สวัสดีค่ะ
อยากสอบถามความคิดเห็นของคนที่ทำงานเกี่ยวกับวงการโฆษณา ว่ามีงานเยอะมากและยุ่งตลอดเวลาจริงๆหรือคะ
จขกท คุยกับผู้ชายคนหนึ่ง ขอแทนชื่อว่า พี นะคะ คุณพีทำงานบริษัทโฆษณา ดูแลอีเว้นท์กิจกรรมต่างๆ ในช่วงแรกๆที่คุยกันทุกอย่างโอเคมากค่ะ เหมือนคุยแล้วถูกชะตา ถูกคอ เราคุยกันมาเรื่อยๆค่ะ ความสัมพันธ์อยู่ในระดับที่ ถ้าจขกทเป็นดารา คงจะตอบนักข่าวว่า เป็นเพื่อนที่สนิทที่สุด กำลังศึกษาดูใจกันอยู่ค่ะ >_<
แต่ระยะหลังๆ เหมือนงานของคุณพีจะยุ่งขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่งาน Motor Show ครั้งล่าสุด คุณพีมีหน้าที่ดูแลบูธในนั้นค่ะ ก็เริ่มไม่ค่อยมีเวลา กลับบ้าน ห้าทุ่ม เที่ยงคืน อันนี้ จขกท เข้าใจได้เพราะต้องอยู่ที่บูธทุกวัน แต่หลังจากจบงาน ก็ยังคงงานยุ่งอยู่และเหมือนจะมากขึ้น บางวันกลับถึงบ้านตี 2-3 บอกว่าต้องไปโรงงานลูกค้าบ้าง ไปดู artwork บ้าง ดูงาน print สีบ้าง อะไรประมาณนี้ค่ะ คุยโทรศัพท์น้อยลง เจอกันน้อยลง หรือเวลาเจอก็จะมีโทรศัพท์เข้าอยู่ตลอดเวลา เพื่อนที่ทำงานบ้าง ลูกค้าบ้าง คุยเรื่องงานตลอดเวลาไม่เว้นวันหยุด
จขกท พยามทำความเข้าใจค่ะ บางทีถ้าอยากเจอ จขกทจะไปหาคุณพีที่ทำงานเพื่อไปทานข้าวเที่ยงด้วย คือขอให้ได้เจอกันบ้าง แป๊บนึงก็ยังดี คุณพีเองก็ดูดีใจนะคะ แต่ระหว่างที่นั่งทานข้าว ก็ยังคุยงานตลอดเวลาเช่นกัน
ตัวคุณพีเองจะโทรหา จขกท ทุกเช้าตอนขับรถไปทำงาน และระหว่างวันก็จะมีโทรอีกบ้าง แต่ส่วนมากจะไม่โทรเลยไปจนถึง 3-4 ทุ่ม บางที line ไปก็ไม่อ่าน หรือ อ่านแต่ไม่ตอบ พอมีโอกาสได้คุยโทรศัพท์ คุณพีก็ตอบแค่ว่า ขอโทษค่ะ ยุ่งมากจริงๆ ซึ่ง จขกท ก็แอบคิดว่าอะไรจะยุ่งขนาดนั้น ไม่มีเวลาแม้กระทั่งตอบ line จริงๆหรือ คุณจะยุ่งมากขนาดนั้นจริงหรือ เวลาเข้าห้องน้ำแอบโทรมานิดนึง หรือ ตอบ line มาหน่อยก็ได้ คือไม่เข้าใจกับคำว่าไม่มีเวลาจริงๆค่ะ อย่างเวลาไปเที่ยวกันเสาร์อาทิตย์ ถ้าดูหนัง คุณพีจะหลับในโรงเพราะนอนดึกทุกวัน เวลาทานข้าว ถ้ามีเวลา 2 ชม. คุณพีจะทาน 1 ชม. คุยโทรศัพท์ 1 ชม. บ่อยครั้งที่คุณพีบอกว่าเลิกงานจะแวะมาหา แต่สุดท้ายก็ไม่มาเพราะงานยังไม่เสร็จ ชอบบอกว่าจะพาไปที่นู่น ที่นี่ คล้ายๆกับรัปปากไปก่อน แล้วค่อยมาปฏิเสธทีหลัง จขกท น้อยใจมากกกกกนะคะ อยากงอแง อยากโวยวาย แต่ใจนึงก็คิดว่าคนทำงานมาเหนื่อยๆ คงไม่อยากมานั่งทะเลาะกับใครอีก คุณพีเคยขอให้ จขกท เข้าใจเค้า ว่างานเค้าเยอะมากจริงๆ แต่บางที จขกทเองก็อยากให้คุณพีเข้าใจ จขกทบ้าง ว่าการที่คุณทุ่มเวลาเกือบ 80% ในชีวิตไปกับงาน นั่นแปลว่าคุณยังไม่พร้อมจะมีใครหรือเปล่า หรือถ้าคุณอยากมี คุณควรจัดสรรเวลาให้ดีกว่านี้หรือเปล่า ถ้าทำไม่ได้ เราควรจะหยุดใว้เท่านี้หรือไม่
