นี่เป็นกระทู้แรกของผม ไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้ต้องมาตั้งกระทู้ระบายความรู้สึก เรื่องมันมีอยู่ว่าเราคุยกันมาได้ประมาณสองเดือน ช่วงแรกๆก็ปกติดีช่วงกลางๆเป็นช่วงที่ผมรู้สึกมีความสุขในการเรียนรู้ในตัวเธอมาก เธอคุยกับผมดีมาก ไลน์หา โทรหาบอกเวลาจะไปโน้นนี่ โทรมาตอนเมาคอยส่งรูปมาว่าทำอะไรอยู่ ผมก็คิดว่าเธอน่าจะมีใจอยู่บ้างแหละ เป็นช่วงที่ผมแฮปปี้มาก จากเคยติดเกม หลังๆแทบจะไม่ได้เล่นถึงจะยังไม่เคยเจอกันแต่ผมก็รู้สึกชอบในตัวเธอ ยอมรับข้อเสียเธอได้ แม้จะเป็นข้อที่ผมไม่ชอบเลยก็ตาม จนมาถึงช่วงท้ายๆผมนัดเธอออกมาเจอกัน มันเหมือนเป็นจุดเปลี่ยน วันที่เจอกันผมคงตื่นเต้นไปจนทำอะไรไม่ถูก จนเธอคงคิดว่านั่นคือตัวตนผม หลังจากนั้นไม่นานเธอเริ่มทำตัวห่างผมก็พอจะรู้ ผมอึดอัดมาก สุดท้ายเลยถามตรงๆ เธอบอกว่าเธอยังไม่พร้อมมีใคร ที่ผ่านมาไม่คิดว่าผมจะจริงจัง ประโยคนี้ผมจุกมาก แบบเห้ยเรามาจีบก็จริงจังอยู่แล้วป่าววะ ล่าสุดเธอก็คุยกับผมเหมือนคุยไปงั้นแล้วครับ ทั้งที่ไม่รู้เลยว่าผมรู้สึกยังไง เธอตัดสินผมเร็วไปมั้ย แต่ผมก็เคารพการตัดสินใจของเธอนะ แต่ถ้าเธอผ่านมาเห็นผมอยากจะขอโอกาสสักครั้ง ดูกันยาวๆ ที่ไม่กล้าพูดกับเธอตรงๆเพราะกลัวเธอรำคาญ อยากกลับไปคุยเหมือนเก่าเหมือนที่เคยคุย รู้สึกชอบเธอจริงๆแบบไม่เคยเป็นมาก่อน เจอกันล่าสุดมีในใจเป็นล้าน พูดไม่ออกสักคำ จึงเรียนมาเพื่อทราบ
ผมอยากให้เธอที่เพิ่งเทผมผ่านมาเห็นว่าผมตกหลุมรักแบบขึ้นไม่ได้แล้ว