สวัสดีคับ ตอนนี้ผมคบกับแฟนมา 2ปี ตอนนี้ก็คบกันอยุ่คับ แต่ไม่รุ้จะไปกันรอดได้มั้ยเมื่อเราเข้าอะไรกันไม่ได้เลย อยุ่ด้วยกันด้วยความรักอย่างเดียว ตอนดีก็รักกันมาก หยอกล้อกันปกติ ตอนทะเลาะกันก็แรงเถียงกันไปมาเหมือนพ่อแม่ตีกันเลยคับ เคยข้าวปาของกันด้วย แต่ของเล็กๆไม่ได้ทำไรแตกคับ ตอนนี้ค่อยๆดีขึ้น มีแค่ทะเลาะกันมีปากเสียงเท่านั้น แต่ด้วยความรักมันก็ค่อยๆดีขึ้นสักพักคับ จากทะเลาะกันมาตลอดเป็นปี ผมอายุ 24 เป็นวิศวกรโยธา และกำลังทำอย่างอื่นเสริมไปด้วยหลายอย่าง เพิ่งเริ่มคับยังไม่ลงตัว ส่วนแฟนอายุ 32 ส่วนแฟนเผมค้ามั่นคงมีฐานะทุกอย่างบ้านรถพร้อม แต่เค้ามาจีบผม ผมเคยบอกเค้าว่าเราไม่เหมาะกันหรอก เนื่องด้วยฐานะ และการใช้ชีวิต และเราก็มาคบกันจนได้ ว่ากันไปทีละเรื่องนะคับ
เรื่องการเงิน
บ้านเค้ามีเงินมากกว่าคับ แม่เค้ามีก็ให้เค้าลงทุนทำงานเปิดบริษัท ชอบลงทุนกัน ส่วนผมที่บ้านก็กลางๆ แม่ทำงานคนเดียว ก็ไม่เคยอยากขอ ให้ก็แทบไม่เอาถ้าไม่ลำบากจิงๆ ผมชอบหาเองคับ มีน้อยก็ไม่เป็นไร คบกันก็หารกันตลอด เรามีกองกลางไว้ โดยผมจะออกมากกว่าเค้าสองเท่าเพราะเป็นผู้ชาย และวันครบรอบต่างๆ ถึงเลี้ยงแค่นั้น เพราะผมมีน้อยกว่าเค้ามาก กระเป๋าเค้าใบนึงเท่ากับเงินเดือนผมทั้งปีซะอีก ส่วนเค้าชอบซื้อของให้ผม ผมไม่เคยขออะไรจากเค้าหรือชอบที่เค้ามีเงินมากกว่า เค้าเลยชอบผมที่ไม่อยากได้หรือขออะไรจากเค้าเลย ปกติเค้ากินเค้าใช้ของแพงคับ แต่พอคบกันเค้าก็ลดๆลงมาเค้าช่วยผมประหยัดด้วย แต่เค้าประหยัดแค่ไหนก็แพงสำหรับผมอยุ่ดี เพราะต้องเก็บเงินเรียนต่อและลงทุนทำอย่างอื่นอีก ก็มีทะเลาะกันบ่อยๆ
สังคม
เค้าอยุ่กะเพื่อนๆที่ค่อนข้างเป็นผู้ให้ มีเงิน มีกิจการ มีความคิดอีกแบบ คิดแต่เรื่องหน้าตาในสังคม ต้องมีภาพลักษณ์ดูดีตลอด ส่วนผม สังคมวิดวะคับ เซอร์ๆ มีแต่เพื่อนผู้ชาย ลุยๆไปไหนไปกัน เป็นกันเอง อะไรทำนองนี้ ผมไปกะเพื่อนๆเค้าบ้างซะส่วนใหญ่ ก็มีแต่ผู้หญิงคับ ส่วนแฟนผมจะรุ้จักเพื่อนผมจากในเฟสและเล่าสู่กันฟังมากกว่า แต่จะคุยกะเพื่อนผม หรือรุ้จักกันอยุ่ไม่กี่คน และไม่เคยไปกับผมเจอเพื่อนเป็นกลุ่มๆเลยคับ
