ผมควรทำไง กับความรักที่เป็นไปไม่ได้ครั้งนี้????

ในวันหนึ่ง ผมไม่อยากเชื่อเลยครับ ว่าวันหนึ่งนั้นผมจะต้องมานั่งพิมพ์กระทู้แบบนี้ ปรึกษาแบบนี้เพราะเรื่องความรัก

                      ตลอดชีวิตที่ผ่านมา 30 ปีของผม ชีวิตผมเรียกได้ว่าใช้ชีวิตสนุกกับความรัก และผู้หญิงมาโดยตลอด ผมคบผู้หญิงมานับไม่ถ้วนครับชีวิตนี้ ใช้ชีวิตชนิดที่ว่า เปลี่ยนผู้หญิงในชีวิตไม่ซ้ำหน้า รักสนุกแต่ไม่ผูกพัน คนแล้วคนเล่าที่ผมเจอ ที่บางคนพร้อมจะมอบทั้งชีวิตให้กับผม แต่ผมก็ไม่สามารถที่จะหยุดที่คนเหล่านั้นได้ จนในที่สุดผมได้มาเจอผู้หญิงคนหนึ่งครับ เธอเด็กกว่าผมเกือบ 10 ปี  ผมเจอเธอครั้งแรก ความคิดตอนนั้น คือต้องเอาเธอมาเป็นของผมให้ได้ ผมจีบเธอมานานครับ แต่เธอก็ไม่มีวี่แวว ที่จะสนใจผมเลย จนบางทีผมท้อ ไม่คิดว่าการจีบผู้หญิงจะยากขนาดนี้ เธอเป็นผู้หญิงที่น่ารักมากๆๆๆครับ ผอมหุ่นดี ยิ้มมาทีใจผมแทบละลาย ผมมีโอกาสคุยกับเธอตั้งหลายครั้ง แต่เธอก็ยังคงให้ผมเป็นได้แค่คนรู้จัก เท่านั้น ผมยังคงไม่ทิ้งความพยายามหรอกครับ ผมก็ยังคงเดินหน้าจีบเธอเรื่อยมา
                  จนในที่สุดเธอก็ยอมคุยกับผมครับ ความคิดตอนนั้นเรื่องอย่างว่าแหละครับที่ยังคงมีในหัวผม ผมพยายามชวนเธอไปเที่ยวที่ต่างๆ เพื่อที่จะได้อยู่กันเพียงลำพัง เธอก็ไปกับผมนะครับ และที่น่าอายมากสำหรับผู้ชายที่ผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วนอย่างผม คือการที่ผมได้มีโอกาสอยู่กับเธอสองต่อสอง แต่ผมไม่มีอะไรกับเธอครับ ผมกลับเคารพในตัวเธอที่บอกผมว่า ถ้าอยากคบกับเธอต่อ ก็อย่าบังคับเธอแบบนั้น คืนนั้นไม่น่าเชื่อครับว่าผู้ชายแบบผม จะมีความสุขมากขนาดนั้นเพียงแค่ได้นอนกอดกับเธอทั้งคืน หลังจากนั้นผมรู้สึกว่าเธอเปิดใจ และให้ผมได้เข้าใกล้ชีวิตเธอมากขึ้นครับ ยิ่งนานวันที่คบกัน ผมยิ่งรู้สึกดีกับเธอมากขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกรักเธอ และอยากดูแลเธอ เพราะนอกจากน่าตาที่น่ารักของเธอ ผมได้รู้จักนิสัยของเธอมากขึ้น เธอเป็นผู้หญิงที่นิสัยดีมากๆเลยครับ ไม่มากเรื่อง ไม่หรูหรา มีเหตุผลมากๆมากกว่าผมที่โตกว่าเธออีก เธอไม่เคยตาม ไม่หวงผมไร้สาระ บางวันผมเที่ยว เธอไม่เคยโทรตามผมเลยครับ บางทีผมกลับน้อยใจด้วยซ้ำ ผมก็แปลกคนดีแหะ จนชีวิตของผู้ชายที่เรียกว่าเจ้าชู้มากๆแบบผมอยากให้เธออยู่ข้างๆผมตลอดเวลา ผมเที่ยวเตร่น้อยลงมากๆเมื่อเทียบกับอดีต บางวันแค่ผมได้นอนกอดเธอ และอยู่กับเธอทั้งวัน มันกลับทำให้ผมมีความสุขมากมาก มากกว่าการเที่ยวเตร่แบบเมื่อก่อน