แต่เราก็เป็นฝ่ายง้อนะ เพราะเราผิดทั้งนั้นเลยอ่ะ5555 แล้วมีอยู่ครั้งนึงเราทำให้พี่เค้าโกรธมากถึงขนาดพี่เค้าออนไม่ตอบเฟสเลย เราเลยไปซื้อดอกกุหลาบกับลูกโป่งลอยเลยครับ ถามหาบ้านพี่เค้ากับเพื่อนพี่เค้า (เราดูเป็นคนมีความพยายามใช่ป่ะ555) แต่ปรากฎว่าเพื่อนพี่เค้าไม่มีใครจำเส้นทางบ้านพี่เค้าได้เลยย อมยิ้ม08 เราเลยถามพิกัดทางที่พวกเพื่อนๆเค้าพอจำได้ พอเราไปถึงทางที่เพื่อนพี่เค้าบอกแล้ว เราเลยถามหาคนแถวนั้นว่ารู้จักพี่คนนั้นมั้ย ถามไปเรื่อยๆๆๆ จนเจอบ้านพี่เค้าจนได้ ตอนนั้นก็เกือบๆ2ทุ่มแล้ว หลังจากไปตามหาประมาณ6โมงเย็น5555 เหนื่อยหน่อยแต่ถ้ามันทำให้ความสัมพันธ์มันกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้เราก็ยอม แล้วเราเป็นคนชอบเซอร์ไพร์สด้วย วันเกิดพี่เค้าเราก็แอบไปซื้อเค้กมาเซอร์ที่หน้าบ้านเลย แต่ก่อนวันเกิดพี่เค้าเราหายไป1วัน อยากจะเซอร์พี่เค้าเล่นๆ แต่พี่เค้างอนจริงนี่โชคดีมากที่เอาเค้กไปให้5555 หลังจากนั้นก็ชอบทำเซอร์ให้พี่เค้าอยู่บ่อยๆ อาจจะมีกวนตีนกันบ้าง แต่ก็เพิ่มรสชาติให้กับความสัมพันธ์อ่ะเนาะ จนถึงปัจจุบันนี้พี่เค้าก็อยู่ม.6แล้ว แต่เราก็ยังคุยกันตามปกติคุยทุกวันเหมือนเดิม หลายคนถามว่าไม่เบื่อบ้างหรอ เราเลยตอบไปว่า ไม่เบื่อเพราะถึงเรารู้ว่ายังไงเรากับพี่เค้าก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว แต่ที่เรายังคุยอยู่เราก็ถอยไม่ได้แล้วด้วย เราถือคติที่ว่าถ้าจะทำอะไรก็ทำให้มันสุดๆไปเลยดีกว่าดีกว่าครึ่งๆกลางๆ แต่ที่ผ่านมาทั้งหมดที่เราเล่ามานี้มันคือความสัมพันธ์แบบพี่น้องนะ ไม่เป็นอย่างอื่นเลย พี่เค้าบอกกับเราว่า จะคุยกับเราจนเราเบื่อพี่เค้าเลย คือเราสงสัยว่าทำไมมันต้องขึ้นอยู่ที่เราด้วย เราเป็นคนไปชอบพี่เค้านะ พี่เค้ามีสิทธิตัดเราออกไปจากชีวิต100%ด้วยซ้ำ ทำไมพี่เค้าไม่ทำ ทำไมมันต้องจบที่เรา เราเฟลมากอ่ะ มันเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่พิเศษแต่ก็ไม่ธรรมดา ไม่ใช่พี่น้องแต่ก็ไม่ใช่แฟน คือตอนนี้เราคุยกับพี่เค้าเราก็ฝืน พอเราไม่คุยมันก็เหมือนฝืนอีกอ่ะ ร้องไห้
                  ตอนนี้เราอยากถามว่าความสัมพันธ์แบบนี้มันคืออะไรหรอคะ แล้วพี่เค้าคิดอะไรอยู่กันแน่อ่ะ เราสับสนไปหมดแล้ว เรากลัวว่าถ้าเราถามไปแล้วความสัมพันธ์มันจะไม่เหมือนเดิม ขี้แง ถ้าใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ก็แชร์ได้นะคะ