สวัสดีครับ ครั้งแรกที่ตังกระทู้เรื่องความรัก อยากลองระบายดูว่าที่ทำลงไปมันถูกกับตัวเองผมเองหรือเปล่า เรื่องไม่ยาวมากนัก มาเริ่มกันดีกว่า...
ผมเรียนจบปีนี้ โสดมาก็ 7 เดือนจู่ๆรุ่นน้องคนนึงที่อยู่ปี 1 เรียนสาขาเดียวกันกับผมเขาแอดไอจีมา ผมเลยทักไปเพราะเห็นเป็นรุ่นน้องก็คุยกันปกติตามประสาพี่น้อง ผมชอบน้องเขานะแต่ยังไม่รู้ว่าเขาชอบผมมั้ย แล้วน้องเขาก็ชวนผมไปดูหนังบ้าง ชวนเที่ยวต่างจังหวัดบ้าง แต่ผมยังไปไหนไม่ได้เพราะยังมีภารกิจส่วนตัวต้องสะสางก่อน แต่รับปากไว้แล้วว่าตกลงจะไปกับน้องเขาเพราะน้องเขาชวนผมไปโน่นนี่เต็มไปหมด ก็เดาว่าคงชอบเราเหมือนกัน คุยกันได้สองอาทิตย์ผมเริ่มรู้สึกว่าลักษณะนิสัยของน้องเขาเป็นคนตอบช้า อ่านไม่ตอบ ผมจึงตัดสินใจบอกน้องว่าพี่ไม่คุยแล้วนะ น้องเขาก็นิ่งๆละบอกว่าก็แล้วแต่พี่ ก็เลยโอเคไม่คุยละ สักพักน้องเขาก็บอกว่าน้องเขาน่ะคุยหลายคนนะแต่ที่คุยกับผมเพราะผมมีสิ่งนึงที่คนอื่นไม่มีคืออายุเยอะกว่าน้องเขาเขาจึงชอบผม ผมก็เลยอ้ะมาเริ่มใหม่ ปรับความเข้าใจกันใหม่ แล้วก็คุยต่อมาอีกหนึ่งอาทิตย์ ผลคือเหมือนเดิม ผมจึงบอกเลิกคุยไป เพราะถ้าคนชอบเราเขาคงมีเวลาคุยกับเราบ้างใช่ไหมครับ
แบบนี้เขาเรียกไม่ฝืนใจตัวเองรึเปล่าครับ!?
ผมเรียนจบปีนี้ โสดมาก็ 7 เดือนจู่ๆรุ่นน้องคนนึงที่อยู่ปี 1 เรียนสาขาเดียวกันกับผมเขาแอดไอจีมา ผมเลยทักไปเพราะเห็นเป็นรุ่นน้องก็คุยกันปกติตามประสาพี่น้อง ผมชอบน้องเขานะแต่ยังไม่รู้ว่าเขาชอบผมมั้ย แล้วน้องเขาก็ชวนผมไปดูหนังบ้าง ชวนเที่ยวต่างจังหวัดบ้าง แต่ผมยังไปไหนไม่ได้เพราะยังมีภารกิจส่วนตัวต้องสะสางก่อน แต่รับปากไว้แล้วว่าตกลงจะไปกับน้องเขาเพราะน้องเขาชวนผมไปโน่นนี่เต็มไปหมด ก็เดาว่าคงชอบเราเหมือนกัน คุยกันได้สองอาทิตย์ผมเริ่มรู้สึกว่าลักษณะนิสัยของน้องเขาเป็นคนตอบช้า อ่านไม่ตอบ ผมจึงตัดสินใจบอกน้องว่าพี่ไม่คุยแล้วนะ น้องเขาก็นิ่งๆละบอกว่าก็แล้วแต่พี่ ก็เลยโอเคไม่คุยละ สักพักน้องเขาก็บอกว่าน้องเขาน่ะคุยหลายคนนะแต่ที่คุยกับผมเพราะผมมีสิ่งนึงที่คนอื่นไม่มีคืออายุเยอะกว่าน้องเขาเขาจึงชอบผม ผมก็เลยอ้ะมาเริ่มใหม่ ปรับความเข้าใจกันใหม่ แล้วก็คุยต่อมาอีกหนึ่งอาทิตย์ ผลคือเหมือนเดิม ผมจึงบอกเลิกคุยไป เพราะถ้าคนชอบเราเขาคงมีเวลาคุยกับเราบ้างใช่ไหมครับ