ผมเปลี่ยนตัวเองไปมากจากอดีต เธอทำให้ผมหยุดมองผู้หญิงคนอื่นโดยที่เธอแทบไม่ทำอะไร เธอไม่เคยเช็กมือถือ ทั้งที่ผมให้เธอรู้รหัสทุกอย่าง เธอเป็นผู้หญิงที่เข้าใจผมแทบทุกเรื่องเลยครับ ไม่ว่าจะเวลาของผม ที่ต้องทำงาน เพราะงานที่ผมทำเป็นงานอิสระ เป็นนายตัวเอง บางวันงานด่วน ผมต้องทำงานเช้า ถึงดึกมากๆ บางวัน ได้โทรหาเธอไม่กี่นาที หรือบางวันหยุดผมก็ไม่สามารถพาเธอไปเที่ยวได้แบบแฟนคนอื่นๆ เพราะงาน บางครั้งผมนัดเธอจะไปนั่นนี่ ผมก็ต้องผิดนัดเพราะงานด่วนเข้า แต่ที่น่าดีใจไปกว่านั้น เพราะเธอไม่เคยโกรธผมเลยสักครั้ง เธอกกลับเข้าใจผม และบอกกับผมเสมอว่า เธอไม่โกรธที่ผมเลือกงาน เพราะงานจะทำให้ผมมีเงิน เธอไม่อยากให้ผมลำบาก เธอบอกผมเสมอว่างานมาให้รีบคว้าก่อน เพราะถ้าไม่คว้ามีคนรอคว้ามากมาย แต่เธอไม่ได้จะไปไหน ยังไงเธอก็จะอยู่ข้างๆผม ไว้ถ้ามีเวลา ค่อยไปเที่ยวก็ได้  บางครั้งเธอมาหาผม ทั้งท่ผมก็เอาแต่ยุ่งกับงาน แต่ก็นั่งรอ โดยที่ไม่เคยบ่น ช่วยผมบ้างทั้งที่เธอก็ทำไม่เป็น บางครั้งนั่งรอจะไปเที่ยว ไปกินอะไรอร่อยๆ สุดท้ายก็ได้ต้มมาม่ากินกัน 2 คนที่ทำงาน เพียงเพราะงานผมไม่เสร็จ นับวันผมยิ่งรักเธอมากขึ้น จนกลัวจะเสียเธอไป
                         ตลอด 3 ปีที่คบกันมานั้นเธอต่างจากผู้หญิงที่ผมเจอทุกอย่าง ทุกครั้งที่ผมเอาแต่ใจ หรืออารมณ์ร้อนใส่เธอ เธอกลับไม่เคยโกรธผมเลยสักครั้ง ผมไล่เธอในวันที่ผมหงุดหงิด หรือบางครั้งผมทำนิสัยแย่ๆลงไป เธอกลับไม่ไปไหน ยังคงอยู่ข้างๆผม และง้อผมทุกครั้งทั้งที่เธอไม่ได้ทำอะไรผิด เธอเป็นแฟนที่ดีมากมากเลยครับ น่ารัก ขี้อ้อน มักจะเอาตัวเองมาอยู่ในอ้อมอกผมเวลานอน และชอบแอบหอมแก้มเวลาผมหลับ ทุกวันเธอมักจะมีคำน่านรักๆมาเรียก และอ้อนผมเสมอ มันดูไม่น่ารำคานเลยครับ เพราะผมยิ้มได้ทุกครั้งที่เธอทำแบบนั้น มันไม่มากไป และมันก็ไม่น้อยไปเลยครับ ผู้หญิงที่เอาใจผมไปหมดทุกอย่าง เธอรู้ว่าผมชอบอะไร ไม่ชอบอะไร เธอมักจะแอบทำอาหารที่ผมชอบมาให้ผมกินเวลาผมทำงานเหนื่อยเสมอ ผู้หญิงที่ทำเซอร์ไพส์กับผมเสมอ ทุกวันสำคัญเธอมักมีอะไรน่ารักๆมาเซอร์ไพส์ผมบ่อยๆ  อย่างว่าแหละครับ ผมทำงานที่มีตัวเองเป็นนายตัวเอง วันหนึ่งงานที่ผมทำอยู่ค่อนข้างจะหาเงินได้น้อยลง จนค่อนข้างลำบาก แต่เธอก็ยังไม่ไปไหน ยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง แม้ว่าผมจะไม่มีเงินมากพอที่จะพาเธอไปเที่ยว หรือไปทานอาหารอร่อยๆ แต่เธอก็ยังอยู่ข้างๆผมมาตลอด  
