สวัสดีคะนี่เป็นกระทู้แรกของเราถ้าผิดพลาดตรงไหนขอโทษด้วยนะคะ
มาเริ่มกันเลยคะ เราชื่อบีนามสมมุติ มันเริ่มจากเราไปแอบชอบรุ่นพี่คนนึงเค้าชื่อ พีนามสมมุตินะคะ เราเป็นฝ่ายทักพี่เค้าไปก่อนค่ะ ซึ่งตอนแรกเราคุยกันทำความรู้จักกันก็ผ่านไปด้วยดีคะพี่เค้าคุยดีกับเรามาก หรือเค้าเฟรนลี่มั้งคะ ต้องขอบอกก่อนว่าตัวเราอยู่กทม.แต่พี่เค้าอยู่จังหวัดนึงทางใต้นะคะ พอเริ่มคุยกันไปได้สักพัก เราได้มีโอกาสได้นัดเจอกับพี่เค้าเพราะเรามีธุระต้องไปสอบที่จังหวัดนั้นคะ ครั้งแรกที่เจอกันเรายังไม่ค่อยรู้สึกว่าเราชอบพี่เค้ามากเท่าไหร่ แต่พอวันที่สองเราเริ่มคุ้นเคยกันเริ่มสนิทเค้าพาเราไปรู้จักเพื่อนๆของเค้า พาเราไปเที่ยว ดีทุกอย่างจนตอนนั้นเรารู้สึกดีมากๆพี่เค้าก็ทำเหมือนรู้สึกดีกับเรามากๆเช่นกัน พอถึงวันกลับเราลากันเรียบร้อยค่ะ พอถึงกทม.เรากลัวว่าเราจะเสียใจเลยถามพี่เค้าไปว่าโอเคกับเรามั้ย เพราะเราไม่อยากรู้สึกไปมากกว่านี้ถ้าเค้าไม่ได้คิดอะไรกับเรา พี่เค้าตอบมาว่า'ก็ดี ดีมากๆเราดูโต แต่ก็ต้องดูกันไปเรื่อยๆ' คำตอบนี้ทำให้เรารู้สึกมีความหวังหลังจากนั้นเราก็คุยกันมาตลอดความรู้สึกเราเพิ่มขึ้นมามากขึ้นเรื่อยๆ จนมากระทั่งวันที่แฟนเก่าของเราทักไปหาพี่ทีว่าให้เลิกคุยกับเราเพเพราะเค้าอยากกลับมาหาเรา พี่ทีคิดว่าเค้าเป็นคนทำให้เรากับแฟนต้องเลิกกัน แต่คือไม่ใช่ ก่อนที่เราจะคุยกับพี่ทีเราเบิกกับแฟนไปเกือบปีแล้วคะ จะถามว่าแฟนเก่ารู้ได้ยังไงว่าเราคุยกับพี่ที คือเราค่อนข้างเปิดเผยคะ มีอะไรแท็กหากัน แต่พอมีเรื่องแฟนเก่าเข้ามา ดูเหมือนว่าความรู้สึกของพี่เค้าที่มีให้เราหายไปเกือบครึ่ง และค่อยๆหายไปทีละนิดๆเราเลยตัดสินใจไปหาพี่ที เราหลอกตัวเองอยู่ว่าในตัวหนังสือกับตัวจริงมันอาจจะไม่เหมือนกันก็ได้นะ พอไปถึงอยู่ไปๆยังไงมันก็ยังเหมือนเดิมอะคะ เค้าทำให้เรารู้สึกรักเค้ามากขึ้นไปอีก เรามั่นใจและกลับมา แต่พอกลับมาเราถามเค้าอีก ว่าตอนนี้มีใครในใจรึยัง ด้วยคำตอบที่เราอยากให้เป็นเราแต่มันไม่ใช่ เค้าตอบเรามาว่า 'ไม่มีใครเข้ามาได้ทั้งนั้นตอนนี้' เราเจบมากเราหายไปจากพี่เค้าสองวันเค้าไม่ทักไม่อะไรเรามาเลย. ใจเราอยากรู้ต่อ อยากไปต่อออยากชนะใจ แต่เราไม่รู้จะทำยังไง มาขอวิธีจากเพื่อนๆหน่อยคะ ถ้าเป็นเพื่อนๆจะทำยังไงคะ
