อยู่ด้วยกันมา. 8. ปี. ปีที่ 7และ 8 นี่สุดๆทะเลาะบ่อยมากแทบทุกวัน ทะเลาะไร้สาระ บ่อยๆคงไม่พ้นเรื่องกินเบียร์ เมื่อก่อนเราเป็นคนไม่กินเหล้า เบียร์นะ. แต่หลังจากทะเลาะกันหนักขึ้นเราเริ่มออกไปกินกับเพื่อนแบบ. เค้าไปเราไป ต่างคนต่างไป. ลูกให้น้องเลี้ยง คิดว่าแฟนจะดีขึ้นแต่ป่าวมันกับชอบที่เป้นแบบนี้ สุดท้ายเราไม่ค่อยไป เริ่มอยุ่บ้านเหมือนเดิมนอกจากเพื่อนชวนถึงไป. เค้าก็จะไปของเค้าทุก พฤหัส. ศุกร์. ไปเตะบอลและตบท้ายกินเบียกับเพื่อน บางอาทิตก็วัไป 3-4 วัน. และตอนนี้ ช่วงปิดเทอม ลูกไม่อยู่บ้าน เราอยู่กัน 2 คน มันอยากออกไปกินเบียนอกบ้านไปทุกๆที่มีเหล้า เบียร์ ในเวลาที่ลูกไม่อยู่. แต่คือทุกวันเราทำงาน เวลาเจอกันคือช่วง 6 โมงเราก็ไม่อยากออกไปไหนบางคนั้งเราก็ไปนะ พักหลังเราไม่ค่อยว่าอะไรเค้าจากเมื่อก่อนเคยห้าม เพราะ. มันบอกว่า มันเบื่อที่อยุ่แบบนี้ ไม่เป็นอิสละ ไม่มีชีวิตของตัวเอง อยากทำอะไรก็ทำไม่ได้. อยากกินเบียร์กับเพื่อนก็กินไม่ได้. มันอิดอัด. เราเคยบอกมันว่าการมีลูกจะต้องแบ่งเวลาและสละเวลาส่วนตัวมาครึ่งรึงนะ. แต่มันคงไม่เข้าใจ. อายุก็เลข 3 แล้ว. จะเอาแต่ตัวเองเป็นหลัก. มันไม่เคยพาเราไปไหนเลยนอกจากร้านเบียร์. อยากไป นำ้ตก. ภูเขา ทะเล มันให้เราไปเองหรือไปกับเพื่อน. มันจะอยุ่บ้าน ( เล่นเกม ).ให้พาลุกไปด้วย. และตอนมันอยุ่บ้านกับลุก. มันก็จะเล่นเกม หรือพาลุกเล่นด้วยคนละเครื่อง ไม่พาลุกไปไหนนอกบ้านนอกจากเราจะบอก. คือมันทำไมต้องให้บอก พอบอกทันมันก็หาว่าเราสั่ง. คอยบงการชีวิตมัน ผัว เราวันๆอยู่บ้าน โฟสขายของในเว็ปตอบลูกในเว็ป. หลังจากส่งลูกที่. รร เสร็จ. มันก็มีเวลาส่วนตัวของมัน ไม่พอหรอ. เรากลับบ้านที
ทำหน้าเหมือนไม่อยากให้กลับเพราะกัวเราบ่นมันเรื่อง ลูก (ให้ลุกเล่นเกม ไม่อาบน้ำ. ไม่ทำอะไรเลย) เรื่อง บ้าน( สกปก) มันบอกเราต่างกับมันมาก. เราเลิกกันเถอะ เราไม่เหมือนกันเลย. มันไม่อยากทนอยุ่แบบนี้อีกแล้วไม่เป้นตัวเอง. (เรากลัวนะต่อไปคงต้องนั่งเลี้ยงลูกคนเดียวผัวคงออกไปกินกับเพื่อนหรือไม่ก็พาเพื่อนมากินที่บ้านบ่อยๆ ไม่ก็กินคนเดียว ให้ลุกและเราเห็น. เรารับไม่ได้. คือเราต้องตัดใจและไปเอง) เชิญมันใช้ชีวิตของมันให้เต็มที หน้าจะดีที่สุด สงสารลูกแต่อยู่ไปคงไม่มีปีะโยชน์ ไม่สุขทั้งหมด. บางทีตีกันให้ลูกเห็นก็มีแต่นานแระ. ปัจจุบันแล้วแต่อาร์มว่ามันกินเบียร์มามั้ย. กินเบียมาก็อีอย่าง. ไม่กินก็อีกอย่าง
ก็เราเป็นแบบนี้ให้ทำไง