จะว่า จขกท งี่เง่าก็ได้ค่ะยอมรับเลย แต่ต้องการที่จะทำความเข้าใจจริงๆ ถ้าถามว่าคุณพีมีคนอื่นหรือเปล่า ณ ตอนนี้ตอบตรงๆว่าไม่คิดอย่างนั้นค่ะ แต่ก็ยังไม่ปักใจเชื่อ 100 % เวลาอยู่ด้วยกันคุณพีเป็นคนน่ารักคนนึง (ยกเว้นเวลางานเยอะ) ซึ่ง จขกท ก็ยังอยากที่จะศึกษาและสานต่อความสัมพันธ์นี้ค่ะ แต่ความน้อยใจมันมากขึ้นเรื่อยๆจนตอนนี้เริ่มมีความรู้สึกที่ว่า หรือเราควรจะหยุดใว้เท่านี้ดีไหม เพราะดูเค้าอาจจะยังไม่พร้อมจะมีใคร หรือว่ายังไง สับสนมากค่ะ
เลยอยากจะขอคำปรึกษาจากทุกๆท่านที่นี่ ถามตรงๆเลยค่ะว่า คนทำงานโฆษณานี่งานเยอะมากๆ ตลอดเวลาแบบคุณพีหรือเปล่าคะ แล้ว จขกท ควรจะทำยังไงต่อดี หยุด หรือ ไปต่อ ถ้าไปต่อต้องทำตัวยังไง ถ้าเป็นทุกท่านจะทำยังไงคะ
ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคำแนะนำค่ะ
คนทำงานโฆษณา งานเยอะและยุ่งตลอดเวลาจริงหรือคะ
อยากสอบถามความคิดเห็นของคนที่ทำงานเกี่ยวกับวงการโฆษณา ว่ามีงานเยอะมากและยุ่งตลอดเวลาจริงๆหรือคะ
จขกท คุยกับผู้ชายคนหนึ่ง ขอแทนชื่อว่า พี นะคะ คุณพีทำงานบริษัทโฆษณา ดูแลอีเว้นท์กิจกรรมต่างๆ ในช่วงแรกๆที่คุยกันทุกอย่างโอเคมากค่ะ เหมือนคุยแล้วถูกชะตา ถูกคอ เราคุยกันมาเรื่อยๆค่ะ ความสัมพันธ์อยู่ในระดับที่ ถ้าจขกทเป็นดารา คงจะตอบนักข่าวว่า เป็นเพื่อนที่สนิทที่สุด กำลังศึกษาดูใจกันอยู่ค่ะ >_<
แต่ระยะหลังๆ เหมือนงานของคุณพีจะยุ่งขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่งาน Motor Show ครั้งล่าสุด คุณพีมีหน้าที่ดูแลบูธในนั้นค่ะ ก็เริ่มไม่ค่อยมีเวลา กลับบ้าน ห้าทุ่ม เที่ยงคืน อันนี้ จขกท เข้าใจได้เพราะต้องอยู่ที่บูธทุกวัน แต่หลังจากจบงาน ก็ยังคงงานยุ่งอยู่และเหมือนจะมากขึ้น บางวันกลับถึงบ้านตี 2-3 บอกว่าต้องไปโรงงานลูกค้าบ้าง ไปดู artwork บ้าง ดูงาน print สีบ้าง อะไรประมาณนี้ค่ะ คุยโทรศัพท์น้อยลง เจอกันน้อยลง หรือเวลาเจอก็จะมีโทรศัพท์เข้าอยู่ตลอดเวลา เพื่อนที่ทำงานบ้าง ลูกค้าบ้าง คุยเรื่องงานตลอดเวลาไม่เว้นวันหยุด
