ประสบการณ์ผ่าคลอด

ในที่สุดวันที่ฉันรอคอย  ก็มาถึง...
จากที่ตื่นเต้น  คอยลุ้นอยู่ทุกวัน

เริ่มเลยล่ะกัน
2วันก่อนหน้า ไปหาหมอตามนัดปกติ นัดครั้งนี้เข้า40วีค  
หมอถามมีอาการอะไรบ้างไหม  ปวดท้อง, มีเลือดออก
จากนั้นหมอก็ตรวจภายใน  โห!!!  ยังไม่มีวี่แววอีกหรอ  สงสัยหมอคงต้องช่วยแล้วล่ะ
เอาพรุ่งนี้เลยไหม  มาแต่เช้าเลยนะ   กินข้าวเช้ามาเลย ตั้งแต่ตี5

เดี๋ยวค่ะหมอออออออ  หมอจะทำอะไรค่ะ  
แม่ตั้งตัวไม่ทันเลย ช่วยอธิบายให้ฟังหน่อยค่ะ

หมอบอก ...เดี๋ยวจะให้ยาเร่งคลอดทางสายน้ำเกลือ
หมอไม่อยากให้อยู่นานเกินไป  แม่เป็นเบาหวานด้วย  
น้ำคร่ำก็น้อย  เก็บไว้เดี๋ยวจะเป็นอันตราย


ในใจตอนนั้น ลิสต์รายชื่อลูกก็ไม่ได้เอามา  จะทำไงดีเนี่ย
อิแม่เตรียมตั้งชื่อไว้ครบ7วันเลยค่ะ  ก็ไม่รู้ลูกจะมาวันไหนนินา  
เตรียมให้พร้อมซะเลย พรุ่งนี้วันดีหรือเปล่า???  จำชื่อที่คิดไว้ก็ไม่ได้

แปปนะค่ะหมอ   ขอดูกูเกิ้ลก่อน 555
แล้วเราก็ตัดสินใจเป็นวันพฤหัสแทน  ขอเวลาทำใจ  ขอตุนของอร่อยหน่อย
หลังจากหาหมอเสร็จ  อิแม่จัดเลยค่ะ

บุฟเฟ่ต์ทะเลปิ้งย่าง  จัดไปเต็มๆ  แน่นถึงคอหอย  คืนนั้นนอนไม่หลับเลย
ทั้งอิ่มและกังวลเรื่องการเร่งคลอด  เนื่องจากไปอ่านมาเยอะ  
เค้าว่าเจ็บกว่าปวดท้องคลอดเองซะอีก
เอาไงว่ะเนี่ย ....นู๋ไม่อยากคลอดแล้ว
อยากให้อยู่ในท้องต่อได้ไหมมม
อ่านแล้วก็มานั่งเครียด  แต่ก็ยังอยากที่จะอ่าน
เสพเข้าไปรีวิวการเร่งคลอด...


เช้าวันพฤหัส  เสียงนาฬิกาปลุกดัง  
ห๊า..  เช้าแล้วหรอ  เหมือนยังไม่ได้นอนเลย
รีบอาบน้ำแต่งตัว  หาข้าวกินก่อนถึงรพ.
จากที่เป็นคนกินเยอะ  วันนี้กินไปไม่ถึง5คำ
ตื่นเต้น20%  ที่เหลือกลัวล้วนๆจ้า

ไปถึงรพ.ศิริราช  จัดแจงเรื่องเอกสาร    จองห้องพัก
ห้องพักที่อยากได้ก็ดันมาเต็ม  เหลือแต่ห้องธรรมดา  ขนาดเลือกฝากพิเศษแล้วนะ
พยาบาลบอก แม่กลับไปรอที่บ้านก่อนไหม  เตียงคลอดก็เต็มนะ  วันนี้คนแน่นมาก
ดูแล้วยังไม่คลอดหรอก  ท้องยังสูงอยู่เลย
เดี๋ยวพยาบาลโทรแจ้งหมอให้ ...ได้ยินอย่างนั้น  เรานี่ดีใจเลย มีเวลาเตรียมตัวอีกซัก2วันก็ยังดี
ผ่านไปแปปนึง  พยาบาลเดินมาแจ้งว่า  หมอบอกไม่ได้นะ  
วันนี้แหละ  เดี๋ยวหมอจัดการเอง ฝันที่คิดไว้สลายลงทันที

เริ่มแรกพยาบาลให้เปลี่ยนชุด หลังจากนั้นโกนขน  และสวนก้น
นอนรอซัก10นาที  เห็นผลทันที   รีบวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างไว
ต่อมาก็ให้ยาทางสายน้ำเกลือ เริ่มประมาณ8โมงเช้า
และก็คาดเครื่องวัดการบีบรัดมดลูกที่หน้าท้อง
พยาบาลบอก  “ห้ามลุกจากเตียงนะค่ะ”  เรานี่ตกใจมาก
คงไม่นานมั้ง  ทนๆไปล่ะกัน

พยาบาลเดินมาถามเรื่อยๆ ปวดท้องไหม ให้ความปวดระดับไหน
แต่เราไม่รู้สึกถึงความปวดเลย แค่เบื่อ อยากลุกบ้าง  มันเมื่อยสุดๆ
มองแต่นาฬิกา  ทำไมเวลามันช้าจังเลย  นอนมองเพดาน มองหาจิ้งจกไปเรื่อยๆ
อยากหลับแต่ก็ไม่ง่วงสักที นอนพลิกไปพลิกมา

ผ่านไปแล้ว3ชั่วโมง  ได้ยินคนนี้ร้อง  คนนั้นร้อง  
โห...เจ็บขนาดนั้นเลยว่ะ  เอาไงดีว่ะตรู
มันทรมานที่ห้ามลุกเนี่ยแหละ  พลิกซ้ายแล้ว ขวาแล้ว  ก็ยังเมื่อยอยู่ดี

บ่ายโมงหมอเข้ามาตรวจ  เช็คภายใน  และก็เจาะถุงน้ำคร่ำ
"เดี๋ยวเย็นๆก็คลอดแล้วล่ะ"  คำพูดหมอจำได้แม่น

เดี๋ยวมาต่อน๊า...กลับบ้านไปเลี้ยงตัวแสบก่อน
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่