สถานะคนคุยจะจบตอนไหน

ที่เขาบอกผชไม่เหมือนกันหรอกทั้งโลก แต่เจอมากะไม่ต่างกัน ทำดีแค่แรกๆที่รู้สึก ดูแลดี เทคแคร์ ใส่ใจ สนใจ พอตัวเองเบื่อก็เงียบ ไม่ตอบ ไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะคิดอะไร รู้สึกยังไง ที่ผ่านมาก็เจอแต่คนแบบนี้เยอะม

ใครเคยตกอยู่ในช่วงของความรู้สึกเหมือนชีวิตไม่มีจุดหมายปลายทาง ไม่มีกำลังใจทำอะไร กลับมาบ้านก็รู้สึกเหงาๆ เบื่อๆ ไม่รู้สึกอยากสนุก ไม่อยากไปไหน ไม่อยากคุยกับใคร ใครเคยเป็นแบบนี้บ้างครับ ใครเคยผ่านช่วงน

เฉยๆกับการมีแฟนจริงๆอะ คุยได้อะไรได้แต่ถ้าจะมาใช้คำว่าแฟนจริงๆนี่ยาก ให้สถานะนี้กับใครยากจริงๆตอนนี้ มันเบื่อไม่คิดว่าใครเขาจะมาดีกับเราตลอดเพราะที่เจอมามันก็ทำกับเราไว้เยอะจนกลัวการที่จะไว้ใจใครใหม่

สถานะเราเป็นแค่คนคุยกันค่ะ  คุยกันมาได้เดือนกว่า อาทิตย์แรก-อาทิตย์ที่สอง ก็ยังตื่นเต้นกับแชทเขานะคะ มีคิดถึงเวลาเขาหายไปนาน รู้สึกรักเวลาเขาทำตัวน่ารัก  แต่พอผ่านมาเดือนกว่า ความรู้สึกที่เค

เราคุยกับเขามาตลอดเขาก้ยังไม่หายไปไหนตอนนี้ลังเลอยุ่ว่าเขาจะพูดจิงรึเปล่า

จากหัวข้อก็ต้องบอกไว้ก่อนครับว่าผมเคยมีสถานะเป็นแฟนกับเขามาก่อนแล้วแต่ด้วยอะไรหลายอย่างเลยทำให้ผมกับเขาต้องลดสถานะมาเหลือแค่คนคุยและพอผมอยากจะกลับมาอยู่ในสถานะที่ชัดเจนแบบเดิมเขากลับไม่ให้สถานะผมเขาตอ

คือเราเป็นคนหนึ่งที่ไม่ชอบรออะไรนานๆแล้วเสียความรู้สึกแต่กับคนนี้เรารอได้มาตลอดเค้าหายไปทั้งวันเราก็รอได้พอเป็นแบบนี้นานๆเราก็รู้ว่าเห้ยเรารอแชทใครแบบนี้ไม่ได้แล้วบอกกันบ้างถ้าเบื่อหรือไม่อยากคุยไม่ใช

ผมเเค่รู้สึกว่าถ้ายังคุยอยู่ก็มีเเต่ชอบเขามากขึ้นเรื่อยๆเเถมเขาก็ดูน่าจะมีคนที่ชอบอยู่เเล้วเเล้วน่าจะสมหวังเเล้วด้วยครับ ผมพยามที่จะตอบน้อยลงสั้นลงเเต่พอผมทำยังงั้นผมก็รู้สึกอยากคุยกับเขามากกว่าเดิมอี

ถ้าคนที่ไม่ได้เป็นอะไรกันแต่ชอบกันแล้วคุยกันทุกวัน กับคนที่เป็นแฟนกันแล้วคุยกันทุกวัน อันไหนมันน่าเบื่อกว่ากันครับ?? ทำไมถึงน่าเบือ??

การที่คนเราจะคบหาหรือจะรักใครสักคนถ้าสถานะทางครอบครัวของฝ่ายชาย(เรา)จนกว่า ครอบครัวฝ่ายหญิง เพื่อนคิดว่าครอบครัวเขาจะอยากให้ลูกเขามาคบกับเราไหมครับ