ไลฟ์สไตล์
มีกิจกรรมที่ทำด้วยกันน้อยมาก ปกติผมตามไปทำกิจกรรมของเค้าด้วยตลอด เว้นแต่เค้าไม่อยากพาผมไปด้วย ส่วนเค้าถ้าไม่ชอบก็ไม่เคยมาร่วมกิจกรรมอะไรเลยคับ มีกิน เที่ยว ทำบุญที่พอไปกันได้ จริงๆเที่ยวก็คนละเเนวคับ ผมลุยๆชอบแบคแพค ส่วนเค้าชอบกินบรรยากาศสวยๆ อยุ่กะธรรมชาติชิวๆ หนังก็ดูคนละเเนว ผมไปดูคนเดียวตลอด ต้องไปดูเรื่องที่เค้าชอบเท่านั้น เค้าไม่อยากดูก็ไม่ดูเลย ส่วนเรื่องที่เค้าชอบแน่นอนคับผมไม่ชอบแต่ก็ไปดูเป็นเพื่อนตลอด
ครอบครัว
ตอนนี้เป็นปัญหาหนักคับ คือเค้าก็มีปัญหากับทางบ้านผม แบบว่าแฟนสาวของน้องผมไม่ชอบแฟนผมไรงี้ จากเรื่องเล็กๆน้อยๆตามประสาผู้หญิงอ่าคับ เค้าเลยไม่เข้าบ้านผมอีก ผมเลยเข้าไปนอนบ้านเค้าแทนแต่ทะเลาะกันบ่อย น้องของแฟนไม่ชอบที่ทะเลาะกันเสียงดังรุนแรง เลยไม่ให้ผมเข้าบ้าน ตอนนี้ก็กลายเป็นไม่มีใครเข้าบ้านใครคับ ลำบากใจมาก เรื่องนี้แย่สุดๆ อึดอัดคับ เวลาเค้าไม่สบายไปหายังไม่ได้เลย จะเจอกันต้องให้เค้ามาหาผมฝ่ายเดียว เวลาผมคิดถึง ก็รออย่างเดียว แต่เวลาเค้าอยากเจอผมเค้าก็แวะมาหาที่ทำงานได้ตลอด จะไปหาเองเค้าก็ไม่ยอมอีก ไม่รุ้จะดีขึ้นเมื่อไหร่คับได้แต่รอ
ความเข้าใจ
แทบไม่มีอะไรเข้าใจกันเลยครับ รักกันล้วนๆคับที่อยุ่กันได้ เรื่องเงินเค้าคิดแบบนึง เค้าชอบเสี่ยงชอบลงทุน ส่วนผมงบน้อยต้องลงมือเองทำเองลงทุนน้อยที่สุด เค้าใช้แต่เงินจ้างลูกน้อง ส่วนผมอยากรุ้อะไรศึกษาเองหมดคับเริ่มจากศูนย์เลย เรื่องเรียนผมเรียนวิศวะเค้าเรียนการตลาด ก็คุยกันไม่รุ้เรื่องคับ คือต่างฝ่ายต่างมีเหตุผลของตัวเองสูงคับ ทั้งที่เหตุผลทั้งของผมกะเค้ามันอาจจะถูกทั้งคู่หรือผิดทั้งคู่หรืออีกฝ่ายผิดอีกฝ่ายถูกก็เป็นได้ ผมบอกเค้าว่าเราควรหาตรงกลางให้เจอ แต่เค้าไม่ค่อยยอมจะมาหาที่ตรงกลางกับผมเลย