คิดยังไงกับการติดต่องาน ที่คู่สนทนาใช้ภาษาไม่ทางการคะ?

อยากรู้ว่าปกติเวลาที่ติดต่องานกัน แต่ละท่านใช้ภาษาทางการระดับไหนคะ? ส่วนตัวเราจะเรียกชื่อตัวเอง เรียกอีกฝ่าย คุณ+ชื่อ สรรพนามที่ใช้ก็จะเรียก คุณ จนเริ่มสนิทกันระดับนึง และอีกฝ่ายอายุมากกว่าก็จะเรียก พี่ แต่ถ้าอีกฝ่ายอายุน้อยกว่าก็จะเรียก คุณ ต่อไปค่ะ (เรียกคู่ค้า ลูกค้า ว่า น้อง เราว่ามันแปลกๆ ขนาดเด็กๆจบใหม่บริษัทลูกค้าหรือซัพพลายเออร์ เราติดต่องานด้วยยังเรียก คุณ เลยค่ะ ถือว่าผู้ใหญ่ๆกันแล้วนะ เข้าสู่โลกการทำงานแล้ว) คำลงท้ายประโยคก็ คะ ค่ะ นี่แหละ

แต่พักหลังๆเริ่มเจอบ่อยๆ ทั้งราชการ เอกชน เลยค่ะ หรือมันเป็นเทรนด์? เหมือนลดความทางการลงไปหรือไงไม่รู้ ถ้ามีอายุหน่อยนี่มาเรียกเรา น้อง, หนู, ลูก เลย ภาษาที่ใช้ก็เหมือนพูดกับเด็กที่บ้านอ่ะค่ะ (รู้สึกหงุดหงิดไงไม่รู้ นี่ก็ 30 กว่าล่ะนะ หรืออันนี้เราคิดมากไปเองคะ?) ส่วนถ้าพนักงานสาวๆเด็กๆจะเจออีกปัญหาค่ะ จะชอบลงท้ายด้วย จ๊ะ จ้ะ จ้า บางคนเรียกเรา ตัวเอง ด้วย (งง...นี่เพื่อนกันเหรอ? หรือแม่ค้าไอจีมานั่งออฟฟิศ?) ผู้ชายจะไม่ค่อยมีประเด็นเท่าไหร่ ภาษาผู้ชายมันตายตัวไม่ค่อยเปลี่ยนแปลงมั้งคะ

สมัยทำออฟฟิศเราก็ไม่ค่อยอะไรมากนะคะ เก็บความสงสัยไว้เฉยๆ แต่ตอนนี้ทำของตัวเอง เลยแอบมีไบแอสนิดหน่อย เช่น ถ้าสเปกเดียวกัน ราคาพอๆกัน บริษัทน่าเชื่อถือเท่ากัน เครดิตให้เท่าๆกัน เราเลือกเจ้าที่คนติดต่อทางการกว่านะคะ ส่วนพนักงานของเราให้พูดทางการทุกคนค่ะ คิดว่ามันดู professional กว่านะ