ผมมีปัญหาเครียดมากเลยครับ
ผมกับแฟนคบกันมาระยะหนึ่งแล้ว แต่ผมมีปัญหาคือกลัวว่าจะดูแลเธอไม่ได้ในระยะยาว ถ้าหากแต่งงานกัน ฐานะของผมไม่ดีอะไรนัก เธอออกจะเป็นแนวลูกคุณหนู กินข้าวที่ห้างตลอด ส่วนผมตามสั่งข้างทาง ดีที่ไม่ได้กินทุกวัน เพราะอยู่คนละจังหวัด ใจหนึ่งก็เสียดายผู้หญิงอย่างเธอ นิสัยเธอก็ดี ถึงจะเอาแต่ใจตัวเอง,ขี้โมโห แต่ก็พยายามปรับเข้าหากัน ตัวผมก็ไม่ได้ดีอะไร
ใจหนึ่งก็อยากให้เธอพบคนที่ดีกว่าจริงๆ คนที่พอดีกับเธอ ผมกลัวคนที่ผมรักจะลำบาก เพราะเธอเหมือนคาดหวังกับผมไว้มาก ทั้งๆที่ผมเป็นพนักงานบริษัท ธรรมดาๆ
เธอยังบอกให้ผมเก็บเงินไว้ แต่ก่อนผมยอมรับว่าไม่เคยวางแผนการใช้เงินเลย ซึ่งเป้นนิสัยไม่ดี แต่ก็อยู่ได้อย่างไม่อดอยาก พอมาคบกับเธอ ต้องประหยัด เพื่ือจะได้มีเงินเก็บคือตัดเงินไปส่วนหนึ่งเลย แต่กลายมาเป็นเครียดเรื่องค่าใช้จ่าย เพราะกลัวว่าไม่พอที่จะดูแลเธอ ตัวเธอรายได้ก็อยู่แบบเดือนชนเดือน
คิดว่าควรยุติความสัมพันธ์กับเธอดีไหมครับ ถึงรู้ว่าทำให้เสียใจทั้งคู่ แต่ไม่นานก็คงจะหายจะลืมกันได้ อาจจะใช้เวลานาน ดีกว่าต้องมาหลอกตัวเองไปวันๆ
ใครพอมีทางออก ดีกว่าการเลิกกันไหมครับ เครียดมากจริงๆนะครับ
จะแก้ปัญหายังไงความรักของผม
ผมกับแฟนคบกันมาระยะหนึ่งแล้ว แต่ผมมีปัญหาคือกลัวว่าจะดูแลเธอไม่ได้ในระยะยาว ถ้าหากแต่งงานกัน ฐานะของผมไม่ดีอะไรนัก เธอออกจะเป็นแนวลูกคุณหนู กินข้าวที่ห้างตลอด ส่วนผมตามสั่งข้างทาง ดีที่ไม่ได้กินทุกวัน เพราะอยู่คนละจังหวัด ใจหนึ่งก็เสียดายผู้หญิงอย่างเธอ นิสัยเธอก็ดี ถึงจะเอาแต่ใจตัวเอง,ขี้โมโห แต่ก็พยายามปรับเข้าหากัน ตัวผมก็ไม่ได้ดีอะไร
ใจหนึ่งก็อยากให้เธอพบคนที่ดีกว่าจริงๆ คนที่พอดีกับเธอ ผมกลัวคนที่ผมรักจะลำบาก เพราะเธอเหมือนคาดหวังกับผมไว้มาก ทั้งๆที่ผมเป็นพนักงานบริษัท ธรรมดาๆ
เธอยังบอกให้ผมเก็บเงินไว้ แต่ก่อนผมยอมรับว่าไม่เคยวางแผนการใช้เงินเลย ซึ่งเป้นนิสัยไม่ดี แต่ก็อยู่ได้อย่างไม่อดอยาก พอมาคบกับเธอ ต้องประหยัด เพื่ือจะได้มีเงินเก็บคือตัดเงินไปส่วนหนึ่งเลย แต่กลายมาเป็นเครียดเรื่องค่าใช้จ่าย เพราะกลัวว่าไม่พอที่จะดูแลเธอ ตัวเธอรายได้ก็อยู่แบบเดือนชนเดือน
คิดว่าควรยุติความสัมพันธ์กับเธอดีไหมครับ ถึงรู้ว่าทำให้เสียใจทั้งคู่ แต่ไม่นานก็คงจะหายจะลืมกันได้ อาจจะใช้เวลานาน ดีกว่าต้องมาหลอกตัวเองไปวันๆ
ใครพอมีทางออก ดีกว่าการเลิกกันไหมครับ เครียดมากจริงๆนะครับ