ค่อนข้างไม่สนใจใคร คิดว่าเก่งคิดว่าดีแล้ว เค้ามักจะถามความคิดเห็นคนอื่นเวลาเราทะเลาะกันเสมอ แต่มันไม่มีใครช่วยได้คับ บอกเค้าแล้วว่ามีแค่เราสองคนที่ต้องถอยคนละก้าวแล้วยอมรับกันคนละครึ่งทางให้ได้ ผมบอกเค้าให้เราสลับกันอธิบายรับฟังซึ่งกันและกัน. แต่มันไม่เป็นแบบนั้นสิคับ อีกฝ่ายพูดไม่ทันจบก็พูดสวนกันขึ้นมา มันเลยทะเลาะกันเสียงดังและเเรง มันเหมือนตอนแรกเค้าจีบผม เค้าเปลี่ยนทุกอย่างมา พอวันนึงเค้ากลับเป็นตัวของตัวเองผมก็ตั้งตัวไม่ถูกคับสองปีมันแปปเดียว แต่รุ้สึกเหมือน 20 ปีเลยคับ ความรักความใส่ใจก็จางหายไปคับ ผมบอกว่าพยายามทำทุกวันให้เหมือนตอนจีบกันตอนแรกคบ มันจะช่วยให้เราอยุ่กันนานๆค่อยๆเติมเต็มกันไป แต่เค้าบอกคบนานแล้วมันไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นหรอก อยุ่เป็นเพื่อนกันไป
ตอนนี้เด่วดีเด่วร้ายครับ ก็คบกันอยุ่แต่ไม่รุ้จะผ่านไปได้นานแค่ไหน บางอย่างต่างความคิดจริงผมยอมลดตัวผมเพื่อมาเจอกับเค้าที่ตรงกลาง แต่เค้าไม่ยอมนี่สิคับไม่รุ้จะทำไงดี ตอนนี้มีแต่รักอย่างเดียวคับ เพื่อนๆพ่อแม่พี่น้องก็แทบไม่มีใครอยากให้คบกันเลย ความคิดก็ต่างกันอีก อายุคงเป็นส่วนหนึ่งใช่มั้ยคับ ที่ทำให้ต่างความคิด แต่มันไม่น่ายากเกินที่จะเข้าใจซึ่งกันและกันนะคับ
ปล. ตอนที่คบกับแฟนเก่าจริงๆก็ไม่ได้มีอะไรเข้ากันได้หมดหรอกคับ แต่ก็สลับกันยอม ไม่เป็นปันหา ทะเลาะกันแต่เรื่องไร้สาระล้วนๆเลยคับ แต่ไม่ทุกเรื่อง คิดต่างแต่ก็ยอมรับกัน แต่เค้าเสมอต้นเสมอปลายตลอด ความหวานก็เหมือนเดิมตลอดสี่ปีครับ เวลาผ่านไปไวมาก ทุกอย่างแทบไม่เปลี่ยนไปเลย ไม่รุ้ว่าเพราะผมกับแฟนเก่าอายุเท่ากันรึเปล่า และเคยเป็นเพื่อนกันก่อนค่อยเป็นแฟน เลยเข้าใจกัน แต่เด่วก่อนครับ เด่วจะมีคนหาว่าแล้วทำไมไม่กลับไปคบแฟนเก่าหล่ะ คับ คือเลิกกันเพราะมือที่สามคับ ผิดทั้งสองฝ่ายคับ เลยต้องเลิกกัน
รักอย่างเดียวมันไม่พอจริงใช่มั้ยคับ มันไปกันไม่ได้จริงๆใช่มั้ย?
