ในวันที่แฟนไม่ใส่ใจ

ไม่เคยเผื่อใจกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นแม้แต่น้อย คิดว่าการทะเลาะกันครั้งนี้ก็คงเหมือนครั้งก่อนๆที่คุยกันแล้วอะไรก็คงจะดีขึ้น แต่มันไม่ได้เป็นอย่างที่คิด  ไม่มีการติดต่อใดๆกลับมา นั่งรอโทรศัพท์ทั้งวันมีแต่ความเงียบ เงียบจนได้ยินเสียงสะอื้นของตัวเอง แล้วน้ำตาก็ไหล โทรไปคุยได้ไม่กี่คำก็วาง กลายเป็นว่าเราเองที่สนใจเค้าอยู่ฝ่ายเดียว กินก็กินไม่ได้ นอนก็นอนไม่หลับ  เป็นห่วงแต่ว่า เค้าจะเป็นยังไงบ้างนะ จะกินข้าวหรือยัง จะตื่นไปสอบทันไหมนะ จะทำได้ รึเปล่า อยากรู้เรื่องราวของเค้า แต่สิ่งที่ได้กลับมากลายเป็นว่าทำให้เค้ารำคาญ  สุดท้ายก็ไม่พ้นต้องมานั่งร้องไห้คนเดียวตามเคย  
              คิดวนเวียนจนสุดท้ายมันเสียใจจนไม่รู้ว่าจะเสียใจหรือร้องไห้ไปอีกทำไม  กลับกลายเป็นว่าเสียใจคนเดียวจนมาถึงจุดที่แทบไม่รู้สึกอะไรแล้ว สุดท้ายก็ปล่อย  ปล่อยทั้งเค้า และความรู้สึกของเรา หันมาดูว่าเราต้องทำอะไรบ้าง ใช่เราต้องเลี้ยงลูก  เราต้องอยู่กับพ่อ แม่เราบ้าง ดูแลตัวเองบ้าง สิ่งเดียวที่ต้องยอมรับคือ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด เราไปกำหนดหรือบังคับอะไรให้เป็นไปตามใจเราไม่ได้  คนเดียวที่รับฟังเราทุกครั้งที่เราเสียใจมีแค่ พ่อเรา ไม่รู้ว่าจะมีใครเจออะไรแบบเราตอนนี้ไหมนะ แต่อยากบอกว่า ตั้งหลักให้ได้ รักเค้าได้แต่ต้องรักตัวเองให้มากกว่า  ยังไงเราก็ให้กำลังใจทั้ง ผู้หญิง ผู้ชายที่กำลังเจอสถานการณ์แบบเรา เข้ามาให้กำลังใจกันได้