เราอยากไปหาเพื่อน หาประสบการณ์ ไปเที่ยว ฝึกตัวเองไปด้วยในตัว แต่เราก็มีข้อบกพร่องเยอะเหมือนกัน เช่น
- เวลาอยู่ที่ไทยเราไปไหนคนเดียวไม่เป็นค่ะ (หมายถึงโดยสารบนรถ) แต่ถ้าอยู่ที่ๆนั้นก็อยู่ได้นะคะ
: แต่เราเคยไปหลายประเทศแล้วกับแม่ เรารู้สึกกล้าที่จะเดินเล่นออกมาเองไกลๆจากที่คนในทัวร์(หรือแม่เรา)อยู่กัน และเรามักจะจำทางค่อนข้างได้ค่ะ (คือตอนนั้นเดินชิลมาก เกือบถึงจุดชมวิวแล้วถ้าแม่ไม่โทรตาม ฮือ)
- เราค่อนข้างขี้อายค่ะ
: แต่ดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากกก และบางทีตอนอยู่คนเดียวเรามักจะพูดภาษาอังกฤษคนเดียวค่ะ ชอบจินตนาการว่าคุยกับชาวต่างชาติอยู่ บางครั้งเอาเพลงไทยมาร้องเป็นอังกฤษด้วย (อังกฤษเราไม่ได้ดีขนาดนั้นค่ะ แค่ไปวัดไปวาได้)
-ตอนนี้กำลังจะขึ้นม.5ค่ะ ถ้าสมมติได้ไปจะได้ไปตอนม.6ใช่มั้ยคะ (ข้อนี้ค่อนข้างกังวลค่ะ)
: แต่มันจะทำให้ไม่ได้อยู่กับเพื่อนในชั้นม.6ใช่มั้ยคะ เราจะเสียโอกาสที่เค้าบอกว่าเป็นช่วงชีวิตที่ดีไปมั้ยคะ? (เพื่อนจะคิดว่าเราเห็นแก่ตัวที่ไปมั้ย?)
-พ่อมักจะบอกว่า เราช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ และขี้เกียจ (ถึงขนาดจะให้เราเปิดร้านขาย__กับเค้า เพราะไม่อยากให้ไปทำงานบริษัท จะให้เรียนคณะที่บอกว่าง่าย แต่จริงๆเราอยากเรียนเกี่ยวกับภาษาจีนค่ะ)
: แต่เราว่าเราก็รู้ตัวเองนะคะ เราทำได้ค่ะแต่กลับไม่ทำ (ซะงั้น) ที่โดนพ่อพูดถึงบ่อยๆคือ ไม่ล้างจาน (เรารู้ตัวเรานะคะว่าล้างเป็นแต่ไม่ทำ)
-พ่วงมาจากข้อแรกคือ พ่อเราจะบอกว่าเราเป็นคน 'ตาขาว' ค่ะ
: แต่บางครั้งเค้ามักจะไม่ปล่อยเราเองนะคะ.. บางครั้งเราอยากจะลองนั่งแท็กซี่คนเดียวบ้าง อย่างมากก็ห้างใกล้บ้าน แต่ย่อมรู้ดีว่าเค้าไม่ปล่อยค่ะ แต่ถึงอย่างงั้นเราก็เคยคิดอยากจะไปไหนมาไหนเองนะคะ เราอยากให้เค้าบังคับเราบ้างว่าแบบ วันนี้ไปนี่เองนะ อย่างงี้ (อีกอย่างคืออาจจะเพราะเราเป็นลูกและหลานคนเดียวของทั้งตระกูลด้วยมั้งคะ)
-เรื่องการเดินทางที่สนามบิน สำหรับเราน่าจะกลายเป็นเรื่องเล็กทันทีเลยค่ะ เพราะไปตปท.บ่อยเลยค่อนข้างจำได้ว่าทำอะไรบ้าง คิดว่าคงไม่ยากเท่าอย่างอื่นแน่ๆ
-เราเป็นคนเรียนดีนะคะ ประพฤติดี (ม.3 เกรดประมาน 3.6+ ม.4ทั้งสองเทอม 4 ค่ะ ไม่เคยติด 0,ร,มส)
คำถาม : คิดว่าเราควรปรับปรุงยังไงบ้าง เพื่อที่จะทำให้เราดูเป็นคนเลิกตาขาวคะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เอาจริงๆ พอมาเขียนกระทู้ รู้สึกว่าข้อบกพร่องเยอะมาก กังวลก็มี หรือว่าจริงๆแล้วเราเกิดมาเพื่ออยู่เมืองไทยคะ? 