เรื่องการเงิน
บ้านเค้ามีเงินมากกว่าคับ แม่เค้ามีก็ให้เค้าลงทุนทำงานเปิดบริษัท ชอบลงทุนกัน ส่วนผมที่บ้านก็กลางๆ แม่ทำงานคนเดียว ก็ไม่เคยอยากขอ ให้ก็แทบไม่เอาถ้าไม่ลำบากจิงๆ ผมชอบหาเองคับ มีน้อยก็ไม่เป็นไร คบกันก็หารกันตลอด เรามีกองกลางไว้ โดยผมจะออกมากกว่าเค้าสองเท่าเพราะเป็นผู้ชาย และวันครบรอบต่างๆ ถึงเลี้ยงแค่นั้น เพราะผมมีน้อยกว่าเค้ามาก กระเป๋าเค้าใบนึงเท่ากับเงินเดือนผมทั้งปีซะอีก ส่วนเค้าชอบซื้อของให้ผม ผมไม่เคยขออะไรจากเค้าหรือชอบที่เค้ามีเงินมากกว่า เค้าเลยชอบผมที่ไม่อยากได้หรือขออะไรจากเค้าเลย ปกติเค้ากินเค้าใช้ของแพงคับ แต่พอคบกันเค้าก็ลดๆลงมาเค้าช่วยผมประหยัดด้วย แต่เค้าประหยัดแค่ไหนก็แพงสำหรับผมอยุ่ดี เพราะต้องเก็บเงินเรียนต่อและลงทุนทำอย่างอื่นอีก ก็มีทะเลาะกันบ่อยๆ
สังคม
เค้าอยุ่กะเพื่อนๆที่ค่อนข้างเป็นผู้ให้ มีเงิน มีกิจการ มีความคิดอีกแบบ คิดแต่เรื่องหน้าตาในสังคม ต้องมีภาพลักษณ์ดูดีตลอด ส่วนผม สังคมวิดวะคับ เซอร์ๆ มีแต่เพื่อนผู้ชาย ลุยๆไปไหนไปกัน เป็นกันเอง อะไรทำนองนี้ ผมไปกะเพื่อนๆเค้าบ้างซะส่วนใหญ่ ก็มีแต่ผู้หญิงคับ ส่วนแฟนผมจะรุ้จักเพื่อนผมจากในเฟสและเล่าสู่กันฟังมากกว่า แต่จะคุยกะเพื่อนผม หรือรุ้จักกันอยุ่ไม่กี่คน และไม่เคยไปกับผมเจอเพื่อนเป็นกลุ่มๆเลยคับ
ไลฟ์สไตล์
มีกิจกรรมที่ทำด้วยกันน้อยมาก ปกติผมตามไปทำกิจกรรมของเค้าด้วยตลอด เว้นแต่เค้าไม่อยากพาผมไปด้วย ส่วนเค้าถ้าไม่ชอบก็ไม่เคยมาร่วมกิจกรรมอะไรเลยคับ มีกิน เที่ยว ทำบุญที่พอไปกันได้ จริงๆเที่ยวก็คนละเเนวคับ ผมลุยๆชอบแบคแพค ส่วนเค้าชอบกินบรรยากาศสวยๆ อยุ่กะธรรมชาติชิวๆ หนังก็ดูคนละเเนว ผมไปดูคนเดียวตลอด ต้องไปดูเรื่องที่เค้าชอบเท่านั้น เค้าไม่อยากดูก็ไม่ดูเลย ส่วนเรื่องที่เค้าชอบแน่นอนคับผมไม่ชอบแต่ก็ไปดูเป็นเพื่อนตลอด
ครอบครัว
ตอนนี้เป็นปัญหาหนักคับ คือเค้าก็มีปัญหากับทางบ้านผม แบบว่าแฟนสาวของน้องผมไม่ชอบแฟนผมไรงี้ จากเรื่องเล็กๆน้อยๆตามประสาผู้หญิงอ่าคับ เค้าเลยไม่เข้าบ้านผมอีก ผมเลยเข้าไปนอนบ้านเค้าแทนแต่ทะเลาะกันบ่อย น้องของแฟนไม่ชอบที่ทะเลาะกันเสียงดังรุนแรง เลยไม่ให้ผมเข้าบ้าน ตอนนี้ก็กลายเป็นไม่มีใครเข้าบ้านใครคับ ลำบากใจมาก เรื่องนี้แย่สุดๆ อึดอัดคับ เวลาเค้าไม่สบายไปหายังไม่ได้เลย จะเจอกันต้องให้เค้ามาหาผมฝ่ายเดียว เวลาผมคิดถึง ก็รออย่างเดียว แต่เวลาเค้าอยากเจอผมเค้าก็แวะมาหาที่ทำงานได้ตลอด จะไปหาเองเค้าก็ไม่ยอมอีก ไม่รุ้จะดีขึ้นเมื่อไหร่คับได้แต่รอ