รักคนอยู่ไกล แถมเค้าไม่เปิดใจให้อีก
มาเริ่มกันเลยคะ เราชื่อบีนามสมมุติ มันเริ่มจากเราไปแอบชอบรุ่นพี่คนนึงเค้าชื่อ พีนามสมมุตินะคะ เราเป็นฝ่ายทักพี่เค้าไปก่อนค่ะ ซึ่งตอนแรกเราคุยกันทำความรู้จักกันก็ผ่านไปด้วยดีคะพี่เค้าคุยดีกับเรามาก หรือเค้าเฟรนลี่มั้งคะ ต้องขอบอกก่อนว่าตัวเราอยู่กทม.แต่พี่เค้าอยู่จังหวัดนึงทางใต้นะคะ พอเริ่มคุยกันไปได้สักพัก เราได้มีโอกาสได้นัดเจอกับพี่เค้าเพราะเรามีธุระต้องไปสอบที่จังหวัดนั้นคะ ครั้งแรกที่เจอกันเรายังไม่ค่อยรู้สึกว่าเราชอบพี่เค้ามากเท่าไหร่ แต่พอวันที่สองเราเริ่มคุ้นเคยกันเริ่มสนิทเค้าพาเราไปรู้จักเพื่อนๆของเค้า พาเราไปเที่ยว ดีทุกอย่างจนตอนนั้นเรารู้สึกดีมากๆพี่เค้าก็ทำเหมือนรู้สึกดีกับเรามากๆเช่นกัน พอถึงวันกลับเราลากันเรียบร้อยค่ะ พอถึงกทม.เรากลัวว่าเราจะเสียใจเลยถามพี่เค้าไปว่าโอเคกับเรามั้ย เพราะเราไม่อยากรู้สึกไปมากกว่านี้ถ้าเค้าไม่ได้คิดอะไรกับเรา พี่เค้าตอบมาว่า'ก็ดี ดีมากๆเราดูโต แต่ก็ต้องดูกันไปเรื่อยๆ' คำตอบนี้ทำให้เรารู้สึกมีความหวังหลังจากนั้นเราก็คุยกันมาตลอดความรู้สึกเราเพิ่มขึ้นมามากขึ้นเรื่อยๆ จนมากระทั่งวันที่แฟนเก่าของเราทักไปหาพี่ทีว่าให้เลิกคุยกับเราเพเพราะเค้าอยากกลับมาหาเรา พี่ทีคิดว่าเค้าเป็นคนทำให้เรากับแฟนต้องเลิกกัน แต่คือไม่ใช่ ก่อนที่เราจะคุยกับพี่ทีเราเบิกกับแฟนไปเกือบปีแล้วคะ จะถามว่าแฟนเก่ารู้ได้ยังไงว่าเราคุยกับพี่ที คือเราค่อนข้างเปิดเผยคะ มีอะไรแท็กหากัน แต่พอมีเรื่องแฟนเก่าเข้ามา ดูเหมือนว่าความรู้สึกของพี่เค้าที่มีให้เราหายไปเกือบครึ่ง และค่อยๆหายไปทีละนิดๆเราเลยตัดสินใจไปหาพี่ที เราหลอกตัวเองอยู่ว่าในตัวหนังสือกับตัวจริงมันอาจจะไม่เหมือนกันก็ได้นะ พอไปถึงอยู่ไปๆยังไงมันก็ยังเหมือนเดิมอะคะ เค้าทำให้เรารู้สึกรักเค้ามากขึ้นไปอีก เรามั่นใจและกลับมา แต่พอกลับมาเราถามเค้าอีก ว่าตอนนี้มีใครในใจรึยัง ด้วยคำตอบที่เราอยากให้เป็นเราแต่มันไม่ใช่ เค้าตอบเรามาว่า 'ไม่มีใครเข้ามาได้ทั้งนั้นตอนนี้' เราเจบมากเราหายไปจากพี่เค้าสองวันเค้าไม่ทักไม่อะไรเรามาเลย. ใจเราอยากรู้ต่อ อยากไปต่อออยากชนะใจ แต่เราไม่รู้จะทำยังไง มาขอวิธีจากเพื่อนๆหน่อยคะ ถ้าเป็นเพื่อนๆจะทำยังไงคะ