คือตอนเด็กๆเราก็เป็นคนที่มนุษย์สัมพันธ์ไม่ค่อยดีค่ะ ตอนอยู่อนุบาลไม่มีเพื่อนเลย พออยู่ประถมก็มีเพื่อนกลุ่มนึง ตอนอยู่ประถมเป็นตอนที่เราพูดอะไรตรงไปตรงมามาก คือเพื่อนสมัยนั้นจะจริงใจมากค่ะ พอเราเข้ามัธยม เราก็ย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด ตอนนั้นไม่รู้จักใครเลยเพราะเพิ่งย้ายค่ะ แล้วคนที่อยู่ในจังหวัดนี้อยู่แล้วก็มีเพื่อนที่มาจาก รร.เดียวกันบ้างแล้วพวกเค้าเลยเข้ากันง่าย ทีนี้เราไม่รู้จะคุยกับใครก็สะกิดคนข้างๆเอาค่ะ ตอนแรกๆเราก็ดีใจเพราะเข้ากับเค้าได้ แต่พอมาหลังๆเราเริ่มไม่อยากอยู่กลุ่มเพื่อนนี้แล้ว เวลาเค้าคุยอะไรกันรู้สึกอึดอัดมากเลยค่ะเพราะไม่รู้จะคุยอะไร มันไม่ใช่เรื่องที่เราชอบค่ะ เพื่อนทั้งกลุ่มชอบดาราเกาหลีแต่เราไม่ชอบค่ะ เพื่อนชอบอ่านนิยายรักกันทั้งกลุ่ม เราก็ไม่ชอบอีกนั่นแหละ บางทีพอไม่มีอะไรพูดนานๆเราก็เลยรู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกิน บางทีพอเดินไปกินข้าว เราก็เดินข้างหลังคนเดียว ไม่รู้จะทำยังไงดีค่ะ รู้สึกอึดอัดค่ะ เหมือนเรื่องที่เราชอบ เราชอบคุบเรื่องวิทยาศาสตร์ เราก็รู้เลยว่าเพื่อนไม่ชอบเพราะเงียบกันทุกคน พอเรายังพูดไม่จบก็พูดแทรก เราไม่อยากย้ายกลุ่มด้วยค่ะ เพราะ กลุ่มอื่นก็มีกลุ่มแรงๆ กับกลุ่มเด็กเรียน กลุ่มเด็กเรียนเงียบเกินไป ไม่ชอบค่ะ ช่วยแนะนำหน่อยนะคะว่าเราควรทำยังไงดี
เข้ากับเพื่อนไม่ได้ค่ะ