ถ้ามีคนดูออกว่าเรากำลัง ภาวนาในชีวิตประจำวันอยู่ แสดงว่า เราภาวนาผิดไหม

สงสัยและอยากถามผู้รู้ในการปฏิบัติคือมีคำสอนบางสำนักเหมือนจะสอนว่าให้พิจารณากายอสุภะจนบรรลุถึงอนาคามีค่อยพิจารณาจิตมันทำแบบนั้นได้จริงเหรอครับเขาให้ทำพร้อมกันนี่ตามหลักคำสอนในศาสนาพุทธทั่วไปเขาให้พิจาร

สงสัยและอยากถามว่าทำไมคนหลายคนถึงคิดว่านั่งสมาธิปฏิบัติธรรมแล้วจะเป็นบ้าคือเน้นปฏิบัติสายฌานหลงเคลิบเคลิ้มไม่มีสติติดนิมิตอย่างเดียว?? ทั้งที่สายพุทธจริงๆคือการเน้นวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4คือเจริญสติ

ภาวนาเป็นยังไงกันบ้างครับ

ขคือจขกทได้ยินสมาชิกท่านนึงตอบกระทู้ของจขกท.ว่าการจะบรรลุโสดาบันตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้าไม่จำเป็นต้องเจริญสติปัฏฐาน4แค่ใช้ปัญญาตามสัมมาทิฏฐิคิดว่ากายไม่ใช่เราก็เป็นพระโสดาบันได้แล้วอันนี้จริงเหรอครั

ผูกสติอยู่กับวิญญาณ (จิต/พุทธะ) เท่ากับ "ภาวนา"

อยากถามนักปฏิบัติและผู้รู้ทางศาสนาพุทธผู้รู้คำสอนพระพุทธเจ้าครับว่าตามการการเจริญวิปัสสนาปัญญาเนี่ยเจริญสติพิจารณาขันธ์5คือรูปนามกายใจที่เป็นสภาะจริงครบทุกข้อเลยไหมถ้าเกิดสภาวะขึ้นมาตามหลักคำสอนของพระ

อยากถามผู้รู้ในการปฏิบัติภาวนาในพระพุทธศาสนาสมาธิที่ถูกต้องที่เป็นฐานในการเจริญปัญญาวิปัสสนาเป็นอย่างไรต้องมีสติสัมปชัญญะรู้เนื้อรู้ตัวเวลาเคลิ้มเวลาเผลอไปคิดด้วยหรือไม่ครับ แล้วอานาปานสติในพระสูตรที่

อยากถามความคิดเห็นทุกๆท่านคิดเห็นยังไงเห็นด้วยหรือไม่ควรให้ฝ่ายปกครองสงฆ์ในพระพุทธศาสนาไทยเราเน้นสอนพระภิกษุสงฆ์ทุกวัดรวมถึงวัดบ้านมหานิกายให้ใส่ใจในการปฏิบัติภาวนาเช่นเดินจงกรมนั่งสมาธิโดยเฉพาะเน้นด้

รักษาจิตของตน สม่ำเสมอ ไม่ปล่อยใจไปตามอารมณ์ ปกติ ผลลัพธ์ จะเป็นอย่างไร