คือ เรื่องมันมีอยู่ว่า.... เราสนิทกับเพื่อนคนนี้มากๆๆ มีอะไรบอกกันทุกเรื่องต่างฝ่ายต่างรู้เรื่องของกันและกันก่อนเสมอ เราเข้ากันได้ดีในหลายๆเรื่อง เราคุยกันได้ทุกเรื่อง และเราสามารถคุยเรื่องที่เราไม่สามารถบอกใครได้ แต่เราก็บอกกันเสมอแชทของเพื่อนคนนี้จะอยู่เป็นคนแรกเสมอเมื่อรองจากผู้ชาย.. ส่วนมากเราไม่ค่อยมีความลับซึ่งกันและกันและตอนไปเที่ยวไหนต่อไหน เราจะไปโดยที่ไม่ขาดใครสักคน เราจะตัวติดกันตลอด ไม่ว่าจะอยู่ที่ รร หรือ ไปเที่ยวด้วยกันเราจะไม่เคยห่างกันเลย มันเลยสนิทกันมากๆ
แต่เรื่องที่ทำให้เราทะเลาะกัน จะพูดยังงั้นดีไหม?? หรือไม่เข้าใจกัน... เพราะตอนนั้น เราเครียดมากที่เราต้องไปสอบต่าง รร. คนเดียวซึ่งเรานัดกับเพื่อนไว้ประมาณ 3 คน เราเตรียมพร้อมกันและคิดว่าจะไปด้วยกัน และวันสุดท้ายก่อนวันสอบ เพื่อนกลับบอกเราว่า "กูไม่ไปสอบและนะกูขก." มันทำให้เราทรุดมาก และที่เราวางแผนกันคืออะไร เราก็ตอบได้คำเดียวแหละ "โอเคๆ" เพราะทำไรไม่ได้มากกว่านั้น...และช่วงนั้นเป็นช่วงที่เราสับสนมาก เราไม่เล่นโซเชียวทุกอย่าง และเราก็ไม่ได้คุยกะเพื่อนสนิทมากๆของเราเลยเพราะตอนนั้นเราเครียดจิงๆเครียดมากๆ {เราเป็นคนที่ทำไรคนเดียวไม่ได้เราจะกลัวเราจะระแวงมาก}
เพื่อนสนิทเราก็ทักมาเยอะๆๆๆเราก็ไม่ได้ตอบอะไรไป เพราะเราเครียดมากจนไม่ได้ตอบใครเลยจิงๆ พูดง่ายๆโทสับแบตไม่หมดมา 2-3 วันอะ และอยู่มาสักพักเพื่อสนิทเราคนนี้ก็หายไป และช่างที่เพื่อนสนิทเราหายไป คือ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว เราทำใจได้แล้วเราก็กลับไปเป็นปกติ ส่วนเพื่อนสนิทของเรากลับทำตัวห่างเรา ไปไหนก็ไม่มีเราอยู่ในนั้น เราทักไป ถามคำตอบคำเราก็ทักไปและอธิบายทุกอย่างที่เกิดขึ้นว่าช่วงนั้นเราเครียด บลาๆๆๆ เพื่อนก็บอกเราเปลี่ยนไปมากๆ เราก็ขอโทษและก็จบบไปกับสนทนาอันสุดท้าย มันรู้สึกอกหักมากที่เพื่อนสนิทของเราไปเที่ยว ไปดูหนัง ไปทำนู่นทำนี่ กับเพื่อนๆโดยที่ไม่มีเรา มันรู้สึกหดหู่ มันรู้สึกทรุดมากๆจิงๆ เราทำตัวไม่ถูก เราเข้าหาคนก่อนไม่เป็ แลนะปัจจุบันนี้เรากับเพื่อนไม่ก็ได้คุยกันเลย.... เราควรจะทำไงดีที่จะทำให้เราสนิทกันเหมือนเดิม และเข้าใจกันเหมือนเดิม ช่วยหน่อยยนะค่ะ เราควรทำยังไงดี
ทำไง ให้ความสนิทของ "เรา" กับ "เพื่อนสนิท" มันเหมือนเดิม
แต่เรื่องที่ทำให้เราทะเลาะกัน จะพูดยังงั้นดีไหม?? หรือไม่เข้าใจกัน... เพราะตอนนั้น เราเครียดมากที่เราต้องไปสอบต่าง รร. คนเดียวซึ่งเรานัดกับเพื่อนไว้ประมาณ 3 คน เราเตรียมพร้อมกันและคิดว่าจะไปด้วยกัน และวันสุดท้ายก่อนวันสอบ เพื่อนกลับบอกเราว่า "กูไม่ไปสอบและนะกูขก." มันทำให้เราทรุดมาก และที่เราวางแผนกันคืออะไร เราก็ตอบได้คำเดียวแหละ "โอเคๆ" เพราะทำไรไม่ได้มากกว่านั้น...และช่วงนั้นเป็นช่วงที่เราสับสนมาก เราไม่เล่นโซเชียวทุกอย่าง และเราก็ไม่ได้คุยกะเพื่อนสนิทมากๆของเราเลยเพราะตอนนั้นเราเครียดจิงๆเครียดมากๆ {เราเป็นคนที่ทำไรคนเดียวไม่ได้เราจะกลัวเราจะระแวงมาก}
เพื่อนสนิทเราก็ทักมาเยอะๆๆๆเราก็ไม่ได้ตอบอะไรไป เพราะเราเครียดมากจนไม่ได้ตอบใครเลยจิงๆ พูดง่ายๆโทสับแบตไม่หมดมา 2-3 วันอะ และอยู่มาสักพักเพื่อสนิทเราคนนี้ก็หายไป และช่างที่เพื่อนสนิทเราหายไป คือ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว เราทำใจได้แล้วเราก็กลับไปเป็นปกติ ส่วนเพื่อนสนิทของเรากลับทำตัวห่างเรา ไปไหนก็ไม่มีเราอยู่ในนั้น เราทักไป ถามคำตอบคำเราก็ทักไปและอธิบายทุกอย่างที่เกิดขึ้นว่าช่วงนั้นเราเครียด บลาๆๆๆ เพื่อนก็บอกเราเปลี่ยนไปมากๆ เราก็ขอโทษและก็จบบไปกับสนทนาอันสุดท้าย มันรู้สึกอกหักมากที่เพื่อนสนิทของเราไปเที่ยว ไปดูหนัง ไปทำนู่นทำนี่ กับเพื่อนๆโดยที่ไม่มีเรา มันรู้สึกหดหู่ มันรู้สึกทรุดมากๆจิงๆ เราทำตัวไม่ถูก เราเข้าหาคนก่อนไม่เป็ แลนะปัจจุบันนี้เรากับเพื่อนไม่ก็ได้คุยกันเลย.... เราควรจะทำไงดีที่จะทำให้เราสนิทกันเหมือนเดิม และเข้าใจกันเหมือนเดิม ช่วยหน่อยยนะค่ะ เราควรทำยังไงดี