จขกท พยามทำความเข้าใจค่ะ บางทีถ้าอยากเจอ จขกทจะไปหาคุณพีที่ทำงานเพื่อไปทานข้าวเที่ยงด้วย คือขอให้ได้เจอกันบ้าง แป๊บนึงก็ยังดี คุณพีเองก็ดูดีใจนะคะ แต่ระหว่างที่นั่งทานข้าว ก็ยังคุยงานตลอดเวลาเช่นกัน
ตัวคุณพีเองจะโทรหา จขกท ทุกเช้าตอนขับรถไปทำงาน และระหว่างวันก็จะมีโทรอีกบ้าง แต่ส่วนมากจะไม่โทรเลยไปจนถึง 3-4 ทุ่ม บางที line ไปก็ไม่อ่าน หรือ อ่านแต่ไม่ตอบ พอมีโอกาสได้คุยโทรศัพท์ คุณพีก็ตอบแค่ว่า ขอโทษค่ะ ยุ่งมากจริงๆ ซึ่ง จขกท ก็แอบคิดว่าอะไรจะยุ่งขนาดนั้น ไม่มีเวลาแม้กระทั่งตอบ line จริงๆหรือ คุณจะยุ่งมากขนาดนั้นจริงหรือ เวลาเข้าห้องน้ำแอบโทรมานิดนึง หรือ ตอบ line มาหน่อยก็ได้ คือไม่เข้าใจกับคำว่าไม่มีเวลาจริงๆค่ะ อย่างเวลาไปเที่ยวกันเสาร์อาทิตย์ ถ้าดูหนัง คุณพีจะหลับในโรงเพราะนอนดึกทุกวัน เวลาทานข้าว ถ้ามีเวลา 2 ชม. คุณพีจะทาน 1 ชม. คุยโทรศัพท์ 1 ชม. บ่อยครั้งที่คุณพีบอกว่าเลิกงานจะแวะมาหา แต่สุดท้ายก็ไม่มาเพราะงานยังไม่เสร็จ ชอบบอกว่าจะพาไปที่นู่น ที่นี่ คล้ายๆกับรัปปากไปก่อน แล้วค่อยมาปฏิเสธทีหลัง จขกท น้อยใจมากกกกกนะคะ อยากงอแง อยากโวยวาย แต่ใจนึงก็คิดว่าคนทำงานมาเหนื่อยๆ คงไม่อยากมานั่งทะเลาะกับใครอีก คุณพีเคยขอให้ จขกท เข้าใจเค้า ว่างานเค้าเยอะมากจริงๆ แต่บางที จขกทเองก็อยากให้คุณพีเข้าใจ จขกทบ้าง ว่าการที่คุณทุ่มเวลาเกือบ 80% ในชีวิตไปกับงาน นั่นแปลว่าคุณยังไม่พร้อมจะมีใครหรือเปล่า หรือถ้าคุณอยากมี คุณควรจัดสรรเวลาให้ดีกว่านี้หรือเปล่า ถ้าทำไม่ได้ เราควรจะหยุดใว้เท่านี้หรือไม่
จะว่า จขกท งี่เง่าก็ได้ค่ะยอมรับเลย แต่ต้องการที่จะทำความเข้าใจจริงๆ ถ้าถามว่าคุณพีมีคนอื่นหรือเปล่า ณ ตอนนี้ตอบตรงๆว่าไม่คิดอย่างนั้นค่ะ แต่ก็ยังไม่ปักใจเชื่อ 100 % เวลาอยู่ด้วยกันคุณพีเป็นคนน่ารักคนนึง (ยกเว้นเวลางานเยอะ) ซึ่ง จขกท ก็ยังอยากที่จะศึกษาและสานต่อความสัมพันธ์นี้ค่ะ แต่ความน้อยใจมันมากขึ้นเรื่อยๆจนตอนนี้เริ่มมีความรู้สึกที่ว่า หรือเราควรจะหยุดใว้เท่านี้ดีไหม เพราะดูเค้าอาจจะยังไม่พร้อมจะมีใคร หรือว่ายังไง สับสนมากค่ะ
เลยอยากจะขอคำปรึกษาจากทุกๆท่านที่นี่ ถามตรงๆเลยค่ะว่า คนทำงานโฆษณานี่งานเยอะมากๆ ตลอดเวลาแบบคุณพีหรือเปล่าคะ แล้ว จขกท ควรจะทำยังไงต่อดี หยุด หรือ ไปต่อ ถ้าไปต่อต้องทำตัวยังไง ถ้าเป็นทุกท่านจะทำยังไงคะ
ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคำแนะนำค่ะ