คิดว่าคนอย่างจขกท.จะไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนบ้างได้มั้ยคะ?!
- เวลาอยู่ที่ไทยเราไปไหนคนเดียวไม่เป็นค่ะ (หมายถึงโดยสารบนรถ) แต่ถ้าอยู่ที่ๆนั้นก็อยู่ได้นะคะ
: แต่เราเคยไปหลายประเทศแล้วกับแม่ เรารู้สึกกล้าที่จะเดินเล่นออกมาเองไกลๆจากที่คนในทัวร์(หรือแม่เรา)อยู่กัน และเรามักจะจำทางค่อนข้างได้ค่ะ (คือตอนนั้นเดินชิลมาก เกือบถึงจุดชมวิวแล้วถ้าแม่ไม่โทรตาม ฮือ)
- เราค่อนข้างขี้อายค่ะ
: แต่ดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากกก และบางทีตอนอยู่คนเดียวเรามักจะพูดภาษาอังกฤษคนเดียวค่ะ ชอบจินตนาการว่าคุยกับชาวต่างชาติอยู่ บางครั้งเอาเพลงไทยมาร้องเป็นอังกฤษด้วย (อังกฤษเราไม่ได้ดีขนาดนั้นค่ะ แค่ไปวัดไปวาได้)
-ตอนนี้กำลังจะขึ้นม.5ค่ะ ถ้าสมมติได้ไปจะได้ไปตอนม.6ใช่มั้ยคะ (ข้อนี้ค่อนข้างกังวลค่ะ)
: แต่มันจะทำให้ไม่ได้อยู่กับเพื่อนในชั้นม.6ใช่มั้ยคะ เราจะเสียโอกาสที่เค้าบอกว่าเป็นช่วงชีวิตที่ดีไปมั้ยคะ? (เพื่อนจะคิดว่าเราเห็นแก่ตัวที่ไปมั้ย?)
-พ่อมักจะบอกว่า เราช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ และขี้เกียจ (ถึงขนาดจะให้เราเปิดร้านขาย__กับเค้า เพราะไม่อยากให้ไปทำงานบริษัท จะให้เรียนคณะที่บอกว่าง่าย แต่จริงๆเราอยากเรียนเกี่ยวกับภาษาจีนค่ะ)
: แต่เราว่าเราก็รู้ตัวเองนะคะ เราทำได้ค่ะแต่กลับไม่ทำ (ซะงั้น) ที่โดนพ่อพูดถึงบ่อยๆคือ ไม่ล้างจาน (เรารู้ตัวเรานะคะว่าล้างเป็นแต่ไม่ทำ)
-พ่วงมาจากข้อแรกคือ พ่อเราจะบอกว่าเราเป็นคน 'ตาขาว' ค่ะ
: แต่บางครั้งเค้ามักจะไม่ปล่อยเราเองนะคะ.. บางครั้งเราอยากจะลองนั่งแท็กซี่คนเดียวบ้าง อย่างมากก็ห้างใกล้บ้าน แต่ย่อมรู้ดีว่าเค้าไม่ปล่อยค่ะ แต่ถึงอย่างงั้นเราก็เคยคิดอยากจะไปไหนมาไหนเองนะคะ เราอยากให้เค้าบังคับเราบ้างว่าแบบ วันนี้ไปนี่เองนะ อย่างงี้ (อีกอย่างคืออาจจะเพราะเราเป็นลูกและหลานคนเดียวของทั้งตระกูลด้วยมั้งคะ)
-เรื่องการเดินทางที่สนามบิน สำหรับเราน่าจะกลายเป็นเรื่องเล็กทันทีเลยค่ะ เพราะไปตปท.บ่อยเลยค่อนข้างจำได้ว่าทำอะไรบ้าง คิดว่าคงไม่ยากเท่าอย่างอื่นแน่ๆ
-เราเป็นคนเรียนดีนะคะ ประพฤติดี (ม.3 เกรดประมาน 3.6+ ม.4ทั้งสองเทอม 4 ค่ะ ไม่เคยติด 0,ร,มส)
คำถาม : คิดว่าเราควรปรับปรุงยังไงบ้าง เพื่อที่จะทำให้เราดูเป็นคนเลิกตาขาวคะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้