                        จนในวันหนึ่งครับที่ท่างบ้านเธอรู้ว่าเธอคบกับผม แน่นอนครับว่าพ่อแม่เธอนั้น รับในตัวผมไม่ได้ ซึ่งผมก็เคยคิดมาตลอด เพราะชีวิตเธอกับผมเราค่อนข้างต่างกันมากๆ ฐานะทางบ้านเธอค่อนข้างร่ำรวย เธอจะออกแนวคุณหนู แต่เป็นคุณหนูที่พยายามปรับตัวให้เข้ากับสังคมแบบผม โดยที่เธอไม่เคยบ่น  พ่อแม่เธอเองอยากให้เธอมีแฟนที่ดูแลเธอได้ดีกว่าผม เพราะผมเป็นคนธรรมดาๆคนหนึ่งจริงๆ ผมไม่ได้มีฐานะร่ำรวยมากมาย ไม่ได้ทำงานและมีหน้าที่ใหญ่โต พอที่จะเชิดหน้าชูตาให้พ่อแม่เธอได้ ในวันหนึ่งพ่อแม่เธอได้แอบมาเจอผมครับ และสั่งห้ามให้ผมเลิกคบกับเธอ โดยพ่อแม่เธอขอร้องผม และบอกกับผมว่า ปล่อยลูกสาวเขาไปได้ไหม ให้เจอคนที่ดีกว่าผม เขากลัวลูกสาวเขามาลำบาก ตอนนั้นหน้าชามากครับ เหมือนโดยดูถูก ตอนนั้นใจหนึ่งก็คิดจะถอย แต่พอผมให้เห็นหน้าแฟนผม ผมกลับทิ้งเขาไปไม่ได้ และเขาก็ทราบครับว่าพ่อแม่เขามาหาผม เขาขอร้องผมไม่ให้ผมไปไหน เขาบอกให้เราสองคนสู้ไปด้วยกัน  ผมก็พร้อมจะสู้ไปกับเธอ เราก็คบกันต่อไปครับ ผมทำงานหนักมากขึ้นกว่าเดิม ทำหลายๆงาน จนเวลาผมแทบไม่มีให้เธอเลย ผมเก็บตังค์เพื่อที่จะมีมากพอที่จะนำไปขอเธอ เพื่อที่วันหนึ่งพ่อแม่เธอจะยอมรับในตัวผม แต่เปล่าเลยครับ ไม่ว่าผมจะเก็บเงินได้มากแค่ไหน พ่อแม่เธอเองก็ยังคงไม่ยอมรับในตัวผมอยู่ดี พ่อแม่เธอมักจะบอกผมเสมอว่า คนอื่นที่รอลูกเขาอยู่มีให้ลูกเขาได้มากกว่าผมแน่นอน เราโดยกีดกันที่จะคบกันทุกทางครับ เธอโดยยืดกุญแจรถ โดยสั่งห้ามมาเจอผม แต่เธอก็ทำทุกอย่างเหมือนกันให้เรามีกันต่อไป นับวันผมยิ่งกลัวจะเสียเธอไปมากขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน ผมกลับสงสารเธอครับ ผมกลัวเธอลำบากเพราะผมไปมากกว่านี้ ผมรู้ว่าเรา2คนรักกันมาก แต่ในชีวิตจริงนั้นผมก็กลับกลัวเธอต้องมาลำบาก กลัวที่จะทำให้เธอสบายที่สุดไม่ได้
                       จนไม่กี่วันมานี้ผมตัดสินใจ หนีห่างจากเธอมาครับ ผมบล็อกไลน์ บล็อกเฟส รวมถึงบล็อกเบอร์ ผมไม่รู้ว่าอะไรทำให้ผมทำแบบนั้นลงไป มันเหมือนกับว่ามันเดินกันมาไกลได้แค่เท่านี้จริงๆ ต่อให้ผมดีมากขนาดไหน พ่อแม่ ครอบครัวเขาก็คงรับในชีวิตผมไม่ได้อยู่ดี ตอนนี้ผมคิดถึงเธอมากเหลือเกินครับ คิดถึงมากๆ จนไม่รู้จะบอกว่าคิดถึงเธอยังไง เธอจะเป็นยังไงบ้างนะ เธอจะรู้สึกแบบที่ผมรู้สึกตอนนี้หรือเปล่า ผมทำถูกแล้วใช่ไหมครับที่ผมเลือกเดินออกจากชีวิตคนที่ผมรักมาแบบนี้ อย่างน้อยที่สุดมันคงเป็นสิ่งเดียว ที่ผมจะทำให้คนที่ผมรักที่สุด ได้เจอคนที่ดูแลเธอได้ดีกว่าผม เรารักกันมากแค่ไหน แต่ผมก็กลัวความรักที่ผมมีจะทำร้ายให้เธอต้องมาลำบากเพราะผม ผมควรทำแบบนี้ใช่ไหมครับ ผมไม่รู้จริงๆ