ความเข้าใจ
แทบไม่มีอะไรเข้าใจกันเลยครับ รักกันล้วนๆคับที่อยุ่กันได้ เรื่องเงินเค้าคิดแบบนึง เค้าชอบเสี่ยงชอบลงทุน ส่วนผมงบน้อยต้องลงมือเองทำเองลงทุนน้อยที่สุด เค้าใช้แต่เงินจ้างลูกน้อง ส่วนผมอยากรุ้อะไรศึกษาเองหมดคับเริ่มจากศูนย์เลย เรื่องเรียนผมเรียนวิศวะเค้าเรียนการตลาด ก็คุยกันไม่รุ้เรื่องคับ คือต่างฝ่ายต่างมีเหตุผลของตัวเองสูงคับ ทั้งที่เหตุผลทั้งของผมกะเค้ามันอาจจะถูกทั้งคู่หรือผิดทั้งคู่หรืออีกฝ่ายผิดอีกฝ่ายถูกก็เป็นได้ ผมบอกเค้าว่าเราควรหาตรงกลางให้เจอ แต่เค้าไม่ค่อยยอมจะมาหาที่ตรงกลางกับผมเลย ค่อนข้างไม่สนใจใคร คิดว่าเก่งคิดว่าดีแล้ว เค้ามักจะถามความคิดเห็นคนอื่นเวลาเราทะเลาะกันเสมอ แต่มันไม่มีใครช่วยได้คับ บอกเค้าแล้วว่ามีแค่เราสองคนที่ต้องถอยคนละก้าวแล้วยอมรับกันคนละครึ่งทางให้ได้ ผมบอกเค้าให้เราสลับกันอธิบายรับฟังซึ่งกันและกัน. แต่มันไม่เป็นแบบนั้นสิคับ อีกฝ่ายพูดไม่ทันจบก็พูดสวนกันขึ้นมา มันเลยทะเลาะกันเสียงดังและเเรง มันเหมือนตอนแรกเค้าจีบผม เค้าเปลี่ยนทุกอย่างมา พอวันนึงเค้ากลับเป็นตัวของตัวเองผมก็ตั้งตัวไม่ถูกคับสองปีมันแปปเดียว แต่รุ้สึกเหมือน 20 ปีเลยคับ ความรักความใส่ใจก็จางหายไปคับ ผมบอกว่าพยายามทำทุกวันให้เหมือนตอนจีบกันตอนแรกคบ มันจะช่วยให้เราอยุ่กันนานๆค่อยๆเติมเต็มกันไป แต่เค้าบอกคบนานแล้วมันไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นหรอก อยุ่เป็นเพื่อนกันไป
ตอนนี้เด่วดีเด่วร้ายครับ ก็คบกันอยุ่แต่ไม่รุ้จะผ่านไปได้นานแค่ไหน บางอย่างต่างความคิดจริงผมยอมลดตัวผมเพื่อมาเจอกับเค้าที่ตรงกลาง แต่เค้าไม่ยอมนี่สิคับไม่รุ้จะทำไงดี ตอนนี้มีแต่รักอย่างเดียวคับ เพื่อนๆพ่อแม่พี่น้องก็แทบไม่มีใครอยากให้คบกันเลย ความคิดก็ต่างกันอีก อายุคงเป็นส่วนหนึ่งใช่มั้ยคับ ที่ทำให้ต่างความคิด แต่มันไม่น่ายากเกินที่จะเข้าใจซึ่งกันและกันนะคับ
ปล. ตอนที่คบกับแฟนเก่าจริงๆก็ไม่ได้มีอะไรเข้ากันได้หมดหรอกคับ แต่ก็สลับกันยอม ไม่เป็นปันหา ทะเลาะกันแต่เรื่องไร้สาระล้วนๆเลยคับ แต่ไม่ทุกเรื่อง คิดต่างแต่ก็ยอมรับกัน แต่เค้าเสมอต้นเสมอปลายตลอด ความหวานก็เหมือนเดิมตลอดสี่ปีครับ เวลาผ่านไปไวมาก ทุกอย่างแทบไม่เปลี่ยนไปเลย ไม่รุ้ว่าเพราะผมกับแฟนเก่าอายุเท่ากันรึเปล่า และเคยเป็นเพื่อนกันก่อนค่อยเป็นแฟน เลยเข้าใจกัน แต่เด่วก่อนครับ เด่วจะมีคนหาว่าแล้วทำไมไม่กลับไปคบแฟนเก่าหล่ะ คับ คือเลิกกันเพราะมือที่สามคับ ผิดทั้งสองฝ่ายคับ เลยต้องเลิกกัน